Unplugged (album Alice in Chains)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Unplugged
Okładka albumu
Album koncertowy grupy Alice in Chains
Wydany 30 lipca 1996
Nagrywany 10 kwietnia 1996 w Brooklyn Academy of Music, Nowy Jork
Gatunek rock akustyczny, rock alternatywny
Długość 71:26
Wytwórnia Columbia
Producent Alex Coletti, Toby Wright, Audrey Morrissey
Płyta po płycie
Single z albumu Unplugged
  1. Over Now
    Wydany: 1996

Unplugged – pierwszy album koncertowy amerykańskiej grupy muzycznej Alice in Chains. Premiera wydawnictwa odbyła się 30 lipca 1996. Album ukazał się nakładem wytwórni fonograficznej Columbia[1]. Występ zarejestrowany został 10 kwietnia 1996 podczas koncertu z serii MTV Unplugged w Brooklyn Academy of Music w Nowym Jorku[2]. Widowisko zostało wyreżyserowane przez Alexa Coletti. Pierwsza retransmisja koncertu odbyła się 28 maja 1996 na kanale muzycznym MTV[3]. W przeciwieństwie do swoich tradycyjnych koncertów, zespół zaprezentował materiał specjalnie przygotowany na ten występ[4], składający się w głównej mierze z utworów zawartych na dwóch minialbumach Sap, Jar of Flies oraz studyjnych Dirt i Alice in Chains. Był to zarazem pierwszy publiczny występ całego zespołu od 23 lutego 1994[5].

Album został wydany 30 lipca 1996 w formacie VHS[1]. W momencie premiery, zadebiutował na 3. pozycji amerykańskiego zestawienia Billboard 200[6] oraz uzyskał certyfikaty złotej i platynowej płyty, przyznanej przez stowarzyszenie Recording Industry Association of America[7]. Unplugged jest ostatnim albumem w dorobku grupy, w którego nagraniu brał udział wokalista Layne Staley. W roku 1999 na rynku ukazała się reedycja albumu wydana w formacie DVD. 18 września 2007 album został ponownie wydany, tym razem w specjalnie przygotowanym pakiecie CD/DVD, który zawierał dodatkowo wycięte wcześniej utwory „Angry Chair”, „Frogs” oraz „Killer is Me”[8][9].

Kontekst, nagranie[edytuj | edytuj kod]

Po nagraniu w 1995 albumu studyjnego Alice in Chains, zespół ponownie zrezygnował z aktywności koncertowej. Powodem tej decyzji był coraz większy stopień uzależnienia wokalisty Layne’a Staleya od heroiny. Z tego też powodu, w zespole coraz częściej dochodziło do różnego rodzaju konfliktów[10]. Zespół ponownie postanowił zrobić sobie przerwę. W międzyczasie, gitarzysta Jerry Cantrell rozpoczął przygotowania do nagrania pierwszego solowego albumu, a Staley udał się na leczenie odwykowe[11]. W 1996 zespół otrzymał propozycję występowania jako support grupy Kiss w ramach trasy Alive/Worldwide Tour[5]. Początkowo w roli supportu miał wystąpić zespół Stone Temple Pilots, lecz z powodu problemów wokalisty, grupa Alice in Chains otrzymała ofertę. Staley nie był przychylny powrotowi na scenę, lecz ostatecznie się zgodził[12]. Jeszcze przed rozpoczęciem trasy, zespół rozpoczął w Seattle wspólne próby mające na celu przygotowanie się do koncertów[13]. W trakcie odbywania prób, zespół nagrał sesję która ostatecznie trafiła do stacji muzycznej MTV[13]. W jednym z wywiadów basista grupy Mike Inez, odnosząc się do wspomnianej sesji stwierdził, że „na pewno nie jest czymś, co mieliśmy w planach. Po prostu przed wspólnymi koncertami z Kiss mieliśmy trochę wolnego czasu. Zebraliśmy się więc, by trochę pojamować, i wyszła z tego sesja dla MTV”[13]. Zespół dokonał specjalnej selekcji utworów, pomijając przy tym album Facelift[13].

