Kiczora (Gorce)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kiczora
Ilustracja
Widok z Pasma Lubania
Państwo  Polska
Pasmo Gorce, Karpaty
Wysokość 1282 m n.p.m.
Wybitność ok. 20 m
Położenie na mapie Gorców, Pienin, Beskidu Sądeckiego
Mapa lokalizacyjna Gorców, Pienin, Beskidu Sądeckiego
Kiczora
Kiczora
Ziemia49°32′22″N 20°08′56″E/49,539444 20,148889

Kiczora (1282 m n.p.m.) – trzeci co do wysokości szczyt w Gorcach, położony na wschód od Turbacza, oddzielony od niego Przełęczą Długą oraz kotłami źródliskowymi potoków Łopuszanka i Kamienica. Wchodzi w skład długiego Pasma Gorca. Jest też zwornikiem dla bocznego grzbietu, który poprzez Przełęcz Knurowską przechodzi w Pasmo Lubania. Nazwa szczytu jest wołoskiego pochodzenia i oznacza zalesioną górę. Dawniej szczyt Kiczory był kapitalnym punktem widokowym, na polance stała tutaj drewniana wieża obserwacyjna. Obecnie jest całkowicie zarośnięty górnoreglowym lasem świerkowym. Doskonałym natomiast punktem widokowym jest znajdująca się poniżej szczytu Hala Młyńska.

Na zachodnim zboczu południowego ramienia Kiczory znajduje się największe zgrupowanie jaskiń w Gorcach. Są tu m.in. Tęczowa Jama, Jaskinia Goszczyńskiego, Przepastna Jama, Jaskinia Łopuszańska, Jaskinia Kiczorska i Szczelina za Płytą.[1].

Kiczora znajduje się na obszarze Gorczańskiego Parku Narodowego. W jej dzikich leśnych ostępach kilkakrotnie znajdowano tropy niedźwiedzia, a na początku lat 90. nawet jego gawrę. Botanicy znaleźli na szczycie Kiczory oraz na grzbiecie łączącym ją z Jaworzynką rzadki w Polsce gatunek rośliny – turzycę skąpokwiatową[2].

Szlaki turystyki pieszej[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny czerwony – czerwony z Turbacza, przez Polanę Gabrowską i Kiczorę na Przełęcz Knurowską. Jest to odcinek Głównego Szlaku Beskidzkiego. Czas przejścia 1:30 h (↑ 2:10 h), różnica wzniesień 410 m.
szlak turystyczny czarny – czarny z Łopusznej obok Pucołowskiego Stawku do skrzyżowania z czerwonym szlakiem na polanie Zielenica. Czas przejścia około 2:20, ↓ 1:45 h, różnica wzniesień 490 m.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Szczyt Kiczory z Halą Młyńską. Poniżej polana Cioski

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy, jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2018-03-26] (pol.).
  2. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jolanta Wyznakiewicz: Wędrówka przez Gorce, Pieniny i Beskid Sądecki. Przewodnik turystyczny. Warszawa-Kraków: Zakł. Wyd.-Propagandowy PTTK, 1982.
  • Gorce. Mapa turystyczna 1:50 000. Kraków: Compass, 2007. ISBN 978-83-89165-39-8.
  • Marek Cieszkowski, Paweł Luboński: Gorce – przewodnik dla prawdziwego turysty. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2004. ISBN 83-89188-19-8.