Heinz Kuttin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Heinz Kuttin
Kuttin podczas PŚ w Zakopanem 2006
Kuttin podczas PŚ w Zakopanem 2006
Data i miejsce urodzenia 5 stycznia 1971
Austria Gassen, Austria
Klub SV Villach
Wzrost 193 cm
Waga 78 kg
Debiut w PŚ 30 grudnia 1987, Oberstdorf
(8. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 30 grudnia 1987, Oberstdorf
(8. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 3 grudnia 1989, Thunder Bay
(2. miejsce)
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Silver medal with cup.svg Srebro
1992
Albertville
Skocznia K-120
drużynowo
Bronze medal with cup.svg Brąz
1992
Albertville
Skocznia K-120
indywidualnie
Bronze medal with cup.svg Brąz
1994
Lillehammer
Skocznia K-120
drużynowo
Mistrzostwa świata
Gold medal with cup.svg Złoto
1991
Val di Fiemme
Skocznia K-90
indywidualnie
Gold medal with cup.svg Złoto
1991
Val di Fiemme
Skocznia K-115
drużynowo
Bronze medal with cup.svg Brąz
1989
Lahti
Skocznia K-114
indywidualnie
Bronze medal with cup.svg Brąz
1993
Falun
Skocznia K-115
drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
Gold medal with cup.svg Złoto
1988
Saalfelden
Indywidualnie
Gold medal with cup.svg Złoto
1988
Saalfelden
Drużynowo
Gold medal with cup.svg Złoto
1989
Vang
Drużynowo
Gold medal with cup.svg Złoto
1990
Szczyrbskie Jezioro
Indywidualnie
Gold medal with cup.svg Złoto
1990
Szczyrbskie Jezioro
Drużynowo
Odznaczenia
Odznaka za Zasługi dla Republiki Austrii - Srebrna Odznaka Honorowa Odznaka za Zasługi dla Republiki Austrii - Złota Odznaka Zasługi
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Heinz Ernst Kuttin (ur. 5 stycznia 1971 r. w Gassen) – austriacki skoczek narciarski i trener, trzykrotny medalista olimpijski, czterokrotny medalista mistrzostw świata i pięciokrotny złoty medalista mistrzostw świata juniorów. W latach 2004-2006 trener reprezentacji Polski w skokach narciarskich. Od 2014 roku trener reprezentacji Austrii w skokach narciarskich.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze sukcesy osiągnął już na mistrzostwach świata juniorów w austriackim Saalfelden w 1988 roku, gdzie zdobył złote medale zarówno indywidualnie jak i drużynowo. Wyczyn ten powtórzył dwa lata później, podczas MŚJ w czechosłowackim Štrbskim Plesie. Ponadto na mistrzostwach juniorów w 1989 roku w Vang w Norwegii Kuttin zdobył złoty medal w drużynie, a indywidualnie był czwarty, przegrywając walkę o brązowy medal ze Staffanem Tällbergiem ze Szwecji.

W Pucharze Świata w skokach zadebiutował 30 grudnia 1987 roku w zachodnioniemieckim Oberstdorfie zajmując ósme miejsce. Jako siedemnastolatek wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Calgary w 1988 roku, gdzie indywidualnie zajął 12. miejsce na dużej skoczni oraz szóste na normalnej, a wraz z kolegami z reprezentacji był piąty w konkursie drużynowym. W klasyfikacji generalnej sezonu 1987/1988 zajął 25. miejsce. Rok później wystąpił na mistrzostwach świata w Lahti, zdobywając brązowy medal w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni. Wyprzedzili go tylko Jens Weißflog z RFN oraz Ari-Pekka Nikkola z Finlandii, był to jedyny start Kuttina na tych mistrzostwach.

