Jens Weißflog

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jens Weißflog
Jens Weißflog
Data i miejsce urodzenia 21 lipca 1964
Niemiecka Republika Demokratyczna Erlabrunn, NRD
Klub S.V. Oberwiesenthal
Wzrost 170 cm
Waga 54 kg
Debiut w PŚ 30 grudnia 1980, Oberstdorf
(90. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 1 stycznia 1983, Ga-Pa
(3. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 1 stycznia 1983, Ga-Pa
(3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 6 stycznia 1983,
Bischofshofen
Rekord życiowy 201,0 m na Kulm w Tauplitz (11 lutego 1996)
Dorobek medalowy
Inne nagrody
Odznaczenia
Order Zasługi RFN Złoty Order Zasług dla Ojczyzny (NRD)

Jens Weißflog (ur. 21 lipca 1964 w Erlabrunn) – niemiecki skoczek narciarski reprezentujący NRD oraz Niemcy, czterokrotny medalista olimpijski, dziewięciokrotny medalista mistrzostw świata, dwukrotny medalista mistrzostw świata w lotach, zdobywca Pucharu Świata oraz czterokrotny zwycięzca Turnieju Czterech Skoczni.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Wychował się w miejscowości Pöhla w Rudawach. Już jako nastolatek był zafascynowany skokami narciarskimi. Początkowo trenował (1977) w rodzimym przyzakładowym klubie sportowym SC Traktor Oberwiesenthal, a dwa lata później wygrał przy pierwszej próbie okręgowe igrzyska sportowe w Schwarzenbergu. Z powodu niskiej wagi ciała nadano mu przydomek "Floh" (pol. Pchła).

W swojej długiej sportowej karierze zdobył prawie wszystko, co może osiągnąć skoczek. W Pucharze Świata zadebiutował 30 grudnia 1980 roku w Oberstdorfie, gdzie zajął 90. miejsce. Na kolejny start musiał poczekać dwa lata, do pierwszego konkursu 31. edycji Turnieju Czterech Skoczni, w którym zajął 27 miejsce. Już dwa dni później, 1 stycznia 1983 roku, podczas konkursu w Garmisch-Partenkirchen Weißflog po raz pierwszy w karierze stanął na podium, zarazem pierwszy raz zdobywając punkty Pucharu Świata. W Innsbrucku był już drugi, ulegając jedynie Finowi Mattiemu Nykänenowi, a 6 stycznia 1983 roku w Bischofshofen niemiecki skoczek odniósł swe pierwsze zwycięstwo. W klasyfikacji generalnej Turnieju Czterech Skoczni zajął ostatecznie drugie miejsce za Nykänenem, trzeci był Horst Bulau z Kanady. W całym sezonie 1982/1983 trzykrotnie stawał na podium, po jednym razie na każdym jego stopniu, co dało mu 16. miejsce w klasyfikacji generalnej. Był także dziewiąty w Pucharze Świata w lotach narciarskich.

Sezon 1983/1984 był najbardziej udanym w jego karierze. Na igrzyskach olimpijskich w Sarajewie zdobył złoty medal na normalnej skoczni, wyprzedzając dwóch Finów: Nykänena oraz Jariego Puikkonena. Nykänen prowadził po pierwszej serii po skoku na 91,0 metrów, drugie miejsce zajmował Weißflog, który skoczył metr bliżej, a trzeci był Andreas Bauer z RFN. W drugiej kolejce Jens skoczył 87,0 metrów i skaczącemu na końcu Nykänenowi do zdobycia złota wystarczyłby skok na odległość około 86,0 metrów. Fin osiągnął tylko 84,0 metry co jednak wystarczyło do zdobycia srebrnego medalu. Na dużym obiekcie zwyciężył Nykänen z dużą przewagą nad drugim w konkursie Weißflogiem, a trzecie miejsce zajął Pavel Ploc z Czechosłowacji. W 1984 roku odbyły się także mistrzostwa świata w Engelbergu, gdzie reprezentacja NRD z Weißflogiem w składzie zdobyła srebrny medal. W sezonie 1983/1984 Pucharu Świata w lotach Weißflog zajął trzecie miejsce za Nykänenem i Plocem. Ponadto zwyciężył w klasyfikacji generalnej 32. Turnieju Czterech Skoczni zajmując drugie miejsce w Oberstdorfie i zwyciężając w pozostałych trzech konkursach. Łącznie w tym sezonie w konkursach Pucharu Świata zwyciężył siedem razy, czterokrotnie był drugi i raz trzeci, co pozwoliło na triumf w klasyfikacji generalnej.

