Bukowina Waksmundzka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bukowina Waksmundzka
Ilustracja
Szczyt Bukowiny Waksmundzkiej
Państwo

 Polska

Pasmo

Gorce, Karpaty

Wysokość

1103 m n.p.m.

Położenie na mapie Gorców
Mapa konturowa Gorców, blisko centrum po lewej na dole znajduje się czarny trójkącik z opisem „Bukowina Waksmundzka”
Położenie na mapie Karpat
Mapa konturowa Karpat, blisko górnej krawiędzi nieco na lewo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Bukowina Waksmundzka”
Ziemia49°31′30,7″N 20°06′16,8″E/49,525194 20,104667

Bukowina Waksmundzka (1103 m)[1][2], Bukowina[3]niewybitny szczyt w Gorcach, położony na południe od Turbacza, na rozwidleniu grzbietów przebiegających w stronę Nowego Targu-Kowańca i Łopusznej[3]. Nazwa szczytu pochodzi od leżącej u jego podnóża miejscowości Waksmund. Bukowina Waksmundzka jest zwornikiem dla trzech grzbietów, wznosi się więc nad trzema dolinami: zbocza wschodnie opadają do doliny Łopuszanki zbocza północno-zachodnie do doliny potoku Wielki Kowaniec, południowe odwadniane są przez potok Mały Kowaniec (wszystkie w zlewni Dunajca)[4].

Szczyt Bukowiny Waksmundzkiej jest bezleśny, zajęty przez polanę Kowalowa Bukowina[3]. Jest to jedna z największych wśród wysoko położonych polan gorczańskich. Jest dobrym punktem widokowym. Z jej górnej części roztacza się widok na Tatry, Magurę Spiską, Kotlinę Nowotarską, Pieniny z Jeziorem Czorsztyńskim oraz dolinę Łopusznej z grzbietem Kiczory[2].

Szczyt Bukowina i znajdująca się na nim polana Kowalowa Bukowina należą do wsi Waksmund w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Nowy Targ[3].

Szlaki turystyki pieszej[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny niebieski Łopuszna – Zarębek Wyżni – Bukowina Waksmundzka – polana ŚwiderowaDługie Młaki – Turbacz. 3:45 h, ↓ 2:35 h
szlak turystyczny zielony Nowy Targ-KowaniecPolana Łukusowapolana Brożekpolana Sralówki – Bukowina Waksmundzka – Polana Świderowa – Długie Młaki – Turbacz. 2:30 h, ↓ 2 h[1].
Fragment polany Bukowina Waksmundzka

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Gorce. Mapa turystyczna 1: 50 000, Kraków: Compass, 2007, ISBN 83-89472-59-7.
  2. a b M. Cieszkowski, P. Lubieński, Gorce – przewodnik dla prawdziwego turysty, P. Lubieński (red.), Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2004, ISBN 83-89188-19-8.
  3. a b c d Geoportal. Mapa lotnicza [dostęp 2021-12-27].
  4. Geoportal. Mapa topograficzna 1:10 000 [dostęp 2021-12-17].