Pazyfae (księżyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pazyfae
Zdjęcie wykonane w 1998 przez Observatoire de Haute-Provence
Zdjęcie wykonane w 1998 przez Observatoire de Haute-Provence
Planeta Jowisz
Odkrył Philibert Jacques Melotte
Data odkrycia 27 stycznia 1908
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 23 624 000[1] km
Mimośród 0,4090[1]
Okres obiegu 743,63[1] d
Prędkość orbitalna 2,21 km/s
Nachylenie do płaszczyzny Laplace'a 151,431[1]°
Długość węzła wstępującego 312,990[1]°
Argument perycentrum 170,450[1]°
Anomalia średnia 280,193[1]°
Własności fizyczne
Średnica równikowa 58 km
Powierzchnia ~11 300 km2
Objętość ~113 000 km3
Masa 73,0 × 1017 kg
Średnia gęstość 2,6 g/cm3
Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni 0,022 m/s2
Prędkość ucieczki 36 m/s
Albedo 0,04
Jasność absolutna 10,3 m
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
16,9 m
Temperatura powierzchni ~124 K

Pazyfae (Jowisz VIII) – niewielki zewnętrzny księżyc Jowisza, odkryty 27 stycznia 1908 roku przez P.J. Melotte. Pazyfae była pierwszym odkrytym księżycem nieregularnym. Pierwotnie uznano ją za planetoidę (nie było jasne, czy jest grawitacyjnie związana z Jowiszem) i oznaczono symbolem 1908 CJ. Dopiero 10 lipca potwierdzono, że krąży ona wokół Jowisza.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Księżyc dopiero w 1975 roku otrzymał swoją obecną nazwę, pochodzącą z mitologii greckiej. Pazyfae była żoną Minosa i matką Minotaura.

Wcześniej satelita był określany jako Jowisz VIII, w pewnym okresie proponowano dla niego nazwę Posejdon.

Charakterystyka fizyczna[edytuj | edytuj kod]

Pazyfae jest jednym ze średniej wielkości księżyców Jowisza, jego średnicę ocenia się na około 60 km. Średnia gęstość tego ciała to ok. 2,6 g/cm³, a składa się przeważnie z krzemianów. Powierzchnia Pazyfae jest bardzo ciemna – jego albedo wynosi zaledwie 0,04. Z Ziemi można go zaobserwować jako obiekt o jasności wizualnej co najwyżej 17 magnitudo.

Księżyc obiega swą macierzystą planetę w kierunku przeciwnym do jej obrotu wokół własnej osi. Jest to największe ciało z grupy Pazyfae. Istnieje przypuszczenie, że jest to przechwycona planetoida.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Planetary Satellite Mean Orbital Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2011-12-14. [dostęp 2012-07-30].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]