Na mistrzostwach świata w Seefeld Jens wywalczył złoty medal na normalnej skoczni, wyprzedzając Andreasa Feldera z Austrii oraz Norwega Pera Bergeruda, a na dużym obiekcie był dziewiąty, tracąc do zwycięzcy 9 punktów. Na tych samych mistrzostwach zdobył ponadto brązowy medal w drużynie, wspólnie z Frankiem Sauerbrey'em, Manfredem Deckertem i Klausem Ostwaldem. W 1985 roku odbywały się także mistrzostwa świata w lotach w Planicy, gdzie reprezentant NRD zajął drugie miejsce, ustępując tylko Mattiemu Nykänenowi. Wygrał 33. Turniej Czterech Skoczni, po tym jak zajął czwarte miejsce w Oberstdorfie, wygrał w Ga-pa, był drugi w Innsbrucku i ponownie czwarty w Bischofshofen. Sezon 1984/1985 zakończył na czwartej pozycji w klasyfikacji generalnej, notując dwa zwycięstwa, jedno drugie i jedno trzecie miejsce.

Słabsza forma w sezonach 1985/1986 i 1986/1987 zaowocowała jedynie dwoma miejscami na podium. Był dziewiąty na mistrzostwach świata w lotach w Tauplitz w 1986 roku. Nie wywalczył także żadnego medalu podczas mistrzostw świata w Oberstdorfie, w swoim najlepszym występie był piąty na normalnej skoczni. Rok 1988 rozpoczął od zajęcia drugiego miejsca w klasyfikacji końcowej 36. Turnieju Czterech Skoczni, tracąc 99 punktów do Nykänena. Na igrzyskach olimpijskich w Calgary Weißflog miał bronić tytułu mistrza olimpijskiego z normalnej skoczni, jednak zajął dopiero dziewiąte miejsce. Na dużym obiekcie zaprezentował się jeszcze słabiej, zajmując 31. miejsce.

W 37. Turnieju Czterech Skoczni zajął drugie miejsce ex aequo z Mattim Nykänenem, a za kolejnym Finem, Risto Laakkonenem. Podczas mistrzostw świata w Lahti w 1989 roku zwyciężył na dużym obiekcie, a na skoczni normalnej przegrał tylko z Jarim Puikkonenem. W konkursie drużynowym reprezentacja NRD z Weißflogiem w składzie zajęła siódme miejsce. Łącznie w sezonie 1988/1989 pięć razy zwyciężał, dwa razy był drugi i raz trzeci, co dało mu drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, za Janem Boklövem ze Szwecji.

Rok później był trzeci na mistrzostwach świata w lotach w Vikersund za Dieterem Thomą z RFN oraz Mattim Nykänenem. Trzecie miejsce zajął także w 38. edycji Turnieju Czterech Skoczni, w którym także zwyciężył Thoma, a drugie miejsce zajął František Jež z Czechosłowacji, wyprzedzając Weißfloga o 6 punktów. Osiem miejsc na podium zawodów Pucharu Świata, w tym trzy zwycięstwa, dały mu szóste miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu 1989/1990. Rok 1991 przyniósł mu między innymi trzecie zwycięstwo w Turnieju Czterech Skoczni oraz dwa brązowe medale mistrzostw świata w Val di Fiemme wywalczone na dużej skoczni indywidualnie oraz w drużynie. Na normalnym obiekcie był siódmy. W sezonie 1990/1991 Puchar Świata w lotach zajął 19. miejsce.

W ciągu kolejnych dwóch lat nie wywalczył żadnego trofeum. Na igrzyskach olimpijskich w Albertville w indywidualnych startach był dziewiąty na normalnej skoczni, a na dużym obiekcie zajął 33. miejsce. W konkursie drużynowym reprezentacja zjednoczonych już Niemiec w składzie: Dieter Thoma, Heiko Hunger, Jens Weißflog oraz Christof Duffner zajęła piąte miejsce. Także z mistrzostw świata w Falun nie przywiózł medalu, po tym jak zajął 20. miejsce na dużej skoczni oraz 40. na normalnej. Łącznie w ciągu sezonów 1991/1992 i 1992/1993 tylko raz stanął na podium zwodów Pucharu Świata, zajmując drugie miejsce.

