Masahiko Harada

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy japońskiego skoczka narciarskiego. Zobacz też: Masahiko „Fighting” Harada – bokser japoński.
Masahiko Harada
Data i miejsce urodzenia 9 maja 1968
Japonia Kamikawa, Japonia
Klub Snow Brand Milk
Debiut w PŚ 24 stycznia 1987, Sapporo (15. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 24 stycznia 1987, Sapporo (15. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 2 grudnia 1995, Lillehammer (2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 8 grudnia 1995, Villach
Dorobek medalowy

Masahiko Harada (jap. 原田雅彦 Harada Masahiko?, ur. 9 maja 1968 w Kamikawie)japoński skoczek narciarski, trzykrotny medalista olimpijski, sześciokrotny medalista mistrzostw świata oraz dwukrotny zwycięzca Letniego Grand Prix w skokach narciarskich.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Swój pierwszy skok Masahiko Harada oddał w 1977 roku[1]. W Pucharze Świata zadebiutował 24 stycznia 1987 roku podczas zawodów w japońskim Sapporo, gdzie zajął 15. miejsce. Tym samym w swoim pierwszym pucharowym starcie od razu zdobył punkty. W sezonie sezonu 1986/1987 z dorobkiem jednego punktu został sklasyfikowany na 85. miejscu w klasyfikacji generalnej (Do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za miejsca w konkursach Pucharu Świata).

W sezonie sezon 1989/1990 dwukrotnie zajął miejsca w pierwszej piętnastce konkursów i w klasyfikacji generalnej tego sezonu zajął 52. miejsce. W lutym 1990 roku wziął udział w mistrzostwach świata w lotach w Vikersund, gdzie uplasował się na 30. pozycji. Ostatnim startem Japończyka w sezonie 1990/1991 były mistrzostwa świata w Val di Fiemme w lutym 1991 roku. Masahiko wziął w nich udział mimo tego, że w konkursach PŚ poprzedzających mistrzostwa nie zdobył żadnego punktu. Zaprezentował się tylko w konkursach indywidualnych zajmując siedemnaste miejsce na dużej skoczni oraz piętnaste na małej. W klasyfikacji generalnej sezonu ponownie nie został uwzględniony.

Zmagania w sezonie 1991/1992 zaczął od startów w Sapporo w grudniu 1991 roku. W dwóch konkursach indywidualnych nie zdobył punktów i aż do lutego 1992 roku, kiedy odbywały się igrzyska olimpijskie w Albertville Harada nie pojawił się w zawodach pucharowych. Na samych igrzyskach zajął czwarte miejsce w konkursie indywidualnym na dużym obiekcie, przegrywając walkę o brązowy medal z Heinzem Kuttinem z Austrii. Czwarte miejsce zajął także wspólnie z kolegami z reprezentacji w konkursie drużynowym. Na normalnej skoczni zajął czternaste miejsce. Miesiąc po igrzyskach wystartował na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie zajmując dziewiętnaste miejsce. W klasyfikacji generalnej uplasował się na 29. pozycji.

Pierwsze punkty w sezonie 1992/1993 Masahiko zdobył w piątym konkursie cyklu, 20 grudnia 1992 roku w Sapporo, gdzie był dziewiąty. Następnie wystartował we wszystkich konkursach 41. Turnieju Czterech Skoczni zajmując kolejno czwarte miejsce w Oberstdorfie, dziewiąte w Garmisch-Partenkirchen, piąte w Innsbrucku i osiemnaste w Bischofshofen. Dało mu to czwarte miejsce w klasyfikacji końcowej tej edycji TCS. Łącznie pięciokrotnie zdobywał punkty w tym sezonie i zajął 16. miejsce w klasyfikacji generalnej. W lutym 1993 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Falun, gdzie wywalczył swój pierwszy medal w karierze zajmując pierwsze miejsce w konkursie indywidualnym na normalnym obiekcie. W pierwszej serii osiągnął 92,5 m co było najlepszą odległością całego konkursu. Na podium znaleźli się także Austriak Andreas Goldberger oraz Czech Jaroslav Sakala. Na dużej skoczni skoki na odległości 115 i 113 m dały mu czwarte miejsce w konkursie indywidualnym, a w konkursie drużynowym Japończycy z Haradą w składzie zajęli piąte miejsce.

