The Devil Put Dinosaurs Here

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
The Devil Put Dinosaurs Here
Okładka albumu
Album studyjny grupy Alice in Chains
Wydany 28 maja 2013
Nagrywany wrzesień 2011–listopad 2012 w Henson Recording Studios, Los Angeles[1]
Gatunek metal alternatywny, hard rock[2], stoner rock, sludge metal[3][4]
Długość 67:16
Wytwórnia Capitol
Producent Nick Raskulinecz
Płyta po płycie
Single z albumu The Devil Put Dinosaurs Here
  1. Hollow
    Wydany: 18 grudnia 2012
  2. Stone
    Wydany: 26 marca 2013
  3. Voices
    Wydany: 13 sierpnia 2013

The Devil Put Dinosaurs Here – piąty album studyjny amerykańskiej grupy muzycznej Alice in Chains. Wydany został 28 maja 2013 nakładem wytwórni fonograficznej Capitol[2]. Nagrania odbyły się od września 2011 do listopada 2012 w Henson Recording Studios na terenie Los Angeles. Produkcją materiału zajął się ponownie Nick Raskulinecz[5][6], współpracujący z zespołem przy poprzednim albumie Black Gives Way to Blue. Prace nad płytą zostały opóźnione z powodu operacji barku, jakiej musiał poddać się Jerry Cantrell[7]. Album w momencie wydania, zadebiutował na 2. pozycji amerykańskiego zestawienia Billboard 200[8], oraz osiągnął tą samą pozycję na Canadian Albums Chart[9]. Ponadto album osiągnął również lokaty w pierwszej dziesiątce na listach w Australii, Finlandii oraz Norwegii[10]. Wydawnictwo promowane było przez single „Hollow”, „Stone” oraz „Voices”, do których powstały teledyski.

Głównym autorem tekstów jest gitarzysta i wokalista formacji Jerry Cantrell, z wyjątkiem utworu „Phantom Limb”, który jest autorstwa Williama DuValla. Warstwa liryczna, w której wyczuwalne są stany melancholii, nihilizmu, ponurości, posępności, rozpaczy, w głównej mierze odnosi się do tematyki relacji interpersonalnych, samotności, tęsknoty. Pojawiają się także motywy depresji, gniewu, polityki, śmierci oraz wiary[2]. Muzykę w w znacznym stopniu skomponował Cantrell, przy współpracy z pozostałymi członkami zespołu[2]. W roku 2014 album uzyskał nominację nagrody Grammy w kategorii Best Engineered Album- Non Classical[11].

Kontekst[edytuj | edytuj kod]

W trakcie trwania trasy promującej album Black Gives Way to Blue, w kwietniu 2010, w wywiadzie dla stacji muzycznej MTV gitarzysta Jerry Cantrell stwierdził, że zespół rozważa nagranie piątego studyjnego albumu w niedalekiej przyszłości. „Mamy takie myśli. Zobaczymy co z tego wyjdzie. Czujemy się bardzo dobrze w obecnej chwili, więc nie widzę powodu, dla którego miałoby się to nie stać” – wyznał[12]. Również wokalista William DuVall odniósł się pozytywnie do planów nagraniowych. Muzyk stwierdził że zespół gra obecnie dużą ilość koncertów, ale jest bardzo podekscytowany planami na przyszłość[12]. Po zakończeniu trasy promującej album Black Gives Way to Blue, zespół udał się w w kolejną trasę, tym razem grając na europejskich festiwalach muzycznych w ramach trasy 2010 European Tour. We wrześniu 2010 w jednym z wywiadów, wokalista William DuVall stwierdził że zespół ma przygotowanych sporą ilość nowych riffów, które mają szansę być wykorzystane na nowym albumie. „Z dużym prawdopodobieństwem mogę uznać, że byłoby bez sensu zajść tak daleko, a potem wycofać się na kolejnych 15 lat” – stwierdził[13]. Następnie grupa udała się w krótką, składającą się z 16 występów trasę Blackdiamondskye, wraz z zespołami Deftones oraz Mastodon[14]. Podczas trwania trasy, zespół 8 października zagrał koncert w KeyArena w Seattle, który został zarejestrowany w formacie 3D[15]. W jednym z wywiadów, basista Mike Inez odnosząc się do decyzji kontynuowania dalszej działalności zespołu wyznał: „Myślę że jako zespół możemy iść dalej i wszystko jest okej. To naprawdę świadczy o naszej przyjaźni, że podjęliśmy decyzję o wspólnym graniu dalej, i o tym że możemy iść do przodu ramię w ramię”[16].

21 marca 2011 brytyjski miesięcznik Metal Hammer, poinformował że zespół rozpoczął proces nagrywania nowego albumu, który ma się ukazać pod koniec roku[17]. Zespół w roku 2011 zagrał jedynie 4 koncerty. 13 sierpnia grupa wystąpiła w Thackerville, prezentując akustyczny koncert[18]. 20 sierpnia zespół wystąpił w Kanadzie na festiwalu Rock on the Range[19]. 12 i 14 listopada grupa zagrała dwa koncerty w Ameryce Południowej (Chile, Brazylia) w ramach Maquinaria Festival oraz SWU Festival[20][21].

Nagrywanie[edytuj | edytuj kod]

Zespół rozpoczął próbną sesję pod okiem producenta Nicka Raskulinecza w lipcu 2011 w Ocean Studios w Burbank, mając gotowe trzy utwory. Wówczas w studiu zespół odwiedziła wokalistka grupy Heart Ann Wilson, która w wywiadzie dla magazynu Classic Rock, wyznała że nowy materiał brzmi „niesamowicie”[22][23]. Zespół po pewnym czasie przeniósł się ze studia do domu Cantrella. „To było zbyt duże ciśnienie” – wyznał Raskulinecz[1]. Grupa postanowiła kontynuować nagrania w specjalnie zbudowanym domowym studiu w domu gitarzysty. „Musieliśmy sięgnąć z powrotem do korzeni. On [Cantrell] miał rano wstać, mieć swoje zboże a następnie pisać utwory” – kontynuował producent[1]. Następnie Raskulinecz wraz z Kinney'em zajęli się przygotowaniem programu do bębnów. Na koniec zespół wraz z producentem przenieśli się do północnej części Hollywood, gdzie trwały ostatnie prace wykończeniowe nad napisanymi utworami. Cały proces przygotowawczy zakończył się we wrześniu. Potem grupa udała się do Henson Recording Studios, rozpoczynając proces nagrywania[1].