Do wysokiej formy Jens powrócił jednak już na początku sezonu 1993/1994, kiedy zajął drugie miejsce w 42. Turnieju Czterech Skoczni, w którym lepszy okazał się tylko Espen Bredesen z Norwegii. Weißflog stawał na podium we wszystkich czterech konkursach TCS zajmując kolejno: pierwsze miejsce w Oberstdorfie, drugie w Ga-Pa i Innsbrucku oraz trzecie w Bischofshofen. Po pierwszej kolejce skoków na dużej skoczni podczas igrzysk w Lillehammer Weißflog znajdował się na drugim miejscu z odległością 129,5 m za Bredesenem, który skoczył 135,5 m i prowadził z ponad dziesięciopunktową przewagą. W drugiej serii Weißflog skoczył 133,0 m, co oznaczało, że Norwegowi do zwycięstwa wystarczyłby skok na odległość około 127,0 metrów. Norweski skoczek uzyskał jednak tylko 122,0 metry co wystarczyło do zdobycia srebrnego medalu. Triumfujący Weißflog został pierwszym niemieckim mistrzem olimpijskim od czasów Helmuta Recknagela, który wygrał na igrzyskach w Squaw Valley w 1960 roku. Na normalnej skoczni Jens zajął czwarte miejsce, przegrywając walkę o brązowy medal z swoim młodszym rodakiem - Dieterem Thomą. Na tych samych igrzyskach reprezentacja Niemiec w składzie: Hansjörg Jäkle, Christof Duffner, Dieter Thoma i Jens Weißflog wywalczyła po raz pierwszy drużynowy złoty medal, będący zarazem pierwszym drużynowym medalem olimpijskim dla Niemiec. W Pucharze Świata odniósł siedem zwycięstw, dwa razy był drugi oraz dwa razy trzeci, co pozwoliło mu zająć drugie miejsce w klasyfikacji generalnej za Bredesenem, a przed Roberto Ceconem z Włoch.

Najważniejszym punktem sezonu 1994/1995 były mistrzostwa świata w Thunder Bay. Na normalnej skoczni zajął piąte miejsce, tracąc do trzeciego miejsca ponad 10 punktów, jednak na dużym obiekcie wywalczył brązowy medal, wyprzedzili go tylko Tommy Ingebrigtsen z Norwegii oraz Andreas Goldberger z Austrii. W konkursie drużynowym wspólnie z Hansjörgiem Jäkle, Dieterem Thomą i Gerdem Siegmundem zdobył srebrny medal. W Pucharze Świata w lotach zajął 14. miejsce, a w Puchar Świata w skokach był szósty. Jego ostatnim trofeum w karierze było zwycięstwo w 44. Turnieju Czterech Skoczni; był drugi w Oberstdorfie i Innsbrucku, trzeci w Ga-Pa i wygrał w Bischofshofen. Był ponadto czwarty na mistrzostwach świata w lotach w Tauplitz w 1996 roku, walkę o brązowy medal przegrał z Urbanem Francem ze Słowenii. Swoje ostatnie zwycięstwo odniósł w Iron Mountain 17 lutego 1996 roku. Ostatni oficjalny skok oddał 17 marca 1996 roku podczas zawodów Pucharu Świata na skoczni Holmenkollbakken, gdzie zajął szóste miejsce. Konkurs ten wygrał Adam Małysz.

Łącznie Weißflog odniósł 33 zwycięstwa w konkursach Pucharu Świata (do 2007 roku był to drugi wynik po Matti Nykänenie), a 73 razy stawał na podium. Jest jedynym skoczkiem, który skacząc dwoma różnymi stylami zdobył indywidualnie dwa złote medale olimpijskie oraz występując w dwóch różnych reprezentacjach narodowych (w 1984 roku w barwach NRD i w 1994 w barwach Niemiec). Zdobył pięć tytułów mistrza Niemiec (w 1991, 1993 i 1994 roku na normalnej skoczni oraz w 1993 i 1995 roku na dużej) oraz jeden srebrny medal (w 1991 roku na dużej skoczni).

Został odznaczony m.in. Złotym Orderem Zasług dla Ojczyzny (NRD) oraz Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (1996). W 1991 roku otrzymał medal Holmenkollen wraz z austriackim skoczkiem Ernstem Vettorim oraz dwoma Norwegami: biegaczem Vegardem Ulvangiem oraz kombinatorem Trondem Einarem Eldenem.