Po raz pierwszy na podium zawodów Pucharu Świata stanął w pierwszym konkursie sezonu 1989/1990, który odbył się 3 grudnia 1989 roku w kanadyjskim Thunder Bay. W całym sezonie pięciokrotnie stawał na podium, choć ani razu nie zwyciężył, dało mu to ostatecznie ósme miejsce w klasyfikacji generalnej. Wystartował także na mistrzostwach świata w lotach w Vikersund w 1990 roku zajmując 20. miejsce. Najlepsze wyniki w PŚ osiągnął w sezonie 1990/1991, kiedy to zajął siódme miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ w skokach, a w sezonie 1990/1991 Pucharu Świata w lotach był szósty. Na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w 1991 roku zdobył złoty medal na normalnej skoczni oraz był czwarty na dużej, przegrywając walkę o trzecie miejsce z Weißflogiem. Ponadto wspólnie z Ernstem Vettorim, Stefanem Horngacherem i Andreasem Felderem zdobył złoty medal w konkursie drużynowym. Miesiąc później, podczas zawodów w Trondheim odniósł swoje pierwsze pucharowe zwycięstwo.

W 1992 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Albertville. W indywidualnych konkursach zdobył brązowy medal na normalnej skoczni, ulegając jedynie Toniemu Nieminenowi z Finlandii oraz swemu rodakowi Martinowi Höllwarthowi; na dużym obiekcie był czwarty, tracąc do trzeciego Nieminena 2,6 punktu. 8 marca 1992 roku w Trondheim odniósł swoje drugie i zarazem ostatnie zwycięstwo w PŚ. Ostatni raz na podium zawodów tego cyklu stanął w pierwszym konkursie sezonu 1992/1993, 5 grudnia 1992 roku w szwedzkim Falun. Mistrzostwa świata w Falun w 1993 roku były ostatnimi w jego karierze. Razem z Ernstem Vettorim, Stefanem Horngacherem i Andreasem Goldbergerem wywalczył brązowy medal w konkursie drużynowym. Na normalnej skoczni zajął 24. miejsce, a na dużej był dwunasty. Ostatnim sukcesem w jego karierze był brązowy medal w konkursie drużynowym zdobyty na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku. Indywidualnie był dwunasty na dużej skoczni, a na normalnej zajął 25. miejsce. Po tym jak zajął 12. miejsce w Oberstdorfie, ósme w Garmisch-Partenkirchen, szóste w Innsbrucku i siódme w Bischofshofen uplasował się na siódmym miejscu w klasyfikacji końcowej 42. edycji Turnieju Czterech Skoczni. W klasyfikacji generalnej sezonu 1993/1994 zajął 12. miejsce. W 1995 roku odniósł ciężką kontuzję kolana, która zmusiła go do wczesnego zakończenia kariery zawodniczej wieku 24 lat.

Kariera trenera[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery zawodniczej był dyrektorem centrum narciarskiego w Villach, gdzie opiekował się m.in. juniorami Martinem Kochem i Thomasem Morgensternem. W sezonie 2002/2003 pracował jako asystent I trenera kadry skoczków austriackich, od czerwca 2003 roku był trenerem II reprezentacji Polski, w której trenował m.in. Mateusza Rutkowskiego i Kamila Stocha. Ten pierwszy zdobył złoty medal mistrzostw świata juniorów w Stryn, a w konkursie drużynowym polscy juniorzy zdobyli srebrny medal. Wiosną 2004 roku zastąpił Apoloniusza Tajnera na stanowisku pierwszego trenera reprezentacji Polski. Jego osiągnięcia to m.in. doprowadzenie Adama Małysza do zwycięstwa w klasyfikacji generalnej letniego Grand Prix w skokach 2004, oraz zajęcie przez reprezentację piątego miejsca w drużynowym konkursie skoków narciarskich na skoczni K-125, podczas zimowych igrzysk olimpijskich w Turynie w 2006 roku. Po sezonie olimpijskim zastąpił go Fin Hannu Lepistö.

Od 2008 roku jest indywidualnym trenerem Thomasa Morgensterna.

