Masahiko Harada

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy japońskiego skoczka narciarskiego. Zobacz też: Masahiko „Fighting” Harada – bokser japoński.
Masahiko Harada
Data i miejsce urodzenia 9 maja 1968
Japonia Kamikawa, Japonia
Klub Snow Brand Milk
Debiut w PŚ 24 stycznia 1987, Sapporo (15. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 24 stycznia 1987, Sapporo (15. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 2 grudnia 1995, Lillehammer (2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 8 grudnia 1995, Villach
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Gold medal with cup.svg Złoto
1998
Nagano
Skocznia K-120
drużynowo
Silver medal with cup.svg Srebro
1994
Lillehammer
Skocznia K-120
drużynowo
Bronze medal with cup.svg Brąz
1998
Nagano
Skocznia K-120
indywidualnie
Mistrzostwa świata
Gold medal with cup.svg Złoto
1993
Falun
Skocznia K-90
indywidualnie
Gold medal with cup.svg Złoto
1997
Trondheim
Skocznia K-120
indywidualnie
Silver medal with cup.svg Srebro
1997
Trondheim
Skocznia K-90
indywidualnie
Silver medal with cup.svg Srebro
1997
Trondheim
Skocznia K-120
drużynowo
Silver medal with cup.svg Srebro
1999
Ramsau
Skocznia K-120
drużynowo
Bronze medal with cup.svg Brąz
1999
Ramsau
Skocznia K-90
indywidualnie
Letnie Grand Prix
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
1997
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
1998
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
1996

Masahiko Harada (jap. 原田雅彦 Harada Masahiko?, ur. 9 maja 1968 w Kamikawie)japoński skoczek narciarski, trzykrotny medalista olimpijski, sześciokrotny medalista mistrzostw świata oraz dwukrotny zwycięzca Letniego Grand Prix w skokach narciarskich.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Swój pierwszy skok Masahiko Harada oddał w 1977 roku[1]. W Pucharze Świata zadebiutował 24 stycznia 1987 roku podczas zawodów w japońskim Sapporo, gdzie zajął 15. miejsce. Tym samym w swoim pierwszym pucharowym starcie od razu zdobył punkty. W sezonie sezonu 1986/1987 z dorobkiem jednego punktu został sklasyfikowany na 85. miejscu w klasyfikacji generalnej (Do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za miejsca w konkursach Pucharu Świata).

W sezonie sezon 1989/1990 dwukrotnie zajął miejsca w pierwszej piętnastce konkursów i w klasyfikacji generalnej tego sezonu zajął 52. miejsce. W lutym 1990 roku wziął udział w mistrzostwach świata w lotach w Vikersund, gdzie uplasował się na 30. pozycji. Ostatnim startem Japończyka w sezonie 1990/1991 były mistrzostwa świata w Val di Fiemme w lutym 1991 roku. Masahiko wziął w nich udział mimo tego, że w konkursach PŚ poprzedzających mistrzostwa nie zdobył żadnego punktu. Zaprezentował się tylko w konkursach indywidualnych zajmując siedemnaste miejsce na dużej skoczni oraz piętnaste na małej. W klasyfikacji generalnej sezonu ponownie nie został uwzględniony.

Zmagania w sezonie 1991/1992 zaczął od startów w Sapporo w grudniu 1991 roku. W dwóch konkursach indywidualnych nie zdobył punktów i aż do lutego 1992 roku, kiedy odbywały się igrzyska olimpijskie w Albertville Harada nie pojawił się w zawodach pucharowych. Na samych igrzyskach zajął czwarte miejsce w konkursie indywidualnym na dużym obiekcie, przegrywając walkę o brązowy medal z Heinzem Kuttinem z Austrii. Czwarte miejsce zajął także wspólnie z kolegami z reprezentacji w konkursie drużynowym. Na normalnej skoczni zajął czternaste miejsce. Miesiąc po igrzyskach wystartował na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie zajmując dziewiętnaste miejsce. W klasyfikacji generalnej uplasował się na 29. pozycji.