Emerytura[edytuj | edytuj kod]

Jens Weißflog podczas PŚ w Zakopanem 2011

Jens Weißflog jest obecnie właścicielem hotelu w swojej rodzinnej miejscowości oraz komentuje zawody w skokach dla niemieckiej telewizji ZDF. Był kandydatem do Volkskammer z ramienia Freie Deutsche Jugend w 1986 roku, a w 2009 roku został wybrany do rady miasta Oberwiesenthal z listy CDU[2]. W 2005 roku rozwiódł się z żoną Nicolą, z którą ma dwóch synów: Daniela i Niklasa. W październiku 2010 roku ze związku z Doreen Fiebig urodziła mu się córka[3].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
1.Gold medal.svg 12 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Igman K-90 indywid. 90,0 m 87,0 m 215,2 pkt
2.Silver medal.svg 18 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Igman K-112 indywid. 107,0 m 107,5 m 213,7 pkt 17,5 pkt Finlandia Matti Nykänen
9. 14 lutego 1988 Kanada Calgary Alberta Ski Jump Area K-89 indywid. 81,0 m 80,0 m 196,8 pkt 32,3 pkt Finlandia Matti Nykänen
31. 15 lutego 1988 Kanada Calgary Alberta Ski Jump Area K-114 indywid. 104,5 m 93,5 m 172,0 pkt 52,0 pkt Finlandia Matti Nykänen
9. 9 lutego 1992 Francja Courchevel Tremplin Le Praz K-90 indywid. 84,0 m 83,5 m 208,5 pkt 14,3 pkt Austria Ernst Vettori
33. 16 lutego 1992 Francja Courchevel Tremplin Le Praz K-120 indywid. 90,0 m 99,5 m 141,3 pkt 98,2 pkt Finlandia Toni Nieminen
5. 20 lutego 1992 Francja Courchevel Tremplin Le Praz K-120 druż.[4] 107,0 m 104,0 m 544,6 pkt
(183,4 pkt)
99,8 pkt Finlandia Finlandia
1.Gold medal.svg 20 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-120 indywid. 129,5 m 133,0 m 274,5 pkt
1.Gold medal.svg 22 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-120 druż.[5] 131,0 m 135,5 m 970,1 pkt
(277,7 pkt)
4. 25 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 indywid. 98,0 m 96,5 m 260,0 pkt 22,0 pkt Norwegia Espen Bredesen

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
2.Silver medal with cup.svg 26 lutego 1984 Szwajcaria Engelberg Skocznia duża drużynowo[6] 572.2 pkt -46.1 pkt  Finlandia
9. 20 stycznia 1985 Austria Seefeld Skocznia duża indywidualnie 215.2 pkt -9.0 pkt Norwegia Per Bergerud
3.Bronze medal with cup.svg 22 stycznia 1985 Austria Seefeld Skocznia duża drużynowo[7] 550.8 pkt -32.2 pkt  Finlandia
1.Gold medal with cup.svg 26 stycznia 1985 Austria Seefeld Skocznia normalna indywidualnie 225.3 pkt - -
15. 15 lutego 1987 Niemcy Zachodnie Oberstdorf Skocznia duża indywidualnie 193.6 pkt -22.4 pkt Austria Andreas Felder
5. 17 lutego 1987 Niemcy Zachodnie Oberstdorf Skocznia duża drużynowo[8] 582.5 pkt -51.6 pkt  Finlandia
5. 20 lutego 1987 Niemcy Zachodnie Oberstdorf Skocznia normalna indywidualnie 215.3 pkt -9.1 pkt Czechosłowacja Jiří Parma
2.Silver medal with cup.svg 20 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia duża indywidualnie 212.5 pkt -6.0 pkt Finlandia Jari Puikkonen
7. 22 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia duża drużynowo[9] 558.0 pkt -87.0 pkt  Finlandia
1.Gold medal with cup.svg 26 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia normalna indywidualnie 114.5 pkt - -
3.Bronze medal with cup.svg 10 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża indywidualnie 210.0 pkt -7.5 pkt Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Franci Petek
3.Bronze medal with cup.svg 14 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża drużynowo[10] 699.5 pkt -37.6 pkt  Austria
7. 16 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia normalna indywidualnie 211.9 pkt -11.0 pkt Austria Heinz Kuttin
20. 21 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża indywidualnie 165.7 pkt -75.7 pkt Norwegia Espen Bredesen
11. 23 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża drużynowo[11] 632.2 pkt -189.3 pkt  Norwegia
40. 27 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia normalna indywidualnie 175.6 pkt -62.2 pkt Japonia Masahiko Harada
5. 12 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia normalna indywidualnie 233.0 pkt -33.0 pkt Japonia Takanobu Okabe
2.Silver medal with cup.svg 16 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia duża drużynowo[12] 882.5 pkt -6.5 pkt  Finlandia
3.Bronze medal with cup.svg 18 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia duża indywidualnie 229.9 pkt -42.7 pkt Norwegia Tommy Ingebrigtsen

