Pokój w Karłowicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Negocjacje w sprawie traktatu
Kaplica Pokoju w Karłowicach w Serbii, w której negocjowano Traktat

Pokój w Karłowicach został podpisany nad Dunajem 26 stycznia 1699 roku, w mieście, które obecnie nazywa się Sremski Karlovci. Kończył on wojnę pomiędzy państwami Ligi Świętej (Papiestwo, Republika Wenecka, Monarchia Habsburgów, Rzeczpospolita Obojga Narodów i Carstwo Rosyjskie) a Imperium Osmańskim i jego lennikami (głównie Chanatem Krymskim).

Postanowienia[edytuj | edytuj kod]

Zamykał on wojnę rozpoczętą nieudaną wyprawą wezyra Kara Mustafy pod Wiedeń w 1683 roku (Rosja przystąpiła do tej wojny od 1686 roku, czyli od pokoju Grzymułtowskiego). Turcja zrzekała się:

  • Węgierscy protestanci, którzy wzięli udział w wojnie po stronie tureckiej, otrzymali amnestię od cesarza. Nie rozciągała się ona jednak na osobę Imre Thököly'ego.

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

  • Kończył 255 lat wojen w których po jednej stronie uczestniczyła Rzeczpospolita, a po drugiej Imperium Osmańskie, którego potęga budziła niepokój w Europie od XV wieku.
  • Zapoczątkował w XVIII w. przyjazne stosunki państw polsko-litewskiego z tureckim w obliczu wzrostu potęgi:
  • Turcja mimo kolejnych prób przekreślenia traktatu w Karłowicach, nie zdołała go obalić.
  • Banat do Austrii i Azow do Rosji zostały przyłączone 40 lat później, po pokoju w Belgradzie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]