Sara Takanashi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sara Takanashi
Sara Takanashi
Data i miejsce urodzenia 8 października 1996
Japonia Kamikawa, Japonia
Klub Kamikawa Junior High School
Wzrost 151 cm
Debiut w PŚ 3 grudnia 2011 w Lillehammer (5. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 8 stycznia 2012 w Hinterzarten (2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 3 marca 2012 w Zaō
Dorobek medalowy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sara Takanashi (jap. 高梨沙羅 Takanashi Sara?, ur. 8 października 1996 w Kamikawie, Hokkaido)japońska skoczkini narciarska, drużynowa mistrzyni świata (w konkursie mieszanym) i indywidualna wicemistrzyni świata z 2013 roku z Val di Fiemme, złota medalistka I Zimowych Igrzysk Olimpijskich Młodzieży[1], Mistrzostw Świata Juniorów 2012, 2013 i 2014 oraz zdobywczyni kryształowej kuli w skokach narciarskich za zwycięstwo w sezonie 2012/2013 w Pucharze Świata. W sezonie Pucharu Świata 2011/2012 była trzecią zawodniczką klasyfikacji generalnej. Dwukrotna zwyciężczyni Letniego Grand Prix kobiet w skokach narciarskich. Jej rekord życiowy w długości skoku wynosi 141 metrów i został ustanowiony na skoczni Ōkurayama w Sapporo.

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym startem w międzynarodowych zawodach były japońskie konkursy Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2008/2009. Pierwszym konkursem w którym uczestniczyła Takanashi odbył się 3 marca 2009 roku w Zaō. W stawce trzydziestu zawodniczek Japonka zajęła dziewiętnastą pozycję tracąc do zwyciężczyni Anette Sagen 123,5 punktu[2]. Po roku startów po raz pierwszy stanęła na podium Pucharu Kontynentalnego, zajmując trzecie miejsce w drugim konkursie w tej samej miejscowości w której zadebiutowała na międzynarodowej arenie[3].

Po raz pierwszy na najwyższym stopniu podium stanęła 19 stycznia 2011 roku w konkursie w Ramsau, następnego dnia na tej samej skoczni zwyciężyła po raz drugi. Dotychczas są to jedyne konkursy Pucharu Kontynentalnego, w których Japonka zwyciężyła. Takanashi jest aktualną rekordzistką w długości skoku na skoczni w Ramsau. W Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2011 w Oslo zajęła szóste miejsce na skoczni HS106[1]. Podczas treningu do tego konkursu oddała skok na odległość 105 metrów[4][5], pokonując ówczesną liderkę Pucharu Kontynentalnego Danielę Iraschko, która oddała skok na odległość 95,5 metra.

2011/2012[edytuj | edytuj kod]

3 grudnia 2011 roku w pierwszym w historii konkursie Pucharu Świata kobiet w Lillehammer zajęła 5. miejsce, po skokach na 86,5 m i 87,5 m[6]. 8 stycznia 2012 r. w Hinterzarten po raz pierwszy w konkursie stanęła na podium zajmując 2. miejsce, przy oddanych skokach na odległości 100,5 m oraz 99,5 m[7].

14 stycznia 2012 roku zdobyła złoty medal na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2012 po dwóch skokach na 76,5 m[8]. 11 i 12 lutego 2012 roku w Ljubno dwukrotnie stanęła na podium zajmujac drugie miejsce. 23 lutego podczas konkursu skoków pań w ramach Mistrzostw Świata Juniorów 2012 oddała skoki na odległość 108,5 m i 107,5 m, dzięki czemu zdobyła złoty medal z przewagą 11,5 pkt nad drugą Sarą Hendrickson[9]. Dwa dni później w konkursie drużynowym reprezentacja Japonii w składzie: Yūki Itō, Yurina Yamada, Kaori Iwabuchi, Sara Takanashi zwyciężyła w konkursie, pokonując drugie Niemki o 19,5 punktu.