Najważniejszą imprezą sezonu 1993/1994 były igrzyska olimpijskie w Lillehammer. W pierwszych olimpijskich zawodach - indywidualnym konkursie na dużej skoczni Harada był czwarty po pierwszej serii, jednak z dużą stratą do trzeciego Goldbergera. W drugiej serii po słabszym skoku spadł na 13. miejsce. Z kolei konkurs indywidualny na normalnej skoczni ukończył na 55. miejscu. W konkursie drużynowym po pierwszej serii Japończycy zajmowali drugie miejsce ze startą 0,8 punktu do prowadzących Niemców. Harada oddał wówczas skok na 122 m. W finałowej serii, przed skokiem tego zawodnika Japonia prowadziła. Skakał on w ostatniej grupie i osiągnął 97,5 m, co zepchnęło Japonię na drugą pozycję[2]. Był to pierwszy w historii medal dla Japonii w konkursach drużynowych skoków narciarskich. W sezonie 1994/1995 dwa razy zdobył punkty, ale w czołowej dziesiątce się nie znalazł. W efekcie zajął 59. miejsce w klasyfikacji generalnej. Wystąpił w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni podczas mistrzostw świata w Thunder Bay. Zajął wówczas 53. miejsce.

Przełom nastąpił w lecie 1996 roku, kiedy Masahiko zajął trzecie miejsce w trzeciej edycji Letniego Grand Prix w skokach narciarskich. Dobrą formę utrzymał w sezonie 1995/1996, który rozpoczął 2 grudnia 1995 roku od zajęcia trzeciego miejsca w norweskim Lillehammer. Było to jego pierwsze podium w karierze. Sześć dni później, w austriackim Villach odniósł swe pierwsze zwycięstwo w Pucharze Świata. Łącznie w tym sezonie ośmiokrotnie stawał na podium zawodów pucharowych czterokrotnie zwyciężając i czterokrotnie zajmując trzecie miejsce. Zaowocowało to piątym miejscem w klasyfikacji generalnej. Kolejne podium wywalczył w połowie sezonu 1996/1997, kiedy 26 stycznia 1997 roku w Hakubie zajął trzecie miejsce. Było to jego jedyne podium w tym sezonie i w klasyfikacji generalnej zajął 29. miejsce. Jednak na mistrzostwach świata w Trondheim w 1997 roku Masahiko wywalczył aż trzy medale. Po raz drugi w karierze został mistrzem świata zwyciężając w konkursie indywidualnym na dużej skoczni. Na normalnym obiekcie zdobył srebrny medal, ustępując tylko Janne Ahonenowi z Finlandii. Trzeci medal, także srebrny wywalczył razem z Kazuyoshim Funakim, Takanobu Okabe i Hiroyą Saitō w konkursie drużynowym.

W lecie 1997 roku Harada wygrał trzy z pięciu konkursów czwarte edycji Letniego Grand Prix i triumfował w klasyfikacji końcowej, wyprzedzając Norwega Espena Bredesena i Austriaka Martina Höllwartha. Najlepsze wyniki osiągnął jednak w sezonie 1997/1998, kiedy to zajął czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej. Ośmiokrotnie stawał na podium zawodów PŚ, przy czym pięciokrotnie zwyciężał, dwa razy był drugi i raz trzeci. W lutym 1998 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Nagano. Po pierwszej serii indywidualnego konkursu na normalnej skoczni Harada znajdował się na prowadzeniu. Japończyk osiągnął 91,5, m jednak w drugiej serii skoczył 84,5 m i spadł na piąte miejsce. W konkursie na dużej skoczni Japończyk zajmował szóste miejsce z odległością 120 m. W drugiej kolejce Masahiko oddał najdłuższy skok konkursu osiągając 136 m i awansował na trzecie miejsce. Czwartego w konkursie Andreasa Widhölzla wyprzedził o 0,1 punktu. Przed konkursem drużynowym na swoim terenie oczekiwania japońskich kibiców były bardzo wysokie. Wszyscy pamiętali skok Harady na igrzyskach w Lillehammer i straconą szansę na złoty medal[3]. W Nagano skaczący w trzeciej grupie Harada w trudnych warunkach osiągnął 79,5 m. Japończycy spadli z pierwszego na czwarte miejsce. W drugiej serii Harada wyrównał wynoszący 137 metrów rekord Skoczni Olimpijskiej w Hakubie ustanowiony chwilę wcześniej przez Okabe. Japończycy zdobyli złoty medal, wyprzedzając bezpośrednio reprezentację Niemiec. Na zakończenie sezonu, 13 marca 1998 roku w Trondheim zwyciężył po raz ostatni w karierze w zawodach PŚ.

