Jacob Tullin Thams

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jacob Tullin Thams
Jacob Tullin Thams
Data i miejsce urodzenia 7 kwietnia 1898
Norwegia Oslo, Norwegia
Data i miejsce śmierci 27 lipca 1954
Norwegia Oslo, Norwegia
Klub Idrettsforeningen Ready
Wzrost 178 cm
Dorobek medalowy
Inne nagrody

Jacob Tullin Thams (ur. 7 kwietnia 1898 w Oslo - zm. 27 lipca 1954 tamże) – norweski skoczek narciarski oraz żeglarz, mistrz olimpijski i mistrz świata w skokach narciarskich, a także srebrny medalista olimpijski w żeglarstwie.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W latach 20' XX wieku Thams należał do światowej czołówki skoczków narciarskich. 25 stycznia 1924 roku podczas igrzysk olimpijskich w Chamonix zdobył złoty medal w skokach narciarskich, wyprzedzając swojego rodaka Narve Bonnę, który był drugi oraz brązowego medalistę Andersa Haugena reprezentującego Stany Zjednoczone. Thams został tym samym pierwszym w historii mistrzem olimpijskim w skokach. Cztery lata później, na igrzyskach w Sankt Moritz w 1928 r. był faworytem do złotego medalu. Po pierwszej serii zajmował trzecie miejsce za swoimi rodakami: Alfem Andersenem i Sigmundem Ruudem. W drugiej serii, na wniosek ekipy szwajcarskiej, podniesiono rozbieg, mimo protestów ze strony reprezentantów Norwegii oraz USA. Andersen i Ruud wybijali się z progu na stojąco, by nie osiągnąć zbyt dużej prędkości, jednak Thams zignorował niebezpieczeństwo i oddał skok na odległość 73 metrów, 9 metrów dalej niż którykolwiek z jego rywali. Skoku tego jednak nie ustał, przez co zajął ostatecznie 28 miejsce.

W 1926 roku podczas mistrzostw świata w Lahti zdobył złoty medal na skoczni normalnej. Pozostałe miejsca na podium także zajęli Norwegowie: Thorleif Haug był drugi, a brąz wywalczył Einar Landvik. Był to jego jedyny start na mistrzostwach świata w narciarstwie klasycznym.

Pierwsze mistrzostwa Norwegii w skokach odbyły się w 1933 roku, wobec czego Thams startował w konkursach kombinacji norweskiej, wygrywając skoki do kombinacji w latach 1924-1927. Był jednakże przeciętnym biegaczem i ostatecznie jego najlepszym wynikiem było 12 miejsce w 1924 roku.

W latach 30. porzucił skoki narciarskie i zajął się żeglarstwem. Wziął udział w letnich igrzyskach olimpijskich w Berlinie w 1936 roku zdobywając srebrny medal w klasie 8mR. Jest drugim w historii sportowcem, który zdobył medale zarówno na letnich, jak i zimowych igrzyskach olimpijskich. Pierwszy był Amerykanin Edward Eagan.

Za swoje osiągnięcia w skokach narciarskich otrzymał medal Holmenkollen w 1926 roku.

Osiągnięcia w skokach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
1.Gold medal.svg 4 lutego 1924 Francja Chamonix Skocznia normalna indywidualnie 18.960 pkt - -
28. 18 lutego 1928 Szwajcaria Sankt Moritz Skocznia normalna indywidualnie 12.562 pkt -6.646 pkt Norwegia Alf Andersen

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
1.Gold medal with cup.svg 4 lutego 1926 Finlandia Lahti Skocznia normalna indywidualnie 18,98 pkt - -

Osiągnięcia w żeglarstwie[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
2.Silver medal.svg 12 sierpnia 1936 Niemcy Berlin Mixed 8 metrów[1] 55 pkt -2 pkt  Włochy

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]