Mistrzostwa świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
2.Silver medal with cup.svg 17 marca 1985 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Planica Loty indywidualnie 531.5 pkt -49.0 pkt Finlandia Matti Nykänen
9. 9 marca 1986 Austria Tauplitz Loty indywidualnie 671.0 pkt -74.0 pkt Austria Andreas Felder
3.Bronze medal with cup.svg 25 lutego 1990 Norwegia Vikersund Loty indywidualnie 349.3 pkt -8.4 pkt Niemcy Zachodnie Dieter Thoma
4. 11 lutego 1996 Austria Tauplitz Loty indywidualnie 396.3 pkt -41.8 pkt Austria Andreas Goldberger

Miejsca w klasyfikacji poszczególnych turniejów[edytuj | edytuj kod]

Turniej 1996 1995 1994 1993 1992 1991 1990 1989 1988 1987 1986 1985 1984 1983
Puchar Świata 4 6 2 11 37 8 6 2 6 11 16 4 1 16
Turniej Czterech Skoczni 1 12 2 8 38 1 3 2 2 7 23 1 1 2
Puchar Świata w lotach 8 14 - - - - X - X - - - 3 9

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce razem
1995/1996 3 2 3 8
1994/1995 1 1 5 7
1993/1994 7 2 2 11
1992/1993 1 1
1991/1992
1990/1991 2 1 1 4
1989/1990 3 2 3 8
1988/1989 5 2 1 8
1987/1988 1 1 3 5
1986/1987 1 1
1985/1986 1 1
1984/1985 2 1 1 4
1983/1984 7 4 1 12
1982/1983 1 1 1 3
suma 33 19 21 73

