Wiktoryja Azaranka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wiktoryja Azaranka
Wiktoryja Azaranka
Państwo  Białoruś
Miejsce zamieszkania Monako
Data i miejsce urodzenia 31 lipca 1989
Mińsk
Wzrost 183 cm
Masa ciała 66 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2003
Zakończenie kariery aktywna
Trener Samuel Sumyk
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 17 WTA, 1 ITF
Najwyżej w rankingu 1 (30 stycznia 2012)
Australian Open W (2012, 2013)
Roland Garros SF (2013)
Wimbledon SF (2011, 2012)
US Open F (2012, 2013)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 6 WTA, 3 ITF
Najwyżej w rankingu 7 (7 lipca 2008)
Australian Open F (2008, 2011)
Roland Garros F (2009)
Wimbledon QF (2008)
US Open 2R (2009)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Dorobek medalowy

Wiktoryja Fiodarauna Azaranka[a] (biał. Вікто́рыя Фёдараўна Аза́ранка, ros. Викто́рия Фёдоровна Аза́ренко, Wiktorija Fiodorowna Azarienko; ur. 31 lipca 1989 w Mińsku) – białoruska tenisistka, mistrzyni wielkoszlemowego Australian Open w grze pojedynczej w latach 2012 i 2013 oraz US Open 2007 i French Open 2008 w grze mieszanej; była liderka klasyfikacji juniorskiej; liderka rankingu singlowego WTA; mistrzyni wielkoszlemowych turniejów juniorskich w grze pojedynczej i podwójnej, złota medalistka w mikście oraz brązowa medalistka w singlu z Londynu 2012, zwyciężczyni siedemnastu turniejów WTA w grze pojedynczej i sześciu w grze podwójnej. Reprezentantka kraju w Pucharze Federacji. Tenisistka praworęczna z oburęcznym backhandem.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Jest zawodniczką praworęczną. Do tenisa zachęciła ją matka, gdy Wiktoryja miała siedem lat. Matka pracowała wówczas jako instruktorka w klubie w stolicy. Gdy została najlepszą juniorką w kraju, jako 14-latka, wyjechała do Arizony, gdzie rosyjski hokeista występujący w lidze NHL, Nikołaj Chabibulin zaoferował Azarance wsparcie finansowe w postaci stypendium (jego pochodząca z Białorusi żona jest przyjaciółką matki Azaranki)[1][2]. Jako 17-latka została najlepszą juniorką świata[3].

Sezon 2005[edytuj | edytuj kod]

W 2005 roku tenisistka z Mińska zdominowała rozgrywki juniorskie. Indywidualnie zdobyła dwa wielkoszlemowe tytuły (Australian Open i US Open); w deblu zaś zwyciężyła trzy z czterech imprez w jednym sezonie (poza US Open). 31 stycznia została liderką światowej klasyfikacji mieszanej juniorek.

Wygrała jeden turniej singlowy kobiecego turnieju ITF – w 2005 w Pétange. Ma na koncie dwa tytuły deblowe, ostatni z 2005 roku z Tucson.

W 2005 roku po przegranych kwalifikacjach w Pradze i New Haven, zadebiutowała na turnieju seniorek w Kolkacie. Przegrała tam już w pierwszej rundzie z Galiną Woskobojewą. Wystartowała w Kantonie, gdzie zwyciężyła rozstawione zawodniczki – [8] Martinę Suchą i [2] Peng Shuai, przegrywając dopiero z Yan Zi. Wygrała turnieje z cyklu ITF. Była jedną z liderek rozgrywek juniorskich – wygrała wszystkie turnieje wielkoszlemowe, ale w różnych konkurencjach.

