Unplugged (album Alice in Chains)

	Unplugged
	Okładka albumu
	Album koncertowy grupy Alice in Chains
Wydany	30 lipca 1996
Nagrywany	10 kwietnia 1996 w Brooklyn Academy of Music, Nowy Jork, USA
Gatunek	rock akustyczny, rock alternatywny
Długość	71:26
Wytwórnia	Columbia
Producent	Alex Coletti, Toby Wright, Audrey Morrissey
	Płyta po płycie
	Single z albumu Unplugged
	„Over Now”; Wydany: 1996;

Unplugged – pierwszy koncertowy album amerykańskiej grupy muzycznej Alice in Chains. Premiera wydawnictwa odbyła się 30 lipca 1996 roku^[1]. Album ukazał się nakładem wytwórni fonograficznej Columbia^[1]. Występ zarejestrowany został 10 kwietnia 1996 roku podczas koncertu z serii MTV Unplugged w Brooklyn Academy of Music w Nowym Jorku^[2]. Widowisko zostało wyreżyserowane przez Alexa Coletti. Pierwsza retransmisja koncertu odbyła się 28 maja 1996 roku, na kanale muzycznym MTV^[3]. W przeciwieństwie do swoich tradycyjnych koncertów, zespół zaprezentował materiał specjalnie przygotowany na ten koncert^[4], składający się w głównej mierze z utworów zawartych na dwóch albumach EP Sap, Jar of Flies oraz studyjnych Dirt i Alice in Chains. Był to zarazem pierwszy publiczny występ całego zespołu od 23 lutego 1994 roku^[5].

Album został wydany 30 lipca 1996 roku w formacie VHS^[1]. W momencie premiery, zadebiutował na 3. pozycji amerykańskiego zestawienia Billboard 200^[6], oraz uzyskał certyfikaty złotej i platynowej płyty, przyznanej przez stowarzyszenie Recording Industry Association of America^[7]. Unplugged jest ostatnim albumem w dorobku grupy, w którego nagraniu brał udział wokalista Layne Staley. W roku 1999 na rynku ukazała się reedycja albumu, wydana w formacie DVD. 18 września 2007 roku album został ponownie wydany, tym razem w specjalnie przygotowanym pakiecie CD/DVD, który zawierał dodatkowo wycięte wcześniej utwory „Angry Chair”, „Frogs” oraz „Killer is Me”^[8]^[9].

Kontekst, nagranie [edytuj]

Po nagraniu w 1995 roku albumu studyjnego Alice in Chains, zespół ponownie zrezygnował z aktywności koncertowej. Powodem tej decyzji był coraz większy stopień uzależnienia wokalisty Layne'a Staleya od heroiny. Z tego też powodu, w zespole coraz częściej dochodziło do różnego rodzaju konfliktów^[10]. Zespół ponownie postanowił zrobić sobie przerwę. W międzyczasie gitarzysta Jerry Cantrell rozpoczął przygotowania do nagrania pierwszego solowego albumu, a Staley udał się na leczenie odwykowe^[11]. W 1996 roku zespół otrzymał propozycję występowania jako support grupy Kiss w ramach trasy Alive/Worldwide Tour^[5]. Początkowo w roli supportu miał wystąpić zespół Stone Temple Pilots, lecz z powodu problemów wokalisty, grupa Alice in Chains otrzymała ofertę. Staley nie był przychylny powrotowi na scenę, lecz ostatecznie się zgodził^[12]. Jeszcze przed rozpoczęciem trasy, zespół rozpoczął w Seattle wspólne próby mające na celu przygotowanie się do koncertów^[13]. W trakcie odbywania prób, zespół nagrał sesję, która ostatecznie trafiła do stacji muzycznej MTV^[13]. W jednym z wywiadów basista grupy Mike Inez, odnosząc się do wspomnianej sesji stwierdził że „na pewno nie jest czymś, co mieliśmy w planach. Po prostu przed wspólnymi koncertami z Kiss mieliśmy trochę wolnego czasu. Zebraliśmy się więc, by trochę pojamować, i wyszła z tego sesja dla MTV”^[13]. Zespół dokonał specjalnej selekcji utworów, pomijając przy tym album Facelift^[13].

Brooklyn Academy of Music, miejsce w którym zarejestrowano koncert zespołu w 1996 roku