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Jens Weißflog w 1982 roku
Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca
1. 1 stycznia 1983 Niemcy Zachodnie Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 241.5 pkt 3. -0.8 pkt Armin Kogler
2. 4 stycznia 1983 Austria Innsbruck Bergisel 243.3 pkt 2. -6.2 pkt Matti Nykänen
3. 6 stycznia 1983 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 256.7 pkt 1. - -
4. 30 grudnia 1983 Niemcy Zachodnie Oberstdorf Schattenbergschanze 213.5 pkt 2. -7.2 pkt Klaus Ostwald
5. 1 stycznia 1984 Niemcy Zachodnie Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 222.2 pkt 1. - -
6. 4 stycznia 1984 Austria Innsbruck Bergisel 224.1 pkt 1. - -
7. 6 stycznia 1984 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 238.1 pkt 1. - -
8. 11 stycznia 1984 Włochy Cortina d'Ampezzo Italia 216.6 pkt 1. - -
9. 14 stycznia 1984 Czechosłowacja Harrachov Čerťák 198.6 pkt 2. -7.3 pkt Jiří Parma
10. 15 stycznia 1984 Czechosłowacja Liberec Ještěd 210.5 pkt 1. - -
11. 12 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Igman K-90 215.2 pkt 1. - -
12. 18 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Igman K-112 213.7 pkt 2. -17.5 pkt Matti Nykänen
13. 17 marca 1984 Niemcy Zachodnie Oberstdorf Heini-Klopfer-Skiflugschanze ? 3. ? Matti Nykänen
14. 18 marca 1984 Niemcy Zachodnie Oberstdorf Heini-Klopfer-Skiflugschanze ? 2. ? Matti Nykänen
15. 24 marca 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Planica Srednija Velikanka ? 1. - -
16. 1 stycznia 1985 Niemcy Zachodnie Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 210.1 pkt 1. - -
17. 4 stycznia 1985 Austria Innsbruck Bergisel 215.8 pkt 2. -3.5 pkt Matti Nykänen
18. 13 lutego 1985 Szwajcaria Sankt Moritz Olympiaschanze 216.9 pkt 3. -8.1 pkt Ernst Vettori
19. 17 lutego 1985 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze 231.5 pkt 1. - -
20. 22 grudnia 1985 Francja Chamonix Le Mont 194.1 pkt 2. -2.6 pkt Pekka Suorsa
21. 6 grudnia 1986 Kanada Thunder Bay Normal Thunder 230.7 pkt 1. - -
22. 6 grudnia 1987 Kanada Thunder Bay Big Thunder 217.9 pkt 2. -23.8 pkt Matti Nykänen
23. 1 stycznia 1988 Niemcy Zachodnie Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 198.5 pkt 3. -13.9 pkt Matti Nykänen
24. 3 stycznia 1988 Austria Innsbruck Bergisel 195.1 pkt 3. -24.9 pkt Matti Nykänen
25. 22 stycznia 1988 Szwajcaria Gstaad Mattenschanze 212.3 pkt 3. -5.7 pkt Pavel Ploc
26. 24 stycznia 1988 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze 215.0 pkt 1. - -
27. 1 stycznia 1989 Niemcy Zachodnie Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 218.0 pkt 2. -2.5 pkt Matti Nykänen
28. 4 stycznia 1989 Austria Innsbruck Bergisel 213.0 pkt 3. -2.0 pkt Jan Boklöv
29. 21 stycznia 1989 Niemiecka Republika Demokratyczna Oberhof Hans-Renner-Schanze 216.5 pkt 2. -0.1 pkt Ole Gunnar Fidjestøl
30. 22 stycznia 1989 Niemiecka Republika Demokratyczna Oberhof Hans-Renner-Schanze 229.0 pkt 1. - -
31. 5 marca 1989 Norwegia Oslo Holmenkollbakken 225.0 pkt 1. - -
32. 8 marca 1989 Szwecja Örnsköldsvik Paradiskullen 231.5 pkt 1. - -
33. 25 marca 1989 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Planica Srednija Velikanka 222.5 pkt 1. - -
34. 26 marca 1989 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Planica Bloudkova Velikanka 227.0 pkt 1. - -
35. 17 grudnia 1989 Japonia Sapporo Ōkurayama 227.0 pkt 1. - -
36. 28 grudnia 1989 Niemcy Zachodnie Oberstdorf Schattenbergschanze 208.0 pkt 3. -7.0 pkt Dieter Thoma
37. 1 stycznia 1990 Niemcy Zachodnie Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 220.5 pkt 1. - -
38. 4 stycznia 1990 Austria Innsbruck Bergisel 226.5 pkt 2. -0.5 pkt Ari-Pekka Nikkola
39. 17 stycznia 1990 Polska Zakopane Wielka Krokiew 207.0 pkt 1. - -
40. 16 lutego 1990 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben 219.4 pkt 2. -1.1 pkt Roberto Cecon
41. 17 marca 1990 Norwegia Raufoss Lønnbergbakken 211.8 pkt 3. -6.4 pkt Andreas Felder
42. 24 marca 1990 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Planica Bloudkova Velikanka 211.5 pkt 3. -8.5 pkt Roberto Cecon
43. 30 grudnia 1990 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 203.9 pkt 1. - -
44. 1 stycznia 1991 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 204.3 pkt 1. - -
45. 4 stycznia 1991 Austria Innsbruck Bergisel 219.1 pkt 2. -2.5 pkt Ari-Pekka Nikkola
46. 12 stycznia 1991 Niemcy Oberhof Hans-Renner-Schanze 221.1 pkt 3. -12.4 pkt Dieter Thoma
47. 1 stycznia 1993 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 219.4 pkt 2. -1.4 pkt Noriaki Kasai
48. 12 grudnia 1993 Słowenia Planica Bloudkova Velikanka 274.7 pkt 1. - -
49. 14 grudnia 1993 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben 238.5 pkt 1. - -
50. 30 grudnia 1993 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 238.1 pkt 1. - -
51. 1 stycznia 1994 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 231.0 pkt 2. -7.6 pkt Espen Bredesen
52. 4 stycznia 1994 Austria Innsbruck Bergisel 229.4 pkt 2. -4.0 pkt Andreas Goldberger
53. 6 stycznia 1994 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 224.8 pkt 3. -20.2 pkt Espen Bredesen
54. 22 stycznia 1994 Japonia Sapporo Miyanomori 230.5 pkt 1. - -
55. 23 stycznia 1994 Japonia Sapporo Ōkurayama 253.4 pkt 1. - -
56. 5 marca 1994 Finlandia Lahti Salpausselkä 244.0 pkt 1. - -
57. 9 marca 1994 Szwecja Örnsköldsvik Paradiskullen 231.5 pkt 3. -2.5 pkt Roberto Cecon
58. 27 marca 1994 Kanada Thunder Bay Normal Thunder 274.5 pkt 1. - -
59. 30 grudnia 1994 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 225.1 pkt 3. -2.8 pkt Reinhard Schwarzenberger
60. 28 stycznia 1995 Finlandia Lahti Salpausselkä 232.0 pkt 2. -2.5 pkt Andreas Goldberger
61. 29 stycznia 1995 Finlandia Lahti Salpausselkä 126.9 pkt 1. - -
62. 1 lutego 1995 Finlandia Kuopio Puijo 244.0 pkt 3. -4.5 pkt Toni Nieminen
63. 4 lutego 1995 Szwecja Falun Lugnet 242.5 pkt 3. -12.5 pkt Roberto Cecon
64. 12 lutego 1995 Norwegia Oslo Holmenkollbakken 242.3 pkt 3. -12.6 pkt Andreas Goldberger
65. 25 lutego 1995 Niemcy Oberstdorf Heini-Klopfer-Skiflugschanze 348.6 pkt 3. -20.2 pkt Andreas Goldberger
66. 28 grudnia 1995 Niemcy Oberhof Hans-Renner-Schanze 224.9 pkt 3. -16.6 pkt Mika Laitinen
67. 30 grudnia 1995 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 242.2 pkt 2. -5.7 pkt Mika Laitinen
68. 1 stycznia 1996 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 226.0 pkt 3. -2.6 pkt Reinhard Schwarzenberger
69. 4 stycznia 1996 Austria Innsbruck Bergisel 230.9 pkt 2. -7.9 pkt Andreas Goldberger
70. 6 stycznia 1996 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 251.2 pkt 1. - -
71. 20 stycznia 1996 Japonia Sapporo Miyanomori 218.0 pkt 1. - -
72. 17 lutego 1996 Stany Zjednoczone Iron Mountain Pine Mountain 249.6 pkt 1. - -
73. 13 marca 1996 Szwecja Falun Lugnet 253.0 pkt 3. -4.0 pkt Primož Peterka

