Petra Martić

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Petra Martić
Petra Martić
Państwo  Chorwacja
Miejsce zamieszkania Split
Data i miejsce urodzenia 19 stycznia 1991
Split
Wzrost 181 cm
Masa ciała 63 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny lipiec 2008
Zakończenie kariery aktywny
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 3 ITF
Najwyżej w rankingu 42 (11 czerwca 2012)
Australian Open 2R (2011)
Roland Garros 4R (2012)
Wimbledon 3R (2013)
US Open 2R (2009)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 54 (9 lipca 2012)
Australian Open 3R (2012, 2014)
Roland Garros 2R (2010, 2012)
Wimbledon 3R (2012, 2013)
US Open 3R (2010)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Petra Martić (ur. 19 stycznia 1991 w Splicie) – chorwacka tenisistka, klasyfikowana w rankingu WTA na 42. miejscu w grze pojedynczej (2012) i 54. w grze podwójnej (2012), reprezentantka Chorwacji w Pucharze Federacji. Tenisistka praworęczna z oburęcznym backhandem.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Petra Martić rozpoczęła treningi tenisowe w wieku pięciu lat. W sierpniu 2004 roku zadebiutowała w juniorskich rozgrywkach Międzynarodowej Federacji Tenisowej w rodzinnym Splicie. Miesiąc później w Mostarze osiągnęłą swój pierwszy indywidualny finał, przegrany z Selmą Babić. Debiutancki tytuł zdobyła rok później przed własną publicznością w Losinj. We wrześniu 2006 doszła do ćwierćfinału gry pojedynczej dziewcząt wielkoszlemowego US Open, przegrywając z Lauren Albanese. W grudniu była też w jednej czwartej finału prestiżowych juniorskich mistrzostw Orange Bowl na Florydzie, gdzie musiała uznać wyższość Madison Brengle. Drugi wielkoszlemowy ćwierćfinał osiągnęła podczas French Open 2007, gdzie po zwycięstwie między innymi nad Simoną Halep uległa Ksenii Milewskiej. 19 lutego 2007 zajmowała najwyższe, 26. miejsce w klasyfikacji dziewcząt do lat osiemnastu.

Status profesjonalnej tenisistki otrzymała w lipcu 2008 roku.

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Petra Martić nie ma na koncie wygranego turnieju WTA w grze pojedynczej. Najbliżej sukcesu była w 2012 roku w Kuala Lumpur, gdzie doszła do finału. 11 czerwca 2012 notowana na najwyższym w karierze, 42. miejscu, w światowej klasyfikacji gry pojedynczej kobiet.

W październiku 2005 roku w Dubrowniku zadebiutowała w cyklu rozgrywkowym Międzynarodowej Federacji Tenisowej dla kobiet i jako zawodniczka nieklasyfikowana w rankingach światowych doszła do ćwierćfinału. W marcu 2007 otrzymała dziką kartę od organizatorów turnieju w Miami i występ ten był jej pierwszym startem w drabince głównej WTA Tour. W swoim pierwszym zawodowym meczu uległa Alinie Żydkowej 6:4, 4:6, 6:7(5). W październiku tego roku po raz pierwszy awansowała do finału kobiecych rozgrywek ITF, a miało to miejsce w Jersey w Wielkiej Brytanii. W finale uległa Sabine Lisicki, wcześniej wyeliminowała rozstawione Julie Coin i Angelikę Bachmann.

Po raz pierwszy wygrała pojedynek w ramach WTA Tour w lipcu 2008 w Portorožu. W pierwszej rundzie tamtejszego turnieju ograła Angelique Kerber 7:5, 6:2, następnie w trzech setach wyeliminowała Klárę Zakopalovą i odnotowała najlepszy wynik w karierze – ćwierćfinał – odprawiona ostatecznie przez Julię Görges. Wynik ten pozwolił Martić awansować na 195. miejsce w światowej klasyfikacji singlistek WTA i uprawnił ją do występu w eliminacjach do wielkoszlemowego US Open 2008. Chorwatka zakończyła je jednak już na pierwszej rundzie.

W marcu 2009 zakwalifikowała się do swojego trzeciego turnieju WTA, tym razem w Indian Wells, jednak w pierwszym starciu musiała uznać wyższość Wiery Duszewiny. W zawodach wielkoszlemowych zadebiutowała podczas French Open 2009. Po przejściu eliminacji pokonała w meczu otwarcia Marę Santangelo, a potem uległa Aleksandrze Wozniak. Drugi profesjonalny ćwierćfinał osiągnęła miesiąc później w Budapeszcie, gdzie wygrała między innymi z Lucie Šafářovą. Doszła też do drugiej rundy US Open, wyeliminowana przez Caroline Wozniacki. W tym sezonie zdobyła też mistrzostwo turnieju ITF we Włoszech, gdzie w drugiej rundzie odniosła zwycięstwo nad Jeleną Dokić. We wrześniu 2009 po raz pierwszy została sklasyfikowana w gronie stu najlepszych zawodniczek globu.

