Heinz Kuttin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Heinz Kuttin
Kuttin podczas PŚ w Zakopanem 2006
Kuttin podczas PŚ w Zakopanem 2006
Data i miejsce urodzenia 5 stycznia 1971
Austria Gassen, Austria
Klub SV Villach
Wzrost 193 cm
Waga 78 kg
Debiut w PŚ 30 grudnia 1987, Oberstdorf
(8. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 30 grudnia 1987, Oberstdorf
(8. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 3 grudnia 1989, Thunder Bay
(2. miejsce)
Dorobek medalowy
Odznaczenia
Odznaka za Zasługi dla Republiki Austrii - Srebrna Odznaka Honorowa Odznaka za Zasługi dla Republiki Austrii - Złota Odznaka Zasługi
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Heinz Ernst Kuttin (ur. 5 stycznia 1971 r. w Gassen) – austriacki skoczek narciarski i trener, trzykrotny medalista olimpijski, czterokrotny medalista mistrzostw świata i pięciokrotny złoty medalista mistrzostw świata juniorów. W latach 2004-2006 trener reprezentacji Polski w skokach narciarskich. Od 2014 roku trener reprezentacji Austrii w skokach narciarskich.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze sukcesy osiągnął już na mistrzostwach świata juniorów w austriackim Saalfelden w 1988 roku, gdzie zdobył złote medale zarówno indywidualnie jak i drużynowo. Wyczyn ten powtórzył dwa lata później, podczas MŚJ w czechosłowackim Štrbskim Plesie. Ponadto na mistrzostwach juniorów w 1989 roku w Vang w Norwegii Kuttin zdobył złoty medal w drużynie, a indywidualnie był czwarty, przegrywając walkę o brązowy medal ze Staffanem Tällbergiem ze Szwecji.

W Pucharze Świata w skokach zadebiutował 30 grudnia 1987 roku w zachodnioniemieckim Oberstdorfie zajmując ósme miejsce. Jako siedemnastolatek wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Calgary w 1988 roku, gdzie indywidualnie zajął 12. miejsce na dużej skoczni oraz szóste na normalnej, a wraz z kolegami z reprezentacji był piąty w konkursie drużynowym. W klasyfikacji generalnej sezonu 1987/1988 zajął 25. miejsce. Rok później wystąpił na mistrzostwach świata w Lahti, zdobywając brązowy medal w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni. Wyprzedzili go tylko Jens Weißflog z RFN oraz Ari-Pekka Nikkola z Finlandii, był to jedyny start Kuttina na tych mistrzostwach.

Po raz pierwszy na podium zawodów Pucharu Świata stanął w pierwszym konkursie sezonu 1989/1990, który odbył się 3 grudnia 1989 roku w kanadyjskim Thunder Bay. W całym sezonie pięciokrotnie stawał na podium, choć ani razu nie zwyciężył, dało mu to ostatecznie ósme miejsce w klasyfikacji generalnej. Wystartował także na mistrzostwach świata w lotach w Vikersund w 1990 roku zajmując 20. miejsce. Najlepsze wyniki w PŚ osiągnął w sezonie 1990/1991, kiedy to zajął siódme miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ w skokach, a w sezonie 1990/1991 Pucharu Świata w lotach był szósty. Na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w 1991 roku zdobył złoty medal na normalnej skoczni oraz był czwarty na dużej, przegrywając walkę o trzecie miejsce z Weißflogiem. Ponadto wspólnie z Ernstem Vettorim, Stefanem Horngacherem i Andreasem Felderem zdobył złoty medal w konkursie drużynowym. Miesiąc później, podczas zawodów w Trondheim odniósł swoje pierwsze pucharowe zwycięstwo.

W 1992 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Albertville. W indywidualnych konkursach zdobył brązowy medal na normalnej skoczni, ulegając jedynie Toniemu Nieminenowi z Finlandii oraz swemu rodakowi Martinowi Höllwarthowi; na dużym obiekcie był czwarty, tracąc do trzeciego Nieminena 2,6 punktu. 8 marca 1992 roku w Trondheim odniósł swoje drugie i zarazem ostatnie zwycięstwo w PŚ. Ostatni raz na podium zawodów tego cyklu stanął w pierwszym konkursie sezonu 1992/1993, 5 grudnia 1992 roku w szwedzkim Falun. Mistrzostwa świata w Falun w 1993 roku były ostatnimi w jego karierze. Razem z Ernstem Vettorim, Stefanem Horngacherem i Andreasem Goldbergerem wywalczył brązowy medal w konkursie drużynowym. Na normalnej skoczni zajął 24. miejsce, a na dużej był dwunasty. Ostatnim sukcesem w jego karierze był brązowy medal w konkursie drużynowym zdobyty na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku. Indywidualnie był dwunasty na dużej skoczni, a na normalnej zajął 25. miejsce. Po tym jak zajął 12. miejsce w Oberstdorfie, ósme w Garmisch-Partenkirchen, szóste w Innsbrucku i siódme w Bischofshofen uplasował się na siódmym miejscu w klasyfikacji końcowej 42. edycji Turnieju Czterech Skoczni. W klasyfikacji generalnej sezonu 1993/1994 zajął 12. miejsce. W 1995 roku odniósł ciężką kontuzję kolana, która zmusiła go do wczesnego zakończenia kariery zawodniczej wieku 24 lat.