3 marca 2012 roku w Zaō Takanashi została zwyciężczynią konkursu i jednocześnie tego samego dnia, w drugim konkursie, zajęła 2. miejsce. W kolejnym dniu w Zaō również zajęła 2. miejsce. W ostatnim konkursie zamykającym sezon 2011/2012 pucharu świata w skokach narciarskich ponownie zajęła drugie miejsce i ostatecznie uplasowała się na trzeciej pozycji w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata za rok 2011/2012.

2012/2013[edytuj | edytuj kod]

23 listopada 2012 roku, podczas pierwszego w historii konkursu drużynowego – mieszanego inaugurującego sezon 2012/2013 Pucharu Świata w skokach narciarskich Sara Takanashi zajęła drugie miejsce wraz z Yūki Itō, Yutą Watase i Taku Takeuchim przegrywając z pierwszymi Norwegami (w składzie:Maren Lundby, Tom Hilde, Andersem Bardalem i Anette Sagen), natomiast wygrywając z trzecimi Włochami (w składzie: Elena Runggaldier, Andrea Morassi, Evelyn Insam i Sebastian Colloredo)[10]. 24 listopada 2012 roku, podczas pierwszego indywidualnego konkursu PŚ kobiet w sezonie 2012/2013, Takanashi stanęła na najwyższym podium, obok drugiej Sarah Hendrikson i trzeciej Anette Sagen[11]. Dwa tygodnie później podczas próby przedolimpijskiej w Krasnajej Polanie w pierwszym konkursie zajęła drugie miejsce[12], zaś w drugim znalazła się na najniższym stopniu podium[13]. W ostatnim konkursie roku 2012 w Ramsau am Dachstein zwyciężyła. Podobnie sytuacja miała miejsce w pierwszym konkursie 2013 roku, kiedy to w Schonach pokonała Włoszkę Evelyn Insam oraz Austriaczki Iraschko i Seifriedsberger[14]. W kolejnym konkursie była czwarta[15]. W Hinterzarten w pierwszym konkursie nieznacznie przegrała z Hendrickson zajmując drugie miejsce[16]. W drugim zwyciężyła, uzyskując w drugiej serii najdłuższy skok konkursu 105 metrów[17].

Podczas Mistrzostw Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2013 w Libercu w konkursie indywidualnym obroniła tytuł mistrzowski i zdobyła złoty medal[18]. Stała się jednocześnie pierwszą zawodniczką w historii tej imprezy, która tego dokonała. W konkursie drużynowym po dyskwalifikacji Yuki Kobayashi w pierwszej serii, jako członkini składu Japonii uplasowała się na piątym miejscu[19].

Po zakończeniu mistrzostw Puchar Świata przeniósł się do ojczystego kraju Takanashi. W Sapporo Japonka jednak uzyskała najgorsze wyniki sezonu zajmując po raz pierwszy w miejsce poza pierwszą dziesiątką – 12. miejsce w pierwszym konkursie, w drugim będąc piątą zawodniczką w klasyfikacji. W kolejnych dwóch konkursach w Zaō zwyciężyła. Serię tę przedłużyła w Ljubno, gdzie również dwukrotnie zwyciężyła[20][21]. W ten sposób zapewniła sobie kryształową kulę przez mistrzostwami świata.

Podczas mistrzostw świata w Val di Fiemme po raz pierwszy zawodniczki mogły zdobyć dwa medale. Jeden w konkursie indywidualnym, a drugi w konkursie drużynowym mieszanym. Japonka dwukrotnie stanęła na podium. Najpierw w konkursie indywidualnym przegrała jedynie z Hendrickson, by w konkursie drużynowym zdobyć razem z Yūki Itō, Daiki Itō oraz Taku Takeuchi złoty medal.

