Józef Puciłowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Puciłowski OP
Józef Puciłowski OP
Data i miejsce urodzenia 27 listopada 1939
Paks
Wikariusz generalny dominikanów na Węgrzech
Okres sprawowania 1996-2004
Wyznanie katolicyzm
Kościół Kościół łaciński
Inkardynacja dominikanie
Śluby zakonne 16 sierpnia 1982
Prezbiterat 9 maja 1987
O. Józef Puciłowski OP wygłasza wykład w ramach Dominikańskiej Szkoły Wiary. Kaplica w parafii św. Dominika w Szczecinie, 2009 r.

Józef Puciłowski (ur. 27 listopada 1939Paks, Węgry) – dominikanin, historyk, historyk Kościoła, opozycjonista w czasach PRL, publicysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Polaka i Węgierki, wychowywany był w wyznaniu kalwińskim, zgodnie z wiarą matki. Po wkroczeniu Armii Sowieckiej na Węgry rodzina Puciłowskich zdecydowała się na ucieczkę do Polski, gdzie się osiedlili w 1947 r. Mając lat dziesięć Józef przyjął katolickie wyznanie ojca. Inspiratorem tej decyzji był wuj, pastor kalwiński, który obawiał się utraty wiary przez siostrzeńca na skutek braku oparcia we wspólnocie, gdyż nie było zbyt wielu wyznawców kalwinizmu w Polsce.

Realizując swoje plany snute jeszcze w dzieciństwie spędzonym na Węgrzech, po zdaniu matury Józef Puciłowski wstąpił do seminarium duchownego we Wrocławiu. Szybko stamtąd odszedł, ze względu na złą atmosferę. Zaczął studiować historię na Uniwersytecie Wrocławskim. Pracę magisterską obronił w 1963 roku, a doktorat ("Partia Niemiecko-Konserwatywna na Śląsku w latach 1890-1914") w 1977. Działał w duszpasterstwie akademickim i Klubie Inteligencji Katolickiej, wraz z Maciejem Ziębą organizował Tygodnie Kultury Chrześcijańskiej, w ramach których wykładali czołowi opozycjoniści. W tym czasie był intensywnie inwigilowany przez Służbę Bezpieczeństwa. Już po rozpoczęciu stanu wojennego SB zatrzymała go w związku z tym, że w prywatnej korespondencji wyraził poglądy niezgodne z polityką władz komunistycznych, zaś list ów został przechwycony przez funkcjonariuszy bezpieki. Józef Puciłowski był wtedy na pierwszym roku nowicjatu w zakonie Dominikanów, do którego wstąpił latem 1981 r.

Śluby wieczyste złożył w 1986 roku. W uroczystości uczestniczyli opozycjoniści: Tadeusz Mazowiecki, Jacek Kuroń, Bronisław Geremek i Adam Michnik. Święcenia kapłańskie przyjął 9 maja 1987[1]. Pracował w klasztorach w Gdańsku i Szczecinie. Był duszpasterzem studentów i artystów, wykładał i promował prace magisterskie z zakresu historii Kościoła, m.in. na UJ, Katolickim Uniwersytecie Węgierskim, w Kolegium Filozoficzno-Teologicznym Ojców Dominikanów w Krakowie. W latach 1996-2004, przez dwie kadencje pełni funkcję Wikariusza Generalnego zakonu dominikanów na Węgrzech. Od 2004 mieszka w Krakowie.

Publicystyka[edytuj | edytuj kod]

Ojciec Józef Puciłowski znany jest z bezkompromisowego, krytycznego myślenia, wyrażania swych poglądów bez ogródek oraz często ironicznych i prowokacyjnych wykładów i kazań. Od lat 60. opublikował ponad 250 artykułów ma tematy religijne, historyczne i polityczne, przede wszystkim na łamach miesięcznika katolickiego Więź i Tygodnika Powszechnego. Głównymi tematami są historia Kościoła w Polsce i na Węgrzech oraz kondycja moralna Kościoła i jego funkcjonowanie we współczesnym społeczeństwie. Podejmuje trudne tematy związane z własną wspólnotą religijną, krytykując postawy nacjonalistyczne i ksenofobiczne[2].

Wydawnictwa książkowe:

  • Myśląc głośno..., Wydawnictwo Diecezjalne Pelplin, 1997. Przedmowa: Paweł Huelle.

Rozważania i medytacje na tematy moralne, o wartościach i ich realizacji w codziennym życiu. 124 teksty, które zostały wygłoszone w audycjach radiowych w Polskim Radiu Szczecin, w katolickim szczecińskim Radiu AS i w katolickim gdańskim Radiu Plus, w latach 1994-1996. Dla charakteru tych medytacji reprezentatywne są już tytuły, na przykład: “O śmianiu się (z siebie)”, "Odmówić Międzynarodówkę", "O pokorze Boga", "Chrystus Prezydentem?", "Bóg – kałasznikow".

  • Droga Krzyżowa, ilustrowana obrazami Tadeusza Rupiewicza, Wydawnictwo Archidiecezji Gdańskiej Stella Maris, Gdańsk 1997.

Rozważania do stacji Drogi Krzyżowej w odniesieniu do życia współczesnego człowieka.

Zbiór tekstów Józefa Puciłowskiego na tematy węgierskie, głównie dotyczące historii najnowszej oraz zagadnień społecznych. Teksty były publikowane w latach 1968-1997 w czasopismach i pracach zbiorowych, głównie w Więzi, Tygodniku Powszechnym, także W drodze i innych. Tom zawiera 39 artykułów, 13 przekładów artykułów i wierszy, 5 wywiadów przeprowadzonych lub udzielonych, 15 recenzji.

  • jako tłumacz, Józef Puciłowski jest autorem przekładu książki Janosa Pilinszky'ego Medytacje, Wydawnictwo Pluton, Świdnica 1994.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Duchowieństwo diecezjalne oraz członkowie męskich instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego 2005, wyd. Apostolicum, Ząbki 2006
  2. Małgorzata Skowrońska, Michał Olszewski: Niech papież zobaczy naszą głupotę. Rozmowa z dominikaninem o. Józefem Puciłowskim. Wyborcza.pl, 2016-07-23. [dostęp 2016-10-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]