Konsola do miksowania, Henson Recording Studios

Grupa będąc w studiu, używała głównie kolumn firmy SSL. Raskulinecz oraz inżynier dźwięku Paul Figueroa, zdecydowali się na dodanie również kolumn i głośników firm Neve oraz API, a także przedwzmacniacza Shadow Hills Industries Quad Gama do nagrania partii wokalnych oraz gitarowych. Ponadto do nagrania partii perkusji użyto kompresora dynamiki Hairball Audio 1176 Rev A Compressor, a także przedwzmacniacza dźwiękowego Martech MSS-10 mic preamp[1]. „Użyliśmy przedwzmacniacza Martech na każdym wpisie partii wokalnych. Zrobiłem to po raz pierwszy. Martech jest szybki i zarazem mocny. Posiada również mnóstwo zapasu. Możesz dzięki temu uzyskać głośny i ciężki efekt brzmienia strun głosowych, jak np. Corey Taylor lub ktoś inny, kto dysponuje miękkim i delikatnym głosem, pokroju Geddy’ego Lee” – stwierdził Raskulinecz[1]. Album The Devil Put Dinosaurs Here cechuje się nasyceniem pogłosu (ang. reverb density), przypominając tym samym klimat poprzednich utworów grupy. Randy Staub który zajął się procesem miksowania albumu, wraz z Raskulineczem korzystali z efektu SoundToys. „Efekty SoundToys i Eventide należą do moich ulubionych. Kiedy występują harmonie partii wokalnych, chcę stworzyć wokalne opóźnienia i pogłosy, aby można było poczuć przestrzeń i atmosferę, sprawiającą że będzie to brzmiało naprawdę dobrze. W tytułowym utworze jest tego doskonały przykład. W pierwszym wersecie idzie pogłos na głos. To naprawdę świetny zabieg” – stwierdził Raskulinecz[1]. Figueroa oraz Raskulinecz, wraz z zespołem, wykorzystali także znajdujące się w studiu pogłosy płytowe (ang. plate reverberator) do nagrania partii gitarowych, wokalnych oraz bębnów. Partie perkusji oraz bębnów, zostały zarejestrowane przy pomocy cyfrowej obróbki dźwięku Pro Tools. „Nagraliśmy bębny w Pro Tools, następnie odbiliśmy je na taśmę, a następnie przy pomocy zmiennej regulacji głośności wyciszyliśmy je, i ponownie powróciliśmy do Pro Tools” – wyznał Raskulinecz[1]. Cantrell opisał swój wokal i styl gitarowy jako „mięso i ziemniaki”. Najpierw swoje partie nagrywał Kinney, potem partie gitary rejestrował Cantrell, w następnej kolejności partie gitary basowej nagrywał Inez. Na końcu zarejestrowano partie wokalne[1]. „Jerry zaśpiewał w tonacji podobnej do tej, którą słyszymy w starszych utworach, chociażby „Rooster”, „Down in a Hole” czy „Man in the Box” – twierdzi Raskulinecz. „On te wszystkie hity śpiewał, wspierając wokalnie Layne’a. A teraz kiedy Jerry śpiewa z Williamem, to w pewnym stopniu ta harmonizacja przypomina dawną. William jest skrajnym przeciwieństwem Layne’a. Ale dysponuje on mocnym głosem, o niesamowitym zasięgu – kontynuuje[1]. „Niektóre partie nagrywaliśmy po kilka razy, aby uzyskać jak najlepszy efekt końcowy” – twierdzi Cantrell[1]. Muzyk swoje partie wokalne nagrywał korzystając z mikrofonów Soundelux 251. „Nie używamy podczas nagrywania wokali EQ, tylko mikrofon, przedwzmacniacz mikrofonowy i kompresor” – twierdzi Figueroa. DuVall swoje partie rejestrował używając mikrofonów Neumann U47 i Shure SM7[1].

W trakcie sesji nagraniowej, Cantrell w głównej mierze korzystał z ulubionych modeli gitar G&L Rampage, oraz kilku modeli Gibson Les Paul. Ponadto muzyk wzbogacił swoje brzmienie także o modele Gibson SG oraz Gibson Flying V. W trakcie sesji korzystano ze wzmacniaczy gitarowych amerykańskich firm Bogner, Friedman Amplification, Vintage Marshall, EVH (Eddie Van Halen), oraz brytyjskiej Hiwatt. Wykorzystano także wzmacniacz 1968 Laney Clip[1].

Sesja nagraniowa została przerwana na pewien czas. Spowodowane to było koniecznością udania się Cantrella na operację barku, która uniemożliwiała muzykowi grę na gitarze. „Moje ciało stworzyło pewien rodzaj wypoczynku dla mnie. Dobrze jest raz na jakiś czas odsunąć się, poczekać. Nie wracać od razu”– stwierdził muzyk[16].

4 grudnia 2012, na łamach magazynu Guitar World, gitarzysta Jerry Cantrell stwierdził że zespół niedawno zakończył wspólną sesję z producentem Nickiem Raskulineczem, a nowy album ma się ukazać na wiosnę 2013[24].

Muzyka i słowa[edytuj | edytuj kod]

W wywiadzie dla Los Angeles Times, Cantrell odniósł się do pomysłów na melodie na nowy album. „To jak chodzenie po plaży i oglądanie ciekawych kamieni. Po roku czy po dwóch latach, zaglądasz do worka aby zobaczyć co już udało Ci się zebrać. Niektóre z nich odrzucasz, a część staje się solidnym fundamentem na którym możesz opierać nowe wizje” – wyznał[16]. Pomysł na główny riff utworu „Hollow”, gitarzysta wymyślił podczas ostatniego koncertu na trasie Blackdiamondskye, który się odbył 16 października 2010 w Las Vegas. W trakcie rehabilitacji po przebytej operacji barku, muzyk będąc w swoim domu, napisał riff do utworu „Stone”, który nucił następnie do iPhone’a[16].

W wywiadzie dla magazynu Revolver, Cantrell przyznał: „Sądzę, że nie będziecie zaskoczeni tym co usłyszycie. To po prostu my, choć album będzie naprawdę unikalny. Znajdą się na nim elementy charakterystyczne dla wszystkich naszych wcześniejszych albumów, a jednocześnie ten materiał różni się od wszystkiego co do tej pory nagraliśmy. Generalnie, to kolejny rozdział w historii Alice in Chains i wszystko wskazuje na to, że będzie on bardzo ważny”. Muzyk przyznał również w wywiadzie dla Rolling Stone że: „moim zdaniem, Black Gives Way to Blue dorównuje wszystkim naszym dotychczasowym dokonaniom, ten z pewnością też wytrzyma porównania”[5]. W tym samym wywiadzie, Cantrell stwierdził: „Nagraliśmy wyjątkową płytę, zupełnie inną od wszystkiego, co stworzyliśmy do tej pory. Idealnie odzwierciedla czas, w którym powstała. Słychać jest więc, jak zespół dojrzał i jak poszedł dalej, na nowe terytoria, których wcześniej nie odwiedzał. Nie straciliśmy jednak naszej tożsamości. Jest tu prawdziwy brud, syf, co jest jak najbardziej zamierzone. Staraliśmy się nagrać album, który nas zachwyci, jednocześnie wysoko postawiliśmy sobie poprzeczkę”[5].

Odnosząc się do tematyki tytułowego utworu, DuVall stwierdził: „Widzisz, wybrani urzędnicy mówią w mediach krajowych rzeczy, w które po prostu niekiedy trudno uwierzyć, i to co się dzieje na co dzień. Komu dziś można zagwarantować ochronę zgodnie z przysługującym mu prawem? Poczuliśmy odpowiedni czas, aby zacząć to komentować”[16].

Wydanie i odbiór[edytuj | edytuj kod]

Recenzje
Wydawca Ocena
AllMusic 3/5 gwiazdek[2]
Consequence of Sound 3.5/5 gwiazdek[25]
Kerrang! 4/5 gwiazdek[26]
loudwire.com 4.5/5 gwiazdek[27]
Magazyn Gitarzysta 6/10 gwiazdek[28]
New Musical Express 7/10 gwiazdek[29]
Pitchfork Media 5.9/10[30]
PopMatters 8/10 gwiazdek[31]
Premier Guitar 4/5 gwiazdek[32]
rockmetal.pl 8/10 gwiazdek[33]
Rolling Stone 3/5 gwiazdek[34]
Spin 6/10 gwiazdek[35]
The A.V. Club (B-)[4]
The Independent 3/5 gwiazdek[36]
The New Zealand Herald 4/5 gwiazdek[37]
The Skinny 4/5 gwiazdek[38]
The Washington Post (Korzystne)[39]
Toronto Star 3/4 gwiazdek[40]
Q 3/5 gwiazdek[26]
ultimate-guitar.com 8.5/10 gwiazdek[41]

13 lutego zespół za pośrednictwem swojego oficjalnego konta na facebooku, zamieścił w formie zabawy anagram składający się z zestawu liter H V L E N T P S U S D A H I E E O E D T I U R R, z których po prawidłowym ułożeniu, można było uzyskać tytuł nowego albumu[42]. Dzień później, grupa poinformowała że tytuł nowego albumu będzie brzmiał The Devil Put Dinosaurs Here, a jego premiera odbędzie się w maju 2013[43]. 4 marca w wywiadzie dla magazynu Rolling Stone, Cantrell ujawnił tytuły dwóch utworów – „Stone” oraz „Lab Monkey”[5][44]. 15 marca amerykańska strona Amazon.com poinformowała że album zostanie wydany 14 maja (ostatecznie premiera została przesunięta na 28[45]). Ponadto ujawniono tytuły wszystkich utworów[46]. Również w marcu, zespół wystąpił w krótkim, 11-minutowym mockumencie pt. AIC 23. Film przedstawia rozmowę współpracownika serwisu Funny or Die Alana Poole’a McLarda z członkami zespołu, która ma charakter żartobliwy. Dokument jest ilustrowany fragmentami nowych utworów – „Hollow”, „Stone”, „Voices” oraz „Phantom Limb”. W filmie znajdują się również krótkie wypowiedzi między innymi członków grup Mastodon, Metallica, Pearl Jam oraz Soundgarden[47][48]. W udzielonym pod koniec marca wywiadzie dla Pure Volume, Sean Kinney stwierdził że nowy album nie jest wydawnictwem koncepcyjnym, ale jest pełną płytą[49]. Album ukazał się na rynku 28 maja 2013, nakładem wytwórni Capitol[2]. W pierwszym tygodniu od premiery, album sprzedał się w ilości 61,000 tysięcy kopii w Stanach Zjednoczonych[50], oraz 7,300 tysięcy w Kanadzie[9]. Zadebiutował on między innymi na 2. pozycji amerykańskiego zestawienia Billboard 200[8], 2. pozycji Canadian Albums Chart[9], 10. pozycji w Australii[10] oraz 22. w Wielkiej Brytanii[51]. W przeciągu dwóch miesięcy od premiery, album sprzedał się w ilości 120,000 tysięcy kopii[52]. Wydawnictwo promowane było singlem „Hollow”, który swą premierę miał 18 grudnia 2012 za pośrednictwem serwisu YouTube[53][54]. W dystrybucji cyfrowej singel ukazał się 8 stycznia 2013[54]. Singel dotarł do 1. pozycji zestawienia Mainstream Rock Songs, na której utrzymał się przez trzy tygodnie[55], oraz 10. pozycji Alternative Songs[56]. Wysoką, 4. lokatę utwór osiągnął także w Kanadzie[57]. 26 marca grupa udostępniła drugi singel z płyty, z utworem „Stone”. Dotarł on do 1. pozycji zestawienia Mainstream Rock Songs[58], a także osiągnął najwyższą lokatę na listach w Kanadzie[59][60]. 13 sierpnia na rynku ukazał się singel z utworem „Voices”. Dotarł on do 3. pozycji zestawienia Mainstream Rock Songs[58]. Do wszystkich utworów powstały również teledyski. Wyreżyserował je Robert „Roboshobo” Schober[61][62][63].