Pierwsze punkty w sezonie 1992/1993 Masahiko zdobył w piątym konkursie cyklu, 20 grudnia 1992 roku w Sapporo, gdzie był dziewiąty. Następnie wystartował we wszystkich konkursach 41. Turnieju Czterech Skoczni zajmując kolejno czwarte miejsce w Oberstdorfie, dziewiąte w Garmisch-Partenkirchen, piąte w Innsbrucku i osiemnaste w Bischofshofen. Dało mu to czwarte miejsce w klasyfikacji końcowej tej edycji TCS. Łącznie pięciokrotnie zdobywał punkty w tym sezonie i zajął 16. miejsce w klasyfikacji generalnej. W lutym 1993 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Falun, gdzie wywalczył swój pierwszy medal w karierze zajmując pierwsze miejsce w konkursie indywidualnym na normalnym obiekcie. W pierwszej serii osiągnął 92,5 m co było najlepszą odległością całego konkursu. Na podium znaleźli się także Austriak Andreas Goldberger oraz Czech Jaroslav Sakala. Na dużej skoczni skoki na odległości 115 i 113 m dały mu czwarte miejsce w konkursie indywidualnym, a w konkursie drużynowym Japończycy z Haradą w składzie zajęli piąte miejsce.

Najważniejszą imprezą sezonu 1993/1994 były igrzyska olimpijskie w Lillehammer. W pierwszych olimpijskich zawodach - indywidualnym konkursie na dużej skoczni Harada był czwarty po pierwszej serii, jednak z dużą stratą do trzeciego Goldbergera. W drugiej serii po słabszym skoku spadł na 13. miejsce. Z kolei konkurs indywidualny na normalnej skoczni ukończył na 55. miejscu. W konkursie drużynowym po pierwszej serii Japończycy zajmowali drugie miejsce ze startą 0,8 punktu do prowadzących Niemców. Harada oddał wówczas skok na 122 m. W finałowej serii, przed skokiem tego zawodnika Japonia prowadziła. Skakał on w ostatniej grupie i osiągnął 97,5 m, co zepchnęło Japonię na drugą pozycję[2]. Był to pierwszy w historii medal dla Japonii w konkursach drużynowych skoków narciarskich. W sezonie 1994/1995 dwa razy zdobył punkty, ale w czołowej dziesiątce się nie znalazł. W efekcie zajął 59. miejsce w klasyfikacji generalnej. Wystąpił w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni podczas mistrzostw świata w Thunder Bay. Zajął wówczas 53. miejsce.

Przełom nastąpił w lecie 1996 roku, kiedy Masahiko zajął trzecie miejsce w trzeciej edycji Letniego Grand Prix w skokach narciarskich. Dobrą formę utrzymał w sezonie 1995/1996, który rozpoczął 2 grudnia 1995 roku od zajęcia trzeciego miejsca w norweskim Lillehammer. Było to jego pierwsze podium w karierze. Sześć dni później, w austriackim Villach odniósł swe pierwsze zwycięstwo w Pucharze Świata. Łącznie w tym sezonie ośmiokrotnie stawał na podium zawodów pucharowych czterokrotnie zwyciężając i czterokrotnie zajmując trzecie miejsce. Zaowocowało to piątym miejscem w klasyfikacji generalnej. Kolejne podium wywalczył w połowie sezonu 1996/1997, kiedy 26 stycznia 1997 roku w Hakubie zajął trzecie miejsce. Było to jego jedyne podium w tym sezonie i w klasyfikacji generalnej zajął 29. miejsce. Jednak na mistrzostwach świata w Trondheim w 1997 roku Masahiko wywalczył aż trzy medale. Po raz drugi w karierze został mistrzem świata zwyciężając w konkursie indywidualnym na dużej skoczni. Na normalnym obiekcie zdobył srebrny medal, ustępując tylko Janne Ahonenowi z Finlandii. Trzeci medal, także srebrny wywalczył razem z Kazuyoshim Funakim, Takanobu Okabe i Hiroyą Saitō w konkursie drużynowym.