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Do sezonu 1992/1993obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.

Sezon 1980/1981
Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Liberec St.Moritz Gstaad Engelberg Ironwood Ironwood Sapporo Sapporo Thunder Bay Thunder Bay Chamonix Saint-Nizier Lahti Lahti Falun Baerum Oslo Planica Planica punkty
90 0
Sezon 1982/1983
Cortina d'Ampezzo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Liberec Lake Placid Lake Placid Thunder Bay Thunder Bay St.Moritz Gstaad Engelberg Vikersund Vikersund Vikersund Falun Falun Lahti Lahti Baerum Oslo Planica Planica punkty
27 3 2 1 12 15 11 7 15 80
Sezon 1983/1984
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Cortina d'Ampezzo Harrachov Liberec Sapporo Sapporo Sarajewo Sarajewo Lahti Lahti Falun Lillehammer Oslo Oberstdorf Oberstdorf Planica Planica punkty
(2) 1 1 1 1 (2) 1 1 2 (6) 22 3 2 1 8 230
Sezon 1984/1985
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Cortina d'Ampezzo Sapporo Sapporo St.Moritz Engelberg Harrachov Lahti Lahti Örnsköldsvik Falun Oslo Štrbské Pleso Štrbské Pleso punkty
4 1 2 4 6 4 3 1 6 6 151
Sezon 1985/1986
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Chamonix Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Liberec Klingenthal Oberwiesenthal Sapporo Sapporo Vikersund Vikersund St.Moritz Gstaad Engelberg Lahti Lahti Oslo Planica Planica punkty
2 18 4 62 6 (14) 9 9 (14) 7 4 (11) 77
Sezon 1986/1987
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Chamonix Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Strbske Pleso Strbske Pleso Oberwiesenthal Sapporo Sapporo Lahti Lahti Örnsköldsvik Falun Planica Planica Raelingen Oslo punkty
1 7 7 6 20 8 5 6 6 5 17 103
Sezon 1987/1988
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Gallio St.Moritz Gstaad Engelberg Lahti Lahti Meldal Oslo Planica Planica punkty
7 2 6 3 3 14 3 1 111
Sezon 1988/1989
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Liberec Harrachov Oberhof Oberhof Chamonix Oslo Örnsköldsvik Harrachov Planica Planica punkty
4 2 3 19 2 1 1 1 1 1 192
Sezon 1989/1990
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Liberec Zakopane St.Moritz Gstaad Engelberg Predazzo Predazzo Lahti Lahti Örnsköldsvik Solleftea Raufoss Planica Planica punkty
10 1 3 1 2 11 1 2 15 5 4 17 11 3 3 23 200
Sezon 1990/1991
Lake Placid Lake Placid Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Oberhof Tauplitz Tauplitz Lahti Lahti Bollnaes Falun Trondheim Oslo Planica Planica Strbske Pleso punkty
1 1 2 10 3 31 6 12 10 6 9 14 5 141
Sezon 1991/1992
Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo St.Moritz Engelberg Oberstdorf Oberstdorf Lahti Lahti Örnsköldsvik Trondheim Trondheim Oslo Harrachov Planica punkty
6 10 16 42 28 27 42 19 31 16
Sezon 1992/1993
Falun Falun Ruhpolding Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo Tauplitz Tauplitz Lahti Lahti Lillehammer Oslo Planica punkty
12 30 39 7 2 31 6 12 5 26 33 13 34 61
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

