Bob Lutz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bob Lutz
Państwo  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 29 sierpnia 1947
Lancaster
Wzrost 180 cm
Masa ciała 82 kg
Gra praworęczny, jednoręczny bekhend
Status profesjonalny 1965
Zakończenie kariery 1984
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 9
Najwyżej w rankingu 15 (12 kwietnia 1976)
Australian Open SF (1971)
Roland Garros 4R (1971)
Wimbledon QF (1969)
US Open 4R (1967, 1971, 1972, 1978, 1982)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 42
Najwyżej w rankingu 6 (30 sierpnia 1977)
Australian Open W (1970)
Roland Garros F (1974)
Wimbledon F (1974, 1980, 1981)
US Open W (1968, 1974, 1978, 1980)

Bob Lutz, właśc. Robert Lutz (ur. 29 sierpnia 1947 w Lancaster) – amerykański tenisista, zwycięzca 5 turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej, zdobywca Pucharu Davisa.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Bob Lutz jest zwycięzcą 5 turniejów zaliczanych do Wielkiego Szlema oraz 5 razy uczestniczył w finałach tych imprez w konkurencji gry podwójnej. Wyniki te osiągnął wspólnie ze Stanem Smithem, z którym tworzył jedną z lepszych par w dyscyplinie[1].

W latach 1968–1970, 1975, 1977–1979, 1981 reprezentował Stany Zjednoczone w Pucharze Davisa, zdobywając z zespołem narodowym pięciokrotnie to trofeum (lata 1968–1970, 1978–1979). Zagrał w 1 zwycięskim meczu singlowym oraz w 16 pojedynkach deblowych, z których w 14 triumfował.

Po wprowadzeniu komputerowego rankingu najwyżej Lutz najwyżej był na 15. miejscu (12 kwietnia 1976), a w klasyfikacji gry podwójnej na 6. pozycji (30 sierpnia 1977). Między 1967 a 1977 ośmiokrotnie klasyfikowany był w czołowej dziesiątce najlepszych tenisistów amerykańskich[1].

W lipcu 2009 został nominowany do wpisania do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy[2].

Finały w turniejach wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna (5–5)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 1968 US Open, Forest Hills Trawiasta Stany Zjednoczone Stan Smith Stany Zjednoczone Arthur Ashe
Państwo Hiszpańskie Andrés Gimeno
11:9, 6:1, 7:5
Zwycięzca 2. 1970 Australian Open, Melbourne Trawiasta Stany Zjednoczone Stan Smith Australia John Alexander
Australia Phil Dent
6:3, 8:6, 6:3
Finalista 1. 1974 French Open, Paryż Ceglana Stany Zjednoczone Stan Smith Australia Dick Crealy
Nowa Zelandia Onny Parun
3:6, 2:6, 6:3, 7:5, 1:6
Finalista 2. 1974 Wimbledon, Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Stan Smith Australia John Newcombe
Australia Tony Roche
6:8, 4:6, 4:6
Zwycięzca 3. 1974 US Open, Forest Hills Trawiasta Stany Zjednoczone Stan Smith Chile Patricio Cornejo
Chile Jaime Fillol
6:3, 6:3
Zwycięzca 4. 1978 US Open, Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone Stan Smith Stany Zjednoczone Marty Riessen
Stany Zjednoczone Sherwood Stewart
1:6, 7:5, 6:3
Finalista 3. 1979 US Open, Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone Stan Smith Stany Zjednoczone Peter Fleming
Stany Zjednoczone John McEnroe
2:6, 4:6
Finalista 4. 1980 Wimbledon, Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Stan Smith Australia Peter McNamara
Australia Paul McNamee
6:7, 3:6, 7:6, 4:6
Zwycięzca 5. 1980 US Open, Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone Stan Smith Stany Zjednoczone Peter Fleming
Stany Zjednoczone John McEnroe
7:6, 3:6, 6:1, 3:6, 6:3
Finalista 5. 1981 Wimbledon, Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Stan Smith Stany Zjednoczone Peter Fleming
Stany Zjednoczone John McEnroe
4:6, 4:6, 4:6

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b US Pro Tennis, lutzylutz.usptapro.com [dostęp 2017-05-10].
  2. Mark Garcia, San Clemente’s Lutz to be inducted into tennis hall of fame – Orange County Register, 17 lipca 2009 [dostęp 2017-05-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]