Anna Netrebko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anna Netrebko
Ilustracja
Anna Netrebko podczas ceremonii wręczenia nagród Romy w Wiedniu w kwietniu 2013
Imię i nazwisko

Anna Netrebko
Анна Юрьевна Нетребко

Data i miejsce urodzenia

18 września 1971
Krasnodar

Typ głosu

sopran

Gatunki

opera

Zawód

śpiewaczka operowa

Strona internetowa

Anna Netrebko[1][2] (ros. Анна Юрьевна Нетребко, Anna Jurjewna Nietriebko; ur. 18 września 1971 w Krasnodarze) – rosyjska śpiewaczka, solistka operowa o międzynarodowej sławie, śpiewająca sopranem, od 2006 r. także obywatelka austriacka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i edukacja[edytuj | edytuj kod]

Netrebko urodziła się w rodzinie wywodzącej się z Kozaków kubańskich[3]. Była drugą córką Jurija Nikołajewicza Nietriebko (ur. 1934), inżyniera geologa, i Łarisy Iwanowny Nietriebko (1944–2002), inżynier komunikacji[4].

W wieku 13 lat została solistką szkolnego zespołu Kubanskaja pionierija. Jako szesnastolatka opuściła dom rodzinny i wyjechała do Petersburga, gdzie najpierw uczyła się w Liceum Muzycznym w klasie wokalnej, a potem studiowała w Konserwatorium Petersburskim, które ukończyła w 1995 roku[4]. W trakcie studiów pracowała jako sprzątaczka w Teatrze Maryjskim, by zarobić na opłacenie indywidualnych zajęć wokalnych[5]. W tym czasie wzięła udział w przesłuchaniach do tego teatru, w czasie których dyrygent Walerij Giergijew poznał w niej sprzątaczkę pracującą w teatrze. Dyrygent został jej mentorem[6].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Anna Netrebko w 2003 roku

W 1993 Netrebko zdobyła główną nagrodę na konkursie wokalnym im. Michaiła Glinki w Moskwie, zaś rok później zadebiutowała na scenie Teatru Maryjskiego w roli Zuzanny w Weselu Figara W.A. Mozarta. W kolejnych latach wzięła udział w kilku spektaklach wystawianych w Operze Kirowa, w tym m.in. rolę Aminy w sztuce Lunatyczka, Paminy w Czarodziejskim flecie, Rozyny w Cyruliku sewilskim i Łucji w Łucji z Lammermooru.

W 1994 r. wystąpiła w roli Królowej Nocy w operze Czarodziejski flet w Independent Opera Avangarda Akadēmija w Rydze pod batutą Davida Milnesa, a także Zuzanny w Weselu Figara wystawianym w Operze w Tel Awiwie. W 1995 roku zadebiutowała na scenie Opery w San Francisco w roli Ludmiły w operze Rusłan i Ludmiła Michaiła Glinki. Po udanym występie w Stanach Zjednoczonych, kilkukrotnie zapraszana była na występy w San Francisco[4].

W 1996 r. otrzymała główną nagrodę w konkursie im. Nikołaja Rimskiego-Korsakowa w Petersburgu. W latach 1996–1997 występowała w Carmen (rola Micaëli), Parsifalu, Zaręczynach w klasztorze (Luiza) i Borysie Godunowie (Ksenia). Pod koniec listopada 1997 wystąpiła w koncercie w Wiedeńskim Domu Koncertowym, w tym samym miesiącu zagrała rolę Ninetty w operze Miłość do trzech pomarańczy. W 1998 r. wystąpiła m.in. w kilku różnych spektaklach wystawianych podczas Festiwalu Opery Kirowa[4].

Anna Netrebko (2008)

W lutym 2002 po raz pierwszy wystąpiła w Metropolitan Opera, kiedy to wcieliła się w rolę Nataszy w operze Wojna i pokój[4]. W czerwcu 2003 premierę miała jej pierwsza płyta studyjna, zatytułowana Opera Arias[7]. W latach 2003 i 2004 została uznana za najlepszą śpiewaczkę w dorocznym plebiscycie austriackiego wydawnictwa Festspiele, o wynikach którego decydują głosy przyznawane przez krytyków operowych, menedżerów, muzyków i widzów z całej Europy. W 2004 zagrała samą siebie w filmie Pamiętnik księżniczki 2: Królewskie zaręczyny w reżyserii Garry’ego Marshalla. W 2005 ukazał się jej drugi album studyjny zatytułowany Sempre libera[8], a także płyta La Traviata nagrana z udziałem m.in. Netrebko[9].

W 2007 r. wystąpiła specjalnie dla Martina Scorsese podczas uroczystości wręczenia Kennedy Center Honors. W tym samym roku została ogłoszona ambasadorką akcji SOS-Kinderdorf International w Austrii, a także została sponsorką wioski Tomilino w Rosji[10]. W tym samym roku premierę miał jej nowy album studyjny Duets, który nagrała we współpracy z Rolando Villazónem[11].

W 2008 r. ukazała się jej nowa płyta studyjna zatytułowana Souvenirs[12]. Rok później wydany został album kompilacyjny The Best of Anna Netrebko zawierający najpopularniejsze nagrania artystki[13]. W 2010 r. wraz z Danielem Barenboimem nagrała płytę In the Still of Night[14].

W 2014 r. zaśpiewała hymn olimpijski podczas ceremonii otwarcia Zimowych Igrzysk Olimpijskich organizowanych w Soczi[15].