Sezon 2006[edytuj | edytuj kod]

W styczniu na kortach twardych w Auckland dotarła do drugiej rundy. Zakwalifikowała się do Australian Open, gdzie już w pierwszej rundzie przegrała z Sanią Mirzą. Jako 138 zawodniczka świata wyeliminowała w Memphis Nicole Vaidišovą. W tym samym turnieju razem z Caroline Wozniacki dotarła do finału gry podwójnej, przegrywając z najwyżej rozstawionymi zawodniczkami Lisą Raymond i Rennae Stubbs. W Miami w drugiej rundzie wygrała z Jeleną Janković, ale w następnej uległa Anastazji Myskinie. Odpadła w pierwszej rundzie trzech kolejnych turniejów: w Estoril, Pradze i Rzymie. Zadebiutowała na zawodowym turnieju Roland Garros, w pierwszej rundzie trafiając na Anabel Medinę. W trzecim secie przegrała 7:9. Zadebiutowała również w Wimbledonie, gdzie przegrała w pierwszej rundzie z Agnieszką Radwańską. Po tym turnieju została sklasyfikowana po raz pierwszy w czołowej setce rankingu WTA (na 99. miejscu). Po turnieju US Open (gdzie wygrała z Anastazją Myskiną), po siedmiotygodniowej nieobecności powróciła do pierwszej setki rankingu. Wygrała (poprzez walkower rywalek) deblowy turniej tenisowy w Taszkencie – było to jej pierwsze zwycięstwo w zawodowej karierze. Sezon zakończyła na turnieju Bell Challenge w Québec, odpadając w pierwszej rundzie singla z Sybille Bammer oraz dochodząc do półfinału debla w parze z Nicole Pratt. Na zakończenie 2006 roku uzyskała najwyższe pozycje w rankingach światowych w dotychczasowej karierze – 92. w singlu i 110. w deblu.

Sezon 2007[edytuj | edytuj kod]

Już na początku roku 2007 osiągnęła wielki sukces, dochodząc razem z Maksem Mirnym do finału wielkoszlemowego Australian Open w grze mieszanej. W grze pojedynczej odpadła w trzeciej rundzie z Jeleną Janković, ale wcześniej wyeliminowała Francuzkę Marion Bartoli. Po przejściu kwalifikacji doszła do trzeciej rundy Indian Wells oraz Miami Masters (do listy pokonanych z czołówki światowej dodała Anabel Medinę Garrigues). W pierwszej rundzie w Amelia Island przegrała z Rominą Oprandi. W maju doszła do pierwszego zawodowego finału w grze pojedynczej w Estoril. W drodze do niego pokonała Virginie Razzano, Francescę Schiavone, Giselę Dulko, Lucie Šafářovą; w finale przegrała z niemiecką kwalifikantką Grétą Arn. Była też w półfinale w Pradze, ale odpadła już w pierwszej rundzie French Open. Doszła do trzeciej rundy Wimbledonu. Po nieudanym sezonie US Open Series, gdzie jej najlepszym wynikiem był ćwierćfinał w Los Angeles, doszła do czwartej rundy US Open, eliminując po drodze Martinę Hingis. Podczas tego turnieju po raz pierwszy w karierze została mistrzynią wielkoszlemową w kategorii seniorskiej. W parze z Maksem Mirnym wygrała turniej gry mieszanej i została pierwszą Białorusinką, która zwyciężyła w mikście na Flushing Meadows.

Sezon 2008[edytuj | edytuj kod]

Rok 2008 rozpoczęła od osiągnięcia trzeciej rundy singla i finału debla (razem z Szachar Pe’er) w wielkoszlemowym Australian Open. Jej partnerką w grze deblowej była Szachar Pe’er. W French Open doszła do IV rundy pokonując w I rundzie Edinę Gallovits 6:1, 6:3. w II rundzie wygrała z Soraną Cîrsteą 6:0, 6:0. W III rundzie wygrała z Francescą Schiavone 6:1, 6:1 a w IV rundzie przegrała ze Swietłaną Kuzniecową 6:3, 6:3. W tym samym turnieju w parze z Bobem Bryanem wygrała turniej w grze mieszanej, pokonując w finale parę Katarina SrebotnikNenad Zimonjić 6:2, 7:6. W Wimbledonie w I rundzie wygrała z Cwetaną Pironkową 6:1, 6:1, w II rundzie z Soraną Cîrsteą 6:1, 6:3, ale w III rundzie przegrała z Nadieżdą Pietrową 6:7, 6:7. W US Open 2008 dotarła do III rundy, w której przegrała z Caroline Wozniacki 4:6, 4:6. Sezon 2008 zakończyła na 15. miejscu w rankingu WTA.

