Sarah Hendrickson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sarah Hendrickson
Sarah Hendrickson
Data i miejsce urodzenia 1 sierpnia 1994
Stany Zjednoczone Salt Lake City, Utah
Debiut w PŚ 3 grudnia 2011 w Lillehammer (zwycięstwo)
Rekord życiowy 17 marca 2013 – 133,5 m w Oslo
Dorobek medalowy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sarah Hendrickson (ur. 1 sierpnia 1994 w Salt Lake City w stanie Utah) – amerykańska skoczkini narciarska, mistrzyni świata z 2013 r. z Val die Fiemme, pierwsza zdobywczyni Kryształowej Kuli w sezonie 2011/2012.

Na arenie międzynarodowej zadebiutowała podczas zawodów Pucharu Kontynentalnego w niemieckim Breitenbergu 16 lutego 2008 roku, zajmując dwudziestą czwartą pozycję. Już rok później 7 lutego w tych zawodach rozgrywanych w Zakopanem po raz pierwszy zwyciężyła, pokonując w jedynej serii konkursowej Niemkę Seyfarth. W 2010 roku w Hinterzarten zdobyła brązowy medal mistrzostw świata juniorek.

Zwyciężczyni pierwszego w historii konkursu Pucharu Świata kobiet, który został rozegrany 3 grudnia 2011 w norweskim Lillehammer na skoczni Lysgårdsbakken. Została również pierwszą zwyciężczynią klasyfikacji generalnej tego cyklu.

Jest najmłodszą zawodniczką wybraną do U.S. Ski Team, reprezentująca Park City Nordic Ski Club. Uczy się w Treasure Mountain Middle School.

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Przed zawodami o Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Swój debiut na arenie międzynarodowej zaliczyła podczas zawodów Pucharu Kontynentalnego w niemieckim Breitenbergu 16 lutego 2008 roku, zajmując dwudziestą czwartą pozycję[1]. W kolejnych zawodach kilkakrotnie znajdowała się. Do końca sezonu najlepszym osiągnięciem było zajęcie 11. miejsca w Schönwald im Schwarzwald. Podczas odbywających się w tym roku mistrzostw świata juniorek w Zakopanem zajęła 16. miejsce[2]. W sezonie 2008/2009 wystartowała jedynie w siedmiu zawodach Pucharu Kontynentalnego: czterech w Ameryce Północnej (Park City, Whistler) oraz w lutowych zawodach odbywających się tuż przed mistrzostwami świata seniorek w Libercu. Poza niespodziewanym zwycięstwem w Zakopanem[3] zajmowała miejsca w drugiej dziesiątce. Latem 2009 roku po raz pierwszy wystartowała w letniej edycji pucharu kontynentalnego podczas którego dwukrotnie w Lillehammer stanęła na podium (2. i 3. miejsce), kończąc rywalizację w klasyfikacji generalnej na czwartym miejscu[4]. W sezonie 2009/2010 po raz drugi w karierze stanęła na podium zimowej edycji pucharu kontynentalnego. Podczas odbywającego się w austriackim Villach konkursie zajęła trzecie miejsce. W tym sezonie zawodniczka zdobyła dotychczas jedyny medal mistrzostw świata juniorek. W odbywającym się w Hinterzarten konkursie zajęła trzecie miejsce. Latem wystartowała w czterech zawodach w niemieckich miejscowościach Oberwiesenthal i Bischofsgrün podczas których tylko w jednych zawodach nie stanęła na podium. W sezonie 2010/2011 raz stanęła na podium. W norweskim Vikersund zajęła drugie miejsce. W rozgrywanych w Otepää mistrzostwach świata juniorek nie obroniła brązowego medalu zajmując 18. miejsce[5]. Miesiąc później w mistrzostwach świata seniorek zajęła 16. miejsce[6].

