Tommy Moe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tommy Moe
Data i miejsce urodzenia 17 lutego 1970
Missoula, USA
Klub Jackson Hole Ski Club
Wzrost 178 cm
Waga 78 kg
Pierwsze punkty w PŚ 13.03 1990, Åre (13. miejsce – zjazd)
Pierwsze podium w PŚ 27.02 1993, Whistler
(2. miejsce – zjazd)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 13.03 1994, Whistler
(Supergigant)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Lillehammer 1994 Zjazd
Srebro
Lillehammer 1994 Supergigant
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto
Aleyska 1989 Kombinacja
Złoto
Aleyska 1989 Supergigant
Srebro
Hemsedal 1987 Zjazd
Puchar Świata (Supergigant)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1993/1994

Thomas Sven "Tommy" Moe (ur. 17 lutego 1970 w Missoula) – amerykański narciarz alpejski, dwukrotny medalista olimpijski i trzykrotny medalista mistrzostw świata juniorów.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Tommy Moe pojawił się w 1986 roku, startując na mistrzostwach świata juniorów w Bad Kleinkirchheim. Zajął tam osiemnaste miejsce w zjeździe, a rywalizację w slalomie ukończył na 38. pozycji. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Hemsedal zdobył srebrny medal w zjeździe, przegrywając tylko z Ursem Lehmannem z Szwajcarii. Na tych samych mistrzostwach był tez czwarty w gigancie, przegrywając walkę o podium z Adriánem Bírešem z Czechosłowacji. Z MŚJ w Madonna di Campiglio w 1988 roku wrócił bez medalu, jednak na rozgrywanych w 1989 roku mistrzostwach świata juniorów w Aleyska zwyciężył w kombinacji i supergigancie. W 1989 roku wystąpił także na mistrzostwach świata w Vail, zajmując dwunaste miejsce w zjeździe i 21. miejsce w supergigancie.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował w wieku 17 lat[1]. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył trzy lata później, 13 marca 1990 roku w Åre, zajmując trzynaste miejsce w zjeździe. Były to jedyne jego punkty w sezonie 1989/1990, który ukończył ostatecznie na 97. pozycji. W kolejnym sezonie punktował trzykrotnie, jednak nie przebił się do czołowej dziesiątki. Tym razem w klasyfikacji generalnej zajął 74. miejsce. Nie znalazł się w kadrze USA na rozgrywane w 1991 roku mistrzostwa świata w Saalbach-Hinterglemm.

W sezonie 1991/1992 punktował wielokrotnie, jednak jego najlepszym wynikiem było trzynaste miejsce w zjeździe, wywalczone 7 grudnia 1991 roku w Val d'Isère. W klasyfikacji końcowej dało mu to 79. miejsce. Wystąpił jednak na igrzyskach olimpijskich w Albertville w lutym 1992 roku. Moe zajął tam osiemnaste miejsce w kombinacji, 20. w zjeździe i 28. miejsce w supergigancie. Pierwsze pucharowe podium wywalczył 27 lutego 1993 roku w Whistler, gdzie był drugi w zjeździe. Rozdzielił tam na podium Norwega Atle Skårdala i Austriaka Franza Heinzera. W pozostałych startach sezonu 1992/1993 jeszcze tylko raz znalazł się w czołowej dziesiątce: 21 marca 1993 roku w Kvitfjell był siódmy w supergigancie. Pozwoliło mu to zająć 31. miejsce w klasyfikacji generalnej i dziewiętnaste miejsce w klasyfikacji zjazdu. Wystąpił ponadto na mistrzostwach świata w Morioce, zajmując piąte miejsce w zjeździe i trzynaste w kombinacji.

Największy sukces w karierze osiągnął na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku, gdzie zwyciężył w biegu zjazdowym. W zawodach tych wyprzedził bezpośrednio Norwega Kjetila André Aamodta i Eda Podivinsky'ego z Kanady. Cztery dni później wywalczył także srebrny medal w supergigancie, przegrywając tylko z Niemcem Markusem Wasmeierem o 0,08 sekundy. Ponadto na tych samych igrzyskach zajął także piątą pozycję w kombinacji. W zawodach PŚ wielokrotnie plasował się w pierwszej dziesiątce, w tym pięciokrotnie stawał na podium: 12 grudnia w Val d'Isère był trzeci w supergigancie, 29 grudnia w Bormio, 12 marca w Whistler i 16 marca w Vail zajmował trzecie miejsce w zjeździe, a 13 marca 1994 roku w Whistler odniósł swoje jedyne pucharowe zwycięstwo, wygrywając supergiganta. Sezon 1993/1994 zakończył na ósmym miejscu w klasyfikacji generalnej i zjazdu, trzecim w klasyfikacji supergiganta i czwartym w klasyfikacji kombinacji. Ostatni raz na podium zawodów Pucharu Świata stanął 11 grudnia 1994 roku w Tignes, gdzie był drugi w supergigancie. W pozostałych startach plasował się na przełomie pierwszej i drugiej dziesiątki, co dało mu 28. miejsce w klasyfikacji końcowej sezonu 1994/1995.