11 kwietnia 2014 został nowym trenerem kadry skoczków austriackich[1].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
6. 14 lutego 1988 Kanada Calgary Skocznia normalna indywidualnie 199.7 pkt -29.4 pkt Finlandia Matti Nykänen
12. 23 lutego 1988 Kanada Calgary Skocznia duża indywidualnie 193.5 pkt -30.5 pkt Finlandia Matti Nykänen
5. 24 lutego 1988 Kanada Calgary Skocznia duża drużynowo[a] 577.6 pkt -56.8 pkt  Finlandia
4. 9 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia normalna indywidualnie 214.4 pkt -8.4 pkt Austria Ernst Vettori
3.Bronze medal.svg 16 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża indywidualnie 214.8 pkt -24.7 pkt Finlandia Toni Nieminen
2.Silver medal.svg 14 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża drużynowo[b] 642.9 pkt -1.5 pkt  Finlandia
25. 25 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia normalna indywidualnie 213.0 pkt -69.0 pkt Norwegia Espen Bredesen
12. 20 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia duża indywidualnie 207.4 pkt -67.1 pkt Niemcy Jens Weißflog
3.Bronze medal.svg 22 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia duża drużynowo[c] 918.9 pkt -51.2 pkt  Niemcy

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
3.Bronze medal with cup.svg 26 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia normalna indywidualnie 108.5 pkt -6.0 pkt Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog
4. 10 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża indywidualnie 205.1 pkt -12.4 pkt Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Franci Petek
1.Gold medal with cup.svg 14 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża drużynowo[d] 567.6 pkt - -
1.Gold medal with cup.svg 16 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia normalna indywidualnie 222.9 pkt - -
11. 21 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża indywidualnie 191.0 pkt -50.4 pkt Norwegia Espen Bredesen
3.Bronze medal with cup.svg 23 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża drużynowo[e] 745.4 pkt -76.1 pkt  Norwegia
24. 27 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia normalna indywidualnie 190.7 pkt -47.1 pkt Japonia Masahiko Harada

Mistrzostwa świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
20. 25 lutego 1990 Norwegia Vikersund Loty indywidualnie 312.5 pkt -45.2 pkt Niemcy Zachodnie Dieter Thoma

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
1.Gold medal with cup.svg 4 lutego 1988 Austria Saalfelden Skocznia normalna indywidualnie ? - -
1.Gold medal with cup.svg 7 lutego 1988 Austria Saalfelden Skocznia normalna druzynowo[f] ? - -
4. 16 marca 1989 Norwegia Vang Skocznia normalna indywidualnie ? - Norwegia Kent Johanssen
1.Gold medal with cup.svg 17 marca 1989 Norwegia Vang Skocznia normalna drużynowo[g] ? - -
1.Gold medal with cup.svg 29 marca 1990 Czechosłowacja Szczyrbskie Jezioro Skocznia normalna indywidualnie ? - -
1.Gold medal with cup.svg 30 marca 1990 Czechosłowacja Szczyrbskie Jezioro Skocznia normalna drużynowo[h] ? - -

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca
1. 3 grudnia 1989 Kanada Thunder Bay Big Thunder 223.5 pkt 2. -0.5 pkt Dieter Thoma
2. 4 grudnia 1989 Kanada Thunder Bay Normal Thunder 226.0 pkt 3. -9.4 pkt Risto Laakkonen
3. 17 grudnia 1989 Japonia Sapporo Ōkurayama 208.0 pkt 3. -19.0 pkt Jens Weißflog
4. 7 lutego 1990 Szwajcaria Sankt Moritz Olympiaschanze 218.1 pkt 2. -0.5 pkt František Jež
5. 17 marca 1990 Norwegia Raufoss Lønnbergbakken 215.0 pkt 2. -3.2 pkt Andreas Felder
6. 31 grudnia 1990 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 198.7 pkt 3. -5.2 pkt Jens Weißflog
7. 24 lutego 1991 Austria Tauplitz Kulm 353.0 pkt 3. -5.0 pkt Stefan Horngacher
8. 2 marca 1991 Finlandia Lahti Salpausselkä 216.9 pkt 2. -0.7 pkt Andreas Felder
9. 13 marca 1991 Norwegia Trondheim Granåsen 220.1 pkt 1. - -
10. 1 marca 1992 Finlandia Lahti Salpausselkä 215.8 pkt 2. -27.2 pkt Toni Nieminen
11. 8 marca 1992 Norwegia Trondheim Granåsen 211.2 pkt 1. - -
12. 29 marca 1992 Słowenia Planica Bloudkova Velikanka 214.7 pkt 2. -23.1 pkt Andreas Felder
13. 5 grudnia 1992 Szwecja Falun Lugnet 195.7 pkt 3. -6.6 pkt Werner Rathmayr