2011/2012[edytuj | edytuj kod]

3 grudnia 2011 roku wystartowała w pierwszych zawodach Pucharu Świata kobiet w historii i od razu zwyciężyła deklasując drugą Francuzkę Coline Mattel 29,3 punktu[7][8]. Następne zawody odbyły się w Hinterzarten gdzie zajęła 9. miejsce w pierwszym konkursie, a w drugim zwyciężyła, dzięki oddanym dwóm najdłuższym w obu seriach[9]. Po tygodniu dwukrotnie zwyciężyła w zawodach odbywających się w Predazzo, pokonująć dwukrotnie drugą Danielę Iraschko[10][11]. W kolejnych zawodach odbywających się w austriackim Hinzenbach to Austriaczka zwyciężyła, zaś Hendrickson dwukrotnie zajęła drugie miejsce[12][13]. Po tygodniowej przerwie w Ljubnie zwyciężyła dwa razy, pokonując Japonkę Takanashi[14][15]. Kolejne zawody odbyły się w japońskim Zaō. W pierwszym, sobotnim dniu odbyły się dwa konkursy, w tym jedno dodatkowo w miejsce jednego z odwołanych konkursów w Szczyrku. W pierwszym Amerykanka zwyciężyła zaledwie o 1.1 punktu[16], a w drugim zajęła drugie miejsce wymieniając się pozycjami z reprezentantką gospodarzy – Takanashi[17]. Po zajęciu przez Danielę Iraschko 7. lokaty Amerykanka zapewniła sobie pierwszą, historyczną kryształową kulę[18].

2012/2013[edytuj | edytuj kod]

Hendrickson druga podczas zawodów w Hinterzarten.

23 listopada 2012 r., w Lillehammer, podczas pierwszego w historii konkursu drużynowego – mieszanego inaugurującego sezon 2012/2013 Pucharu Świata w skokach narciarkich Sarah Hendrickson zdobyła piąte miejsce dla USA wraz z Lindsey Van, Andersem Johnsonem, Peterem Frenette[19]. Kolejnego dnia w Lillehammer, podczas pierwszego indywidualnego konkursu PŚ kobiet w sezonie 2012/2013 Sarah Hendrickson zajęła drugie miejsce przegrywając z Japonką Sarą Takanashi jednocześnie wyprzedzając Norweżkę Anette Sagen[20]. Dwa tygodnie później podczas próby przedolimpijskiej w Krasnajej Polanie w pierwszym konkursie zwyciężyła[21], zaś w drugim zajęła siódme miejsce[22]. W Ramsau ponownie zajęła siódme miejsce. W pierwszym konkursie w Schonach po raz pierwszy w karierze nie znalazła się w pierwszej dziesiątce zawodów pucharu świata, zajmując jedenaste miejsce[23]. W drugim zajęła piąte miejsce tracąc do zwyciężczyni Anette Sagen 4,4 punktu[24]. Tydzień później w Hinterzarten zwyciężyła po raz drugi w sezonie[25] oraz była druga przegrywając z Takanashi[26].

Podczas mistrzostw świata juniorów w narciarstwie klasycznym w Libercu w konkursie indywidualnym nie obroniła tytułu wicemistrzowskiego i zajęła szóste miejsce[27]. W konkursie drużynowym wraz z Manon Maurer, Niną Lussi oraz Emilee Anderson, jako członkini składu Stanów Zjednoczonych uplasowała się na ósmym miejscu[28].

Po zakończeniu mistrzostw uczestniczyła w japońskich konkursach Pucharu Świata w których to zajęła 7. i 3. miejsce w Sapporo oraz 4. i 3.[29] w Zaō. Tydzień później w słoweńskiej miejscowości Ljubno zajęła 2.[30] i 3. miejsce[31].

Tydzień później wystartowała w seniorskich mistrzostwa świata podczas których zdobyła złoty medal w konkursie indywidualnym. Już w pierwszej serii prowadziła, skacząc 106 m. W drugiej serii skoczyła 103 metry. Lepszą notę w drugiej serii miała Takanashi jednak przewaga z pierwszej serii wystarczyła by zdobyć tytuł mistrzyni świata[32][33]. Dwa dni później wystąpiła w konkursie mieszanym w którym razem z: Jessicą Jerome, Peterem Frenette oraz Andersem Johnsonem zajęła szóste miejsce. Wśród zawodniczek Hendrickson uzyskała najlepszy wynik. W pierwszej serii skoczyła 99 metrów, a w drugiej 104,5 metra. Łączna suma punktów była wyższa o dwa od drugiej Takanashi[34][35].