W lecie 1997 roku Harada wygrał trzy z pięciu konkursów czwarte edycji Letniego Grand Prix i triumfował w klasyfikacji końcowej, wyprzedzając Norwega Espena Bredesena i Austriaka Martina Höllwartha. Najlepsze wyniki osiągnął jednak w sezonie 1997/1998, kiedy to zajął czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej. Ośmiokrotnie stawał na podium zawodów PŚ, przy czym pięciokrotnie zwyciężał, dwa razy był drugi i raz trzeci. W lutym 1998 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Nagano. Po pierwszej serii indywidualnego konkursu na normalnej skoczni Harada znajdował się na prowadzeniu. Japończyk osiągnął 91,5, m jednak w drugiej serii skoczył 84,5 m i spadł na piąte miejsce. W konkursie na dużej skoczni Japończyk zajmował szóste miejsce z odległością 120 m. W drugiej kolejce Masahiko oddał najdłuższy skok konkursu osiągając 136 m i awansował na trzecie miejsce. Czwartego w konkursie Andreasa Widhölzla wyprzedził o 0,1 punktu. Przed konkursem drużynowym na swoim terenie oczekiwania japońskich kibiców były bardzo wysokie. Wszyscy pamiętali skok Harady na igrzyskach w Lillehammer i straconą szansę na złoty medal[3]. W Nagano skaczący w trzeciej grupie Harada w trudnych warunkach osiągnął 79,5 m. Japończycy spadli z pierwszego na czwarte miejsce. W drugiej serii Harada wyrównał wynoszący 137 metrów rekord Skoczni Olimpijskiej w Hakubie ustanowiony chwilę wcześniej przez Okabe. Japończycy zdobyli złoty medal, wyprzedzając bezpośrednio reprezentację Niemiec. Na zakończenie sezonu, 13 marca 1998 roku w Trondheim zwyciężył po raz ostatni w karierze w zawodach PŚ.

W lecie 1998 roku wygrał piątą edycję Letniego GP, zwyciężając w czterech z sześciu konkursów indywidualnych. W zimowym sezonie 1998/1999 dwukrotnie stawał na podium zajmując trzecie miejsce 9 marca 1999 r. w Trondheim oraz dwa dni później w szwedzkim Falun. Konkursy te były częścią trzeciej edycji Turnieju Nordyckiego, w którym Masahiko ostatecznie był czwarty. W klasyfikacji generalnej tego sezonu zajął dziewiąte miejsce. W lutym 1999 roku, na mistrzostwach świata w Ramsau na dużej skoczni zajął szóste miejsce, natomiast na normalnym obiekcie zdobył brązowy medal. Wyprzedzili go tylko Funaki oraz Hideharu Miyahira. W konkursie drużynowym Japończycy zdobyli srebro, przegrywając z reprezentacją Niemiec.

Sezon 1999/2000 przyniósł mu tylko jedno podium - 1 stycznia 2000 roku w Ga-Pa zajął drugie miejsce. W tym sezonie jeszcze ośmiokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce i ostatecznie zajął 11. miejsce w klasyfikacji generalnej. Ostatnie podium wywalczył na początku sezonu 2000/2001, kiedy 29 grudnia 2000 roku w Oberstdorfie zajął trzecie miejsce. W pozostałych startach także punktował jednak w czołowej dziesiątce już się nie znalazł. Wyniki te uplasowały go na 26. miejscu w klasyfikacji generalnej. Na mistrzostwach świata w Lahti w 2001 roku wystartował we wszystkich czterech zawodach, jednak medalu nie zdobył. Na dużej skoczni udział w konkursie indywidualnym zakończył już po pierwszej serii, z odległością 102 m zajmując 33. miejsce. W indywidualnym konkursie na normalnym obiekcie wypadł znacznie lepiej zajmując piątą pozycję, a w drugiej serii uzyskał drugą odległość kolejki (94 m). Z kolei w obu konkursach drużynowych Japończycy z Haradą w składzie zajęli czwarte miejsce. Były to ostatnie mistrzostwa w jego karierze.

W olimpijskim sezonie 2001/2002 najlepszym wynikiem Harady było czwarte miejsce w niemieckim Titisee-Neustadt 2 grudnia 2001 roku. Wyniki te wystarczyły jednak do wyjazdu na igrzyska olimpijskie w Salt Lake City. W obu indywidualnych startach zajął 20. miejsce, a w konkursie drużynowym wspólnie z kolegami z reprezentacji był piąty. W klasyfikacji generalnej zajął 38. miejsce. Po trzech nieudanych próbach zakwalifikowania się do początkowych konkursów sezonu 2002/2003 skupił się na startach w Pucharze Kontynentalnym. Jeszcze 26 grudnia 2005 roku w szwajcarskim Sankt Moritz zajął drugie miejsce w zawodach Pucharu Kontynentalnego. Harada znalazł się w kadrze Japonii na igrzyska olimpijskie w Turynie w 2006 roku, ale podczas kwalifikacji do konkursu na skoczni K-95 został zdyskwalifikowany za nieprzepisową długość nart. Po tym postanowił zakończyć karierę sportową.

