Alberta No. 1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spacer.gif Właściwy tytuł tego artykułu to Alberta # 1. Z powodu ograniczeń technicznych tytuł wyświetlany na górze strony jest nieprawidłowy.
Alberta # 1
Utwór Boba Dylana
z albumu Self Portrait
Wydany 8 czerwca 1970
Nagrywany 5 marca 1970
Gatunek blues
Długość 2:57
Twórca Bob Dylan
Producent Bob Johnston
Wydawnictwo Columbia Records

Alberta # 1 – utwór zaaranżowany przez Boba Dylana, nagrany przez niego na początku marca 1970 i wydany na albumie Self Portrait w czerwcu 1970 r.

Historia i charakter utworu[edytuj | edytuj kod]

Utwór ten został nagrany na siódmej sesji do albumu 5 marca 1970 r. Plonem tej sesji były także: "Alberta # 2", "Gotta Travel On", "The Boxer", "It Hurts Me Too", "Little Sadie", "Belle Isle", "Copper Kettle" oraz "Annie's Gonna Sing Her Song", "If Not for You". 11 marca piosenka ta została poddana overdubbingowi na sesji 8 razem z trzema innymi utworami: "All the Tired Horses", "Days of '49" i "Little Sadie"[1].

Dylan uważał się za kompozytora tego bluesa, jednak na Self Portrait figuruje jako aranżer, co bardziej odpowiada prawdzie, gdyż dokonał tylko kilku modyfikacji melodii. Piosenka jest tradycyjna, nie ma swojego (przynajmniej znanego autora), choć jest najbardziej znana z wykonania Leadbelly'ego.

Treść piosenki jest tak błaha (głównym tematem są włosy Alberty), że nie zaważyła na podniesieniu niskiego poziomu albumu.

Piosenka najwyraźniej wywodzi się z dwóch źródeł. Pierwszym jest stara piosenka typu barrelhouse, powstała w słynnej dzielnicy "czerwonych latarń" w Shreveport w Luizjanie, gdzie grywał Blind Lemon Jefferson prowadzony przez swojego przewodnika, którym był Leadbelly.

Drugie źródło wskazał folklorysta dr Harry Oster w tekście umieszczonym na okładce albumu Angola Prisoner's Blues. Wykazuje on, że piosenka ta była pieśnią pracy (ang. work song) więźniów. To samo stwierdza Roger McGuinn w grupy The Byrds na swojej stronie internetowej Folk Den, z tym, że wiąże ją z pracownikami rzecznymi, którzy wytworzyli swój własny folklor[2]

Utwór ten nigdy nie był wykonywany podczas koncertów przez Dylana.

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

Sesja 7
Sesja overdubbingowa
Sesja ósma
  • Charlie McCoy – gitara basowa, marimba
  • Kenneth Buttrey – perkusja
  • Bob Moore – gitara basowa

Wykonania piosenki przez innych artystów[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Clinton Heylin.Bob Dylan. The Recording Sessions. Str. 78
  2. Oliver Trager. Keys to the Highway. Str. 7

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1960-1973. The Early Years. Omnibus Press. Nowy Jork, 2004 ​ISBN 1-84449-095-5
  • Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions. St. Martin Press. Nowy Jork, 1995 ​ISBN 0-312-13439-8
  • Oliver Trager. Keys to the Rain. Billboard Books. Nowy Jork, 2004 ​ISBN 0-8230-7974-0

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]