Po mistrzostwach odbyły się jeszcze dwa konkursy w Norwegii w ramach pucharu świata. W obu zwyciężyła Amerykanka wyprzedzając Takanashi oraz Seifriedsberger[36][37]. W końcowej kwalifikacji pucharu świata zajęła drugie miejsce zdobywając 1047 punktów. Przegrała z tryumfatorką Sarą Takanashi o 250 punktów.

2013/2014[edytuj | edytuj kod]

Sezon letni Hendrickson rozpoczęła od zdobycia tytułu mistrzyni Stanów Zjednoczonych w skokach narciarskich na skoczni Utah Olympic Park w Park City. Tytuł zdobyła dzięki skokom na odległość 125,5 oraz 111,5 metra. Wynik ten pozwolił wyprzedzić drugą Jessica Jerome o 12,3 punktu[38]. To tych zawodach zawodniczka wystartowała we francuskim Courchevel w konkursach Letniego Grand Prix. Amerykanka uczestniczyła w konkursie mieszanym na dużej skoczni oraz w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej. Przez zawodami drużynowymi w obu seriach treningowych zawodniczka osiągnęła najdłuższe odległości[39]. Mimo tak dobrych wyników w seriach treningowych zawodniczka nie spisała się najlepiej w konkursie, gdzie skoczyła 115 oraz 117 metrów. Wynik ten pomógł reprezentacji USA zająć szóste miejsce[40]. Dzień później w zawodach indywidualnych zajęła drugie miejsce, ustępując jedynie najlepszej tego dnia Słowence Emie Klinec.

Pod koniec sierpnia podczas treningu w niemieckim Oberstdorfie na dużej skoczni Schattenbergschanze Hendrickson kontuzji prawego kolana po tym jak nie ustała skoku na odległość 148 metrów[41]. 29 sierpnia przyprowadzono operację, która miała na celu rekonstrukcję więzadła krzyżowego przedniego, pobocznego piszczelowego oraz stawu kolanowego z łękotką. Operacja zakończyła się sukcesem[42]. W październiku mimo kontuzji zawodniczka została nominowana do żeńskiej kadry skoków narciarski na sezon zimowy[43]. Hendrickson na skocznię wróciła na skocznię po pięciu miesiącach. Swoje pierwsze skoki po kontuzji odbyła 11 stycznia 2014 roku na obiektach w Park City[44][45].

Hendrickson razem z Jerome i Van podczas konferencji prasowej w Soczi.

Ostatecznie zawodniczka została powołana na igrzyska olimpijskie. Hendrickson wystartowała mimo, iż przed zawodami skarżyła się na odczuwany dyskomfort oraz zdarzające się bóle, przez które musiała ograniczać ilość oddanych skoków[46]. Podczas treningów nie osiągała dobrych rezultatów, plasując się w trzeciej dziesiątce zawodniczek[47][48][49]. W kilku skokach treningowych startowałą w niżej belki startowej chcąc skupić się na swojej technice skoku[50]. W odbywającym się 11 lutego 2014 pierwszym w historii igrzysk olimpijskim konkursie olimpijskich pań oddała pierwszy w konkursie historyczny skok, lecąc na 94 metr. Prowadziła do piątego skoku pierwszej serii, kiedy to wyprzedziła ja rodaczka Lindsey Van. Ostatecznie po pierwszej serii zajmowała 19. miejsce. W drugiej serii skoczyła 91,5 metra co spowodowało spadek na 21. miejsce. Ostatecznie do zwyciężczyni Niemki Cariny Vogt straciła prawie trzydzieści punktów.

Po zawodach ogłosiła swoje rozczarowanie wynikiem ogłaszając jednocześnie, że po zawodach olimpijskich nie wystartuje już w zawodach tego sezonu, chcąc skoncentrować się na przygotowaniach do letnich startów[51]

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
21. 11 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 indywid. 94,0 m 91,5 m 217,6 pkt 29,8 pkt Carina Vogt

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
29. 20 lutego 2009 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 indywid. 60,5 m 69,5 m 110,5 pkt 132,5 pkt Lindsey Van
16. 25 lutego 2011 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 indywid. 90,5 m 84,0 m 177,0 pkt 54,7 pkt Daniela Iraschko
1. złoty medal 22 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 106,0 m 103,0 m 162,4 pkt 253,7 pkt
6. 24 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż. miesz[52]. 99,0 m 104,5 m 938,4 pkt (269,5 pkt) 72,6 pkt Japonia