Sezon 2009[edytuj | edytuj kod]

W 2009 wygrała 3 turnieje singlowe w Brisbane pokonując w finale Marion Bartoli 6:3, 6:1, w Memphis wygrywając z Caroline Wozniacki 6:1, 6:3 i w Miami gdzie wygrała z Sereną Williams 6:3, 6:1, oraz dwóch turniejów deblowych w Memphis w parze z Caroline Wozniacki wygrywając 6:1, 7:6 z parą Juliana FedakMichaëlla Krajicek i w turnieju w Indian Wells w parze z Wierą Zwonariową wygrywając w finale 6:4, 3:6, 10-5 z parą Gisela Dulko-Szachar Pe’er. W 2009 osiągnęła dwa ćwierćfinały w turniejach wielkoszlemowych: we French Open i na Wimbledonie oraz doszła do IV rundy Australian Open i US Open. Sezon 2009 zakończyła na 7 pozycji w rankingu WTA.

Sezon 2010[edytuj | edytuj kod]

Azaranka na US Open w 2010 roku

Sezon 2010 zaczęła od turnieju w Sydney gdzie doszła do półfinału przegrywając z Jeleną Diemientjewą 3:6, 1:6. W Australian Open 2010 doszła do ćwierćfinału gdzie przegrała z Sereną Williams 6:4, 6:7, 2:6, a w lutym w turnieju w Dubaju uległa w finale jej siostrze Venus 3:6, 5:7, w półfinale pokonując Agnieszkę Radwańską.

Sezon 2011[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2011 wygrała Sony Ericsson Open w Miami oraz dotarła do półfinału wielkoszlemowego turnieju Wimbledon 2011, gdzie przegrała z Petrą Kvitovą w trzech setach, oba turnieje w singlu. Dotarła również do finału WTA Tour Championships, w którym przegrała z Czeszką Petrą Kvitovą.

Sezon 2012[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2012 wygrała turniej Apia International Sydney w Sydney, po zwycięstwie w finale nad Li Na[4]. Dwa tygodnie później Azaranka odniosła największy sukces w karierze, wygrywając wielkoszlemowy Australian Open. W drodze do finału pokonała m.in. Agnieszkę Radwańską i Kim Clijsters, a w finale 6:3, 6:0 Mariję Szarapową[5]. Seria zwycięstw Azaranki powiększyła się dzięki triumfowi w turnieju w Ad-Dausze. W finale imprezy Białorusinka wygrała z Samanthą Stosur 6:1, 6:2, a cały turniej zakończyła bez straty seta.

W Indian Wells Białorusinka odniosła kolejny triumf, który był jej czwartym w sezonie. Turniej zakończyła ze stratą tylko jednego seta, którego ugrała Mona Barthel w spotkaniu drugiej rundy[6]. W finałowym pojedynku z Mariją Szarapową Azaranka zwyciężyła 6:2, 6:3. Był to jej dwudziesty trzeci kolejny wygrany mecz w sezonie[7]. W turnieju Premier Series w Stuttgarcie Białorusinka doszła do finału. Przegrała w nim 1:6, 4:6 z Mariją Szarapową[8]. W kwietniu 2012 roku do jej sztabu szkoleniowego dołączyła Amélie Mauresmo[9]. W turnieju Premier Mandatory w Madrycie ponownie osiągnęła finał. Przegrała w nim 1:6, 3:6 z Sereną Williams[10]. Swój udział we French Open w 2012 roku zakończyła w czwartej rundzie po przegranej z Dominiką Cibulkovą. 11 czerwca 2012 roku spadła z pozycji liderki rankingu gry pojedynczej na rzecz Mariji Szarapowej[11].