W lecie 1998 roku wygrał piątą edycję Letniego GP, zwyciężając w czterech z sześciu konkursów indywidualnych. W zimowym sezonie 1998/1999 dwukrotnie stawał na podium zajmując trzecie miejsce 9 marca 1999 r. w Trondheim oraz dwa dni później w szwedzkim Falun. Konkursy te były częścią trzeciej edycji Turnieju Nordyckiego, w którym Masahiko ostatecznie był czwarty. W klasyfikacji generalnej tego sezonu zajął dziewiąte miejsce. W lutym 1999 roku, na mistrzostwach świata w Ramsau na dużej skoczni zajął szóste miejsce, natomiast na normalnym obiekcie zdobył brązowy medal. Wyprzedzili go tylko Funaki oraz Hideharu Miyahira. W konkursie drużynowym Japończycy zdobyli srebro, przegrywając z reprezentacją Niemiec.

Sezon 1999/2000 przyniósł mu tylko jedno podium - 1 stycznia 2000 roku w Ga-Pa zajął drugie miejsce. W tym sezonie jeszcze ośmiokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce i ostatecznie zajął 11. miejsce w klasyfikacji generalnej. Ostatnie podium wywalczył na początku sezonu 2000/2001, kiedy 29 grudnia 2000 roku w Oberstdorfie zajął trzecie miejsce. W pozostałych startach także punktował jednak w czołowej dziesiątce już się nie znalazł. Wyniki te uplasowały go na 26. miejscu w klasyfikacji generalnej. Na mistrzostwach świata w Lahti w 2001 roku wystartował we wszystkich czterech zawodach, jednak medalu nie zdobył. Na dużej skoczni udział w konkursie indywidualnym zakończył już po pierwszej serii, z odległością 102 m zajmując 33. miejsce. W indywidualnym konkursie na normalnym obiekcie wypadł znacznie lepiej zajmując piątą pozycję, a w drugiej serii uzyskał drugą odległość kolejki (94 m). Z kolei w obu konkursach drużynowych Japończycy z Haradą w składzie zajęli czwarte miejsce. Były to ostatnie mistrzostwa w jego karierze.

W olimpijskim sezonie 2001/2002 najlepszym wynikiem Harady było czwarte miejsce w niemieckim Titisee-Neustadt 2 grudnia 2001 roku. Wyniki te wystarczyły jednak do wyjazdu na igrzyska olimpijskie w Salt Lake City. W obu indywidualnych startach zajął 20. miejsce, a w konkursie drużynowym wspólnie z kolegami z reprezentacji był piąty. W klasyfikacji generalnej zajął 38. miejsce. Po trzech nieudanych próbach zakwalifikowania się do początkowych konkursów sezonu 2002/2003 skupił się na startach w Pucharze Kontynentalnym. Jeszcze 26 grudnia 2005 roku w szwajcarskim Sankt Moritz zajął drugie miejsce w zawodach Pucharu Kontynentalnego. Harada znalazł się w kadrze Japonii na igrzyska olimpijskie w Turynie w 2006 roku, ale podczas kwalifikacji do konkursu na skoczni K-95 został zdyskwalifikowany za nieprzepisową długość nart. Po tym postanowił zakończyć karierę sportową.

