Józef Korolkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Józef Korolkiewicz
Data i miejsce urodzenia 27 kwietnia 1902
Godziszewy
Data i miejsce śmierci 18 listopada 1988
Warszawa
Zawód śpiewak, malarz, sportowiec
Dzieci Łukasz Korolkiewicz

Józef Korolkiewicz (ur. 27 kwietnia 1902 w Godziszewach, zm. 18 listopada 1988 w Warszawie) – polski malarz, śpiewak i sportowiec.

W wieku 15 lat, zachęcony przez Wojciecha Kossaka, został jego najmłodszym studentem w Warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. W latach 1922–1923 kontynuował studia w Krakowie w pracowni Ignacego Pieńkowskiego, w 1924 powrócił do Warszawy do pracowni Tadeusza Pruszkowskiego.

W latach 1934–1949 występował jako solista Opery Warszawskiej, śpiewając partie barytonu.

W latach 60. zajmował się sztuką użytkową; projektował gobeliny, mozaiki, medale i znaczki oraz ilustrował podręczniki z dziedziny sportu.

Współpracował z Polskim Radiem, nagrał szereg płyt, m.in. z pieśniami polskimi Moniuszki i Chopina.

Był lekkoatletą (400 m i 400 m p. płotki), pięciokrotnym wicemistrzem Polski, członkiem polskiej reprezentacji na zawodach międzynarodowych (brązowy medal w sztafecie 4x400 m na Akademickich Mistrzostwach Świata w Rzymie, 1927). Przewidywany był do występu na Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie w 1928, ale kontuzja uniemożliwiła mu udział. Cztery lata później został olimpijczykiem w dziedzinie sztuki, prezentując w Los Angeles obraz olejny Bokserzy, za który jednak nie otrzymał żadnego wyróżnienia.

Był także miłośnikiem tenisa ziemnego.

Józef Korolkiewicz ożenił się z Barbarą Złotnicką w 1941 i miał z nią dwóch synów - Piotra (1942) i Łukasza (1948) (malarz).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]