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
16. 28 lutego 2008 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 indywid. 71,0 m 82,5 m 188,0 pkt 39,0 pkt Jacqueline Seifriedsberger
3.brązowy medal 29 stycznia 2010 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-106 indywid. 102,5 m 97,5 m 249,5 pkt 18,0 pkt Elena Runggaldier
18. 27 stycznia 2011 Estonia Otepää Tehvandi K-90 HS-98 indywid. 86,5 m 84,5 m 205,0 pkt 52,5 pkt Coline Mattel
2.srebrny medal 23 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 indywid. 105,0 m 100,5 m 265,0 pkt 11,5 pkt Sara Takanashi
6. 24 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd HS100 K-90 HS-100 indywid. 89,0 m 97,0 m 241,0 pkt 27,05 pkt Sara Takanashi
8. 26 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd HS100 K-90 HS-100 druż.[53] 96,5 m 106,0 m 617,0 pkt (270,0 pkt) 392,0 pkt Słowenia

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2011/2012 1.[54]
2012/2013 2.[55]

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy Źródło
1. 3 grudnia 2011 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K 90 HS 100 100,5 m 95,5 m 277,0 pkt [1]
2. 8 stycznia 2012 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K 95 HS 108 107,5 m 104,5 m 273,0 pkt [2]
3. 14 stycznia 2012 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K 95 HS 106 105,0 m 107,5 m 277,2 pkt [3]
4. 15 stycznia 2012 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K 95 HS 106 104,5 m 108,0 m 285,9 pkt [4]
5. 11 lutego 2012 Słowenia Ljubno Logarska Dalina K 85 HS 95 85,5 m 87,0 m 246,5 pkt [5]
6. 12 lutego 2012 Słowenia Ljubno Logarska Dalina K 85 HS 95 91,5 m 95,0 m 259,6 pkt [6]
7. 3 marca 2012 Japonia Zaō Yamagata K 90 HS 100 99,5 m 95,5 m 253,8 pkt [7]
8. 4 marca 2012 Japonia Zaō Yamagata K 90 HS 106 98,0 m 94,5 m 249,1 pkt [8]
9. 9 marca 2012 Norwegia Oslo Midtstubakken K 95 HS 106 104,0 m 99,0 m 254,1pkt [9]
10. 8 grudnia 2012 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K 95 HS 105 103,5 m 103,0 m 264,2 pkt [10]
11. 12 stycznia 2013 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 97,5 m 98,5 m 243,6 pkt [11]
12. 15 marca 2013 Norwegia Trondheim Granåsen K-90 HS-105 101,5 m 101,0 m 283,0 pkt [12]
13. 17 marca 2013 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 133,5 m 129,0 m 262,8 pkt [13]