W grudniu 2014 na konferencji prasowej w Petersburgu przekazała na ręce Ołeha Cariowa, szefa parlamentu Donieckiej Republiki Ludowej i Ługańskiej Republiki Ludowej, równowartość 19 tys. dolarów na potrzeby opery w Doniecku i pozowała na tle flagi prorosyjskich separatystów[16]. Odnosząc się do zdjęcia z Cariowem, artystka oświadczyła: „Został mi przedstawiony jako jedyny człowiek, który może zapewnić bezpieczne przekazanie funduszy na teatr w Doniecku. Pojawienie się flagi było niezaplanowane, zostałam tym zaskoczona. Nie rozpoznałam jej na początku i dopiero po chwili zorientowałam się, co to jest”[17].

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Po rosyjskiej agresji na Ukrainę w 2022 roku liczne zachodnie instytucje kulturalne ogłosiły zerwanie współpracy z Netrebko z powodu wielokrotnego popierania przez nią w przeszłości polityki Władimira Putina[18][19]. Po ponad miesiącu trwania inwazji artystka potępiła jednak działania wojenne i odcięła się od Kremla. Nowojorska Metropolitan Opera uznała jednak tę reakcję za spóźnioną i niewystarczającą zapowiadając, że nie wznowi z nią współpracy[20].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Anna Netrebko podczas występu w 2012

W marcu 2006 Netrebko zaczęła ubiegać się o obywatelstwo Austrii, które ostatecznie przyznano jej pod koniec lipca[2].

W kwietniu 2008 zapowiedziała, że weźmie ślub z urugwajskim basem-barytonem Erwinem Schrottem (do ślubu jednak nie doszło). 5 września para doczekała się swojego pierwszego dziecka, syna o imieniu Tiago Aruã, który urodził się w Wiedniu. W listopadzie 2013 para ogłosiła swoją separację[21].

W lutym 2014 zaczęła spotykać się z Yusifem Eyvazovem, tenorem z Azerbejdżanu. W grudniu 2015 para wzięła ślub[22].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Netrebko Anna, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2016-06-27].
  2. a b Anna Netrebko: „Ich liebe Österreich” (niem.). oesterreich.ORF.at. [dostęp 2016-06-17].
  3. Tatjana Pawłowska: Anna Nietriebko: Ja nikogda nie chodiła po strunkie (Анна Нетребко: Я никогда не ходила по струнке) (ros.). W: Rossijskaja Gazieta [on-line]. rg.ru, 2006-05-19. [dostęp 2016-04-05].
  4. a b c d e Anna Netrebko > Performances Database (ang.). scribd.com. [dostęp 2016-04-05].
  5. Cinderella Soprano (ang.). W: The Daily Telegraph [on-line]. telegraph.co.uk, 2006-02-19. [dostęp 2016-04-05].
  6. Anna Netrebko: A rare jewel from the East (ang.). W: The Independent [on-line]. independent.co.uk, 2006-11-06. [dostęp 2016-04-05].
  7. Anna Netrebko, Wiener Philharmoniker, Noseda* – Opera Arias (ang.). discogs.com. [dostęp 2016-04-05].
  8. Anna Netrebko, Mahler Chamber Orchestra, Claudio Abbado – Sempre Libera (ang.). discogs.com. [dostęp 2016-04-05].
  9. Verdi*, Anna Netrebko, Rolando Villazón, Thomas Hampson, Wiener Philharmoniker, Carlo Rizzi – La Traviata (ang.). discogs.com. [dostęp 2016-04-05].
  10. Opera singer Anna Netrebko is ambassador for SOS Children’s Villages Austria (ang.). sos-childrensvillages.org, 2007-03-16. [dostęp 2018-04-25].
  11. Anna Netrebko, Rolando Villazón, Staatskapelle Dresden, Nicola Luisotti – Duets (ang.). discogs.com. [dostęp 2016-04-05].
  12. Anna Netrebko – Souvenirs (ang.). discogs.com. [dostęp 2016-04-05].
  13. Anna* – The Best Of Anna Netrebko (ang.). discogs.com. [dostęp 2016-04-05].
  14. Anna Netrebko, Daniel Barenboim – In The Still Of Night (ang.). discogs.com. [dostęp 2016-04-05].
  15. Biografie Anna Netrebko (niem.). Salzburger Festspiele. [dostęp 2016-06-22].
  16. Anna Netrebko, słynna śpiewaczka, wspiera operę w Doniecku i pozuje z liderem separatystów, Wyborcza.pl, 9 grudnia 2014 [dostęp 2015-12-30] [zarchiwizowane z adresu 2014-12-09].
  17. Gwiazda opery w opałach. Za zdjęcie z flagą „Noworosji”. W: TVN24 Wiadomości ze świata [on-line]. tvn24.pl, 10 grudnia 2014. [dostęp 2015-10-26].
  18. Rosyjscy artyści o wojnie na Ukrainie. Jedni za, inni przeciw. dw.com, 1 marca 2022. [dostęp 2022-03-02].
  19. Rosyjska gwiazda opery Anna Netrebko odwołuje koncerty. Popierała Putina. kultura.onet.pl, 1 marca 2022. [dostęp 2022-03-02].
  20. Russian soprano Netrebko condemns Ukraine war but Met says it’s not enough. theguardian.com, 30 marca 2022. [dostęp 2022-04-01].
  21. Robin Finn: Breakfast by Soprano Anna Netrebko (ang.). The New York Times, 2011-01-14. [dostęp 2014-10-12].
  22. Anna Netrebko a Yusif Eyvazov sa zosobášia vo Viedni 29. decembra (słow.). W: Portal TERAZ.SK [on-line]. teraz.sk, 23 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-30].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]