Po zakończeniu mistrzostw odbyły się jeszcze dwa konkursy Pucharu Świata, które odbyły się w Norwegii. W obu konkursach Takanashi zajęła drugie miejsce ustępując mistrzyni świata we Włoszech – Hendrickson. Mimo tego Japonka z przewagą 250 punktów nad Amerykanką zdobyła kryształową kulę.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
4. 11 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 indywid. 100,0 m 98,5 m 243,0 pkt 4,4 pkt Carina Vogt

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
6. 25 lutego 2011 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 indywid. 92,0 m 93,0 m 195,0 pkt 36,7 pkt Austria Daniela Iraschko
2. srebrny medal 22 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 104,5 m 103,0 m 251,0 pkt 2,7 pkt Stany Zjednoczone Sarah Hendrickson
1.Gold medal with cup.svg 24 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż. miesz[22]. 101,5 m 106,5 m 1011,0 pkt (267,5 pkt) - -

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
7. 29 stycznia 2010 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-106 indywid. 97,5 m 98,5 m 238,5 pkt 29,0 pkt Włochy Elena Runggaldier
6. 27 stycznia 2011 Estonia Otepää Tehvandi K-90 HS-98 indywid. 94,5 m 90,0 m 235,5 pkt 22,0 pkt Francja Coline Mattel
1.Gold medal with cup.svg 23 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 indywid. 108,5 m 107,5 m 276,5 pkt
1.Gold medal with cup.svg 25 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 druż.[23] 108,5 m 107,5 m 968,0 pkt (260,5 pkt)
1.Gold medal with cup.svg 24 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd HS100 K-90 HS-100 indywid. 98,5 m 102,0 m 268,0 pkt
5. 26 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd HS100 K-90 HS-100 druż.[24] 101,5 m 97,5 m 726,5 pkt (264,5 pkt) 282,5 pkt Słowenia Słowenia
1.Gold medal with cup.svg 28 stycznia 2014 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 100,5 m 100,5 m 262,9 pkt
1.Gold medal with cup.svg 30 stycznia 2014 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż.[25] 104,5 m 99,0 m 919,0 pkt (261,5 pkt)

Igrzyska olimpijskie młodzieży[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
1.Gold medal with cup.svg 14 stycznia 2012 Austria Innsbruck Toni-Seelos-Olympiaschanze K-68 HS-75 76,5 m 76,5 m 269,3 pkt

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2011/2012 3.[26]
2012/2013 1.[27]
2013/2014 1.[28]

Miejsca na podium w konkursach PŚ[edytuj | edytuj kod]

Sezon 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce razem
2011/2012 1 6 - 7
2012/2013 8 4 1 13
2013/2014 15 2 1 17
Razem 24 12 2 37