Łącznie w przeciągu kariery 21 razy stawał na podium, w tym dziewięć razy zwyciężał, trzy razy był drugi i dziewięć razy trzeci. Od 2007 roku Harada jest trenerem w Japońskim Związku Narciarskim[4].

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
14. 9 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia normalna indywidualnie 201 pkt -21,8 pkt Austria Ernst Vettori
4. 14 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża drużynowo[a] 571 pkt -73,4 pkt  Finlandia
4. 16 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża indywidualnie 211,3 pkt -28,2 pkt Finlandia Toni Nieminen
13. 20 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia duża indywidualnie 199,9 pkt -74,6 pkt Niemcy Jens Weißflog
2.Silver medal.svg 22 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia duża drużynowo[b] 898,8 pkt -71,3 pkt  Niemcy
55. 25 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia normalna indywidualnie 125,5 pkt -156,5 pkt Norwegia Espen Bredesen
5. 11 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia normalna indywidualnie 218,4 pkt -16 pkt Finlandia Jani Soininen
3.Bronze medal.svg 15 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia duża indywidualnie 258,3 pkt -14 pkt Japonia Kazuyoshi Funaki
1.Gold medal.svg 16 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia duża drużynowo[c] 933 pkt - -
20. 10 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Skocznia normalna indywidualnie 232 pkt -37 pkt Szwajcaria Simon Ammann
20. 13 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Skocznia duża indywidualnie 222,8 pkt -58,6 pkt Szwajcaria Simon Ammann
5. 18 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Skocznia duża drużynowo[d] 926 pkt -48,1 pkt  Niemcy
DSQ[5] 11 lutego 2006 Włochy Turyn Skocznia normalna indywidualnie

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
17. 10 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża indywidualnie 183,2 pkt -34,3 pkt Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Franci Petek
15. 16 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia normalna indywidualnie 198,6 pkt -24,3 pkt Austria Heinz Kuttin
4. 21 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża indywidualnie 231,2 pkt -10,2 pkt Norwegia Espen Bredesen
5. 23 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża drużynowo[e] 716 pkt -105,5 pkt  Norwegia
1.Gold medal with cup.svg 27 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia normalna indywidualnie 237,8 pkt - -
53. 12 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia normalna indywidualnie 55 pkt -211 pkt Japonia Takanobu Okabe
2.Silver medal with cup.svg 22 lutego 1997 Norwegia Trondheim Skocznia normalna indywidualnie 258,5 pkt -5 pkt Finlandia Janne Ahonen
2.Silver medal with cup.svg 27 lutego 1997 Norwegia Trondheim Skocznia duża drużynowo[c] 905 pkt -50,3 pkt  Finlandia
1.Gold medal with cup.svg 1 marca 1997 Norwegia Trondheim Skocznia duża indywidualnie 252,1 pkt - -
6. 21 lutego 1999 Austria Ramsau Skocznia duża indywidualnie 246,8 pkt -16,6 pkt Niemcy Martin Schmitt
2.Silver medal with cup.svg 23 lutego 1999 Austria Ramsau Skocznia duża drużynowo[f] 987 pkt -1,9 pkt  Niemcy
3.Bronze medal with cup.svg 26 lutego 1999 Austria Ramsau Skocznia normalna indywidualnie 252 pkt -3 pkt Japonia Kazuyoshi Funaki
33. 19 lutego 2001 Finlandia Lahti Skocznia duża indywidualnie 86,3 pkt -190 pkt Niemcy Martin Schmitt
4. 21 lutego 2001 Finlandia Lahti Skocznia duża drużynowo[g] 837,9 pkt -101,9 pkt  Niemcy
5. 23 lutego 2001 Finlandia Lahti Skocznia normalna indywidualnie 217,5 pkt -28,5 pkt Polska Adam Małysz
4. 23 lutego 2001 Finlandia Lahti Skocznia normalna drużynowo[h] 886,5 pkt -67 pkt  Austria

Mistrzostwa świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
30. 25 lutego 1990 Norwegia Vikersund Loty indywidualnie 302,9 pkt -54,8 pkt Niemcy Zachodnie Dieter Thoma
19. 22 marca 1992 Czechosłowacja Harrachov Loty indywidualnie 283,5 pkt -109 pkt Japonia Noriaki Kasai