Łącznie w przeciągu kariery 21 razy stawał na podium, w tym dziewięć razy zwyciężał, trzy razy był drugi i dziewięć razy trzeci. Od 2007 roku Harada jest trenerem w Japońskim Związku Narciarskim[4].

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
14. 9 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia normalna indywidualnie 201 pkt -21,8 pkt Austria Ernst Vettori
4. 14 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża drużynowo[a] 571 pkt -73,4 pkt  Finlandia
4. 16 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża indywidualnie 211,3 pkt -28,2 pkt Finlandia Toni Nieminen
13. 20 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia duża indywidualnie 199,9 pkt -74,6 pkt Niemcy Jens Weißflog
2.Silver medal.svg 22 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia duża drużynowo[b] 898,8 pkt -71,3 pkt  Niemcy
55. 25 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia normalna indywidualnie 125,5 pkt -156,5 pkt Norwegia Espen Bredesen
5. 11 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia normalna indywidualnie 218,4 pkt -16 pkt Finlandia Jani Soininen
3.Bronze medal.svg 15 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia duża indywidualnie 258,3 pkt -14 pkt Japonia Kazuyoshi Funaki
1.Gold medal.svg 16 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia duża drużynowo[c] 933 pkt - -
20. 10 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Skocznia normalna indywidualnie 232 pkt -37 pkt Szwajcaria Simon Ammann
20. 13 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Skocznia duża indywidualnie 222,8 pkt -58,6 pkt Szwajcaria Simon Ammann
5. 18 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Skocznia duża drużynowo[d] 926 pkt -48,1 pkt  Niemcy
DSQ[5] 11 lutego 2006 Włochy Turyn Skocznia normalna indywidualnie

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
17. 10 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża indywidualnie 183,2 pkt -34,3 pkt Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Franci Petek
15. 16 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia normalna indywidualnie 198,6 pkt -24,3 pkt Austria Heinz Kuttin
4. 21 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża indywidualnie 231,2 pkt -10,2 pkt Norwegia Espen Bredesen
5. 23 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża drużynowo[e] 716 pkt -105,5 pkt  Norwegia
1.Gold medal with cup.svg 27 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia normalna indywidualnie 237,8 pkt - -
53. 12 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia normalna indywidualnie 55 pkt -211 pkt Japonia Takanobu Okabe
2.Silver medal with cup.svg 22 lutego 1997 Norwegia Trondheim Skocznia normalna indywidualnie 258,5 pkt -5 pkt Finlandia Janne Ahonen
2.Silver medal with cup.svg 27 lutego 1997 Norwegia Trondheim Skocznia duża drużynowo[c] 905 pkt -50,3 pkt  Finlandia
1.Gold medal with cup.svg 1 marca 1997 Norwegia Trondheim Skocznia duża indywidualnie 252,1 pkt - -
6. 21 lutego 1999 Austria Ramsau Skocznia duża indywidualnie 246,8 pkt -16,6 pkt Niemcy Martin Schmitt
2.Silver medal with cup.svg 23 lutego 1999 Austria Ramsau Skocznia duża drużynowo[f] 987 pkt -1,9 pkt  Niemcy
3.Bronze medal with cup.svg 26 lutego 1999 Austria Ramsau Skocznia normalna indywidualnie 252 pkt -3 pkt Japonia Kazuyoshi Funaki
33. 19 lutego 2001 Finlandia Lahti Skocznia duża indywidualnie 86,3 pkt -190 pkt Niemcy Martin Schmitt
4. 21 lutego 2001 Finlandia Lahti Skocznia duża drużynowo[g] 837,9 pkt -101,9 pkt  Niemcy
5. 23 lutego 2001 Finlandia Lahti Skocznia normalna indywidualnie 217,5 pkt -28,5 pkt Polska Adam Małysz
4. 23 lutego 2001 Finlandia Lahti Skocznia normalna drużynowo[h] 886,5 pkt -67 pkt  Austria