Jeszcze pod koniec sezonu 1994/1995 Moe doznał kontuzji prawego kolana, zrywając więzadła[2]. Kilkanaście razy startował w zawodach PŚ w sezon 1995/1996, jednak ani razu nie zdobył punktów. Ostatecznie nie został sklasyfikowany. Wystąpił jednak na mistrzostwach świata w Sierra Nevada w 1996 roku, zajmując 21. miejsce w zjeździe i 42. miejsce w supergigancie. Startował jeszcze przez dwa kolejne sezonu, jednak nie osiągał żadnych sukcesów. Wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998 roku, zajmując ósme miejsce w supergigancie i dwunaste w zjeździe. Na rozgrywanych rok wcześniej mistrzostwach świata w Sestriere nie wystąpił z powodu kontuzji kciuka[3]. Ostatecznie karierę zakończył w marcu 1998 roku.

Jego żoną jest była amerykańska narciarka alpejska, Megan Gerety.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
20. 9 lutego 1992 Francja Albertville Zjazd 1:50,37 min +3,03 s Austria Patrick Ortlieb
28. 16 lutego 1992 Francja Albertville Supergigant 1:13,04 min +3,50 s Norwegia Kjetil André Aamodt
18. 11 lutego 1992 Francja Albertville Kombinacja 14,58 pkt +67,57 pkt Włochy Josef Polig
1.Gold medal.svg 13 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Zjazd 1:45,75 min - -
5. 15 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Kombinacja 3:17,53 min +1,88 s Norwegia Lasse Kjus
2.Silver medal.svg 17 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Supergigant 1:32,53 min +0,08 s Niemcy Markus Wasmeier
12. 13 lutego 1998 Japonia Nagano Zjazd 1:50,11 min +1,32 s Francja Jean-Luc Crétier
8. 16 lutego 1998 Japonia Nagano Supergigant 1:34,82 min +1,15 s Austria Hermann Maier

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
12. 6 lutego 1989 Stany Zjednoczone Vail Zjazd 2:10,39 min +1,88 s Niemcy Zachodnie Hansjörg Tauscher
42. 8 lutego 1989 Stany Zjednoczone Vail Supergigant 1:38,81 min  ? Szwajcaria Martin Hangl
13. 8 lutego 1993 Japonia Morioka Kombinacja 34,22 pkt  ? Norwegia Lasse Kjus
5. 11 lutego 1993 Japonia Morioka Zjazd 1:32,06 min +1,03 s Szwajcaria Urs Lehmann
42. 13 lutego 1996 Hiszpania Sierra Nevada Supergigant 1:21,80 min +3,43 s Norwegia Atle Skårdal
21. 17 lutego 1996 Hiszpania Sierra Nevada Zjazd 2:00,17 min +2,88 s Austria Patrick Ortlieb
DNF 19 lutego 1996 Hiszpania Sierra Nevada Kombinacja 3:31,95 min - Luksemburg Marc Girardelli

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
18. 20 lutego 1986 Austria Bad Kleinkirchheim Zjazd 1:41,03 min +2,54 s Szwajcaria William Besse
32. 23 lutego 1986 Austria Bad Kleinkirchheim Slalom 1:53,81 min +12,98 s Szwecja Anders Lundqvist
4. 22 marca 1987 Szwecja Sälen Gigant 2:31,70 min +1,72 s Szwajcaria Thomas Wolf
2.Silver medal.svg 26 marca 1987 Norwegia Hemsedal Zjazd 1:25,72 min +0,08 s Szwajcaria Urs Lehmann
4. 27 stycznia 1988 Włochy Madonna di Campiglio Zjazd 1:33,15 min +0,47 s Niemcy Zachodnie Kaspar Gilgenrainer
24. 28 stycznia 1988 Włochy Madonna di Campiglio Supergigant 1:35,26 min +2,77 s Stany Zjednoczone Jeremy Nobis
13. 29 stycznia 1988 Włochy Madonna di Campiglio Gigant 2:05,55 min +1,74 s Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Gregor Grilc
25. 30 stycznia 1988 Włochy Madonna di Campiglio Slalom 1:42,30 min +6,29 s Bułgaria Stefan Szałamanow
7. 30 stycznia 1988 Włochy Madonna di Campiglio Kombinacja  ?  ? Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Kostantin Christiakow
5. 5 kwietnia 1989 Stany Zjednoczone Aleyska Zjazd 1:28,93 min +0,43 s Kanada Ed Podivinsky
1.Gold medal.svg 6 kwietnia 1989 Stany Zjednoczone Aleyska Zjazd 1:17,59 min - -
7. 7 kwietnia 1989 Stany Zjednoczone Aleyska Gigant 2:17,20 min +2,67 s Stany Zjednoczone Jeremy Nobis
22. 8 kwietnia 1989 Stany Zjednoczone Aleyska Slalom 1:39,32 min +7,05 s Włochy Sergio Bergamelli

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Kanada Whistler Mountain13 marca 1994 (supergigant)

Pozostałe miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

  1. Kanada Whistler27 lutego 1993 (zjazd) – 2. miejsce
  2. Francja Val d'Isère12 grudnia 1993 (supergigant) – 3. miejsce
  3. Włochy Bormio29 grudnia 1993 (zjazd) – 3. miejsce
  4. Kanada Whistler12 marca 1994 (zjazd) – 3. miejsce
  5. Stany Zjednoczone Vail16 marca 1994 (zjazd) – 3. miejsce
  6. Francja Tignes11 grudnia 1994 (supergigant) – 2. miejsce

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy