Żyła wrotna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Żyła wrotna
vena portae
Ilustracja
Żyła wrotna i jej dopływy żyła krezkowa górna, żyła śledzionowa i żyła krezkowa dolna

Żyła wrotna (łac. vena portae) – krótkie naczynie, mierzące 6–8 cm, o znacznej średnicy (1–1,5 cm), doprowadzające krew do wątroby. Powstaje za głową trzustki z zespolenia żyły śledzionowej (vena lienalis) i żył krezkowych (górnej i dolnej – vena mesenterica superior et interior), do których uchodzi szereg żył z nieparzystych narządów jamy brzusznej: żołądka, jelita cienkiego, jelita grubego, trzustki i śledziony. Bezpośrednio do żyły wrotnej wnikają:

  1. żyła żołądkowa prawa (vena gastrica dextra)
  2. żyła żołądkowa lewa (vena gastrica sinistra)
  3. żyła trzustkowo-dwunastnicza górna tylna (vena pancreaticoduodenalis posterior superior)
  4. żyła przedodźwiernikowa (vena prepylorica)
  5. żyła pęcherzykowa (vena cystica)
  6. żyła pępowinowa (vena umbilicalis) (w życiu płodowym).

Pień żyły wrotnej przebiega w sieci mniejszej wnikając do wątroby przez jej wnękę, w której dzieli się na gałąź prawą i gałąź lewą, a te z kolei na żyły międzyzrazikowe, żyły okołozrazikowe, żyłę środkową zrazika, z których to powstają żyły wątrobowe (venae hepaticae) odprowadzające krew do żyły głównej dolnej.

Zespolenia z żyłami głównymi[edytuj | edytuj kod]

Zespolenia mają kliniczne znaczenie w przypadku marskości wątroby. W rozwiniętym nadciśnieniu wrotnym konsekwencją tych połączeń są żylaki przełyku, żylaki odbytu i tak zwana głowa Meduzy. Są to:

  • zespolenia przełykowe – w dolnej części przełyku żyła żołądkowa lewa łączy się z żyłami przełykowymi (dopływami żyły nieparzystej) oraz z żyłami przeponowymi (dopływami żyły głównej dolnej)
  • zespolenia odbytnicze – połączenia dopływów żyły krezkowej dolnej z dopływami żyły biodrowej wewnętrznej (żyły odbytnicze dolne i żyły odbytnicze środkowe)
  • zespolenia pępkowe – połączenie żył przypępkowych (zachowane na pewnej długości światło żyły pępowinowej) z dopływami żyły udowej i żyły podobjczykowej
  • zespolenia zaotrzewnowe (ścienne) – liczne żyły łączące żyłę krezkową górną i dolną z żyłami zaotrzewnowymi.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1993, s. 429. ISBN 978-83-200-4251-1 - tom III
  • Bogusław Kazimierz Gołąb, Władysław Zygmunt Traczyk, Michał Karasek: Anatomia i fizjologia człowieka : podręcznik dla studentów farmacji. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1986, s. 166. ISBN 83-200-1075-6.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.