Brooklyn Academy of Music, miejsce w którym zarejestrowano koncert zespołu w 1996 roku

Koncert odbył się 10 kwietnia 1996 w Brooklyn Academy of Music w Majestic Theater w Nowym Jorku[2]. Zespół przygotował specjalny repertuar, na który złożyło się łącznie 13 utworów, przygotowanych w specjalnie zaaranżowanych wersjach[4]. Z zespołem gościnnie wystąpił producent muzyczny Scott Olson, który zagrał na gitarze, jednocześnie tworząc wraz z Cantrellem podwójny line-up[3]. Utwory takie jak „Sludge Factory”, „Heaven Beside You”, „Frogs” czy „Over Now”, zostały wykonane po raz pierwszy na żywo[14]. Napis na gitarze basowej Ineza „Friends Don't Let Friends Get Friends Haircuts”, był skierowany do grupy Metallica, która była obecna na koncercie[11][12][13]. Miał on charakter żartobliwy i odnosił się do fryzur muzyków, którzy ścieli długie włosy podczas sesji do albumu Load. Tuż przed zagraniem utworu „Sludge Factory”, perkusista grupy Sean Kinney wraz z Inezem, w hołdzie dla grupy Metallica, zagrali intro do utworu „Enter Sandman” oraz chwilę po wykonaniu utworu „Down in a Hole”, intro do utworu „Battery”[3][11]. Na sam koniec swojego występu, zespół zaprezentował nowy utwór zatytułowany „Killer is Me”. Kompozycja zaśpiewana przez Cantrella została skomponowana podczas jeden z prób poprzedzających występ[13]. Początkowo zespół nie zamierzał uwzględniać kompozycji na płycie, lecz po namowach ze strony wytwórni ostatecznie znalazł się on na albumie[13]. Ze względu na swój mroczny i przygnębiający klimat, koncert zespołu przeszedł do historii MTV Unplugged jako jeden z najbardziej pamiętnych i często wspominanych występów[11]. Osobą odpowiedzialną za produkcję oraz realizację widowiska przygotowanego dla stacji MTV jest Alex Coletti, współpracujący przy organizacji koncertów z serii unplugged[3]. Pierwszy raz koncert został wytransmitowany w stacji muzycznej MTV w dniu 28 maja 1996. W trakcie transmisji, zostały wycięte trzy utwory – „Angry Chair”, „Frogs” oraz „Killer is Me”[3]. W jednym z wywiadów Mike Inez opisując album stwierdził:

Quote-alpha.png
Myślę, że ta płyta pokazuje trochę inne oblicze Alice in Chains. Można na niej bowiem posłuchać superciężkich utworów w rodzaju „Sludge Factory" w jakby obnażonych wersjach - dopiero tutaj można się wsłuchać w to, co śpiewają Layne i Jerry. No więc ta płyta pokazuje nas od trochę innej strony. Wiesz, gdy grasz jakiś kawałek na okrągło w tej samej wersji, zaczyna cię to nudzić. Fajnie pokazać go w trochę innej oprawie[13].

28 czerwca zespół udał się w trasę koncertową, występując jako support przed zespołem Kiss[5]. Łącznie w ramach trasy zespół zagrał 4 koncerty. Ostatni występ ze Staley’em miał miejsce 3 lipca 1996 w Kemper Arena w Kansas City[5][12].

Odbiór[edytuj | edytuj kod]

Recenzje
Wydawca Ocena
AllMusic 2.5/5 gwiazdek[1]
Entertainment Weekly (C)[15]
Rolling Stone 3/5 gwiazdek[16]
Teraz Rock 4/5 gwiazdek[17]
Q 3/5 gwiazdek[18]
ultimate-guitar.com 9.5/10 gwiazdek[19]

Premiera wydawnictwa odbyła się 30 lipca 1996[1]. Album pierwotnie ukazał się jedynie w formacie VHS. W momencie wydania, zadebiutował on na 3. pozycji amerykańskiej listy Billboard 200[6]. Ponadto album osiągnął wysoką pozycję na listach w Nowej Zelandii, Szwecji oraz Norwegii. Recenzent serwisu AllMusic Stephen Thomas Erlewine, recenzując album stwierdził, że na podstawie przesłuchanego materiału, trudno uwierzyć jest w to, że muzycy nie grali sobą ponad 3 lata. Ponadto recenzent zauważa że utwory zaaranżowane w nowych wersjach „brzmią nieco żywiej, lecz nie wnoszą niczego nowego”[1]. Recenzent magazynu Rolling Stone Sandy Masuo podkreśla, że niektóre utwory w ogóle nie różnią się od wersji studyjnych. Jako przykład podaje kompozycję „No Excuses”. Ponadto recenzent podkreśla melancholijny nastrój, jaki panuje w trakcie wykonywania utworu „Rooster”, który w wersji studyjnej poprzez swój ciężar nie oddaje w pełni tego uczucia. Masuo podkreśla także aspekty gry Cantrella oraz wokale Staleya[16]. Krzysztof Celiński z miesięcznika Teraz Rock, w swej recenzji albumu stwierdza: „Płyta dowodzi, że w okrojonej aranżacji emocjonalna i muzyczna istota stylu Alice pozostaje nietknięta. W związku z tym ich dotychczasowa twórczość wydaje się tym bardziej szczera. Bardzo udane są wielogłosowe fragmenty, które w otoczeniu akustycznych gitar i charakterystycznych dysonansów znów przypominają poczynania artystów pokroju Crosby’ego i reszty”[20]. Niespełna dwa miesiące po premierze, 23 września 1996 album uzyskał certyfikację platynowej płyty, za sprzedaż miliona kopii w Stanach Zjednoczonych. W Kanadzie album osiągnął certyfikat złotej płyty[7]. W celach promocyjnych został wydany singel promocyjny z utworem „Over Now” w wersji pochodzącej z koncertu. Osiągnął on 4. pozycję listy Mainstream Rock Songs[21]. Ponadto na liście odnotowano trzy inne kompozycje które nie zostały wydane na oficjalnych singlach koncertowych, ale które znalazły się na albumie. Były to utwory „Down in a Hole”, „Nutshell” oraz „Would?”[11].

