Thelxinoe (księżyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Thelxinoe
Planeta Jowisz
Odkrył Scott Sheppard, David Jewitt, Jan Kleyna, Brett Gladman, John Kavelaars, Jean-Marc Petit i Lynne Allen
Data odkrycia 9 lutego 2003
Tymczasowe oznaczenie S/2003 J 22
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 21 165 000[1] km
Mimośród 0,2194[1]
Okres obiegu 628,10[1] d
Nachylenie do ekliptyki 151,335[1]°
Długość węzła wstępującego 176,805[1]°
Argument perycentrum 319,126[1]°
Anomalia średnia 39,419[1]°
Własności fizyczne
Średnica równikowa 2 km
Masa ~1,5 × 1013 kg
Średnia gęstość 2,6 g/cm3
Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni ~0,00081 m/s2
Albedo 0,04
Jasność absolutna 16,4m
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
23,5m

Thelxinoe (Jowisz XLII) - mały księżyc Jowisza, odkryty przez grupę astronomów z Uniwersytetu Hawajskiego pod przewodnictwem Scotta Shepparda, która przeanalizowała w 2004 roku zdjęcia zrobione w 2003.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa księżyca pochodzi z mitologii greckiej. Thelxinoe była przez starożytnych Greków zaliczana do czterech muz, przed ukształtowaniem znanego dziś kanonu dziewięciu muz.

Charakterystyka fizyczna[edytuj | edytuj kod]

Thelxinoe jest jednym z mniejszych księżyców Jowisza, jego średnicę ocenia się na około 2 km. Średnia gęstość tego ciała to ok. 2,6 g/cm3, składa się ono głównie z krzemianów. Powierzchnia księżyca jest bardzo ciemna – jego albedo wynosi zaledwie 0,04. Z Ziemi można go zaobserwować jako obiekt o jasności wizualnej co najwyżej 23,5 magnitudo.

Thelxinoe obiega Jowisza w kierunku przeciwnym do jego obrotu wokół własnej osi. Satelita należy do grupy Ananke.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Planetary Satellite Mean Orbital Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2011-12-14. [dostęp 2012-07-30].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]