Indynawir

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Indynawir
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C36H47N5O4
Masa molowa 613,79 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 150378-17-9
157810-81-6 (siarczan)
PubChem 5362440[1]
DrugBank DB00224[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC J05 AE02
Stosowanie w ciąży kategoria C

Indynawirinhibitor proteazy ludzkiego wirusa niedoboru odporności (HIV), analog peptydowy. Lek pozwala zwiększyć liczbę komórek CD4, odgrywających ważną rolę w utrzymaniu sprawności układu odpornościowego.

Farmakokinetyka[edytuj | edytuj kod]

Lek dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, w około 60% wiąże się z białkami osocza. Metabolizm indynawiru zachodzi w wątrobie. Biologiczny okres półtrwania wynosi 1,5-2 godzin.

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

  • zakażenia wywołane wirusem HIV-1 w skojarzeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi

Przeciwwskazania[edytuj | edytuj kod]

  • nadwrażliwość na lek

Leku nie należy stosować u dzieci.

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Preparaty[edytuj | edytuj kod]

  • Crixivan 400 – kapsułki 0,4 g

Dawkowanie[edytuj | edytuj kod]

Doustnie. Lek należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawka dobowa wynosi 2,4 g.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

Indynawiru nie należy stosować u osób przyjmujących leki zawierające:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Indeks leków Medycyny Praktycznej 2005, Kraków, Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, ​ISBN 83-7430-006-X

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.