Album w większości otrzymał pozytywne opinie. Na podstawie ocen z recenzji na stronie Metacritic, zliczono średnią przedstawiającą przyjęcie albumu przez medium krytyków. The Devil Put Dinosaurs Here osiągnął wynik 70/100, co pozwala sklasyfikować go jako „ogólnie przychylne recenzje”[26].

Stephen Thomas Erlewine z serwisu AllMusic, przyznał albumowi 3 gwiazdki na 5 możliwych. Swoją ocenę motywował: „The Devil Put Dinosaurs Here swym brzmieniem bardzo mocno nawiązuje do Black Gives Way to Blue. Momentami można odnieść wrażenie pewnych różnic, w postaci lżejszych utworów. „Scalpel” swym brzmieniem nawiązuje do klimatu panującego na minialbumie Jar of Flies, a także dysponuje najbogatszą melodią. Widać także nawiązania do rozwiązań panujących na albumie Dirt. Album cechuje się harmonizacją linii wokalnych, oraz charakterystycznym brzmieniem gitar. A także precyzją w postaci produkcji. Ten cyfrowy połysk nie był nawet widoczny tak dobrze na poprzednim wydawnictwie. To dodaje albumowi rozległej przestrzeni, dzięki czemu nie ma się tak klaustrofobicznego odczucia jak wcześniej”[2]. Szkocki magazyn The Skinny ocenił album na 4 gwiazdki argumentując: „Jeśli wydany w 2009 Black Gives Way to Blue był swoistym odrodzeniem Alice in Chains, po śmierci Layne’a Staleya, to piąty album formacji z Seattle jest wynikiem zaciętej walki skazującej zespół na wciąż zdolną i osiągalną wielkość. Utwory nacechowane ciężkim i powolnym brzmieniem, znakomicie komponują się z harmonizacją linii wokalnych. Cantrell znalazł godnego wokalistę wspierającego w postaci Williama DuValla”[38]. Chad Childers z serwisu loudwire.com w swej recenzji przyznał albumowi 4.5 gwiazdki, pisząc między innymi: „The Devil Put Dinosaurs Here weteranów rocka udowadnia że zespół wciąż jest w stanie utrzymać swoją doskonałość”. Recenzent ponadto zauważa że takie utwory jak „Low Ceiling” czy „Breath on a Window” stanowią doskonała alternatywną odskocznię od cięższych utworów”[27]. Cole Waterman z czasopisma on-line PopMatters w swej recenzji ocenił album na 8 gwiazdek (w skali do 10). W swej recenzji Waterman pisze między innymi: „Solidna, ale nie super. Album spełnia swój podstawowy cel, jakim jest zadbanie o nazwę zespołu”[31]. Z kolei Jon Dolan z Rolling Stone, w swej recenzji napisał między innymi że tym albumem zespół udowodnił swoją siłę i doświadczenie. Recenzent pochwalił także grę Cantrella, przywołując na myśl takie utwory jak „Hollow” czy „Pretty Done”. Dolan podkreślił również jak ważną rolę odgrywają zharmonizowane linie wokalne, a śpiew DuValla w refrenach utworu „Phantom Limb” porównał do mrocznego stylu Layne’a Staleya[34]. Chris Schulz z The New Zealand Herald przyznał albumowi 4 gwiazdki na 5 możliwych. W swej recenzji autor napisał między innymi że spośród wszystkich istniejących obecnie przedstawicieli sceny Seattle, nikt nie miał tak ciężkiego bagażu doświadczeń jak Alice in Chains. Recenzent ponadto pozytywnie ocenia warstwę brzmieniową, porównując między innymi brzmienie utworu „Hollow” do grupy Soundgarden, natomiast „Stone” opisuje słowami „To brzmi jak Metallica z zakłóceniami spod znaku Stone Temple Pilots[37].

Stephen M. Deusner z vortalu Pitchfork Media ocenił album w skali 10 gwiazdkowej na 5.9. W swej recenzji autor napisał między innymi że główną wadą albumu jest jego długość. Deusner stwierdza że przez to iż każdy utwór trwa więcej jak 5 minut, często grzebie swoje najlepsze chwile, przez co występuje tutaj zbyt duża ilość powtórzeń, a zbyt mała ilość zaskoczeń[30].

W roku 2014, basista Mike Inez na pytanie dotyczące różnic między albumem The Devil Put Dinosaurs Here a Black Gives Way to Blue stwierdził: „Podstawową różnicą pomiędzy Black Gives Way to Blue a The Devil Put Dinosaurs Here jest to, że przed nagraniem tego drugiego mieliśmy już za sobą 250 koncertów w 43 różnych krajach z Williamem w składzie. Czuliśmy się bardziej jak jednostka, nie było w nas tyle niepewności odnośnie tego, co robimy. Przed Black Gives Way to Blue stawialiśmy sobie pytanie, czy dobrze robimy kontynuując bez Layne’a. Nie wiedzieliśmy, czy to w ogóle zadziała. Z czasem stało się to dużo bardziej naturalne i komfortowe”[64].