Kariera trenera[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery zawodniczej był dyrektorem centrum narciarskiego w Villach, gdzie opiekował się m.in. juniorami Martinem Kochem i Thomasem Morgensternem. W sezonie 2002/2003 pracował jako asystent I trenera kadry skoczków austriackich, od czerwca 2003 roku był trenerem II reprezentacji Polski, w której trenował m.in. Mateusza Rutkowskiego i Kamila Stocha. Ten pierwszy zdobył złoty medal mistrzostw świata juniorów w Stryn, a w konkursie drużynowym polscy juniorzy zdobyli srebrny medal. Wiosną 2004 roku zastąpił Apoloniusza Tajnera na stanowisku pierwszego trenera reprezentacji Polski. Jego osiągnięcia to m.in. doprowadzenie Adama Małysza do zwycięstwa w klasyfikacji generalnej letniego Grand Prix w skokach 2004, oraz zajęcie przez reprezentację piątego miejsca w drużynowym konkursie skoków narciarskich na skoczni K-125, podczas zimowych igrzysk olimpijskich w Turynie w 2006 roku. Po sezonie olimpijskim zastąpił go Fin Hannu Lepistö.

Od 2008 roku jest indywidualnym trenerem Thomasa Morgensterna.

11 kwietnia 2014 został nowym trenerem kadry skoczków austriackich[1].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
6. 14 lutego 1988 Kanada Calgary Skocznia normalna indywidualnie 199.7 pkt -29.4 pkt Finlandia Matti Nykänen
12. 23 lutego 1988 Kanada Calgary Skocznia duża indywidualnie 193.5 pkt -30.5 pkt Finlandia Matti Nykänen
5. 24 lutego 1988 Kanada Calgary Skocznia duża drużynowo[a] 577.6 pkt -56.8 pkt  Finlandia
4. 9 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia normalna indywidualnie 214.4 pkt -8.4 pkt Austria Ernst Vettori
3.Bronze medal.svg 16 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża indywidualnie 214.8 pkt -24.7 pkt Finlandia Toni Nieminen
2.Silver medal.svg 14 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża drużynowo[b] 642.9 pkt -1.5 pkt  Finlandia
25. 25 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia normalna indywidualnie 213.0 pkt -69.0 pkt Norwegia Espen Bredesen
12. 20 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia duża indywidualnie 207.4 pkt -67.1 pkt Niemcy Jens Weißflog
3.Bronze medal.svg 22 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia duża drużynowo[c] 918.9 pkt -51.2 pkt  Niemcy

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
3.Bronze medal with cup.svg 26 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia normalna indywidualnie 108.5 pkt -6.0 pkt Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog
4. 10 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża indywidualnie 205.1 pkt -12.4 pkt Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Franci Petek
1.Gold medal with cup.svg 14 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża drużynowo[d] 567.6 pkt - -
1.Gold medal with cup.svg 16 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia normalna indywidualnie 222.9 pkt - -
11. 21 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża indywidualnie 191.0 pkt -50.4 pkt Norwegia Espen Bredesen
3.Bronze medal with cup.svg 23 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża drużynowo[e] 745.4 pkt -76.1 pkt  Norwegia
24. 27 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia normalna indywidualnie 190.7 pkt -47.1 pkt Japonia Masahiko Harada

Mistrzostwa świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
20. 25 lutego 1990 Norwegia Vikersund Loty indywidualnie 312.5 pkt -45.2 pkt Niemcy Zachodnie Dieter Thoma

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
1.Gold medal with cup.svg 4 lutego 1988 Austria Saalfelden Skocznia normalna indywidualnie ? - -
1.Gold medal with cup.svg 7 lutego 1988 Austria Saalfelden Skocznia normalna druzynowo[f] ? - -
4. 16 marca 1989 Norwegia Vang Skocznia normalna indywidualnie ? - Norwegia Kent Johanssen
1.Gold medal with cup.svg 17 marca 1989 Norwegia Vang Skocznia normalna drużynowo[g] ? - -
1.Gold medal with cup.svg 29 marca 1990 Czechosłowacja Szczyrbskie Jezioro Skocznia normalna indywidualnie ? - -
1.Gold medal with cup.svg 30 marca 1990 Czechosłowacja Szczyrbskie Jezioro Skocznia normalna drużynowo[h] ? - -