Podczas Wimbledonu dotarła do półfinału, w którym uległa Serenie Williams 3:6, 6:7(6). Po turnieju ponownie znalazła się na pierwszym miejscu w rankingu singlowym. Podczas igrzysk olimpijskich w Londynie zdobyła brązowy medal w grze pojedynczej. Po porażce w półfinale 1:6, 2:6 z Sereną Williams, w meczu o trzecie miejsce pokonała Mariję Kirilenko 6:3, 6:4. W grze mieszanej razem z Maksem Mirnym zdobyła złoty medal. W finałowym spotkaniu pokonali oni Laurę Robson i Andy'ego Murraya 2:6, 6:3, 10-8.

Podczas US Open osiągnęła finał singla. W zawodach pokonała m.in. Samanthę Stosur, obrończynię tytułu, oraz Mariję Szarapową, byłą liderkę rankingu WTA. W meczu mistrzowskim uległa jednak Serenie Williams 2:6, 6:2, 5:7, pomimo prowadzenia w trzecim secie 5:3[12]. W turnieju Premier 5 w Tokio osiągnęła ćwierćfinał z Kerber, który oddała walkowerem z powodu zawrotów głowy[13]. W kolejnym azjatyckim turnieju, w Pekinie o randze Mandatory, Azaranka zanotowała zwycięstwo. W całym turnieju nie straciła seta, a w finałowym pojedynku pokonała Szarapową 6:3, 6:1[14]. Tydzień później odniosła triumf w turnieju International w Linzu, gdzie w finale pokonała Julię Görges 6:3, 6:4.

Podczas Mistrzostw WTA osiągnęła półfinał, wygrywając z Kerber i Li, a przegrywając z Sereną Williams w fazie grupowej. W meczu półfinałowym przegrała z Szarapową 4:6, 2:6. Sezon 2012 Wiktoryja Azaranka zakończyła na pozycji liderki rankingu WTA.

Sezon 2013[edytuj | edytuj kod]

Azaranka na French Open w 2013 roku

Azaranka rozpoczęła sezon 2013 od udziału w wielkoszlemowym Australian Open, gdzie rozstawiona z numerem pierwszym broniła trofeum zdobytego rok wcześniej. W początkowych rundach zawodów pokonała m.in. Monikę Niculescu, Eleni Daniilidu, Jamie Hampton i Jelenę Wiesninę. W ćwierćfinałowym pojedynku zwyciężyła ze Swietłaną Kuzniecową 7:5, 6:1. W spotkaniu o finał pokonała wynikiem 6:1, 6:4 Sloane Stephens, która wcześniej wyeliminowała Serenę Williams. W meczu mistrzowskim zwyciężyła z Li Na wynikiem 4:6, 6:4, 6:3, wygrywając po raz drugi z rzędu australijskie trofeum. W ten sposób utrzymała pozycję liderki rankingu, nie dając się wyprzedzić Amerykance Serenie Williams. Na turnieju w Ad-Dausze, gdzie broniła tytułu, w pierwszej rundzie miała wolny los. W kolejnych rundach pokonywała następująco Rominę Oprandi, Christinę McHale, Sarę Errani i Agnieszkę Radwańską. W finale pokonała Serenę Williams wynikiem 7:6(6), 2:6, 6:3, jednakże w najbliższym notowaniu na jej rzecz spadła z pozycji liderki rankingu singlowego WTA[15]. Z powodu kontuzji prawej stopy Azaranka nie wystąpiła w Dubaju, a organizacja WTA Tour nałożyła na nią karę 100 000 dolarów za zbyt późne wycofanie się z turnieju[16].

W Indian Wells osiągnęła ćwierćfinał, pokonując wcześniej Danielę Hantuchovą, Kirsten Flipkens i Urszulę Radwańską. Z powodu kontuzji prawej kostki oddała walkowerem Caroline Wozniacki mecz o półfinał[17]. Z powodu kontuzji wycofała się z udziału w turnieju w Miami[18]. W Madrycie przegrała w drugiej rundzie z Jekatieriną Makarową 6:1, 2:6, 3:6. Turniej w Rzymie zakończyła na finale, przegrywając w nim z Sereną Williams 1:6, 3:6.