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 3 grudnia 2011 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 100,5 m 95,5 m 277,0 pkt 1.
2. 8 stycznia 2012 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 107,5 m 104,5 m 273,0 pkt 1.
3. 14 stycznia 2012 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 105,0 m 107,5 m 277,2 pkt 1.
4. 15 stycznia 2012 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 104,5 m 108,0 m 285,9 pkt 1.
5. 4 lutego 2012 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 91,5 m 122,6 pkt 2. 0,7 pkt Daniela Iraschko
6. 5 lutego 2012 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 86,0 m 90,5 m 233,2 pkt 2. 5,2 pkt Daniela Iraschko
7. 11 lutego 2012 Słowenia Ljubno Logarska Dalina K-85 HS-95 85,5 m 87,0 m 246,5 pkt 1.
8. 12 lutego 2012 Słowenia Ljubno Logarska Dalina K-85 HS-95 91,5 m 95,0 m 259,6 pkt 1.
9. 3 marca 2012 Japonia Zaō Yamagata K-90 HS-100 99,5 m 95,5 m 253,8 pkt 1.
10. 3 marca 2012 Japonia Zaō Yamagata K-90 HS-100 95,5 m 113,7 pkt 2. 11,2 pkt Sara Takanashi
11. 4 marca 2012 Japonia Zaō Yamagata K 90 HS 106 98,0 m 94,5 m 249,1 pkt 1.
12. 9 marca 2012 Norwegia Oslo Midtstubakken K 95 HS 106 104,0 m 99,0 m 254,1pkt 1.
13. 24 listopada 2012 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 98,5 m 95,0 m 261,4 pkt 2. 3,8 pkt Sara Takanashi
14. 8 grudnia 2012 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-105 103,5 m 103,0 m 264,2 pkt 1.
15. 12 stycznia 2013 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 97,5 m 98,5 m 243,6 pkt 1.
16. 13 stycznia 2013 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 103,0 m 101,5 m 245,9 pkt 2. 1,6 pkt Sara Takanashi
17. 3 lutego 2013 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 93,5 m 87,5 m 240,2 pkt 3. 5,5 pkt Jacqueline Seifriedsberger
18. 10 lutego 2013 Japonia Zaō Yamagata K-90 HS-100 93,5 m 87,5 m 240,2 pkt 3. 5,5 pkt Sara Takanashi
19. 16 lutego 2013 Słowenia Ljubno Logarska Dalina K-85 HS-95 85,0 m 83,5 m 214,2 pkt 2. 10,9 pkt Sara Takanashi
20. 17 lutego 2013 Słowenia Ljubno Logarska Dalina K-85 HS-95 85,5 m 88,0 m 241,8 pkt 3. 25,1 pkt Sara Takanashi
21. 15 marca 2013 Norwegia Trondheim Granåsen K-90 HS-105 101,5 m 101,0 m 283,0 pkt 1.
22. 17 marca 2013 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 133,5 m 129,0 m 262,8 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan na 17 marca 2013

Sezon 2011/2012
Lillehammer Hinterzarten Hinterzarten Val di Fiemme Val di Fiemme Hizenbach Hizenbach Ljubno Ljubno Zao Zao Zao Oslo punkty
1 9 1 1 1 2 2 1 1 1 2 1 1 1169
Sezon 2012/2013
Lillehammer Soczi Soczi Ramsau Schonach Schonach Hinterzarten Hinterzarten Sapporo Sapporo Zao Zao Ljubno Ljubno Trondheim Oslo punkty
2 1 7 7 11 5 1 2 7 3 4 3 2 3 1 1 1047
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodniczka nie wystartowała

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2007/2008 43.[56]
2008/2009 19.[57]
2009/2010 6.[58]
2010/2011 21.[59]
2011/2012 2.[60]

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 7 lutego 2009 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 79,0 m 99,5 pkt
2. 15 sierpnia 2010 Niemcy Bischofsgrün Ochsenkopfschanze K-64 HS-72 65,5 m 65,0 m 234,0 pkt
3. 20 stycznia 2012 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 89,0 m 89,5 m 234,5 pkt
4. 18 lutego 2012 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 100,5 m 103,5 m 279,0 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

  1. Polska Zakopane – 7 lutego 2009
  2. Norwegia Lillehammer – 21 sierpnia 2009
  3. Norwegia Lillehammer – 22 sierpnia 2009
  4. Austria Villach – 14 lutego 2010
  5. Niemcy Bischofsgrün – 14 sierpnia 2010
  6. Niemcy Bischofsgrün – 15 sierpnia 2010
  7. Niemcy Oberwiesenthal – 20 sierpnia 2010
  8. Norwegia Vikersund – 11 grudnia 2010
  9. Norwegia Notodden – 9 grudnia 2011
  10. Norwegia Notodden – 10 grudnia 2011
  11. Polska Zakopane – 20 stycznia 2012
  12. Polska Zakopane – 21 stycznia 2012
  13. Czechy Liberec – 18 lutego 2012