Trasa koncertowa[edytuj | edytuj kod]

Alice in Chains podczas występu w programie Jimmy Kimmel Live!, 10 kwietnia 2013

14 stycznia zespół za pośrednictwem swojej oficjalnej strony internetowej, poinformował o pierwszych datach wiosennych koncertów[65]. 25 kwietnia koncertem w Miami Beach zespół rozpoczął oficjalną trasę koncertową The Devil Put Dinosaurs Here Tour, mającą na celu promocję nowego albumu studyjnego[66]. Witryna grungereport.net poinformowała że podczas pierwszego etapu trasy w Ameryce Północnej, podczas niektórych występów, w roli supportu wystąpią grupy Bullet for My Valentine oraz Halestorm[67].

10 kwietnia zespół wystąpił w Los Angeles, w programie telewizyjnym Jimmy Kimmel Live!, podczas którego na żywo zadebiutowały dwa nowe utwory – „Hollow” oraz „Stone[68][69]. Podczas koncertu jaki się odbył 15 maja w Milwaukee, zespół premierowo wykonał utwór „Phantom Limb”. Ponadto w utworze „Rooster” wystąpił gościnnie ojciec gitarzysty Jerry’ego Cantrella[70].

W wywiadzie udzielonym w maju witrynie Blabbermouth.net, Jerry Cantrell na pytanie czemu zespół na majowych koncertach nie gra więcej utworów z nowego albumu, stwierdził że w dawnych czasach taka praktyka była często stosowana. „Wraz z pojawieniem się internetu, i możliwości udostępniania, nie można zrobić więcej. Gramy na koncertach obecnie „Hollow” oraz „Stone”. Niedawno zaczęliśmy grać również „Phantom Limb”. Kiedy promowaliśmy album Facelift, na trasie graliśmy prawie pół materiału, który potem znalazł się na albumie Dirt. To oczywiście fajna rzecz, ale nie masz w tym prawie żadnej kontroli nad swoja muzyką. Wolimy zaczekać aby uzyskać najlepszą wersję jakości tego co stworzyliśmy, zanim zaczną pojawiać się gówniane wersje na iPhone’a z gównianych imprez”[71][72].

Od 9 sierpnia do 15 września, zespół występował jako jedna z głównych gwiazd w ramach Uproar Festival[73]. 19 września zespół rozpoczął kolejny etap trasy, który odbył się w państwach Ameryki Południowej. Kwartet wystąpił między innymi na festiwalu Rock in Rio w Brazylii, jako support grupy Metallica[74], a także po raz pierwszy w swej historii odwiedził takie państwa jak Argentyna czy Peru. W listopadzie zespół zagrał serię 6 występów w Wielkiej Brytanii[75]. Od 22 lutego do 3 marca grupa koncertowała w Australii, występując po raz drugi na popularnym festiwalu Soundwave[76].

Okładka[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie okładka albumu przedstawiała czaszkę Triceratopsa na czerwonym tle. Za pomocą techniki steganografii została dodatkowo ukryta druga czaszka, która w połączeniu z pierwszą tworzy wizerunek diabła. Tytuł albumu The Devil Put Dinosaurs Here odnosi się do wiary kreowanej przez religijne indywidua, by przekonać ludzkość że Szatan umieścił bądź też zakorzenił kości dinozaurów w głębi ziemi, by wyperswadować wiarę[77]. Wewnętrzna część okładki również przedstawia nakładające się na siebie czaszki dinozaurów (Pachycefalozaury oraz Ankylozaury). Projektantem i wykonawcą okładki jest amerykański muzyk Ryan Clark[78].

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

źródło: iTunes[79]

# Tytuł utworu Tekst Muzyka Czas
1. Hollow Jerry Cantrell Jerry Cantrell 5:41
2. „Pretty Done” Jerry Cantrell Jerry Cantrell 4:35
3. Stone Jerry Cantrell Jerry Cantrell 4:22
4. Voices Jerry Cantrell Jerry Cantrell 5:42
5. „The Devil Put Dinosaurs Here” Jerry Cantrell Jerry Cantrell, Mike Inez, Sean Kinney 6:38
6. „Lab Monkey” Jerry Cantrell Jerry Cantrell 5:58
7. „Low Ceiling” Jerry Cantrell Jerry Cantrell, Mike Inez, Sean Kinney 5:15
8. „Breath on a Window” Jerry Cantrell Jerry Cantrell 5:19
9. „Scalpel” Jerry Cantrell Jerry Cantrell, Mike Inez, Sean Kinney 5:21
10. Phantom Limb William DuVall Jerry Cantrell, William DuVall, Mike Inez, Sean Kinney 7:07
11. „Hung on a Hook” Jerry Cantrell Jerry Cantrell 5:34
12. „Choke” Jerry Cantrell Jerry Cantrell, Mike Inez, Sean Kinney 5:44

Twórcy[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[78][80]:

Alice in Chains

Produkcja

  • Aranżacja: Jerry Cantrell, William DuVall, Mike Inez, Sean Kinney
  • Teksty utworów: Jerry Cantrell, William DuVall

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

  • Grammy Awards 2014
    • Nominacja w kategorii Best Engineered Album- Non Classical – album The Devil Put Dinosaurs Here (Nick Raskulinecz oraz Paul Figueroa)

Notowania[edytuj | edytuj kod]

Album[edytuj | edytuj kod]

Lista (2013) Pozycja
ARIA Charts (Australia)[10] 10
Billboard 200 (Stany Zjednoczone)[8][81] 2
Billboard Top Alternative Albums (Stany Zjednoczone)[82] 1
Billboard Top Digital Albums (Stany Zjednoczone)[83] 5
Billboard Top Hard Rock Albums (Stany Zjednoczone)[84] 1
Billboard Top Rock Albums (Stany Zjednoczone)[85] 1
Billboard Top Tastemaker Albums (Stany Zjednoczone)[86] 2
Canadian Albums Chart (Kanada)[9] 2
Croatian Albums Chart (Chorwacja)[10] 11
Czech Albums Chart (Czechy)[87] 31
Finnish Albums Charts (Finlandia)[88] 6
IFPI Greece (Grecja)[89] 28
Irish Albums Chart (Irlandia)[90] 24
Magyar Hanglemezkiadók Szövetsége (Węgry)[91] 28
Media Control Charts (Niemcy)[92] 23
MegaCharts (Holandia)[93] 52
OLiS (Polska)[94] 13
Oricon (Japonia)[95] 70
Productores de Música de España (Hiszpania)[96] 56
Recorded Music NZ (Nowa Zelandia)[97] 12
Schweizer Hitparade (Szwajcaria)[98] 11
Sverigetopplistan (Szwecja)[99] 35
Syndicat national de l'édition phonographique (Francja)[100] 67
Tracklisten (Dania)[101] 14
UK Albums Chart (Wielka Brytania)[51] 22
Ultratop (Vl) (Belgia)[102] 52
Ultratop (Wa) (Belgia)[103] 33
VG-Lista (Norwegia)[104] 6
Ö3 Austria Top 40 (Austria)[105] 14