Na French Open osiągnęła półfinał. W zawodach pokonała m.in. rozstawione Alizé Cornet i Mariję Kirilenko, przegrywając z Mariją Szarapową 1:6, 6:2, 4:6. Podczas wielkoszlemowego Wimbledonu rozegrała tylko jeden mecz. W pierwszej rundzie pokonała Marię João Koehler 6:1, 6:2, natomiast mecz z Flavią Pennettą oddala walkowerem z powodu kontuzji kolana[19].

Na turnieju w Carlsbadzie osiągnęła finał rywalizacji, w którym przegrała z Samanthą Stosur 2:6, 3:6. Z Toronto wycofała się już po rozlosowaniu drabinki turniejowej. W Cincinnati ponownie osiągnęła finał. Triumfowała w nim nad Sereną Williams 2:6, 6:2, 7:6(6). Na US Open ponownie dotarła do finału z Williams. Tym razem przegrała 5:7, 7:6(6), 1:6.

Udział w zawodach w Tokio i Pekinie kończyła na pierwszym meczu. W turnieju finałowym Mistrzostw WTA Azaranka osiągnęła czwarte, ostatnie miejsce w swojej grupie. Sezon 2013 zakończyła na drugim miejscu w rankingu WTA Tour.

Sezon 2014[edytuj | edytuj kod]

Białorusinka rozpoczęła sezon 2014 od udziału w zawodach w Brisbane. Dotarła w nich do finału, ulegając w nim Serenie Williams 4:6, 5:7. Na Australian Open Azaranka awansowała do ćwierćfinału bez straty seta. W pojedynku o półfinał przegrała z Agnieszką Radwańską 1:6, 7:5, 0:6, tym samym nie obroniła tytułu zdobytego w poprzedniej edycji.

W marcu wystąpiła w turnieju w Indian Wells, jednak w swoim pierwszym meczu przegrała z Lauren Davis 0:6, 6:7(2). Z powodu kontuzji stopy wycofała się z zawodów rangi WTA Premier Series w Miami[20], Madrycie i Rzymie[21].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Trenerem zawodniczki jest Samuel Sumyk. Ulubione uderzenie to backhand, lubi twarde korty. Rodzice noszą imiona Ała i Chwiedar, ma brata Maksa. Mówi po angielsku, białorusku i rosyjsku. Za tenisowy wzór uważa Rogera Federera. Dawniej związana była z ukraińskim tenisistą, Serhijem Bubką[22]. Jest w związku z muzykiem Redfoo, członkiem zespołu LMFAO[23][24].

