Indynawir

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Indynawir
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

C36H47N5O4

Masa molowa

613,79 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

150378-17-9
157810-81-6 (siarczan)

PubChem

5362440

DrugBank

DB00224

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC

J05 AE02

Stosowanie w ciąży

kategoria C

Indynawirinhibitor proteazy ludzkiego wirusa niedoboru odporności, analog peptydowy. Lek pozwala zwiększyć liczbę komórek CD4, odgrywających ważną rolę w utrzymaniu sprawności układu odpornościowego.

Farmakokinetyka[edytuj | edytuj kod]

Lek dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, w około 60% wiąże się z białkami osocza. Metabolizm indynawiru zachodzi w wątrobie. Biologiczny okres półtrwania wynosi 1,5–2 godzin.

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

  • zakażenia wywołane wirusem HIV-1 w skojarzeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi

Przeciwwskazania[edytuj | edytuj kod]

  • nadwrażliwość na lek

Leku nie należy stosować u dzieci.

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

  • bóle brzucha
  • nudności
  • wymioty
  • biegunka
  • bóle i zawroty głowy
  • zmęczenie i osłabienie
  • zaburzenia smaku
  • skórne reakcje alergiczne
  • suchość skóry
  • bóle mięśni
  • bolesne oddawanie moczu

Preparaty[edytuj | edytuj kod]

  • Crixivan 400 – kapsułki 0,4 g

Dawkowanie[edytuj | edytuj kod]

Doustnie. Lek należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawka dobowa wynosi 2,4 g.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

Indynawiru nie należy stosować u osób przyjmujących leki zawierające:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Indinavir, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB00224 (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Indeks leków Medycyny Praktycznej 2005, Kraków, Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, ISBN 83-7430-006-X.

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.