Mistrzostwa świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
30. 25 lutego 1990 Norwegia Vikersund Loty indywidualnie 302,9 pkt -54,8 pkt Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Dieter Thoma
19. 22 marca 1992 Czechosłowacja Harrachov Loty indywidualnie 283,5 pkt -109 pkt Japonia Noriaki Kasai

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce razem
1995/1996 4 - 4 8
1996/1997 - - 1 1
1997/1998 5 2 1 8
1998/1999 - - 2 2
1999/2000 - 1 - 1
2000/2001 - - 1 1
2001/2002 - - - -
suma 9 3 9 21

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca
1. 2 grudnia 1995 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken 245,5 pkt 3. -8,5 pkt Mika Laitinen
2. 8 grudnia 1995 Austria Villach Alpenarena 248,5 pkt 1. - -
3. 17 grudnia 1995 Francja Chamonix Tremplin aux Bossons 223 pkt 3. -10 pkt Hiroya Saitō
4. 30 grudnia 1995 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 236,4 pkt 3. -11,5 pkt Mika Laitinen
5. 18 lutego 1996 Stany Zjednoczone Iron Mountain Pine Mountain 274,1 pkt 1. - -
6. 1 marca 1996 Finlandia Lahti Salpausselkä 239 pkt 1. - -
7. 3 marca 1996 Finlandia Lahti Salpausselkä 266,6 pkt 1. - -
8. 17 marca 1996 Norwegia Oslo Holmenkollbakken 242,2 pkt 3. -7,2 pkt Adam Małysz
9. 26 stycznia 1997 Japonia Hakuba Skocznia Olimpijska 241,6 pkt 3. -5,1 pkt Adam Małysz
10. 30 listopada 1997 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken 243,8 pkt 2. -4,2 pkt Jani Soininen
11. 8 grudnia 1997 Austria Villach Alpenarena 246 pkt 1. - -
12. 12 grudnia 1997 Czechy Harrachov Čerťák K-90 248,5 pkt 1. - -
13. 21 grudnia 1997 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze 236,8 pkt 1. - -
14. 1 stycznia 1998 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 241,8 pkt 2. -1,7 pkt Kazuyoshi Funaki
15. 11 stycznia 1998 Austria Ramsau Mattensprunganlage 243 pkt 1. - -
16. 13 marca 1998 Norwegia Trondheim Granåsen 250,7 pkt 1. - -
17. 15 marca 1998 Norwegia Oslo Holmenkollbakken 265,2 pkt 3. -10,3 pkt Primož Peterka
18. 9 marca 1999 Norwegia Trondheim Granåsen 262 pkt 3. -8 pkt Noriaki Kasai
19. 11 marca 1999 Szwecja Falun Lugnet 247,7 pkt 3. -13,7 pkt Martin Schmitt
20. 1 stycznia 2000 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 231,9 pkt 2. -9,8 pkt Andreas Widhölzl
21. 29 grudnia 2000 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 259,5 pkt 3. -9,1 pkt Martin Schmitt

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.

Sezon 1986/1987
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Chamonix Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Strbske Pleso Strbske Pleso Oberwiesenthal Sapporo Sapporo Lahti Lahti Örnsköldsvik Falun Planica Planica Raelingen Oslo punkty
- - - - - - - - - - - - 15 20 70 84 75 62 - - 60 60 1
Sezon 1987/1988
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Gallio St.Moritz Gstaad Engelberg Lahti Lahti Meldal Oslo Planica Planica punkty
- - - - 31 - 91 94 73 94 - - - - - - - - - - 0
Sezon 1988/1989
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Liberec Harrachov Oberhof Oberhof Chamonix Oslo Örnsköldsvik Harrachov Planica Planica punkty
39 44 48 50 - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 1989/1990
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Liberec Zakopane St.Moritz Gstaad Engelberg Predazzo Predazzo Lahti Lahti Örnsköldsvik Solleftea Raufoss Planica Planica punkty
- - - - 15 28 - - - - - - - 52 20 54 74 56 14 44 50 22 63 64 45 3
Sezon 1990/1991
Lake Placid Lake Placid Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Oberhof Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Lahti Lahti Bollnaes Falun Trondheim Oslo Planica Planica Strbske Pleso punkty
38 54 33 45 18 25 61 - 41 48 - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 1991/1992
Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo St.Moritz Engelberg Oberstdorf Oberstdorf Lahti Lahti Örnsköldsvik Trondheim Trondheim Oslo Harrachov Planica punkty
- - 21 44 - - - - - - - - - 10 5 13 19 33 12 19 17 24
Sezon 1992/1993
Falun Falun Ruhpolding Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Lahti Lahti Lillehammer Oslo Planica punkty
20 21 19 18 9 4 9 5 18 54 - - - - - 7 17 45
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