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem (2)
Igrzyska olimpijskie (0)
WTA Tour Championships (0)
od
2009
Premier Mandatory (4)
Premier 5 (3)
Premier (3)
International (5)
do
2008
Tier I (0)
Tier II (0)
Tier III (0)
Tier IV (0)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (16-8)
Ceglana (1-6)
Trawiasta (0-1)
Dywanowa (0–0)
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 6 maja 2007 Portugalia Estoril Ceglana Niemcy Gréta Arn 6:2, 1:6, 6:7(3)
Finalistka 2. 7 października 2007 Uzbekistan Taszkent Twarda Francja Pauline Parmentier 5:7, 2:6
Finalistka 3. 5 stycznia 2008 Australia Gold Coast Twarda Chińska Republika Ludowa Li Na 6:4, 3:6, 4:6
Finalistka 4. 4 maja 2008 Czechy Praga Ceglana Rosja Wiera Zwonariowa 6:7(2), 2:6
Zwyciężczyni 1. 10 stycznia 2009 Australia Brisbane Twarda Francja Marion Bartoli 6:3, 6:1
Zwyciężczyni 2. 21 lutego 2009 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Dania Caroline Wozniacki 6:1, 6:3
Zwyciężczyni 3. 4 kwietnia 2009 Stany Zjednoczone Miami Twarda Stany Zjednoczone Serena Williams 6:3, 6:1
Finalistka 5. 20 lutego 2010 Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams 3:6, 5:7
Finalistka 6. 19 czerwca 2010 Wielka Brytania Eastbourne Trawiasta Rosja Jekatierina Makarowa 6:7(5), 4:6
Zwyciężczyni 4. 1 sierpnia 2010 Stany Zjednoczone Stanford Twarda Rosja Marija Szarapowa 6:4, 6:1
Zwyciężczyni 5. 24 października 2010 Rosja Moskwa Twarda (hala) Rosja Marija Kirilenko 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 6. 3 kwietnia 2011 Stany Zjednoczone Miami Twarda Rosja Marija Szarapowa 6:1, 6:4
Zwyciężczyni 7. 10 kwietnia 2011 Hiszpania Marbella Ceglana Rumunia Irina-Camelia Begu 6:3, 6:2
Finalistka 7. 8 maja 2011 Hiszpania Madryt Ceglana Czechy Petra Kvitová 6:7(3), 4:6
Zwyciężczyni 8. 23 października 2011 Luksemburg Luksemburg Twarda (hala) Rumunia Monica Niculescu 6:2, 6:2
Finalistka 8. 30 października 2011 Turcja Stambuł Twarda (hala) Czechy Petra Kvitová 5:7, 6:4, 3:6
Zwyciężczyni 9. 13 stycznia 2012 Australia Sydney Twarda Chińska Republika Ludowa Li Na 6:2, 1:6, 6:3
Zwyciężczyni 10. 28 stycznia 2012 Australia Melbourne Twarda Rosja Marija Szarapowa 6:3, 6:0
Zwyciężczyni 11. 19 lutego 2012 Katar Ad-Dauha Twarda Australia Samantha Stosur 6:1, 6:2
Zwyciężczyni 12. 18 marca 2012 Stany Zjednoczone Indian Wells Twarda Rosja Marija Szarapowa 6:2, 6:3
Finalistka 9. 29 kwietnia 2012 Niemcy Stuttgart Ceglana (hala) Rosja Marija Szarapowa 1:6, 4:6
Finalistka 10. 13 maja 2012 Hiszpania Madryt Ceglana Stany Zjednoczone Serena Williams 1:6, 3:6
Finalistka 11. 8 września 2012 Stany Zjednoczone Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone Serena Williams 2:6, 6:2, 5:7
Zwyciężczyni 13. 7 października 2012 Chińska Republika Ludowa Pekin Twarda Rosja Marija Szarapowa 6:3, 6:1
Zwyciężczyni 14. 14 października 2012 Austria Linz Twarda (hala) Niemcy Julia Görges 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 15. 26 stycznia 2013 Australia Melbourne Twarda Chińska Republika Ludowa Li Na 4:6, 6:4, 6:3
Zwyciężczyni 16. 17 lutego 2013 Katar Ad-Dauha Twarda Stany Zjednoczone Serena Williams 7:6(6), 2:6, 6:3
Finalistka 12. 19 maja 2013 Włochy Rzym Ceglana Stany Zjednoczone Serena Williams 1:6, 3:6
Finalistka 13. 4 sierpnia 2013 Stany Zjednoczone Carlsbad Twarda Australia Samantha Stosur 2:6, 3:6
Zwyciężczyni 17. 18 sierpnia 2013 Stany Zjednoczone Cincinnati Twarda Stany Zjednoczone Serena Williams 2:6, 6:2, 7:6(6)
Finalistka 14. 8 września 2013 Stany Zjednoczone Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone Serena Williams 5:7, 7:6(6), 1:6
Finalistka 15. 4 stycznia 2014 Australia Brisbane Twarda Stany Zjednoczone Serena Williams 4:6, 5:7