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 3 marca 2012 Japonia Zaō Yamagata K-90 HS-100 102,5 m - 124,9 pkt [1]
2. 24 listopada 2012 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 96,0 m 98,0 m 265,2 pkt
3. 14 grudnia 2012 Austria Ramsau am Dachstein Mattenschanze K-90 HS-98 86,5 m 91,5 m 241,0 pkt
4. 5 stycznia 2013 Niemcy Schonach Langenwaldschanze K-95 HS-106 96,5 m 96,5 m 242,1 pkt
5. 13 stycznia 2013 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 98,0 m 105,0 m 247,5 pkt [2]
6. 9 lutego 2013 Japonia Zaō Yamagata K-90 HS-100 95,5 m 93,5 m 228,0 pkt [3]
7. 10 lutego 2013 Japonia Zaō Yamagata K-90 HS-100 102,0 m 94,0 m 240,4 pkt [4]
8. 16 lutego 2013 Słowenia Ljubno Logarska Dalina K-85 HS-95 88,5 m 88,0 m 245,1 pkt [5]
9. 17 lutego 2013 Słowenia Ljubno Logarska Dalina K-85 HS-95 89,5 m 92,0 m 266,9 pkt [6]
10. 7 grudnia 2013 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 102,0 m 96,5 m 286,0 pkt
11. 21 grudnia 2013 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 101,0 m 105,0 m 266,8 pkt
12. 22 grudnia 2013 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 96,0 m 98,5 m 239,9 pkt
13. 3 stycznia 2014 Rosja Czajkowski Snieżynka K-95 HS-106 99,0 m 96,5 m 232,6 pkt
14. 11 stycznia 2014 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 99,0 m 94,5 m 254,5 pkt
15. 12 stycznia 2014 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 97,0 m 91,0 m 237,1 pkt
16. 18 stycznia 2014 Japonia Zaō Yamagata K-95 HS-100 104,0 m - 110,8 pkt
17. 19 stycznia 2014 Japonia Zaō Yamagata K-95 HS-100 98,0 m - 127,5 pkt
18. 1 lutego 2014 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 87,0 m 90,0 m 231,7 pkt
19. 2 lutego 2014 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 88,5 m 92,5 m 245,2 pkt
20. 1 marca 2014 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 100,5 m 99,0 m 252,0 pkt
21. 2 marca 2014 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 85,0 m 93,5 m 230,4 pkt
22. 8 marca 2014 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 132,0 m 128,5 m 257,6 pkt
23. 15 marca 2014 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 90,5 m 91,0 m 228,0 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Pozycja Przypisy
1. 8 stycznia 2012 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 100,5 m 99,5 m 242,6 pkt 2. [7]
2. 11 lutego 2012 Słowenia Ljubno Logarska Dalina K-85 HS-95 86,5 m 88,5 m 245,2 pkt 2. [8]
3. 12 lutego 2012 Słowenia Ljubno Logarska Dalina K-85 HS-95 90,0 m 90,5 m 246,7 pkt 2. [9]
4. 3 marca 2012 Japonia Zaō Yamagata K-90 HS-100 102,5 m - 124,9 pkt 1. [10]
5. 3 marca 2012 Japonia Zaō Yamagata K-90 HS-100 98,5 m 99,5 m 252,7 pkt 2. [11]
6. 4 marca 2012 Japonia Zaō Yamagata K-90 HS-100 99,5 m 89,5 m 234,2 pkt 2. [12]
7. 9 marca 2012 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 100,5 m 108,0 m 250,7 pkt 2. [13]
8. 24 listopada 2012 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 96,0 m 98,0 m 265,2 pkt 1.
9. 8 grudnia 2012 Rosja Soczi Russkije Gorki K-95 HS-106 106,0 m 104,0 m 258,0 pkt 2.
10. 9 grudnia 2012 Rosja Soczi Russkije Gorki K-95 HS-106 97,0 m 91,5 m 228,9 pkt 3.
11. 14 grudnia 2012 Austria Ramsau am Dachstein Mattenschanze K-90 HS-98 86,5 m 91,5 m 241,0 pkt 1.
12. 5 stycznia 2013 Niemcy Schonach Langenwaldschanze K-95 HS-106 96,5 m 96,5 m 242,1 pkt 1.
13. 12 stycznia 2013 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 99,0 m 98,0 m 242,4 pkt 2. [14]
14. 13 stycznia 2013 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 98,0 m 105,0 m 247,5 pkt 1. [15]
15. 9 lutego 2013 Japonia Zaō Yamagata K-90 HS-100 95,5 m 93,5 m 228 pkt 1. [16]
16. 10 lutego 2013 Japonia Zaō Yamagata K-90 HS-100 102,0 m 94,0 m 240,4 pkt 1. [17]
17. 16 lutego 2013 Słowenia Ljubno Logarska Dalina K-85 HS-95 88,5 m 88,0 m 245,1 pkt 1. [18]
18. 17 lutego 2013 Słowenia Ljubno Logarska Dalina K-85 HS-95 89,5 m 92,0 m 266,9 pkt 1. [19]
19. 15 marca 2013 Norwegia Trondheim Granåsen K-90 HS-105 105,0 m 100,0 m 274,9 pkt 2. [29]
20. 17 marca 2013 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 134,0 m 133,5 m 260,8 pkt 2. [30]
21. 7 grudnia 2013 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 102,0 m 96,5 m 286,0 pkt 1.
22. 21 grudnia 2013 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 101,0 m 105,0 m 266,8 pkt 1.
23. 22 grudnia 2013 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 96,0 m 98,5 m 239,9 pkt 1.
24. 3 stycznia 2014 Rosja Czajkowski Snieżynka K-95 HS-106 99,0 m 96,5 m 232,6 pkt 1.
25. 4 stycznia 2014 Rosja Czajkowski Snieżynka K-95 HS-106 100,0 m 101,5 m 249,2 pkt 3.
26. 11 stycznia 2014 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 99,0 m 94,5 m 254,5 pkt 1.
27. 12 stycznia 2014 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 97,0 m 91,0 m 237,1 pkt 1.
28. 18 stycznia 2014 Japonia Zaō Yamagata K-95 HS-100 104,0 m - 110,8 pkt 1.
29. 19 stycznia 2014 Japonia Zaō Yamagata K-95 HS-100 98,0 m - 127,5 pkt 1.
30. 25 stycznia 2014 Słowenia Planica Srednija Velikanka K-95 HS-104 97,0 m 98,0 m 249,3 pkt 2.
31. 26 stycznia 2014 Słowenia Planica Srednija Velikanka K-95 HS-104 101,5 m 98,5 m 246,8 pkt 2.
32. 1 lutego 2014 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 87,0 m 90,0 m 231,7 pkt 1.
33. 2 lutego 2014 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 88,5 m 92,5 m 245,2 pkt 1.
34. 1 marca 2014 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 100,5 m 99,0 m 252,0 pkt 1.
35. 2 marca 2014 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 85 m 93,5 m 230,4 pkt 1.
36. 8 marca 2014 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 132 m 128,5 m 257,6 pkt 1.
37. 15 marca 2014 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 90,5 m 91,0 m 228,0 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2013/2014