W styczniu 2010 zadebiutowała w wielkoszlemowym Australian Open, ale przegrała na samym początku z Sabine Lisicki. Dwa tygodnie później pokonała w pierwszej rundzie w Paryżu Yaninę Wickmayer (15 WTA). Do kolekcji zwycięstw nad czołowymi tenisistkami dorzuciła wygraną z Aravane Rezaï w drugiej rundzie w Miami. W czerwcu odnotowała debiut w ostatnim z czterech turniejów Wielkiego Szlema, Wimbledonie. Pokonała tam Elenę Baltachę, ale mecz drugiej rundy oddała walkowerem Marion Bartoli. Po serii porażek w pierwszych rundach zawodów wypadła z czołowej setki klasyfikacji WTA.

Powrót do tego grona zapewniła sobie w lutym 2011, dochodząc do półfinału w Bogocie, co było jej najlepszym wynikiem w profesjonalnym cyklu rozgrywkowym w ówczesnej karierze[1]. Oddała walkowerem pojedynek z Lourdes Domínguez Lino, a wcześniej wyeliminowała Polonę Hercog. Drugi półfinał osiągnęła kilka miesięcy później w Kopenhadze. Wygrała tam z Simoną Halep i Aloną Bondarenko, a uległa w trzech setach Lucie Šafářovej. W sierpniu zagrała w trzeciej rundzie w Cincinnati (pokonała tam Yaninę Wickmayer), a we wrześniu w ćwierćfinale w Kantonie.

W lutym 2012 Martić po raz pierwszy w karierze awansowała do finału imprezy WTA. Dokonała tego w Kuala Lumpur[2]. Na liście pokonanych przez nią rywalek znalazły się Peng Shuai i Jelena Janković (14 WTA). Bliska zdobycia tytułu Chorwatka skreczowała w trzecim secie pojedynku finałowego z Hsieh Su-wei z powodu wycieńczenia[3]. W kwietniu obroniła półfinałowe punkty z Kopenhagi, zatrzymana w czwartym meczu przez Caroline Wozniacki. Podczas French Open 2012 odnotowała najlepszy swój wynik wielkoszlemowy, dochodząc do czwartej rundy. Wyeliminowała Michaëllę Krajicek, następnie sensacyjnie Marion Bartoli[4] (8 WTA, najwyżej notowana pokonana przez Martić rywalka) i Anabel Medinę Garrigues. W ósmym dniu turnieju musiała uznać wyższość Angelique Kerber.

W pierwszej rundzie zawodów w Bad Gastein przegrała z Yvonne Meusburger 1:6, 6:4, 6:7(5), mimo iż miała do dyspozycji trzy piłki meczowe[5]. Po wczesnej porażce w Wimbledonie wycofała się z kolejnych startów (w tym w igrzyskach olimpijskich) z powodu kontuzji stopy. W US Open przegrała mecz otwarcia z broniącą tytułu Samanthą Stosur[6]. Jesienią pokonała w pierwszej rundzie turnieju w Tokio powracającą po dłuższej przerwie Andreę Petkovic 0:6, 6:4, 6:3. W drugim meczu rozprawiła się z piątą w klasyfikacji światowej Petrą Kvitovą 6:4, 6:4, co jest najcenniejszym zwycięstwem w jej indywidualnej karierze. Odpadła w ćwierćfinale po wyrównanej, trzysetowej konfrontacji z Nadią Pietrową. Na zakończenie sezonu doszła do ćwierćfinału w Linzu, pokonana przez Wiktorię Azarenkę.

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Petra Martić nie ma na koncie wygranego turnieju WTA w grze podwójnej (stan na 14 sierpnia 2012); w 2012 roku zagrała w finałach w Paryżu i Bad Gastein. Najwyżej w karierze klasyfikowana była w tej konkurencji na 54. miejscu światowego rankingu (dnia 9 lipca 2012).

Przygodę z profesjonalnymi występami deblowymi rozpoczęła dopiero w 2008 roku startem w Pucharze Federacji. Razem z rodaczką Aną Vrljić uległy 2:6, 3:6 doświadczonym Japonkom, Rice Fujiwarze i Ayumi Moricie. W marcu 2009 razem z Coco Vandeweghe doszła do drugiej rundy imprezy w Miami po cennym zwycięstwie nad rozstawionymi Danielą Hantuchovą i Ai Sugiyamą. W maju wygrała turniej deblowy ITF w Chorwacji w parze z Ajlą Tomljanović. W zawodach wielkoszlemowych zadebiutowała podczas Australian Open 2010.