Przypisy

  1. Wynki zawodów Pucharu Kontynentalnego w Breitenberg 16.02.2008 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2008-02-16].
  2. FIS Nordic Junior World Ski Championships Indywidualny konkurs skoków kobiet (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2008-02-28].
  3. PK Pań w Zakopanem: Niespodziewane zwycięstwo młodej Amerykanki (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2008-02-07].
  4. Cup Standings Continental-Cup Ladies 2009/2010 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2009-08-22].
  5. FIS Nordic Junior World Ski Championships – Ski Jumping Ladies Otepaeae (EST) (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2011-01-27].
  6. MŚ w Oslo: Daniela Iraschko Mistrzynią Świata! (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2011-02-25].
  7. Andrzej Mysiak: PŚ Lillehammer: Sarah Hendrickson deklasuje w historycznym konkursie (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-01-08].
  8. PŚ Lillehammer: Sarah Hendrickson deklasuje w historycznym konkursie (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-03].
  9. PŚ Pań w Hinterzarten: Sarah Hendrickson nokautuje! (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2012-01-08].
  10. PŚ Pań w Val di Fiemme: Sarah Hendrickson wygrywa (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2012-01-14].
  11. PŚ Pań w Val di Fiemme: Sarah Hendrickson wygrywa po raz kolejny (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2012-01-15].
  12. FIS: Results – 04.02.2012. Hinzenbach (AUT) World Cup, Ladies’ HS94 (ang.). www.fis-ski.com. [dostęp 2012-02-05].
  13. FIS: Results – 05.02.2012. Hinzenbach (AUT) World Cup, Ladies’ HS94 (ang.). www.fis-ski.com. [dostęp 2012-02-05].
  14. PŚ Pań w Ljubno: Hendrickson zwycięża (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2012-02-11].
  15. PŚ Pań w Ljubno: Ponowne zwycięstwo Hendrickson (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2012-02-12].
  16. PŚ Pań w Zao: Hendrickson zwycięża (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2012-03-03].
  17. PŚ Pań w Zao: Sara Takanashi triumfuje w drugim konkursie (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2012-03-03].
  18. PŚk: Sarah Hendrickson z kryształową kulą na dwa konkursy przed finałem (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-03-03].
  19. FIS Ski Jumping World Cup presented by Viessmann, 1st World Cup Competition, Lillehammer (NOR), Normal Hill Mixed Team Official Results, 23 NOV 2012 (pol.). www.fis-ski.com, 2012-11-23. [dostęp 2012-11-24].
  20. Maciej Mikołajczyk: Skoki narciarkie (pol.). www.fis-ski.com, 2012-11-24. [dostęp 2012-11-24].
  21. Anna Szczepankiewicz: PŚ Pań w Soczi: Sarah Hendrickson zwycięża w pierwszym konkursie (pol.). www.skijumping.pl, 2012-12-08. [dostęp 2012-12-08].
  22. Andrzej Mysiak: PŚ Soczi: Iraschko i Mattel zwyciężają w drugim konkursie (pol.). www.skokinarciarskie.pl, 2012-12-09. [dostęp 2012-12-09].
  23. Andrzej Mysiak: PŚ Schonach: Sara Takanashi demoluje konkurencję (pol.). www.skokinarciarskie.pl, 2013-01-05. [dostęp 2013-01-05].
  24. Andrzej Mysiak: PŚ Schonach: Pierwszy triumf Anette Sagen (pol.). www.skokinarciarskie.pl, 2013-01-06. [dostęp 2013-01-06].
  25. Paweł Stawowczyk: PŚ kobiet: Hendrickson wygrywa w Hiza, Iraschko miała groźny upadek (pol.). www.skokinarciarskie.pl, 2013-01-12. [dostęp 2013-01-12].
  26. Paweł Stawowczyk: PŚ kobiet: Takanashi z kolejnym triumfem! (pol.). www.skokinarciarskie.pl, 2013-01-13. [dostęp 2013-01-13].
  27. Paweł Stawowczyk: MŚJ: Takanashi znów ze złotem!. skokinarciarskie.pl, 2013-01-24. [dostęp 2013-01-24].
  28. Paweł Stawowczyk: MŚJ: Słowenki złotymi medalistkami w Libercu!. skokinarciarskie.pl, 2013-01-26. [dostęp 2013-01-26].
