Roger Brown

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Roger Brown
Roger Brown
35, 19, 1
rzucający obrońca/niski skrzydłowy
Pełne imię i nazwisko Roger William Brown
Pseudonim The Rajah[1]
Data i miejsce urodzenia 22 maja 1942
Brooklyn, Nowy Jork, USA
Data i miejsce śmierci 4 marca 1997
Indianapolis, Indiana
Obywatelstwo amerykańskie
Wzrost 196 cm
Masa ciała 93 kg
Kariera
Aktywność 1967–1975
Szkoła średnia George W. Wingate (Brooklyn, Nowy Jork)

Roger William Brown (ur. 22 maja 1942 w Nowym Jorku, zm. 4 marca 1997 w Indianapolis) – były amerykański koszykarz, obrońca. 3-krotny mistrz ABA (1970, 1972, 1973)[2]. Członek Basketball Hall of Fame[1].

Brown był gwiazdą George W. Wingate High School. Otrzymał wiele ofert stypendialnych, jednak ostatecznie zdecydował się na University of Dayton (1960). Niestety z powodu znajomości z pewnym hazardzistą, Jackiem Molinasem zabroniono mu występów zarówno w NCAA, jak i w NBA. Molinas był podejrzewany o ustawianie spotkań przez tzw. "golenie punktów". Brown nie brał udziału w tym procederze i nie postawiono mu nigdy żadnych zarzutów, a mimo to padł ofiarą nagonki medialnej, podobnie jak jego dobry kolega Connie Hawkins. W rezultacie zakończyło się ligowymi sankcjami wobec obu zawodników, których podejrzewano, jak to określono o uzyskiwanie korzyści materialnych. Żadnych zarzutów jednak nigdy im oficjalnie nie postawiono[3].

Brown podobnie jak Hawkins stał się legendą nowojorskiej koszykówki ulicznej. Obaj zawodnicy znali się bardzo dobrze i pomagali sobie we wzajemnym rozwoju. Obaj tez podzielili ten sam los w kwestii ligowych restrykcji.

Po skandalu związanym z hazardem Brown podjął się gry w lokalnej lidze amatorskiej w Dayton. Po powstaniu ligi ABA w 1967 roku stał się pierwszym zawodnikiem, którego zakontraktował zespół Indiana Pacers. Spędził w lidze kolejne 8 lat, zdobywając 3 tytuły mistrzowskie w trakcie pięciu finałów ligi w barwach Pacers. Otrzymał też wiele wyróżnień indywidualnych, a po zakończeniu kariery został zaliczony do składu najlepszych zawodników w historii ligi ABA (ABA's All-Time Team - 1997)[4] oraz Koszykarskiej Galerii Sław (Naismith Memorial Basketball Hall Of Fame - 2013)[1].

Przez 4 lata pracował w radzie miasta Indianapolis. W 1996 roku wykryto u niego raka, zmarł rok później. Klub Indiana Pacers zastrzegł należący do niego numer 35, tym samym dołączył on do grona takich zawodników jak: Reggie Miller, George McGinnis, czy Mel Daniels, których koszulki również zawisły pod kopułą hali Pacers[5].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

  • 3-krotny Mistrz ABA (1970, 1972, 1973)[2]
  • 2-krotny finalista ABA (1969, 1975)
  • MVP finałów ABA (1970)[6]
  • 4-krotny uczestnik ABA All-Star Game (1968, 1970, 1971, 1972)
  • Wybrany do All-ABA First Team (1971)[6]
  • 2-krotnie wybierany do All-ABA Second Team (1968, 1970)[6]
  • Klub Indiana Pacers zastrzegł należący do niego w numer 35[5]
  • Zaliczony do składu Najlepszych Zawodników w Historii Ligi ABA (ABA's All-Time Team - 1997)[4]
  • Członek Koszykarskiej Galerii Sław (Naismith Memorial Basketball Hall Of Fame - 2013)[1]

Rekordy ABA[edytuj | edytuj kod]

  • Lider wszech czasów ABA w liczbie rozegranych spotkań play-off (110)[7]
  • Lider wszech czasów ABA w liczbie punktów (2060) zdobytych w play-off[8]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Hall Of Famers - Roger Brown (ang.). hoophall.com. [dostęp 26 czerwca 2014].
  2. 2,0 2,1 Roger Brown - ABA Profile (ang.). remembertheaba.com. [dostęp 26 czerwca 2014].
  3. Explosion II: The Molinas period (ang.). espn.go.com. [dostęp 27 czerwca 2014].
  4. 4,0 4,1 ABA All-Time Team Pictorial Tribute (ang.). remembertheaba.com. [dostęp 27 czerwca 2014].
  5. 5,0 5,1 Team-by-team retired jersey numbers (ang.). nba.com. [dostęp 27 czerwca 2014].
  6. 6,0 6,1 6,2 ABA Year-to-Year Postseason Award Winners (ang.). remembertheaba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  7. NBA & ABA Career Playoff Leaders and Records for Games (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  8. NBA & ABA Career Playoff Leaders and Records for Points (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].