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce razem
1995/1996 4 - 4 8
1996/1997 - - 1 1
1997/1998 5 2 1 8
1998/1999 - - 2 2
1999/2000 - 1 - 1
2000/2001 - - 1 1
2001/2002 - - - -
suma 9 3 9 21

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca
1. 2 grudnia 1995 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken 245,5 pkt 3. -8,5 pkt Mika Laitinen
2. 8 grudnia 1995 Austria Villach Alpenarena 248,5 pkt 1. - -
3. 17 grudnia 1995 Francja Chamonix Le Mont 223 pkt 3. -10 pkt Hiroya Saitō
4. 30 grudnia 1995 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 236,4 pkt 3. -11,5 pkt Mika Laitinen
5. 18 lutego 1996 Stany Zjednoczone Iron Mountain Pine Mountain 274,1 pkt 1. - -
6. 1 marca 1996 Finlandia Lahti Salpausselkä 239 pkt 1. - -
7. 3 marca 1996 Finlandia Lahti Salpausselkä 266,6 pkt 1. - -
8. 17 marca 1996 Norwegia Oslo Holmenkollbakken 242,2 pkt 3. -7,2 pkt Adam Małysz
9. 26 stycznia 1997 Japonia Hakuba Skocznia Olimpijska 241,6 pkt 3. -5,1 pkt Adam Małysz
10. 30 listopada 1997 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken 243,8 pkt 2. -4,2 pkt Jani Soininen
11. 8 grudnia 1997 Austria Villach Alpenarena 246 pkt 1. - -
12. 12 grudnia 1997 Czechy Harrachov Čerťák K-90 248,5 pkt 1. - -
13. 21 grudnia 1997 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze 236,8 pkt 1. - -
14. 1 stycznia 1998 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 241,8 pkt 2. -1,7 pkt Kazuyoshi Funaki
15. 11 stycznia 1998 Austria Ramsau Mattenschanze 243 pkt 1. - -
16. 13 marca 1998 Norwegia Trondheim Granåsen 250,7 pkt 1. - -
17. 15 marca 1998 Norwegia Oslo Holmenkollbakken 265,2 pkt 3. -10,3 pkt Primož Peterka
18. 9 marca 1999 Norwegia Trondheim Granåsen 262 pkt 3. -8 pkt Noriaki Kasai
19. 11 marca 1999 Szwecja Falun Lugnet 247,7 pkt 3. -13,7 pkt Martin Schmitt
20. 1 stycznia 2000 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 231,9 pkt 2. -9,8 pkt Andreas Widhölzl
21. 29 grudnia 2000 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 259,5 pkt 3. -9,1 pkt Martin Schmitt

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.

Sezon 1986/1987
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Chamonix Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Strbske Pleso Strbske Pleso Oberwiesenthal Sapporo Sapporo Lahti Lahti Örnsköldsvik Falun Planica Planica Raelingen Oslo punkty
- - - - - - - - - - - - 15 20 70 84 75 62 - - 60 60 1
Sezon 1987/1988
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Gallio St.Moritz Gstaad Engelberg Lahti Lahti Meldal Oslo Planica Planica punkty
- - - - 31 - 91 94 73 94 - - - - - - - - - - 0
Sezon 1988/1989
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Liberec Harrachov Oberhof Oberhof Chamonix Oslo Örnsköldsvik Harrachov Planica Planica punkty
39 44 48 50 - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 1989/1990
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Liberec Zakopane St.Moritz Gstaad Engelberg Predazzo Predazzo Lahti Lahti Örnsköldsvik Solleftea Raufoss Planica Planica punkty
- - - - 15 28 - - - - - - - 52 20 54 74 56 14 44 50 22 63 64 45 3
Sezon 1990/1991
Lake Placid Lake Placid Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Oberhof Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Lahti Lahti Bollnaes Falun Trondheim Oslo Planica Planica Strbske Pleso punkty
38 54 33 45 18 25 61 - 41 48 - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 1991/1992
Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo St.Moritz Engelberg Oberstdorf Oberstdorf Lahti Lahti Örnsköldsvik Trondheim Trondheim Oslo Harrachov Planica punkty
- - 21 44 - - - - - - - - - 10 5 13 19 33 12 19 17 24
Sezon 1992/1993
Falun Falun Ruhpolding Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Lahti Lahti Lillehammer Oslo Planica punkty
20 21 19 18 9 4 9 5 18 54 - - - - - 7 17 45
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

 -  – zawodnik nie wystartował lub zajął miejsce poniżej 15.