W roku 1999 na rynku ukazała się reedycja albumu, wydana w formacie DVD. 12 kwietnia 2001 album Unplugged w formie video uzyskał certyfikację złotej płyty, za sprzedaż 500,000 tysięcy kopii[7]. 18 września 2007 album został wydany w specjalnym pakiecie CD/DVD[8]. 31 grudnia 2008 Unplugged uzyskał certyfikat złotej płyty w Australii[22].

Jak podaje Nielsen SoundScan, album Unplugged przekroczył nakład miliona kopii, co czyni go jednym z sześciu wydawnictw z serii MTV Unplugged, którego łączna sprzedaż przekroczyła nakład miliona kopii (inni artyści którym się to udało to między innymi Eric Clapton czy Rod Stewart)[23].

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

# Tytuł utworu Tekst Muzyka Czas
1. Nutshell Layne Staley Jerry Cantrell, Mike Inez, Sean Kinney 4:58
2. Brother Jerry Cantrell Jerry Cantrell 5:27
3. No Excuses Jerry Cantrell Jerry Cantrell 4:57
4. „Sludge Factory” Layne Staley Jerry Cantrell, Sean Kinney 4:36
5. Down in a Hole Jerry Cantrell Jerry Cantrell 5:46
6. Angry Chair Layne Staley Layne Staley 4:36
7. Rooster Jerry Cantrell Jerry Cantrell 6:41
8. Got Me Wrong Jerry Cantrell Jerry Cantrell 4:59
9. Heaven Beside You Jerry Cantrell Jerry Cantrell, Mike Inez 5:38
10. Would? Jerry Cantrell Jerry Cantrell 3:43
11. Frogs Layne Staley Jerry Cantrell, Mike Inez, Sean Kinney 7:30
12. Over Now Jerry Cantrell Jerry Cantrell, Sean Kinney 7:12
13. „Killer is Me” Jerry Cantrell Jerry Cantrell 5:23
  • Wydanie DVD ukazuje zabawne sceny oraz pomyłki jakie zdarzyły się muzykom. W jednej z nich ukazana jest sytuacja, kiedy podczas wykonywania utworu „Sludge Factory”, wokalista Layne Staley myli się w tekście, i kompozycja jest grana od nowa. Sceny to zostały wycięte w wydaniu audio CD.

Twórcy[edytuj | edytuj kod]

  • Opracowano na podstawie materiału źródłowego[24][25]:

Alice in Chains

Muzycy wspierający

  • Scott Olson – gitara akustyczna, gitara basowa (utwór 13)

Produkcja

  • Aranżacja: Jerry Cantrell, Layne Staley, Mike Inez, Sean Kinney
  • Teksty utworów: Layne Staley, Jerry Cantrell

Pozycje[edytuj | edytuj kod]

Album[edytuj | edytuj kod]

Lista (1996) Pozycja
ARIA Charts (Australia)[26] 12
Billboard 200 (Stany Zjednoczone)[6][27] 3
Finnish Albums Chart (Finlandia)[28] 13
Media Control Charts (Niemcy)[29] 46
MegaCharts (Holandia)[30] 33
New Zealand Albums Chart (Nowa Zelandia)[31] 8
Schweizer Hitparade (Szwajcaria)[32] 41
Sverigetopplistan (Szwecja)[33] 7
UK Albums Chart (Wielka Brytania)[34][35] 20
VG-Lista (Norwegia)[36] 9
Ö3 Austria Top 40 (Austria)[37] 23

Single[edytuj | edytuj kod]

Rok Singel Najwyższa
pozycja
Mainstream Rock Songs Alternative Songs
1996 Over Now 4[21] 24[21]
"—" oznacza że utwór nie został odnotowany na liście.

Inne utwory[edytuj | edytuj kod]

Rok Utwór Najwyższa
pozycja
Mainstream Rock Songs
1996 Would? 19
Down in a Hole 24
Nutshell 15
"—" oznacza że utwór nie został odnotowany na liście.