Notowania końcoworoczne[edytuj | edytuj kod]

Rok Lista Pozycja
2013 Billboard 200 (Stany Zjednoczone) 188[106]

Single[edytuj | edytuj kod]

Rok Singel Najwyższa pozycja
Alternative Songs
[56]
Mainstream Rock Songs
[58]
Rock Songs
[107]
2012 Hollow 10 1 37
2013 Stone 1 45
Voices 3
"—" oznacza że utwór nie dostał się na listę.

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Publikacja Kraj Wyróżnienie Rok Pozycja
loudwire.com
Stany Zjednoczone
„10 najlepszych rockowych albumów 2013 roku”[108]
2013 1
Billboard
Stany Zjednoczone
„Najlepiej sprzedające się albumy hard rock/heavy metal 2013 roku”[109]
2013 14
Kerrang!
Wielka Brytania
„5 najlepszych albumów rock arena 2013 roku”[110]
2014 5

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 Ken Micallef: Alice in Chains: New Lineup Records 'The Devils Put Dinosuars Here' (ang.). [dostęp 2013-04-25].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Stephen Thomas Erlewine: The Devil Put Dinosaurs Here – Alice in Chains (ang.). allmusic.com. [dostęp 2013-05-28].
  3. Chris Familton: Alice in Chains – The Devil Put Dinosaurs Here (ang.). themusic.com.au. [dostęp 2013-05-26].
  4. 4,0 4,1 Annie Zaleski: Alice In Chains The Devil Put Dinosaurs Here (ang.). avclub.com. [dostęp 2013-06-02].
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Steve Baltin: Jerry Cantrell on New Alice in Chains Album: 'There's Some Real Filth in There' (ang.). rollingstone.com. [dostęp 2013-03-25].
  6. ALICE IN CHAINS Guitarist Discusses Making Of 'The Devil Put Dinosaurs Here' (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2013-05-28].
  7. Brett Buchanan: NEW ALICE IN CHAINS ALBUM WILL COME OUT IN LATE 2012 OR EARLY 2013 (ang.). alternativenation.net. [dostęp 2014-02-11].
  8. 8,0 8,1 8,2 ALICE IN CHAINS' 'The Devil Put Dinosaurs Here' Lands At No. 2 On BILLBOARD Chart (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2013-06-05].
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 ALICE IN CHAINS' 'The Devil Put Dinosaurs Here' Lands At No. 2 On BILLBOARD Chart (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2014-07-29].
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 Alice in Chains – The Devil Put Dinosaurs Here (ang.). australian-charts.com. [dostęp 2013-06-03].
  11. Matt Bishop: ALICE IN CHAINS ANNOUNCE 2014 U.S. SPRING TOUR (ang.). therockrevival.com. [dostęp 2014-02-11].
  12. 12,0 12,1 ALICE IN CHAINS Guitarist Says 'There Are Thoughts' Of A New Album (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2013-03-26].
  13. Alice In Chains: bez sensu zniknąć na kolejnych 15 lat (ang.). onet.pl. [dostęp 2013-03-26].
  14. ALICE IN CHAINS Guitarist Talks 'BlackDiamondSkye' Tour (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2013-03-26].
  15. ALICE CHAINS: Seattle Concert To Be Filmed In 3D (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2014-06-19].
  16. 16,0 16,1 16,2 16,3 16,4 Steve Appleford: Through the good and the bad, Alice in Chains unbroken (ang.). latimes.com. [dostęp 2013-05-29].
  17. Alice In Chains To Begin Work On New Album (pol.). metalhammer.co.uk. [dostęp 2013-03-26]. [zarchiwizowane z adresu 2014-07-29].
  18. Alice in Chains Setlist at WinStar World Casino, Thackerville, OK, USA (ang.). setlist.fm. [dostęp 2013-03-26].
  19. Alice in Chains Setlist at Rock on the Range Canada 2011 (ang.). setlist.fm. [dostęp 2013-03-26].
  20. Alice in Chains Setlist at Maquinaria Festival Santiago 2011 (ang.). setlist.fm. [dostęp 2013-03-26].
  21. Alice in Chains Concert at SWU Festival 2011 (ang.). setlist.fm. [dostęp 2013-03-26].
  22. ALICE IN CHAINS Is Working On New Music, Says HEART's ANN WILSON (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2013-05-26].
  23. Matt Wardlaw: Alice in Chains Working on ‘Amazing’ New Music, says Heart’s Ann Wilson (ang.). ultimateclassicrock.com. [dostęp 2013-05-28].
  24. Josh Hart: Jerry Cantrell on New Alice in Chains: "It’s Like Having to Deal with the Sophomore Jinx for the Second Time" (ang.). guitarworld.com. [dostęp 2013-05-28].
  25. Matt Melis: Album Review: Alice in Chains – The Devil Put Dinosaurs Here (ang.). consequenceofsound.net. [dostęp 2013-05-31].
  26. 26,0 26,1 26,2 The Devil Put Dinosaurs Here – Alice in Chains (ang.). metacritic.com. [dostęp 2013-06-06].
  27. 27,0 27,1 Chad Childers: Alice in Chains, ‘The Devil Put Dinosaurs Here’ – Album Review (ang.). loudwire.com. [dostęp 2013-05-28].
  28. Jurek Gibadło: Alice In Chains – The Devil Put Dinosaurs Here (pol.). magazyngitarzysta.pl. [dostęp 2013-07-03].
  29. Barry Nicolson: Alice In Chains – 'The Devil Put Dinosaurs Here' (ang.). nme.com. [dostęp 2014-07-29].
