Antazolina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antazolina
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C17H19N3
Masa molowa 265,35 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 91-75-8
154-68-7 (fosforan)
2508-72-7 (chlorowodorek)
PubChem 2200[2]
DrugBank DB08799[3]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC R01 AC04
R06 AX05

Antazolina (łac. Antazolinum) – pochodna etylenodiaminy, należąca do grupy antagonistów receptora H1 I generacji. Stosowana rzadko ze względu na dużą toksyczność. Do objawów niepożądanych poza charakterystycznymi dla leków tej grupy (nasilone łaknienie, senność, działanie atropinowe) należą częste reakcje uczuleniowe z towarzyszącą trombocytopenią i granulocytopenią.

Nazwa handlowa: Phenazolinum

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Farmakologia – Podstawy farmakoterapii, podręcznik dla studentów i lekarzy pod red. Wojciecha Kostowskiego, wyd. II poprawione, PZWL, Warszawa 2001.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska VI. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2002, s. 1176. ISBN 83-88157-18-3.
  2. Antazolina (CID: 2200) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  3. Antazolina (DB08799) – informacje o substancji aktywnej (ang.). DrugBank.
  4. a b c Department of Chemistry, The University of Akron: Antazoline (ang.). [dostęp 2012-02-15].

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.