Sezon 1993/1994
Planica Planica Predazzo Courchevel Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Murau Liberec Liberec Sapporo Sapporo Lahti Örnsköldsvik Planica Thunder Bay Thunder Bay punkty
13 49 4 13 17 17 9 9 48 52 - - 4 14 25 13 - 50 33 270
Sezon 1994/1995
Planica Planica Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Lahti Lahti Kuopio Falun Falun Lillehammer Oslo Vikersund Vikersund Oberstdorf punkty
18 46 45 - 46 - 44 - - 17 52 - - - - - - - - - - 27
Sezon 1995/1996
Lillehammer Lillehammer Villach Planica Predazzo Chamonix Chamonix Oberhof Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Zakopane Zakopane Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Iron Mountain Iron Mountain Kuopio Lahti Lahti Harrachov Falun Oslo punkty
3 14 1 7 13 5 3 8 3 10 24 42 22 5 34 42 - - - - 7 1 8 1 1 - 7 3 982
Sezon 1996/1997
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Kuusamo Harrachov Harrachov Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Hakuba Willingen Willingen Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Lahti Kuopio Falun Oslo Planica Planica punkty
18 - 30 48 30 - 46 42 49 37 - - 31 26 3 - - - - 15 47 7 11 - - 156
Sezon 1997/1998
Lillehammer Lillehammer Predazzo Villach Harrachov Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Ramsau Zakopane Zakopane Oberstdorf Oberstdorf Sapporo Vikersund Vikersund Kuopio Lahti Lahti Falun Trondheim Oslo Planica Planica punkty
5 2 4 1 1 50 1 11 2 4 34 1 5 37 - - 49 6 27 4 10 35 21 1 3 8 11 1120
Sezon 1998/1999
Lillehammer Lillehammer Chamonix Chamonix Predazzo Oberhof Harrachov Harrachov Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Zakopane Zakopane Sapporo Sapporo Willingen Willingen Harrachov Kuopio Lahti Trondheim Falun Oslo Planica Planica Planica punkty
41 23 24 4 6 11 9 13 9 16 4 12 22 19 11 12 15 6 - - - 7 17 3 3 6 19 5 7 720
Sezon 1999/2000
Kuopio Kuopio Predazzo Predazzo Villach Zakopane Zakopane Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Hakuba Willingen Willingen Bad Mitterndorf Iron Mountain Iron Mountain Lahti Lahti Trondheim Oslo Planica punkty
19 8 14 35 5 - - 5 2 12 13 6 45 24 18 12 4 10 12 - - 10 9 12 41 17 545
Sezon 2000/2001
Kuopio Kuopio Kuopio Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Harrachov Park City Hakuba Sapporo Sapporo Willingen Willingen Oberstdorf Oberstdorf Falun Trondheim Oslo Planica punkty
34 28 13 3 12 30 - - - 29 24 16 18 37 27 - - - - 14 29 167
Sezon 2001/2002
Kuopio Kuopio Neustadt Neustadt Villach Engelberg Engelberg Predazzo Predazzo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Zakopane Zakopane Hakuba Sapporo Lahti Falun Trondheim Oslo punkty
q 29 18 4 38 q 35 - - 34 31 q 23 - - - 31 11 - q 39 q 97
Sezon 2002/2003
Kuusamo Kuusamo Trondheim Trondheim Neustadt Neustadt Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Liberec Zakopane Zakopane Hakuba Sapporo Sapporo Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Willingen Willingen Oslo Lahti Lahti Planica Planica punkty
q q q - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował (lub nie zakwalifikował się[i])

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej Nordycki (Skandynawski)[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Puchar Świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Letnie Grand Prix w skokach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