  30. 30,0 30,1 Stephen M. Deusner: Alice in Chains The Devil Put Dinosaurs Here (ang.). pitchfork.com. [dostęp 2013-06-04].
  31. 31,0 31,1 Cole Waterman: Alice in Chains: The Devil Put Dinosaurs Here (ang.). popmatters.com. [dostęp 2013-05-28].
  32. Jordan Wagner: Album Review: Alice In Chains – “The Devil Put Dinosaurs Here” (ang.). premierguitar.com. [dostęp 2013-05-28].
  33. don Corpseone: Recenzja Alice in Chains The Devil Put Dinosaurs Here (pol.). rockmetal.pl. [dostęp 2013-05-28].
  34. 34,0 34,1 Jon Dolan: Alice in Chains, 'The Devil Put Dinosaurs Here' (ang.). rollingstone.com. [dostęp 2013-06-20].
  35. Dan Weiss: Alice in Chains, ‘The Devil Put Dinosaurs Here’ (ang.). spin.com. [dostęp 2013-06-08].
  36. Kevin Harley: Album review: Alice in Chains, The Devil Put Dinosaurs Here (Virgin) (ang.). independent.co.uk. [dostęp 2013-05-28].
  37. 37,0 37,1 Chris Schulz: Album review: Alice in Chains, The Devil Put Dinosaurs Here (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2013-06-20].
  38. 38,0 38,1 Dave Kerr: Alice in Chains – The Devil Put Dinosaurs Here (ang.). theskinny.co.uk. [dostęp 2013-05-28].
  39. Chris Kompanek: Alice in Chains album review, ‘The Devil Put Dinosaurs Here’ (ang.). washingtonpost.com. [dostęp 2014-07-29].
  40. Nick Krewen: Alice In Chains’ The Devil Put Dinosaurs Here won’t disappoint fans: album review (ang.). thestar.com. [dostęp 2013-05-29].
  41. The Devil Put Dinosaurs Here Review (pol.). ultimate-guitar.com. [dostęp 2013-06-02].
  42. ALICE IN CHAINS: New Album Title Almost Revealed (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2013-05-28].
  43. ALICE IN CHAINS: New Album Title Revealed (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2013-05-28].
  44. ALICE IN CHAINS Guitarist: New Album Is 'Completely Different From Anything We Ever Did' (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2013-05-28].
  45. Graham 'Gruhamed' Hartmann: Alice in Chains Release New Single ‘Stone’ (ang.). loudwire.com. [dostęp 2013-05-28].
  46. Brett Buchanan: RELEASE DATE FOR ALICE IN CHAINS’ NEW ALBUM THE DEVIL PUT DINOSAURS HERE & SONG TITLES REVEALED (ang.). grungereport.net. [dostęp 2013-05-28].
  47. Alice in Chains w filmie (pol.). topguitar.pl. [dostęp 2013-05-28].
  48. METALLICA, PEARL JAM, Ex-GUNS N' ROSES Members Featured In Spoof ALICE IN CHAINS Documentary (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2013-05-28].
  49. Alice in Chains: Nie piszemy singli, nagrywamy album (pol.). topguitar.pl. [dostęp 2013-05-28].
  50. Keith Caulfield: Alice in Chains, John Fogerty and Little Mix all make Top 5 debuts. (ang.). billboard.com. [dostęp 2013-06-06].
  51. 51,0 51,1 2013 Top 40 Official UK Albums Archive (ang.). officialcharts.com. [dostęp 2013-06-03].
  52. Metal By Numbers 7/31: Metalcore gets back to its Roots (ang.). metalinsider.net. [dostęp 2013-08-17].
  53. Spencer Kaufma: Alice in Chains Unleash New Single ‘Hollow’ (ang.). loudwire.com. [dostęp 2013-05-28].
  54. 54,0 54,1 wookubus: Alice In Chains Working On “Hollow” Music Video (ang.). theprp.com. [dostęp 2013-05-28].
  55. Mainstream Rock : Mar 02, 2013 (ang.). billboard.com. [dostęp 2013-05-28].
  56. 56,0 56,1 Rock Airplay : Page 2 (ang.). billboard.com. [dostęp 2013-05-28].
  57. Canadian Active Rock & Alt Rock Chart Archive: Active Rock – March 26, 2013 (ang.). canadianrockalt.blogspot.ca. [dostęp 2013-05-28].
  58. 58,0 58,1 58,2 Alice in Chains – Chart History – Mainstream Rock Tracks (ang.). billboard.com. [dostęp 2013-06-12].
  59. America's Music Charts – 06.25.2013 (ang.). americasmusiccharts.com. [dostęp 2013-06-26].
  60. America's Music Charts – 06.11.2013 (ang.). americasmusiccharts.com. [dostęp 2013-06-26].
  61. Chad Childers: Alice in Chains Unleash ‘Hollow’ Video (ang.). loudwire.com, 2013-01-10. [dostęp 2013-05-28].
  62. ALICE IN CHAINS: 'Stone' Video Released (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2013-05-28].
  63. Damian Fanelli: Alice In Chains Premiere Music Videos for "Voices" and "The Devil Put Dinosaurs Here" (ang.). guitarworld.com. [dostęp 2013-08-17].
  64. ALICE IN CHAINS Bassist MIKE INEZ: 'If We Ever Get To A Point Where We Don't Enjoy It, We'll Just Stop' (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2014-05-04].
  65. ALICE IN CHAINS Announces U.S. Tour (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2013-01-22].
  66. Alice in Chains Setlist at The Fillmore, Miami Beach, FL, USA (ang.). setlist.fm. [dostęp 2013-05-28].
  67. Brett Buchanan: RUMOR: ALICE IN CHAINS TO TOUR WITH BULLET FOR MY VALENTINE AND HALESTORM (ang.). grungereport.net. [dostęp 2013-05-28].