Wideo[edytuj | edytuj kod]

Lista (1996) Pozycja
Billboard Top Music Videos[6] 7

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Stephen Thomas Erlewine: Unplugged - Alice in Chains (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-05-28].
  2. 2,0 2,1 John Bacus: Alice in Chains Concert Chronology: MTV Unplugged Session (ang.). bacus.net. [dostęp 2011-05-28].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Alice In Chains - Mtv Unplugged (DVD) at Discogs.com (ang.). discogs.com. [dostęp 2011-05-28].
  4. 4,0 4,1 Joe Perota (Reżyser). (1996-04-15). Unplugged - Alice in Chains. [Produkcja telewizyjna]. New York City: MTV
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 John Bacus: Alice In Chains Concert Chronology 1994 - 1996 (ang.). bacus.net. [dostęp 2011-05-28].
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Alice in Chains – Chart History (ang.). billboard.com. [dostęp 2011-05-28].
  7. 7,0 7,1 7,2 RIAA Alice in Chains – Recording Industry Association of America (ang.). riaa.com. [dostęp 2011-05-28].
  8. 8,0 8,1 ALICE IN CHAINS: 'MTV Unplugged' Re-Release To Include Unaired Footage (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2011-05-28].
  9. Szalone piosenki Alice in Chains (pol.). onet.pl. [dostęp 2011-08-15].
  10. Michael Christopher: Degradation Trip: An Interview with Jerry Cantrell (ang.). popmatters.com. [dostęp 2011-05-28].
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 11,4 Poligrafia dołączona do albumu Music Bank; wyd. Columbia, nr kat. 69580.
  12. 12,0 12,1 12,2 Brett Buchanan: REMEMBERING LAYNE STALEY PART 6: THE FINAL YEARS (ang.). grungereport.net. [dostęp 2012-02-27].
  13. 13,0 13,1 13,2 13,3 13,4 13,5 13,6 13,7 Wiesław Weiss: Alice in Chains - Pójść na ryby (pol.). terazrock.pl. [dostęp 2011-05-28].
  14. Alice in Chains Tour Statistics (ang.). setlist.fm. [dostęp 2011-05-28].
  15. Tom Sinclair: Unplugged Review (ang.). ew.com. [dostęp 2013-11-04].
  16. 16,0 16,1 Sandy Masuo: Unplugged by Alice in Chains (ang.). rollingstone.com. [dostęp 2011-05-28].
  17. Jordan Babula, „Alice in Chains. Bezsenność w Seattle”, Teraz Rock Kolekcja, s.3-11, nr.6, 2006
  18. „Q magazine”. Październik 1996. s.153
  19. Unplugged Review (ang.). ultimate-guitar.com. [dostęp 2011-05-28].
  20. Krzysztof Celiński: Unplugged - Alice In Chains (pol.). terazrock.pl. [dostęp 2014-09-12].
  21. 21,0 21,1 21,2 Stephen Thomas Erlewine: Alice in Chains - Awards : AllMusic (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-05-28].
  22. ARIA Charts - Accreditations - 2008 Albums (ang.). aria.com.au. [dostęp 2014-09-12].
  23. Alice in Chains Random Facts (ang.). adbdesign.com. [dostęp 2011-10-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-12)].
  24. Unplugged – Discography (ang.). aliceinchains.com. [dostęp 2011-10-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-12)].
  25. Stephen Thomas Erlewine: Unplugged - Alice in Chains : Credits (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-10-27].
  26. Discography Alice in Chains (ang.). australian-charts.com. [dostęp 2009-07-19].
  27. Stephen Thomas Erlewine: Alice in Chains - Unplugged Charts & Awards (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-10-27].
  28. Discography Alice in Chains (ang.). finnishcharts.com, 2011-05-28.
  29. Discography Alice in Chains (niem.). musicline.de. [dostęp 2009-07-19].
  30. Discografie Alice in Chains (niem.). dutchchars.nl. [dostęp 2011-05-28].
  31. Discography Alice in Chains (ang.). charts.org.nz. [dostęp 2011-05-28].
  32. Discography Alice in Chains (niem.). hitparade.ch. [dostęp 2011-05-28].
  33. Discography Alice in Chains (ang.). swedishcharts.com. [dostęp 2011-05-28].
  34. Roberts 2006 ↓.
  35. Chart Stats - Alice in Chains (ang.). Chart Stats. [dostęp 2014-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-12)].
  36. Discography Alice in Chains (ang.). norwegiancharts.com. [dostęp 2011-05-28].
  37. Discography Alice in Chains (ang.). austriancharts.at. [dostęp 2011-05-28].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Roberts: Guinness Book of British Hit Singles & Albums, 19th edition. HIT Entertainment, 2006. ISBN 1-904994-10-5. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]