  29. Anna Szczepankiewicz: PŚ Pań w Ljubnie: Sara Takanashi gromi rywalki i zapewnia sobie Kryształową Kulę. skijumping.pl, 2013-02-17. [dostęp 2013-02-17].
  30. Anna Szczepankiewicz: PŚ Pań w Zao: Podwójne zwycięstwo Sary Takanashi. skijumping.pl, 2013-02-10. [dostęp 2013-02-10].
  31. Anna Szczepankiewicz: PŚ Pań w Ljubnie: Sara Takanashi gromi rywalki i zapewnia sobie Kryształową Kulę. skijumping.pl, 2013-02-17. [dostęp 2013-02-17].
  32. FIS Nordic World Ski Championships 2013 Val di Fiemme (ITA) Ski Jumping Ladies Normal Hill Individual Official Results (ang.). FIS. [dostęp 2013-02-27].
  33. MŚ Pań w Val di Fiemme: Sarah Hendrickson ze złotym medalem (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2013-02-22].
  34. Paweł Stawowczyk: MŚ: Złota Japonia w drużynowym konkursie mieszanym (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-24. [dostęp 2013-03-01].
  35. OFFICIAL RESULTS 24.02.2013 Val di Fiemme (ITA) World Ski Championships A Team HS106 (ang.). FIS. [dostęp 2013-03-01].
  36. Tadeusz Mieczyński: PŚ Pań w Trondheim: Sarah Hendrickson triumfuje (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-15. [dostęp 2013-03-15].
  37. Andrzej Mysiak: PŚ Oslo: Hendrickson wygrywa konkurs, Mattel wywalczyła końcowe podium (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-17. [dostęp 2013-03-17].
  38. Adrian Dworakowski: Fairall i Hendrickson Mistrzami USA na dużej skoczni (pol.). Skijumping.pl, 2013-08-05. [dostęp 2013-08-05].
  39. Tadeusz Mieczyński: LGP w Courchevel: Takanshi i Hendrickson wygrywają treningi (pol.). Skijumping.pl, 2013-08-14. [dostęp 2013-08-14].
  40. Tadeusz Mieczyński: LGP w Courchevel: Niemcy wygrywają mieszany konkurs drużynowy (pol.). Skijumping.pl, 2013-08-14. [dostęp 2013-08-14].
  41. Tadeusz Mieczyński: Sarah Hendrickson kontuzjowana (pol.). Skijumping.pl, 2013-08-21. [dostęp 2013-08-21].
  42. sk: Sarah Hendrockson już po operacji (pol.). berkutschi.com, 2013-08-31. [dostęp 2013-08-31].
  43. sk: Amerykanie nominują kadrę żeńską (pol.). berkutschi.com, 2013-10-29. [dostęp 2013-10-29].
  44. sk: Sara Hendrickson powraca na skocznię (pol.). berkutschi.com, 2014-01-21. [dostęp 2014-01-21].
  45. sk: Hendricson gotowa na Soczi (pol.). berkutschi.com, 2014-02-08. [dostęp 2014-02-08].
  46. sk: Wypowiedzi po treningu kobiet w Soczi (pol.). berkutschi.com, 2014-02-08. [dostęp 2014-02-08].
  47. sk: Ladies’ Normal Hill Individual Offical Trening 1 Results (ang.). fis-ski.com, 2014-02-08. [dostęp 2014-02-08].
  48. sk: Ladies’ Normal Hill Individual Offical Trening 2 Results (ang.). fis-ski.com, 2014-02-09. [dostęp 2014-02-09].
  49. sk: Ladies’ Normal Hill Individual Offical Trening 3 Results (ang.). fis-ski.com, 2014-02-10. [dostęp 2014-02-10].
  50. sk: Wypowiedzi po drugim treningu kobiet w Soczi (pol.). berkutschi.com, 2014-02-09. [dostęp 2014-02-09].
  51. Keith Weir: Hendrickson plans return after historic leap (ang.). reuters.com, 2014-02-12. [dostęp 2014-02-12].
  52. Jessica Jerome, Peter Frenette, Sarah Hendrickson, Anders Johnson.
  53. Manon Maurer, Nina Lussi, Emilee Anderson, Sarah Hendrickson.
  54. World Cup 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  55. World Cup 2013 (ang.). fis-ski.com.
  56. Ladies Continental Cup 2008 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-02-26].
  57. Ladies Continental Cup 2009 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-02-26].
  58. Ladies Continental Cup 2010 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-02-26].
  59. Ladies Continental Cup 2011 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-02-26].
  60. Ladies Continental Cup 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-02-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]