  68. Alice in Chains Setlist at Jimmy Kimmel Live, Los Angeles, CA, USA (ang.). setlist.fm. [dostęp 2013-05-28].
  69. Video: ALICE IN CHAINS Performs On 'Jimmy Kimmel Live!' (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2013-05-28].
  70. Alice in Chains Setlist at Eagles Ballroom, Milwaukee, WI, USA (ang.). setlist.fm. [dostęp 2013-05-28].
  71. Why ALICE IN CHAINS' JERRY CANTRELL Won't Play Any Unleaked Songs – May 26, 2013 (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2013-05-28].
  72. Alice in Chains kontra telefony (pol.). terazrock.pl. [dostęp 2013-05-29].
  73. ALICE IN CHAINS, JANE'S ADDICTION Confirmed For ROCKSTAR ENERGY UPROAR FESTIVAL (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2014-07-29].
  74. ALICE IN CHAINS: Pro-Shot Footage Of Entire ROCK IN RIO Performance (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2013-10-07].
  75. Mike Mazzarone: Walking Papers To Support Alice In Chains On Upcoming UK Tour (ang.). alternativenation.net. [dostęp 2014-03-01].
  76. AVENGED SEVENFOLD, STONE TEMPLE PILOTS, ALICE IN CHAINS Confirmed For SOUNDWAVE FESTIVAL (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2014-03-08].
  77. ALICE IN CHAINS: The 'Secret' Behind New Album Cover Artwork Revealed (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2013-03-25].
  78. 78,0 78,1 Stephen Thomas Erlewine: The Devil Put Dinosaurs Here – Alice in Chains Credits (ang.). allmusic.com. [dostęp 2013-07-16].
  79. The Devil Put Dinosaurs Here (ang.). iTunes. [dostęp 2013-03-27].
  80. Alice In Chains – The Devil Put Dinosaurs Here (CD, Album) at Discogs (ang.). discogs.com. [dostęp 2013-06-22].
  81. Alice in Chains – Chart History – Top Billboard 200 (ang.). billboard.com. [dostęp 2013-06-12].
  82. Alice in Chains – Chart History – Top Alternative Albums (ang.). billboard.com. [dostęp 2013-06-12].
  83. Alice in Chains – Chart History – Top Digital Albums (ang.). billboard.com. [dostęp 2013-06-12].
  84. Alice in Chains – Chart History – Top Hard Rock Albums (ang.). billboard.com. [dostęp 2013-06-12].
  85. Alice in Chains – Chart History – Top Rock Albums (ang.). billboard.com. [dostęp 2013-06-12].
  86. Alice in Chains – Chart History – Top Tastemaker Albums (ang.). billboard.com. [dostęp 2013-06-12].
  87. CNS IFPI (cz.). ifpicr.cz. [dostęp 2013-07-16].
  88. Alice in Chains – The Devil Put Dinosaurs Here (ang.). finnishcharts.com. [dostęp 2013-06-11].
  89. IFPI Charts – Official IFPI Charts Top-75 Albums Sales Chart Εβδομάδα: 27/2013 (gr.). www.ifpi.gr. [dostęp 2013-07-16].
  90. GFK Chart-Tr – 06 Jun 2013ack (ang.). chart-track.co.uk. [dostęp 2013-06-16].
  91. Top 40 album – DVD (węg.). slagerlistak.hu. [dostęp 2013-06-05].
  92. Chartverfolgung / Alice in Chains / Longplay (ang.). musicline.de. [dostęp 2013-06-07].
  93. Alice in Chains – The Devil Put Dinosaurs Here (niem.). dutchcharts.nl. [dostęp 2013-07-16].
  94. Oficjalna lista sprzedaży – OLIS Longplay (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-06-07].
  95. "アリス・イン・チェインズのCDアルバムランキング、アリス・イン・チェインズのプロフィールならオリコン芸能人事典-ORICON STYLE (jap.). oricon.co.jp. [dostęp 2014-02-09].
  96. Alice in Chains – The Devil Put Dinosaurs Here (ang.). spanishcharts.com. [dostęp 2013-06-05].
  97. Alice in Chains – The Devil Put Dinosaurs Here (ang.). charts.org.nz. [dostęp 2014-07-29].
  98. Alice in Chains – The Devil Put Dinosaurs Here (niem.). hitparade.ch. [dostęp 2014-07-29].
  99. Alice in Chains – The Devil Put Dinosaurs Here (ang.). swedishcharts.com. [dostęp 2014-07-29].
  100. Alice in Chains – The Devil Put Dinosaurs Here (fr.). lescharts.com. [dostęp 2014-07-31].
  101. Alice in Chains – The Devil Put Dinosaurs Here (ang.). danishcharts.com. [dostęp 2013-06-07].
  102. Alice in Chains – The Devil Put Dinosaurs Here (niem.). ultratop.be. [dostęp 2014-07-29].
  103. Alice in Chains – The Devil Put Dinosaurs Here (niem.). ultratop.be. [dostęp 2014-07-29].
  104. Alice in Chains – The Devil Put Dinosaurs Here (ang.). norwegiancharts.com. [dostęp 2014-07-29].
  105. Alice in Chains – The Devil Put Dinosaurs Here (niem.). austriancharts.at. [dostęp 2014-07-29].
  106. Billboard 200 Albums: 2013 Year-End Charts (ang.). billboard.com. [dostęp 2014-02-11].
  107. Stephen Thomas Erlewine: Alice in Chains – Awards : Allmusic (ang.). allmusic.com. [dostęp 2013-06-12].
  108. 10 Best Rock Albums of 2013 (ang.). loudwire.com. [dostęp 2013-12-28].
  109. Alice in Chains – Chart history (ang.). billboard.com. [dostęp 2014-05-20].
  110. The 5 Best Arena Rock Albums of 2013 (ang.). kerrang.com. [dostęp 2014-08-07].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]