Sezon 2011/2012
Lillehammer Hinterzarten Hinterzarten Val di Fiemme Val di Fiemme Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Zao Zao Zao Oslo punkty
5 17 2 2 2 1 2 2 2 639
Sezon 2012/2013
Lillehammer Soczi Soczi Ramsau Schonach Schonach Hinterzarten Hinterzarten Sapporo Sapporo Zao Zao Ljubno Ljubno Trondheim Oslo punkty
1 2 3 1 1 4 2 1 12 5 1 1 1 1 2 2 1297
Sezon 2013/2014
Lillehammer Hinterzarten Hinterzarten Czajkowski (miasto) Czajkowski (miasto) Sapporo Sapporo Zao Zao Planica Planica Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Oslo Falun Planica punkty
1 1 1 1 3 1 1 1 1 2 2 1 1 1 1 1 1 1 1720
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się  -  – zawodniczka nie wystartowała

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2008/2009 54.[31]
2009/2010 15.[32]
2010/2011 11.[33]
2011/2012 4.[34]

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Sezon 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce razem
2008/2009 - - - 0
2009/2010 - - 1 1
2010/2011 2 3 - 5
Razem 2 3 1 6

Miejsca na podium chronologicznie[35][edytuj | edytuj kod]

  1. Japonia Zaō – 2 marca 2010 (3. miejsce)
  2. Niemcy Bischofsgrün – 15 sierpnia 2010 (2. miejsce)
  3. Niemcy Pöhla – 15 sierpnia 2010 (2. miejsce)[36]
  4. Polska Zakopane – 12 lutego 2011 (2. miejsce)
  5. Polska Zakopane – 13 lutego 2011 (2. miejsce)
  6. Austria Ramsau – 19 lutego 2011 (1. miejsce)
  7. Austria Ramsau – 20 lutego 2011 (1. miejsce)