 -  – zawodnik nie wystartował lub zajął miejsce poniżej 15.

Sezon 1993/1994
Planica Planica Predazzo Courchevel Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Murau Liberec Liberec Sapporo Sapporo Lahti Örnsköldsvik Planica Thunder Bay Thunder Bay punkty
13 49 4 13 17 17 9 9 48 52 - - 4 14 25 13 - 50 33 270
Sezon 1994/1995
Planica Planica Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Lahti Lahti Kuopio Falun Falun Lillehammer Oslo Vikersund Vikersund Oberstdorf punkty
18 46 45 - 46 - 44 - - 17 52 - - - - - - - - - - 27
Sezon 1995/1996
Lillehammer Lillehammer Villach Planica Predazzo Chamonix Chamonix Oberhof Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Zakopane Zakopane Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Iron Mountain Iron Mountain Kuopio Lahti Lahti Harrachov Falun Oslo punkty
3 14 1 7 13 5 3 8 3 10 24 42 22 5 34 42 - - - - 7 1 8 1 1 - 7 3 982
Sezon 1996/1997
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Kuusamo Harrachov Harrachov Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Hakuba Willingen Willingen Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Lahti Kuopio Falun Oslo Planica Planica punkty
18 - 30 48 30 - 46 42 49 37 - - 31 26 3 - - - - 15 47 7 11 - - 156
Sezon 1997/1998
Lillehammer Lillehammer Predazzo Villach Harrachov Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Ramsau Zakopane Zakopane Oberstdorf Oberstdorf Sapporo Vikersund Vikersund Kuopio Lahti Lahti Falun Trondheim Oslo Planica Planica punkty
5 2 4 1 1 50 1 11 2 4 34 1 5 37 - - 49 6 27 4 10 35 21 1 3 8 11 1120
Sezon 1998/1999
Lillehammer Lillehammer Chamonix Chamonix Predazzo Oberhof Harrachov Harrachov Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Zakopane Zakopane Sapporo Sapporo Willingen Willingen Harrachov Kuopio Lahti Trondheim Falun Oslo Planica Planica Planica punkty
41 23 24 4 6 11 9 13 9 16 4 12 22 19 11 12 15 6 - - - 7 17 3 3 6 19 5 7 720
Sezon 1999/2000
Kuopio Kuopio Predazzo Predazzo Villach Zakopane Zakopane Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Hakuba Willingen Willingen Bad Mitterndorf Iron Mountain Iron Mountain Lahti Lahti Trondheim Oslo Planica punkty
19 8 14 35 5 - - 5 2 12 13 6 45 24 18 12 4 10 12 - - 10 9 12 41 17 545
Sezon 2000/2001
Kuopio Kuopio Kuopio Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Harrachov Park City Hakuba Sapporo Sapporo Willingen Willingen Oberstdorf Oberstdorf Falun Trondheim Oslo Planica punkty
34 28 13 3 12 30 - - - 29 24 16 18 37 27 - - - - 14 29 167
Sezon 2001/2002
Kuopio Kuopio Neustadt Neustadt Villach Engelberg Engelberg Predazzo Predazzo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Zakopane Zakopane Hakuba Sapporo Lahti Falun Trondheim Oslo punkty
q 29 18 4 38 q 35 - - 34 31 q 23 - - - 31 11 - q 39 q 97
Sezon 2002/2003
Kuusamo Kuusamo Trondheim Trondheim Neustadt Neustadt Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Liberec Zakopane Zakopane Hakuba Sapporo Sapporo Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Willingen Willingen Oslo Lahti Lahti Planica Planica punkty
q q q - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował (lub nie zakwalifikował się[i])