Koncert odbył się 10 kwietnia 1996 roku w Brooklyn Academy of Music w Majestic Theater w Nowym Jorku^[2]. Zespół przygotował specjalny repertuar, na który złożyło się łącznie 13 utworów, przygotowanych w specjalnie zaaranżowanych wersjach^[4]. Z zespołem gościnnie wystąpił producent muzyczny Scott Olson, który zagrał na gitarze, jednocześnie tworząc wraz z Cantrellem duet gitarowy^[3]. Utwory takie jak „Down in a Hole”, „Sludge Factory”, „Heaven Beside You”, „Frogs” czy „Over Now”, zostały wykonane po raz pierwszy na żywo^[14]. Napis na gitarze basowej Ineza „Friends Don't Let Friends Get Friends Haircuts”, i był skierowany do grupy Metallica, która była obecna na koncercie^[11]^[12]^[13]. Miał on charakter żartobliwy i odnosił się on do fryzur muzyków, którzy ścieli długie włosy podczas sesji do albumu Load. Tuż przed zagraniem utworu „Sludge Factory”, perkusista grupy Sean Kinney wraz z Inezem, w hołdzie dla grupy Metallica, zagrali intro do utworu „Enter Sandman”, oraz chwilę po wykonaniu utworu „Angry Chair”, intro do utworu „Battery”^[3]^[11]. Na sam koniec swojego występu, zespół zaprezentował nowy utwór, zatytułowany „Killer is Me”. Kompozycja zaśpiewana przez Cantrella została skomponowana podczas jeden z prób przygotowujących do występu^[13]. Początkowo zespół nie zamierzał uwzględniać kompozycji na płycie, lecz po namowach ze strony wytwórni ostatecznie znalazł się on na albumie^[13]. Ze względu na swój mroczny i przygnębiający klimat, koncert zespołu przeszedł do historii MTV Unplugged jako jeden z najbardziej pamiętnych i często wspominanych występów^[11]. Osobą odpowiedzialną za produkcję oraz realizację widowiska przygotowanego dla stacji MTV jest Alex Coletti, współpracujący przy organizacji koncertów z serii unplugged^[3]. Pierwszy raz koncert został wytransmitowany w stacji muzycznej MTV w dniu 28 maja 1996 roku. W trakcie transmisji, zostały wycięte trzy utwory - „Angry Chair”, „Frogs” oraz „Killer is Me”^[3]. W jednym z wywiadów Mike Inez opisując album stwierdził:

Myślę, że ta płyta pokazuje trochę inne oblicze Alice in Chains. Można na niej bowiem posłuchać superciężkich utworów w rodzaju „Sludge Factory" w jakby obnażonych wersjach - dopiero tutaj można się wsłuchać w to, co śpiewają Layne i Jerry. No więc ta płyta pokazuje nas od trochę innej strony. Wiesz, gdy grasz jakiś kawałek na okrągło w tej samej wersji, zaczyna cię to nudzić. Fajnie pokazać go w trochę innej oprawie^[13].

28 czerwca zespół udał się w trasę koncertową, występując jako support przed zespołem Kiss^[5]. Łącznie w ramach trasy zespół zagrał 4 koncerty. Ostatni występ ze Staley'em miał miejsce 3 lipca 1996 roku w Kemper Arena w Kansas City^[5]^[12].

Odbiór [edytuj]

Recenzje
Wydawca	Ocena
Allmusic	^[1]
Rolling Stone	^[15]
Q	^[16]
Teraz Rock	^[17]
ultimate-guitar.com	^[18]

Premiera wydawnictwa odbyła się 30 lipca 1996 roku^[1]. Album pierwotnie ukazał się jedynie w formacie VHS. W momencie wydania, zadebiutował on na 3. pozycji amerykańskiej listy Billboard 200^[6]. Ponadto album osiągnął wysoką pozycję na listach w Nowej Zelandii, Szwecji oraz Norwegii. Recenzent serwisu Allmusic Stephen Thomas Erlewine, recenzując album stwierdził że na podstawie przesłuchanego materiału, trudno uwierzyć jest w to, że muzycy nie grali sobą ponad 3 lata. Ponadto recenzent zauważa że utwory zaaranżowane w nowych wersjach „brzmią nieco żywiej, lecz nie wnoszą niczego nowego”^[1]. Recenzent magazynu Rolling Stone Sandy Masuo podkreśla że niektóre utwory w ogóle nie różnią się od wersji studyjnych. Jako przykład takiego utworu podaje kompozycję „No Excuses”. Ponadto recenzent podkreśla melancholijny nastrój, jaki panuje w trakcie wykonywania utworu „Rooster”, który w wersji studyjnej poprzez swój ciężar nie oddaje w pełni tego uczucia. Masuo podkreśla także aspekty gry Cantrella oraz wokale Staleya^[15]. Niespełna dwa miesiące po premierze, 23 września 1996 roku album uzyskał certyfikację platynowej płyty, za sprzedaż miliona kopii w Stanach Zjednoczonych. Status platyny album uzyskał również w Kanadzie^[7]. W celach promocyjnych został wydany singel z utworem „Over Now” w wersji pochodzącej z koncertu. Osiągnął on 4. pozycję listy Mainstream Rock Tracks^[19]. Ponadto na liście odnotowano trzy inne kompozycje które nie zostały wydane na oficjalnych singlach koncertowych, ale które znalazły się na albumie. Były to utwory „Down in a Hole”, „Nutshell” oraz „Would?”^[11].

W roku 1999 na rynku ukazała się reedycja albumu, tym razem na DVD. 12 kwietnia 2001 roku album Unplugged w formie video uzyskał certyfikację złotej płyty, za sprzedaż 500,000 tysięcy kopii^[7]. 18 września 2007 roku album został wydany w specjalnym pakiecie CD/DVD^[8].

Jak podaje Nielsen SoundScan, album Unplugged przekroczył nakład miliona kopii, co czyni go jednym z sześciu wydawnictw z serii MTV Unplugged, którego łączna sprzedaż przekroczyła nakład miliona kopii (inni artyści którym się to udało to między innymi Eric Clapton czy Rod Stewart)^[20].

Lista utworów [edytuj]

#

Tytuł utworu

Tekst

Muzyka

Czas

1.

„Nutshell”

Layne Staley

Jerry Cantrell, Mike Inez, Sean Kinney