Przypisy

  1. 1,0 1,1 FIS-Ski biographie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2011-03-06].
  2. The 21st International Ski-Jumping Games in Zao NHK Cup (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2009-03-03].
  3. Continental Cup – Ladies' HS100 Official Results – Zao (JPN) (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2010-03-02].
  4. Paweł Guzik: MŚ w Oslo: Sara Takanashi nokautuje w serii próbnej! (pol.). skijumping.pl, 2011-02-25. [dostęp 2011-03-06].
  5. MŚ w Oslo: Takanashi najlepsza w serii próbnej (pol.). nicesport.pl, 2011-02-25. [dostęp 2011-03-07].
  6. Andrzej Mysiak: PŚ Lillehammer: Sarah Hendrickson deklasuje w historycznym konkursie (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-12-03. [dostęp 2011-12-03].
  7. FIS: Hinterzarten (GER) World CUP 08.01.2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-01-08].
  8. Paweł Stawowczyk: YOG 2012: Sara Takanashi ze złotym medalem! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-01-14. [dostęp 2012-01-14].
  9. Paweł Stawowczyk: MŚJ Erzurum: Takanashi mistrzynią świata juniorek (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-02-23. [dostęp 2012-02-23].
  10. FIS Ski Jumping World Cup presented by Viessmann, 1st World Cup Competition,Lillehammer (NOR), Normal Hill Mixed Team Official Results, 23 NOV 2012 (pol.). www.fis-ski.com, 2012-11-23. [dostęp 2012-11-24].
  11. Maciej Mikołajczyk: PŚ kobiet: Sara Takanashi pierwszą liderką nowego sezonu (pol.). www.skijumping.pl, 2012-11-24. [dostęp 2012-11-24].
  12. Anna Szczepankiewicz: PŚ Pań w Soczi: Sarah Hendrickson zwycięża w pierwszym konkursie (pol.). www.skijumping.pl, 2012-12-08. [dostęp 2012-12-08].
  13. Andrzej Mysiak: PŚ Soczi: Iraschko i Mattel zwyciężają w drugim konkursie (pol.). www.skokinarciarskie.pl, 2012-12-09. [dostęp 2012-12-09].
  14. Tadeusz Mieczyński: PŚ Pań w Schonach: Sara Takanashi triumfuje (pol.). www.skijumping.pl, 2013-01-05. [dostęp 2013-01-05].
  15. Andrzej Mysiak: PŚ Schonach: Pierwszy triumf Anette Sagen (pol.). www.skokinarciarskie.pl, 2013-01-06. [dostęp 2013-01-06].
  16. Paweł Stawowczyk: PŚ kobiet: Hendrickson wygrywa w Hiza, Iraschko miała groźny upadek (pol.). www.skokinarciarskie.pl, 2013-01-12. [dostęp 2013-01-12].
  17. Paweł Stawowczyk: PŚ kobiet: Takanashi z kolejnym triumfem! (pol.). www.skokinarciarskie.pl, 2013-01-13. [dostęp 2013-01-13].
  18. Paweł Stawowczyk: MŚJ: Takanashi znów ze złotem!. skokinarciarskie.pl, 2013-01-24. [dostęp 2013-01-24].
  19. Paweł Stawowczyk: MŚJ: Słowenki złotymi medalistkami w Libercu!. skokinarciarskie.pl, 2013-01-26. [dostęp 2013-01-26].
  20. Anna Szczepankiewicz: PŚ Pań w Ljubnie: Trzecie z rzędu zwycięstwo Sary Takanashi. skijumping.pl, 2013-02-16. [dostęp 2013-02-16].
  21. Anna Szczepankiewicz: PŚ Pań w Ljubnie: Sara Takanashi gromi rywalki i zapewnia sobie Kryształową Kulę. skijumping.pl, 2013-02-17. [dostęp 2013-02-17].
  22. Yūki Itō, Daiki Itō, Sara Takanashi, Taku Takeuchi
  23. Yūki Itō, Yurina Yamada, Kaori Iwabuchi, Sara Takanashi
  24. Yuka Kobayashi, Mizuki Yamaguchi, Yūki Itō, Sara Takanashi
  25. Yūki Itō, Haruka Iwasa, Yurina Yamada, Sara Takanashi
  26. World Cup 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  27. World Cup 2013 (ang.). fis-ski.com.
  28. World Cup 2014 (ang.). fis-ski.com.
  29. Trondheim – Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2013-03-15].
  30. Oslo – Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2013-03-18].
  31. Ladies Continental Cup 2009 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-02-26].
  32. Ladies Continental Cup 2010 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-02-26].
  33. Ladies Continental Cup 2011 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-02-26].
  34. Ladies Continental Cup 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-02-26].
  35. FIS-Ski – biographie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2011-03-08].
  36. Miejsce zdobyte w FIS RACE.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]