Wygrane turnieje w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Partnerka Finalistki Wynik
1. 02/10/2006 Uzbekistan Taszkent,
Tashkent Open
Tier IV 145 000 twarda Białoruś Tacciana Puczak Włochy Maria Elena Camerin
Szwajcaria Emmanuelle Gagliardi
walkower
2. 21/02/2009 Stany Zjednoczone Memphis,
Cellular South Cup
International 175 000 twarda Dania Caroline Wozniacki Ukraina Juliana Fedak
Holandia Michaëlla Krajicek
6:1, 7:6(2)
3. 21/03/2009 Stany Zjednoczone Indian Wells,
BNP Paribas Open
Premier 4 500 000 twarda Rosja Wiera Zwonariowa Argentyna Gisela Dulko
Izrael Szachar Pe’er
6:4, 3:6, 10-5
4 09/08/2010 Stany Zjednoczone Cincinnati,
Western & Southern Financial Group Masters & Women's Open
Premier 5 2 000 000 twarda Rosja Marija Kirilenko Stany Zjednoczone Lisa Raymond
Australia Rennae Stubbs
7:6(4), 7:6(8)
5 07/05/2011 Hiszpania Madryt,
Mutua Madrileña Madrid Open
Premier Mandatory 4 500 000 ziemna Rosja Marija Kirilenko Czechy Květa Peschke
Słowenia Katarina Srebotnik
6:4, 6:3
6 31/07/2011 Stany Zjednoczone Stanford,
Bank of the West Classic
Premier 700 000 twarda Rosja Marija Kirilenko Stany Zjednoczone Liezel Huber
Stany Zjednoczone Lisa Raymond
6:1, 6:3

Wygrane turnieje w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Partner Finaliści Wynik
1. 27/08/2007 Stany Zjednoczone Nowy Jork,
US Open
Wielki Szlem twarda Białoruś Maks Mirny Stany Zjednoczone Meghann Shaughnessy
Indie Leander Paes
6:4, 7:6(6)
2. 06/06/2008 Francja Paryż,
French Open
Wielki Szlem ziemna Stany Zjednoczone Bob Bryan Słowenia Katarina Srebotnik
Serbia Nenad Zimonjić
6:2, 7:6(4)
3. 05/08/2012 Wielka Brytania Londyn,
igrzyska olimpijskie
IO trawiasta Białoruś Maks Mirny Wielka Brytania Laura Robson
Wielka Brytania Andy Murray
2:6, 6:3, 10-8

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2014 2013 2012 2011 2010 2009 2008 2007 2006
Australian Open QF W W 4R QF 4R 3R 3R 1R
French Open A SF 4R QF 1R QF 4R 1R 1R
Wimbledon 2R 2R SF SF 3R QF 3R 3R 1R
US Open QF F F 3R 2R 4R 3R 4R 3R

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 2005 Australia Australian Open Twarda Węgry Ágnes Szávay 6:2, 6:2
Zwyciężczyni 2005 Stany Zjednoczone US Open Twarda Stany Zjednoczone Alexa Glatch 6:3, 6:4

Gra podwójna (4)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 2004 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Białoruś Wolha Hawarcowa Nowa Zelandia Marina Erakovic
Rumunia Monica Niculescu
6:4, 3:6, 6:4
Zwyciężczyni 2005 Australia Australian Open Twarda Nowa Zelandia Marina Erakovic Czechy Nikola Fraňková
Węgry Ágnes Szávay
6:0, 6:2
Zwyciężczyni 2005 Francja French Open Ceglana Węgry Ágnes Szávay Rumunia Ioana Raluca Olaru
Kazachstan Amina Rakhim
4:6, 6:4, 6:0
Zwyciężczyni 2005 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Węgry Ágnes Szávay Nowa Zelandia Marina Erakovic
Rumunia Monica Niculescu
6:7, 6:2, 6:0