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Do sezonu 1992/1993obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.

Sezon 1987/1988
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Gallio St.Moritz Gstaad Engelberg Lahti Lahti Meldal Oslo Planica Planica punkty
- - - - - - 8 69 31 5 15 - - - - - - 9 11 - 32
Sezon 1988/1989
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Liberec Harrachov Oberhof Oberhof Chamonix Oslo Örnsköldsvik Harrachov Planica Planica punkty
- - - - - - - - 62 40 - - - 5 - - - - 9 - 18
Sezon 1989/1990
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Liberec Zakopane St.Moritz Gstaad Engelberg Predazzo Predazzo Lahti Lahti Örnsköldsvik Solleftea Raufoss Planica Planica punkty
2 3 6 13 4 3 13 6 21 19 - - - 2 4 9 6 21 11 10 10 23 2 9 14 183
Sezon 1990/1991
Lake Placid Lake Placid Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Oberhof Tauplitz Tauplitz Lahti Lahti Bollnaes Falun Trondheim Oslo Planica Planica Strbske Pleso punkty
20 5 48 15 - - 3 62 - - - 5 3 2 5 7 6 1 8 7 14 31 148
Sezon 1991/1992
Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo St.Moritz Engelberg Oberstdorf Oberstdorf Lahti Lahti Örnsköldsvik Trondheim Trondheim Oslo Harrachov Planica punkty
13 19 12 8 - - 28 22 - 19 27 - - 21 2 4 1 30 - - 2 92
Sezon 1992/1993
Falun Falun Ruhpolding Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo Tauplitz Tauplitz Lahti Lahti Lillehammer Oslo Planica punkty
3 45 - - - 13 12 15 10 29 - - 38 16 60 6 26 38
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

- - zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się

Sezon 1993/1994
Planica Planica Predazzo Courchevel Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Murau Liberec Liberec Sapporo Sapporo Lahti Örnsköldsvik Planica Thunder Bay Thunder Bay punkty
21 - - 16 26 12 8 6 7 13 15 9 8 18 28 10 - 10 16 342
Sezon 1994/1995
Planica Planica Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Lahti Lahti Kuopio Falun Falun Lillehammer Oslo Vikersund Vikersund Oberstdorf punkty
47 - - - 16 22 - - - 35 43 32 42 40 - - - - 31 31 - 24
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 50

- - zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Puchar Świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Skład drużyny: Ernst Vettori, Heinz Kuttin, Günther Stranner, Andreas Felder
  2. Skład drużyny: Heinz Kuttin, Ernst Vettori, Martin Höllwarth, Andreas Felder
  3. Skład drużyny: Andreas Goldberger, Stefan Horngacher, Heinz Kuttin, Christian Moser
  4. Skład drużyny: Heinz Kuttin, Ernst Vettori, Stefan Horngacher, Andreas Felder
  5. Skład drużyny: Ernst Vettori, Heinz Kuttin, Stefan Horngacher, Andreas Goldberger
  6. Skład zespołu: Andi Rauschmeier, Günter Schöffmann, Manfred Steiner, Heinz Kuttin
  7. Skład zespołu: Andi Rauschmeier, Alexander Pointner, Markus Steiner, Heinz Kuttin
  8. Skład zespołu: Heinz Kuttin, Werner Rathmayr, Herwig Millonig, Alexander Pointner

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

poprzednik:
Apoloniusz Tajner
Trener polskich skoczków narciarskich
2004-2006
następca:
Hannu Lepistö