Przejdź do zawartości

Oksymetazolina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Oksymetazolina
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

C16H24N2O

Masa molowa

260,37 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

1491-59-4
2315-02-8 (chlorowodorek)

PubChem

4636

DrugBank

DB00935

Podobne związki
Podobne związki

ksylometazolina, tymazolina, metyzolina, fenoksazolina

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC

D11AX27 R01AA05 R01AB07 S01GA04

Stosowanie w ciąży

kategoria C

Oksymetazolinaorganiczny związek chemiczny, hydroksylowa pochodna ksylometazoliny. Stosowana jako lek bezpośrednio aktywujący receptory α-adrenergiczne naczyń krwionośnych nosa i zatok przynosowych, przez co zmniejsza obrzęk i przekrwienie. Działanie pojawia się po kilku minutach i utrzymuje się kilka godzin.

Działanie

[edytuj | edytuj kod]

Stosowana miejscowo jest lekiem obkurczającym naczynia krwionośne nosa, przez co zmniejsza obrzęk i przekrwienie błony śluzowej. Po kilku minutach od aplikacji następuje udrożnienie nosa, znaczne ułatwienie choremu oddychania i zmniejsza się ilość wydzieliny.

Wskazania do stosowania

[edytuj | edytuj kod]

Leczenie pomocnicze:

Przeciwwskazania

[edytuj | edytuj kod]
  • nadwrażliwość na oksymetazolinę
  • przewlekłe zanikowe zapalenie błony śluzowej nosa
  • jaskra z zamkniętym kątem przesączania
  • pacjenci po zabiegach chirurgicznych prowadzonych przeznosowo (np. przezklinowe usunięcie przysadki) lub po innych zabiegach przebiegających z odsłonięciem opony twardej
  • jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO.

Środki ostrożności

[edytuj | edytuj kod]
  1. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, nadczynnością gruczołu tarczowego, chorobami serca, cukrzycą, rozrostem gruczołu krokowego stosować wyłącznie po konsultacji lekarza.
  2. Nie jest zalecane stosowanie u dzieci do ukończenia 6 roku życia.
  3. Niektóre preparaty dostępne w Polsce[4] zawierają chlorek benzalkoniowy jako środek konserwujący, co może powodować podrażnienie błony śluzowej nosa.

Interakcje

[edytuj | edytuj kod]

Jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO lub trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi może prowadzić do zwiększenia ciśnienia tętniczego.

Działania niepożądane

[edytuj | edytuj kod]

Miejscowe:

  • podrażnienie i suchość błony śluzowej nosa
  • uczucie pieczenia w nosie i gardle
  • kichanie.

Bardzo rzadko występują objawy działania ogólnoustrojowego takie jak:

  • nudności
  • ból głowy
  • osłabienie, zmęczenie, senność
  • zaburzenia widzenia
  • reakcje alergiczne
  • kołatanie serca, przyspieszenie czynności serca, wzrost ciśnienia tętniczego.

Wpływ nafazoliny na funkcje rzęsek nabłonka nosa

[edytuj | edytuj kod]

W badaniach przeprowadzonych na Universität zu Köln wykorzystano model in vitro ludzkiej błony śluzowej nosa do pomiaru częstości uderzeń rzęsek w odpowiedzi na działanie oksymetazoliny, nafazoliny, ksylometazoliny oraz chlorku benzalkoniowego. Spośród analizowanych leków jedynie nafazolina nie wpływała negatywnie na rzęski do maksymalnego badango stężenia – 0,1%. Oksymetazolina i ksylometazolina przy stężeniu 0,01% nie wykazywały działania szkodliwego, jednak przy 0,1% znacząco uszkadzały rzęski (ksylometazolina silniej, ale częściowo odwracalnie). Chlorek benzalkoniowy, stosowany jako środek konserwujący, niszczył funkcjonowanie rzęsek już przy stężeniu 0,005%. Wyniki te wskazują na większe bezpieczeństwo stosowania nafazoliny jako leku rynologicznego niż pozostałych dwóch zbadanych α-sympatykomimetyków[5].

Dawkowanie

[edytuj | edytuj kod]

Leków zawierających oksymetazolinę nie należy stosować dłużej niż 3–5 dni.

Preparaty o stężeniu 0,01% przeznaczone są do stosowania u niemowląt od 2 do 12 miesiąca życia: zwykle stosuje się 1-2 krople do każdego otworu nosowego 1-3 razy na dobę za pomocą nasączonego preparatem wacika.

Preparaty o stężeniu 0,025% przeznaczone są głównie dla dzieci od 2 do 7 lat: standardowo 2-3 krople do każdego otworu nosowego nie więcej niż 2 razy w ciągu doby.

Preparaty o stężeniu 0,05% przeznaczone są głównie dla dorosłych i dzieci od 7 lat: standardowo 2-3 krople do każdego otworu nosowego nie więcej niż 3 razy w ciągu doby.

Preparaty

[edytuj | edytuj kod]

Dostępne w Polsce preparaty proste (2011): Acatar, Afrin, Nasivin, Nosox, Oxalin, Resoxym, Vicks Sinex Aloes i Eukaliptus[4]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b David R. Lide (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics, wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang.).
  2. a b Oxymetazoline, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB00935 (ang.).
  3. a b Oxymetazoline, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2011-12-27] (ang.).
  4. a b Obwieszczenie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie ogłoszenia Urzędowego Wykazu Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. [dostęp 2011-12-26]. (pol.).
  5. A. Mickenhagen, O. Siefer, P. Neugebauer, E. Stennert, Der Einfluss verschiedener α-Sympathomimetika und Benzalkoniumchlorid auf die Zilienschlagfrequenz humaner Flimmerzellen in vitro, „Laryngo-Rhino-Otologie”, 87 (1), 2008, s. 30–38, DOI10.1055/s-2007-966891 [dostęp 2025-10-14] (niem.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]