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W polskiej przestrzeni medialnej jest przedstawiana jako Wiktoria Azarenka.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. How the goalie helped the tennis star (ang.). espn.go.com, 2009-04-03. [dostęp 2013-10-21].
  2. Azarenka tames her inner beast for major glory (ang.). espn.go.com, 2012-01-28. [dostęp 2013-10-21].
  3. Jakub Ciastoń: Viktoria, duma Białorusi (pol.). Gazeta Wyborcza, 2012-01-30. [dostęp 2012-03-04].
  4. Azarenka Outrallies Li, Claims Sydney Crown (ang.). wtatennis.com, 2012-01-13. [dostęp 2012-01-13].
  5. First Slam Title & No.1: Azarenka's Perfect Day (ang.). wtatennis.com, 2012-01-28. [dostęp 2012-01-28].
  6. Kerber's Great Escape, Azarenka Scrapes By (ang.). W: Indian Wells [on-line]. wtatennis.com, 2012-03-09. [dostęp 2012-03-18].
  7. Robert Pałuba: WTA Indian Wells: Niepokonana Azarenka zdobyła kolejny tytuł (pol.). Beta Sportowe Fakty, 2012-03-18. [dostęp 2012-03-18].
  8. Łukasz Iwanek: WTA Stuttgart: Szarapowa wzięła rewanż na Azarence, 25. tytuł Rosjanki (pol.). sportowefakty.pl, 2012-04-29. [dostęp 2012-04-29].
  9. Tenis. Amelie Mauresmo dołączyła do sztabu Azarenki (pol.). sport.pl, 2012-04-07. [dostęp 2012-04-08].
  10. Serena Overpowers Azarenka, Wins Madrid (ang.). wtatennis.com, 2012-05-13. [dostęp 2012-05-13].
  11. Sharapova Into Final, Secures No.1 Return (ang.). wtatennis.com, 2012-06-07. [dostęp 2012-06-07].
  12. Łukasz Iwanek: US Open: Serena Williams powstała z kolan i zdobyła 15. wielkoszlemowy tytuł (pol.). W: US Open [on-line]. sportowefakty.pl, 2012-09-10. [dostęp 2012-09-10].
  13. Petrova's Turnaround, Stosur's Close Finish (ang.). wtatennis.com, 2012-09-27. [dostęp 2013-07-13].
  14. Azarenka Too Strong, Back On Top In Beijing (ang.). wtatennis.com, 2012-10-07. [dostęp 2012-10-12].
  15. Łukasz Iwanek: WTA Ad-Dauha: Azarenka traci fotel liderki, ale wciąż panuje w stolicy Kataru (pol.). W: WTA Ad-Dauha [on-line]. sportowefakty.pl, 2013-02-17. [dostęp 2013-02-23].
  16. Polska Agencja Prasowa: WTA Dubaj: Serena Williams i Wiktoria Azarenka surowo ukarane (pol.). W: WTA Dubaj [on-line]. sportowefakty.pl, 2013-02-21. [dostęp 2013-02-23].
  17. Łukasz Iwanek: WTA Indian Wells: Karolina Woźniacka i Andżelika Kerber bez gry w półfinale (pol.). W: WTA Indian Wells [on-line]. sportowefakty.pl, 2013-03-14. [dostęp 2013-03-28].
  18. Rafał Smoliński: WTA Miami: Wycofała się Azarenka! (pol.). W: WTA Miami [on-line]. sportowefakty.pl, 2013-03-22. [dostęp 2013-03-28].
  19. Piotr Wróbel: Wimbledon: Azarenka wycofała się z turnieju! (pol.). W: Wimbledon [on-line]. sportowefakty.pl, 2013-06-26. [dostęp 2013-07-12].
  20. Rafał Smoliński: Wiktoria Azarenka znów nie zagra w Miami (pol.). sportowefakty.pl, 2014-03-13. [dostęp 2014-04-30].
  21. Rafał Smoliński: Wiktoria Azarenka nie zagra w Madrycie i Rzymie (pol.). sportowefakty.pl, 2014-04-26. [dostęp 2014-04-30].
  22. Bartosz Gębicz: Azarenka i Bubka junior. Wielki romans na Florydzie (pol.). W: Tenis [on-line]. Przegląd Sportowy, 2012-03-24. [dostęp 2012-11-06].
  23. Marcin Dąbrowski: Azarenka wygrała, ale nikt się z nią nie cieszył (pol.). W: Tenis [on-line]. natemat, 2013-01-26. [dostęp 2013-01-26].
  24. Polska Agencja Prasowa: Chłopak Azarenki chce wystąpić w US Open (pol.). sportowefakty.pl, 2013-03-17. [dostęp 2013-03-28].
  25. 25,0 25,1 WTA Awards (ang.). wtatennis.com. [dostęp 2014-04-17].
  26. Указ Президента Республики Беларусь от 28 января 2012 г. № 44 Аб узнагароджанні В.Ф.Азаранка ордэнам Айчыны III ступені (1/13270)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]