  1. Włochy Predazzo – 28 sierpnia 1996 (1. miejsce)
  2. Austria Stams – 1 września 1996 (1. miejsce)
  3. Francja Courchevel – 14 sierpnia 1997 (1. miejsce)
  4. Niemcy Hinterzarten – 24 sierpnia 1997 (1. miejsce)
  5. Włochy Predazzo – 27 sierpnia 1997 (1. miejsce)
  6. Austria Stams – 9 sierpnia 1998 (1. miejsce)
  7. Włochy Predazzo – 11 sierpnia 1998 (1. miejsce)
  8. Niemcy Hinterzarten – 16 sierpnia 1998 (1. miejsce)
  9. Japonia Hakuba – 12 września 1998 (2. miejsce)
  10. Japonia Hakuba – 13 września 1998 (1. miejsce)
  11. Francja Courchevel – 14 sierpnia 1999 (2. miejsce)
  12. Austria Stams – 22 sierpnia 1999 (2. miejsce)
  13. Japonia Sapporo – 15 września 1999 (3. miejsce)
  14. Japonia Hakuba – 9 września 2001 (1. miejsce)

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za wszystkie skoki (tak jak np. w TCS)

1994
Hinterzarten Predazzo Stams punkty
44 41 - 154.0
1996
Trondheim Oberhof Hinterzarten Predazzo Stams punkty
8 11 11 1 1 280
1997
Courchevel Trondheim Hinterzarten Predazzo Stams punkty
1 21 1 1 - 310
1998
Stams Predazzo Courchevel Hinterzarten Hakuba Hakuba punkty
1 1 6 1 2 1 520
1999
Hinterzarten Courchevel Stams Hakuba Sapporo punkty
14 2 2 4 3 288
2001
Hinterzarten Hinterzarten Courchevel Stams Sapporo Hakuba Hakuba punkty
14 9 15 43 5 9 1 237
2002
Hinterzarten Hinterzarten Courchevel Lahti Lahti Innsbruck punkty
- 22 14 35 33 44 27
2005
Hinterzarten Einsiedeln Courchevel Zakopane Predazzo Bischofshofen Hakuba Hakuba punkty
- - - - - - 30 - 1
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodnik nie wystartował

Uwagi

  1. Skład zespołu: Jiro Kamiharako, Masahiko Harada, Noriaki Kasai, Kenji Suda
  2. Skład zespołu: Jin'ya Nishikata, Takanobu Okabe, Noriaki Kasai, Masahiko Harada
  3. 3,0 3,1 Skład zespołu:Takanobu Okabe, Hiroya Saitō, Masahiko Harada i Kazuyoshi Funaki
  4. Skład zespołu: Masahiko Harada, Hiroki Yamada, Hideharu Miyahira, Kazuyoshi Funaki
  5. Skład zespołu: Kenji Suda, Takanobu Okabe, Noriaki Kasai, Masahiko Harada
  6. Skład zespołu: Masahiko Harada, Noriaki Kasai, Hideharu Miyahira, Kazuyoshi Funaki
  7. Skład zespołu: Hideharu Miyahira, Kazuya Yoshioka, Masahiko Harada, Noriaki Kasai
  8. Skład zespołu: Hideharu Miyahira, Takanobu Okabe, Noriaki Kasai, Masahiko Harada
  9. Przed sezonem 1997/1998.

Przypisy

  1. http://www.skokinarciarskie.pl/galeria-slaw/japonia,50,Masahiko_Harada
  2. Masahiko Harada Bio, Stats and Results (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2013-07-26].
  3. Bartosz Nosal: Jak na igrzyskach skakano drużynowo (pol.). zczuba.pl, 2010-02-22. [dostęp 2012-02-27].
  4. Paweł Guzik: Skoki Narciarskie: Masahiko Harada trenerem (pol.). skijumping.pl, 2007-05-31. [dostęp 2012-02-27].
  5. Paweł Stawowczyk: Skoki Narciarskie - IO: Kuettel i Kofler wygrywają kwalifikacje!. skokinarciarskie.pl, 2006-02-11. [dostęp 2012-09-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]