2 Pułk Ułanów (LP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 2 Pułku Ułanów Legionów Polskich. Zobacz też: 2 Pułk Ułanów - stronę ujednoznaczniającą.
2 Pułk Ułanów
Historia
Państwo  Austro-Węgry
Sformowanie 1 stycznia 1916
Rozformowanie 19 lutego 1918
Tradycje
Rodowód 2 Szwadron Kawalerii
3 Szwadron Kawalerii
II Dywizjon Kawalerii
5 Szwadron Kawalerii
6 Szwadron Kawalerii
Dywizjon Kawalerii III Brygady Legionów Polskich
Kontynuacja 2 Pułk Szwoleżerów Rokitniańskich
Dowódcy
Pierwszy mjr Juliusz Ostoja-Zagórski
Ostatni płk Roman Kawecki
Działania zbrojne
I wojna światowa
szarża pod Rokitną
Organizacja
Dyslokacja Wołczeck, Mińsk Mazowiecki, Medyka
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk kawaleria
Podległość Komenda Legionów Polskich
Polski Korpus Posiłkowy
Mundur ułana 2 Pułku Ułanów Legionów Polskich

2 Pułk Ułanów - oddział kawalerii Legionów Polskich.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze zawiązki polskiej jazdy powstały w Oddziałach Konnych lwowskiego i krakowskiego „Sokoła” w zaborze austriackim. W Krakowie zawiązały się dwa konne oddziały, 2 i 3 szwadron kawalerii Legionów. 1 października 1914 roku szwadrony wyruszyły na Węgry wchodząc taktycznie w skład II Brygady Legionów Polskich[1].

W czerwcu 1915 roku oba szwadrony połączyły się tworząc Dywizjon Kawalerii Legionów. Również w tym samym miesiącu koło Piotrkowa sformowano 5 i 6 szwadron kawalerii. Z tych szwadronów, oraz oddziału karabinów maszynowych i patrolu telefonicznego w październiku 1915 roku zorganizowany został II Dywizjon Kawalerii LP. 10 listopada 1915 roku doszło do połączenia się tych dwóch dywizjonów i powstał wówczas 2 Pułk Ułanów Legionów Polskich. Początkowo w skład jego wchodziły 4 szwadrony, a szwadron składał się z 4 plutonów po 24 ułanów każdy. Manifest dwóch cesarzy, niemieckiego i austriackiego z 5 listopada 1916 roku zapoczątkował kryzys w szeregach Legionów. Pułk ułanów odmówił złożenia przysięgi na wierność cesarzowi i 18 lutego 1918 roku został rozwiązany. Po upadku Austrii odrodził się w Krakowie 2 listopada 1918 roku jako 2 Pułk Ułanów Wojska Polskiego.

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy
Ułani
Obsada personalna 2 szwadronu 1 października 1914 roku[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Józef Milewski: 2 Pułk Szwoleżerów Rokitniańskich. Warszawa: „Ajaks”, 1993. ISBN 83-85621-09-1.
  • Adam Mniszek, Klemens Rudnicki: Zarys historii wojennej 2-go Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1929, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918-1920.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]