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej Nordycki (Skandynawski)[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Puchar Świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Letnie Grand Prix w skokach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

  1. Włochy Predazzo – 28 sierpnia 1996 (1. miejsce)
  2. Austria Stams – 1 września 1996 (1. miejsce)
  3. Francja Courchevel – 14 sierpnia 1997 (1. miejsce)
  4. Niemcy Hinterzarten – 24 sierpnia 1997 (1. miejsce)
  5. Włochy Predazzo – 27 sierpnia 1997 (1. miejsce)
  6. Austria Stams – 9 sierpnia 1998 (1. miejsce)
  7. Włochy Predazzo – 11 sierpnia 1998 (1. miejsce)
  8. Niemcy Hinterzarten – 16 sierpnia 1998 (1. miejsce)
  9. Japonia Hakuba – 12 września 1998 (2. miejsce)
  10. Japonia Hakuba – 13 września 1998 (1. miejsce)
  11. Francja Courchevel – 14 sierpnia 1999 (2. miejsce)
  12. Austria Stams – 22 sierpnia 1999 (2. miejsce)
  13. Japonia Sapporo – 15 września 1999 (3. miejsce)
  14. Japonia Hakuba – 9 września 2001 (1. miejsce)

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za wszystkie skoki (tak jak np. w TCS)

1994
Hinterzarten Predazzo Stams punkty
44 41 - 154.0
1996
Trondheim Oberhof Hinterzarten Predazzo Stams punkty
8 11 11 1 1 280
1997
Courchevel Trondheim Hinterzarten Predazzo Stams punkty
1 21 1 1 - 310
1998
Stams Predazzo Courchevel Hinterzarten Hakuba Hakuba punkty
1 1 6 1 2 1 520
1999
Hinterzarten Courchevel Stams Hakuba Sapporo punkty
14 2 2 4 3 288
2001
Hinterzarten Hinterzarten Courchevel Stams Sapporo Hakuba Hakuba punkty
14 9 15 43 5 9 1 237
2002
Hinterzarten Hinterzarten Courchevel Lahti Lahti Innsbruck punkty
- 22 14 35 33 44 27
2005
Hinterzarten Einsiedeln Courchevel Zakopane Predazzo Bischofshofen Hakuba Hakuba punkty
- - - - - - 30 - 1
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodnik nie wystartował

Uwagi

  1. Skład zespołu: Jiro Kamiharako, Masahiko Harada, Noriaki Kasai, Kenji Suda
  2. Skład zespołu: Jin'ya Nishikata, Takanobu Okabe, Noriaki Kasai, Masahiko Harada
  3. 3,0 3,1 Skład zespołu:Takanobu Okabe, Hiroya Saitō, Masahiko Harada i Kazuyoshi Funaki
  4. Skład zespołu: Masahiko Harada, Hiroki Yamada, Hideharu Miyahira, Kazuyoshi Funaki
  5. Skład zespołu: Kenji Suda, Takanobu Okabe, Noriaki Kasai, Masahiko Harada
  6. Skład zespołu: Masahiko Harada, Noriaki Kasai, Hideharu Miyahira, Kazuyoshi Funaki
  7. Skład zespołu: Hideharu Miyahira, Kazuya Yoshioka, Masahiko Harada, Noriaki Kasai
  8. Skład zespołu: Hideharu Miyahira, Takanobu Okabe, Noriaki Kasai, Masahiko Harada
  9. Przed sezonem 1997/1998.

Przypisy

  1. http://www.skokinarciarskie.pl/galeria-slaw/japonia,50,Masahiko_Harada
  2. Masahiko Harada Bio, Stats and Results (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2013-07-26].
  3. Bartosz Nosal: Jak na igrzyskach skakano drużynowo (pol.). zczuba.pl, 2010-02-22. [dostęp 2012-02-27].
  4. Paweł Guzik: Skoki Narciarskie: Masahiko Harada trenerem (pol.). skijumping.pl, 2007-05-31. [dostęp 2012-02-27].
  5. Paweł Stawowczyk: Skoki Narciarskie - IO: Kuettel i Kofler wygrywają kwalifikacje!. skokinarciarskie.pl, 2006-02-11. [dostęp 2012-09-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]