Anna Netrebko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anna Netrebko
Ilustracja
Anna Netrebko podczas ceremonii wręczenia filmowych nagród „Romy” w Wiedniu w kwietniu 2013 roku
Imię i nazwisko Anna Netrebko
Анна Юрьевна Нетребко
Data i miejsce urodzenia 18 września 1971
Krasnodar, Rosja
Typ głosu sopran
Gatunki opera
Zawód śpiewaczka operowa
Strona internetowa

Anna Netrebko[1][2] (ros. Анна Юрьевна Нетребко, Anna Jurjewna Nietriebko; ur. 18 września 1971 roku w Krasnodarze) – rosyjska śpiewaczka operowa śpiewająca sopranem.

Dzieciństwo i edukacja[edytuj]

Nietriebko urodziła się 18 września 1971 roku w Krasnodarze w rodzinie wywodzącej się z Kozaków kubańskich[3]. Była drugą córką Jurija Nikołajewicza Nietriebki (ur. 1934), inżyniera geologa, i Łarisy Iwanownej Nietriebko (1944–2002), inżynier komunikacji[4].

W wieku 13 lat została solistką szkolnego zespołu Kubanskaja pionierija. Jako szesnastolatka opuściła dom rodzinny i wyjechała do Petersburga, gdzie najpierw uczyła się w Liceum Muzycznym w klasie wokalnej, a potem studiowała w Konserwatorium Petersburskim, które ukończyła w 1995 roku[4]. W trakcie studiów pracowała jako woźna w Teatrze Maryjskim, by zarobić na opłacenie indywidualnych zajęć wokalnych[5]. W tym czasie wzięła udział w przesłuchaniach do tego teatru, w czasie których dyrygent Walerij Giergijew poznał w niej sprzątaczkę pracującą w teatrze. Dyrygent został jej mentorem[6].

Kariera[edytuj]

Anna Nietriebko w 2003 roku

W 1993 roku Nietriebko zdobyła główną nagrodę na konkursie wokalnym im. Michaiła Glinki w Moskwie, zaś rok później zadebiutowała na scenie Teatru Maryjskiego w roli Zuzanny w Weselu Figara W.A. Mozarta. W kolejnych latach wzięła udział w kilku spektaklach wystawianych w Operze Kirowa, w tym m.in. rolę Aminy w sztuce Lunatyczka, Paminy w Czarodziejskim flecie, Rozyny w Cyruliku sewilskim i Łucji w Łucji z Lammermooru.

W 1994 roku wystąpiła w roli Królowej Nocy w operze Czarodziejski flet w Independent Opera Avangarda Akadēmija w Rydze pod batutą Davida Milnesa, a także Zuzanny w Weselu Figara wystawianym w Operze w Tel Awiwie. W 1995 roku zadebiutowała na scenie Opery w San Francisco w roli Ludmiły w operze Rusłan i Ludmiła Michaiła Glinki. Po udanym występie w Stanach Zjednoczonych, kilkukrotnie zapraszana była na występy w San Francisco[4].

W 1996 roku otrzymała główną nagrodę w konkursie im. Rimskiego-Korsakowa w Petersburgu. W latach 1996–1997 roku występowała w Carmen (rola Micaëli), Parsifalu, Zaręczynach w klasztorze (Luiza) i Borysie Godunowie (Ksenia). Pod koniec listopada 1997 roku wystąpiła w koncercie w Wiedeńskim Domu Koncertowym, w tym samym miesiącu zagrała rolę Ninetty w operze Miłość do trzech pomarańczy. W 1998 roku wystąpiła m.in. w kilku różnych spektaklach wystawianych podczas Festiwalu Opery Kirowa[4].

Anna Netrebko w 2008 roku

W lutym 2002 roku po raz pierwszy wystąpiła w Metropolitan Opera, kiedy to wcieliła się w rolę Nataszy w operze Wojna i pokój[4]. W czerwcu 2003 roku premierę miała jej pierwsza płyta studyjna, zatytułowana Opera Arias[7]. W latach 2003 i 2004 została uznana za najlepszą śpiewaczkę w dorocznym plebiscycie austriackiego wydawnictwa Festspiele, o wynikach którego decydują głosy przyznawane przez krytyków operowych, menedżerów, muzyków i widzów z całej Europy. W 2004 roku zagrała samą siebie w filmie Pamiętnik księżniczki 2: Królewskie zaręczyny w reżyserii Garry’ego Marshalla. W 2005 roku ukazał się jej drugi album studyjny zatytułowany Sempre libera[8], a także płyta La Traviata nagrana z udziałem m.in. Nietriebko[9].

W 2007 roku wystąpiła specjalnie dla Martina Scorsese podczas uroczystości wręczenia Kennedy Center Honors. W tym samym roku została ogłoszona ambasadorką akcji SOS-Kinderdorf International w Austrii, a także została sponsorką wioski Tomilino w Rosji[10]. W tym samym roku premierę miał jej nowy album studyjny Duets, który nagrała we współpracy z Rolando Villazónem[11].