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca
1. 3 grudnia 1989 Kanada Thunder Bay Big Thunder 223.5 pkt 2. -0.5 pkt Dieter Thoma
2. 4 grudnia 1989 Kanada Thunder Bay Normal Thunder 226.0 pkt 3. -9.4 pkt Risto Laakkonen
3. 17 grudnia 1989 Japonia Sapporo Ōkurayama 208.0 pkt 3. -19.0 pkt Jens Weißflog
4. 7 lutego 1990 Szwajcaria Sankt Moritz Olympiaschanze 218.1 pkt 2. -0.5 pkt František Jež
5. 17 marca 1990 Norwegia Raufoss Lønnbergbakken 215.0 pkt 2. -3.2 pkt Andreas Felder
6. 31 grudnia 1990 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 198.7 pkt 3. -5.2 pkt Jens Weißflog
7. 24 lutego 1991 Austria Tauplitz Kulm 353.0 pkt 3. -5.0 pkt Stefan Horngacher
8. 2 marca 1991 Finlandia Lahti Salpausselkä 216.9 pkt 2. -0.7 pkt Andreas Felder
9. 13 marca 1991 Norwegia Trondheim Granåsen 220.1 pkt 1. - -
10. 1 marca 1992 Finlandia Lahti Salpausselkä 215.8 pkt 2. -27.2 pkt Toni Nieminen
11. 8 marca 1992 Norwegia Trondheim Granåsen 211.2 pkt 1. - -
12. 29 marca 1992 Słowenia Planica Bloudkova Velikanka 214.7 pkt 2. -23.1 pkt Andreas Felder
13. 5 grudnia 1992 Szwecja Falun Lugnet 195.7 pkt 3. -6.6 pkt Werner Rathmayr

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Do sezonu 1992/1993obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.

Sezon 1987/1988
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Gallio St.Moritz Gstaad Engelberg Lahti Lahti Meldal Oslo Planica Planica punkty
- - - - - - 8 69 31 5 15 - - - - - - 9 11 - 32
Sezon 1988/1989
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Liberec Harrachov Oberhof Oberhof Chamonix Oslo Örnsköldsvik Harrachov Planica Planica punkty
- - - - - - - - 62 40 - - - 5 - - - - 9 - 18
Sezon 1989/1990
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Liberec Zakopane St.Moritz Gstaad Engelberg Predazzo Predazzo Lahti Lahti Örnsköldsvik Solleftea Raufoss Planica Planica punkty
2 3 6 13 4 3 13 6 21 19 - - - 2 4 9 6 21 11 10 10 23 2 9 14 183
Sezon 1990/1991
Lake Placid Lake Placid Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Oberhof Tauplitz Tauplitz Lahti Lahti Bollnaes Falun Trondheim Oslo Planica Planica Strbske Pleso punkty
20 5 48 15 - - 3 62 - - - 5 3 2 5 7 6 1 8 7 14 31 148
Sezon 1991/1992
Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo St.Moritz Engelberg Oberstdorf Oberstdorf Lahti Lahti Örnsköldsvik Trondheim Trondheim Oslo Harrachov Planica punkty
13 19 12 8 - - 28 22 - 19 27 - - 21 2 4 1 30 - - 2 92
Sezon 1992/1993
Falun Falun Ruhpolding Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo Tauplitz Tauplitz Lahti Lahti Lillehammer Oslo Planica punkty
3 45 - - - 13 12 15 10 29 - - 38 16 60 6 26 38
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

- - zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się

Sezon 1993/1994
Planica Planica Predazzo Courchevel Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Murau Liberec Liberec Sapporo Sapporo Lahti Örnsköldsvik Planica Thunder Bay Thunder Bay punkty
21 - - 16 26 12 8 6 7 13 15 9 8 18 28 10 - 10 16 342
Sezon 1994/1995
Planica Planica Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Lahti Lahti Kuopio Falun Falun Lillehammer Oslo Vikersund Vikersund Oberstdorf punkty
47 - - - 16 22 - - - 35 43 32 42 40 - - - - 31 31 - 24
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 50

- - zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Puchar Świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Skład drużyny: Ernst Vettori, Heinz Kuttin, Günther Stranner, Andreas Felder
  2. Skład drużyny: Heinz Kuttin, Ernst Vettori, Martin Höllwarth, Andreas Felder
  3. Skład drużyny: Andreas Goldberger, Stefan Horngacher, Heinz Kuttin, Christian Moser
  4. Skład drużyny: Heinz Kuttin, Ernst Vettori, Stefan Horngacher, Andreas Felder
  5. Skład drużyny: Ernst Vettori, Heinz Kuttin, Stefan Horngacher, Andreas Goldberger
  6. Skład zespołu: Andi Rauschmeier, Günter Schöffmann, Manfred Steiner, Heinz Kuttin
  7. Skład zespołu: Andi Rauschmeier, Alexander Pointner, Markus Steiner, Heinz Kuttin
  8. Skład zespołu: Heinz Kuttin, Werner Rathmayr, Herwig Millonig, Alexander Pointner

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

poprzednik:
Apoloniusz Tajner
Trener polskich skoczków narciarskich
2004-2006
następca:
Hannu Lepistö