W kwietniu 2010 osiągnęła pierwszy ćwierćfinał gry podwójnej w Marbelli, a partnerowała jej Polona Hercog. Z tą samą tenisistką doszła do trzeciej rundy US Open, gdzie triumfowały nad Alicią Molik i Francescą Schiavone oraz Alisą Klejbanową i Jekatieriną Makarową. W październiku osiągnęły półfinał w Luksemburgu, a w pierwszej rundzie pokonały utytułowane Julię Görges i Annę-Lenę Grönefeld.

Martić w duecie z Olhą Sawczuk doszła do półfinału także w Budapeszcie w lipcu 2011. Chorwatka i Ukrainka przegrały tam z Anabel Mediną Garrigues i Alicją Rosolską. Dobra passa zawodniczki w konkurencji deblowej trwała aż do jesieni. Wtedy do była w gronie czterech najlepszych par w Kantonie (z Albertą Brianti) i Linzu (z Līgą Dekmeijere). W austriackim turnieju Martić przyczyniła się do wyeliminowania w ćwierćfinale najlepszych deblistek tamtego sezonu, Giseli Dulko i Flavii Pennetty.

W lutym 2012 po raz pierwszy zagrała w finale turnieju WTA w grze podwójnej. Miało to miejsce na hali w Paryżu, a jej partnerką była Anna-Lena Grönefeld. W finale uległy najwyżej rozstawionym Lisie Raymond i Liezel Huber. W czerwcu również z Grönefeld awansowały do finału turnieju w Badgastein, w którym przegrały z Jill Craybas i Julią Görges 7:6(4), 4:6, 9-11; wystąpiły też w trzeciej rundzie Wimbledonu. W październiku w parze z Danielą Hantuchovą zameldowały się w półfinale w Linzu.

Występy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Od 2008 roku Petra Martić reprezentuje Chorwację w rozgrywkach o Puchar Federacji. Jej drużyna utrzymuje się w strefie kontynentalnej Europy i Afryki. W ramach tego turnieju pokonała między innymi Michelle Larcher de Brito i Alexandrę Dulgheru w 2010 roku. Do lutego 2012 zagrała trzynaście meczów w barwach swojego kraju, z czego wygrała sześć.

W 2012 roku wywalczyła miejsce w turnieju olimpijskim w Londynie, ale zrezygnowała z udziału z powodu kontuzji stopy[7].

Zwycięstwa nad wysoko notowanymi tenisistkami[edytuj | edytuj kod]

Zestawienie obejmuje listę meczów, w którym tenisistka wygrała z zawodniczkami notowanymi w rankingu WTA w grze pojedynczej przynajmniej na dwudziestym miejscu w chwili rozegrania spotkania (stan na 1 stycznia 2013).

Ranking WTA Tenisistka Rok Turniej Faza Wynik
5.
Czechy Petra Kvitova 2012 Tokio 2R 6:4, 6:4
8.
Francja Marion Bartoli 2012 French Open 2R 6:2, 3:6, 6:3
14.
Serbia Jelena Janković 2012 Kuala Lumpur SF 6:7(5), 7:5, 7:6(5)
15.
Belgia Yanina Wickmayer 2010 Paryż 1R 6:4, 3:6, 7:5
19.
Chińska Republika Ludowa Peng Shuai 2012 Kuala Lumpur QF 4:6, 7:6(3), 6:4

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International
WTA Challenger Tour

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 4 marca 2012 Kuala Lumpur Twarda Chińskie Tajpej Hsieh Su-wei 6:2, 5:7, 1:4, krecz

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 12 lutego 2012 Paryż Twarda (hala) Niemcy Anna-Lena Grönefeld Stany Zjednoczone Liezel Huber
Stany Zjednoczone Lisa Raymond
6:7(3), 1:6
Finalistka 2. 17 czerwca 2012 Bad Gastein Ceglana Niemcy Anna-Lena Grönefeld Stany Zjednoczone Jill Craybas
Niemcy Julia Görges
7:6(4), 4:6, 9-11
Finalistka 3. 28 kwietnia 2013 Marrakesz Ceglana Francja Kristina Mladenovic Węgry Tímea Babos
Luksemburg Mandy Minella
3:6, 1:6

Wygrane turnieje singlowe ITF[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 13/07/2008 Chorwacja Zagrzeb ITF 75 000 ziemna Austria Yvonne Meusburger 6:2, 2:6, 6:2
2. 13/09/2009 Włochy Biella ITF 100 000 ziemna Kanada Sharon Fichman 7:5, 6:4
3. 09/06/2013 Wielka Brytania Nottingham ITF 75 000 trawiasta Czechy Karolina Pliskova 6:3, 6:3

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]