 -  – zawodnik nie wystartował lub zajął miejsce poniżej 15.

Sezon 1993/1994
Planica Planica Predazzo Courchevel Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Murau Liberec Liberec Sapporo Sapporo Lahti Örnsköldsvik Planica Thunder Bay Thunder Bay punkty
5 1 1 5 38 1 2 2 3 1 1 1 3 6 1 1110
Sezon 1994/1995
Planica Planica Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Lahti Lahti Kuopio Falun Falun Lillehammer Oslo Vikersund Vikersund Oberstdorf punkty
9 14 3 15 28 11 5 2 1 3 3 14 4 3 3 683
Sezon 1995/1996
Lillehammer Lillehammer Villach Planica Predazzo Chamonix Chamonix Oberhof Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Zakopane Zakopane Tauplitz Tauplitz Iron Mountain Iron Mountain Kuopio Lahti Lahti Harrachov Falun Oslo punkty
13 17 8 14 21 3 2 3 2 1 1 4 5 5 1 17 21 5 5 3 6 1028
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się

Puchar Świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

  1. Niemcy Hinterzarten28 sierpnia 1994 (3. miejsce)

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za wszystkie skoki (tak jak np. w TCS)

1994
Hinterzarten Predazzo Stams punkty
3 5 11 656.6
1995
Kuopio Trondheim Hinterzarten Stams punkty
41 7 339.3
Legenda
1 2 3 4–10 11–30 poniżej 30

- – zawodnik nie wystartował
lub nie zakwalifikował się

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Klasyfikacja nieoficjalna, ponieważ Puchar Świata w lotach narciarskich nie był przyznawany od sezonu 1979/1980 do sezonu 1989/1990
  2. Sächsische Zeitung: Ski-Ass Jens Weißflog und sein neues Leben (niem.)
  3. skijumping.de: Jens Weißflog erneut Vater (niem.)
  4. Skład zespołu: Heiko Hunger, Dieter Thoma, Christof Duffner i Jens Weißflog
  5. Skład zespołu: Hansjörg Jäkle, Christof Duffner, Dieter Thoma i Jens Weißflog
  6. Skład drużyny: Ulf Findeisen, Matthias Buse, Klaus Ostwald, Jens Weißflog
  7. Skład drużyny: Frank Sauerbrey, Manfred Deckert, Klaus Ostwald, Jens Weißflog
  8. Skład drużyny: Mike Arnold, Ulf Findeisen, Raimund Litschko, Jens Weißflog
  9. Skład drużyny: Ingo Züchner, Ulf Findeisen, Heiko Hunger, Jens Weißflog
  10. Skład drużyny: Heiko Hunger, André Kiesewetter, Dieter Thoma, Jens Weißflog
  11. Skład drużyny: Gerd Siegmund, Dieter Thoma, Christof Duffner, Jens Weißflog
  12. Skład drużyny: Hansjörg Jäkle, Dieter Thoma, Gerd Siegmund, Jens Weißflog