W 2008 roku ukazała się jej nowa płyta studyjna zatytułowana Souvenirs[12]. Rok później wydany został album kompilacyjny The Best of Anna Netrebko zawierający najpopularniejsze nagrania artystki[13]. W 2010 roku nagrała płytę In the Still of Night, w duecie z Danielem Barenboimem[14].

W 2014 roku Anna Netrebko zaśpiewała hymn olimpijski podczas ceremonii otwarcia Zimowych Igrzysk Olimpijskich organizowanych w Soczi[15]. W grudniu 2014 roku na konferencji prasowej w Petersburgu przekazała na ręce Ołeha Cariowa, szefa parlamentu Donieckiej Republiki Ludowej i Ługańskiej Republiki Ludowej, równowartość 19 tys. dolarów na potrzeby opery w Doniecku i pozowała na tle flagi prorosyjskich separatystów[16]. Odnosząc się do zdjęcia z Cariowem, artystka oświadczyła: „Został mi przedstawiony jako jedyny człowiek, który może zapewnić bezpieczne przekazanie funduszy na teatr w Doniecku. Pojawienie się flagi było niezaplanowane, zostałam tym zaskoczona. Nie rozpoznałam jej na początku i dopiero po chwili zorientowałam się, co to jest”[17].

Życie prywatne[edytuj]

Anna Netrebko podczas występu w 2012 roku

W marcu 2006 roku Nietriebko zaczęła ubiegać się o obywatelstwo Austrii, które ostatecznie przyznano jej pod koniec lipca[2].

W kwietniu 2008 roku zapowiedziała, że weźmie ślub z urugwajskim basem-barytonem Erwinem Schrottem (do ślubu jednak nie doszło). 5 września para doczekała się swojego pierwszego dziecka, syna o imieniu Tiago Aruã, który urodził się w Wiedniu. W listopadzie 2013 roku para ogłosiła swoją separację[18].

W lutym 2014 roku zaczęła spotykać się z Yusifem Eyvazovem, tenorem z Azerbejdżanu. W grudniu 2015 roku para wzięła ślub[19].

Przypisy

  1. Netrebko Anna. Encyklopedia PWN. [dostęp 2016-06-27].
  2. a b Anna Netrebko: „Ich liebe Österreich” (niem.). oesterreich.ORF.at. [dostęp 2016-06-17].
  3. Tatjana Pawłowska: Anna Nietriebko: Ja nikogda nie chodiła po strunkie (Анна Нетребко: Я никогда не ходила по струнке) (ros.). W: Rossijskaja Gazieta [on-line]. www.rg.ru, 2006-05-19. [dostęp 2016-04-05].
  4. a b c d e Anna Netrebko > Performances Database (ang.). www.scribd.com. [dostęp 2016-04-05].
  5. Cinderella Soprano (ang.). W: The Daily Telegraph [on-line]. www.telegraph.co.uk, 2006-02-19. [dostęp 2016-04-05].
  6. Anna Netrebko: A rare jewel from the East (ang.). W: The Independent [on-line]. www.independent.co.uk, 2006-11-06. [dostęp 2016-04-05].
  7. Anna Netrebko, Wiener Philharmoniker, Noseda* – Opera Arias (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-04-05].
  8. Anna Netrebko, Mahler Chamber Orchestra, Claudio Abbado – Sempre Libera (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-04-05].
  9. Verdi*, Anna Netrebko, Rolando Villazón, Thomas Hampson, Wiener Philharmoniker, Carlo Rizzi – La Traviata (ang.). discogs.com. [dostęp 2016-04-05].
  10. Opera singer Anna Netrebko is ambassador for SOS Children’s Villages Austria (ang.). www.sos-childrensvillages.org, 2007-03-16. [dostęp 2016-04-05].
  11. Anna Netrebko, Rolando Villazón, Staatskapelle Dresden, Nicola Luisotti – Duets (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-04-05].
  12. Anna Netrebko – Souvenirs (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-04-05].
  13. Anna* – The Best Of Anna Netrebko (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-04-05].
  14. Anna Netrebko, Daniel Barenboim – In The Still Of Night (ang.). discogs.com. [dostęp 2016-04-05].
  15. Biografie Anna Netrebko (niem.). Salzburger Festspiele. [dostęp 2016-06-22].
  16. PAP: Anna Netrebko, słynna śpiewaczka, wspiera operę w Doniecku i pozuje z liderem separatystów. W: Gazeta Wyborcza > Kultura [on-line]. wyborcza.pl, 2014-12-09. [dostęp 2015-12-30].
  17. Gwiazda opery w opałach. Za zdjęcie z flagą „Noworosji”. W: TVN24 Wiadomości ze świata [on-line]. www.tvn24.pl, 10 grudnia 2014. [dostęp 2015-10-26].
  18. Robin Finn: Breakfast by Soprano Anna Netrebko (ang.). The New York Times, 2011-01-14. [dostęp 2014-10-12].
  19. Anna Netrebko a Yusif Eyvazov sa zosobášia vo Viedni 29. decembra (słoweń.). W: Portal TERAZ.SK [on-line]. www.teraz.sk, 23 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-30].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]