Krzysztof Bondaryk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krzysztof Bondaryk
Ilustracja
Krzysztof Bondaryk (2013)
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 12 grudnia 1959
Białystok
Przebieg służby
Formacja Logo ABW.svg Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Stanowiska Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (2008–2013)
Późniejsza praca doradca ministra obrony narodowej ds. bezpieczeństwa cybernetycznego i pełnomocnik do tworzenia NCK
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności Złoty Krzyż Zasługi Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Złota Odznaka „Zasłużony dla Służby Celnej”
Odznaka honorowa „Działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych”

Krzysztof Aleksander Bondaryk (ur. 12 grudnia 1959 w Białymstoku) – polski funkcjonariusz służb specjalnych, w latach 2008–2013 szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, generał brygady w korpusie oficerów ABW[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1983 ukończył historię na Wydziale Humanistycznym Filii Uniwersytetu Warszawskiego w Białymstoku[2].

W okresie PRL związany z opozycją antykomunistyczną. Od 1980 do 1986 był rozpracowywany przez funkcjonariuszy służb specjalnych, m.in. z powodu prowadzenia „wrogiej działalności politycznej”[3]. Do 1982 działał w nielegalnej wówczas Konfederacji Polski Niepodległej[4], był redaktorem związanego z KPN pisma „Czyn”[4]. Należał też do NZS, był jednym z organizatorów regionalnego Komitetu Obrony Więzionych za Przekonania w Białymstoku. Po wprowadzeniu stanu wojennego zajmował się kolportażem i publikacją w wydawnictwach drugiego obiegu. W 1982 został tymczasowo aresztowany za prowadzoną działalność, zwolniono go po sześciu miesiącach[5][6]. Był zatrudniony jako nauczyciel, a w latach 1988–1990 jako asystent w Instytucie Historii PAN[2]. W latach 1990–1996 pełnił funkcję szefa białostockiej delegatury UOP. Następnie pracował w Katolickim Stowarzyszeniu „Civitas Christiana” i jako doradca rady miejskiej Białegostoku[5].

Po wyborach parlamentarnych w 1997 i utworzeniu rządu Jerzego Buzka objął funkcję dyrektora Departamentu Nadzoru i Kontroli Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, a od listopada 1998 do września 1999 był podsekretarzem stanu w tym resorcie[2]. Pracował później w charakterze eksperta w zakresie bezpieczeństwa, audytu wewnętrznego i ochrony informacji niejawnych, m.in. w Trusted Information Consulting, Lukas Banku, Invest-Banku oraz PTC[6].

W wyborach parlamentarnych w 2001 bez powodzenia kandydował do Sejmu z listy Platformy Obywatelskiej w okręgu białostockim[7]. Od 2003 do 2005 był członkiem rady krajowej tego ugrupowania[6].

Od 16 listopada 2007 pełnił obowiązki szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, 16 stycznia 2008 mianowany szefem ABW[2]. 9 listopada 2010 został mianowany na stopień generała brygady w korpusie oficerów ABW[1]. 2 stycznia 2013 poinformowano, że podał się do dymisji, która została przyjęta przez Prezesa Rady Ministrów[8], co wszczęło procedurę odwoławczą.

W marcu 2013 objął obowiązki doradcy ministra obrony narodowej do spraw bezpieczeństwa cybernetycznego i pełnomocnika do tworzenia Narodowego Centrum Kryptologii[9]. W styczniu 2015 odszedł z resortu.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b M.P. z 2010 r. nr 96, poz. 1122
  2. a b c d e Szef ABW – gen. bryg. Krzysztof Bondaryk, Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego [zarchiwizowane 2011-07-01].
  3. Dane osoby z katalogu osób rozpracowywanych, Instytut Pamięci Narodowej [zarchiwizowane 2016-03-04].
  4. a b Tomasz Szczepański, Centra opozycji polskiej a pogranicza etniczne w latach 1980–1989, „Białoruskie Zeszyty Historyczne”, 27, 2007, s. 144–145 [dostęp 2021-05-03].
  5. a b Generał Krzysztof Bondaryk, czyli szef wszystkich szefów, polskatimes.pl, 18 października 2010 [dostęp 2021-05-03].
  6. a b c Krzysztof Bondaryk, wprost.pl [zarchiwizowane 2013-01-03].
  7. Wybory parlamentarne 2001, Państwowa Komisja Wyborcza [dostęp 2021-05-03].
  8. Niespodziewana dymisja szefa ABW Krzysztofa Bondaryka. Premier już przyjął jego rezygnację, gazetaprawna.pl, 2 stycznia 2013 [dostęp 2013-01-02].
  9. Komunikat, Ministerstwo Obrony Narodowej, 1 marca 2013 [zarchiwizowane 2014-01-17].
  10. M.P. z 2013 r. poz. 349
  11. M.P. z 2012 r. poz. 714 – pkt 1.
  12. M.P. z 1993 r. nr 62, poz. 559 – pkt 4.
  13. Centralne obchody Dnia Służby Celnej w Gdyni, „Wiadomości Celne”, 10, 2012, s. 7, ISSN 1230-9087 [zarchiwizowane 2013-10-19].