Lech (motocykl)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lech
Ilustracja
Okres produkcji 1929-1932
Miejsce produkcji  Polska. Opalenica
Napęd
Silnik dwucylindrowy widlasty czterosuwowy chłodzony powietrzem
Pojemność 500 cm³
Moc 5/3.7
Skrzynia biegów 3 stopniowa
Osiągi
Prędkość maks. 75 km/h

Lech - polski motocykl produkowany w Opalenicy w latach 1929-1932 z silnikiem dwucylindrowym o pojemności około 500 cm³ przez Towarzystwo Akcyjne W. Sawicki i Spółka. Pierwszy polski motocykl. Skonstruowany przez inż. Władysława Zalewskiego. Przedsiębiorstwo oferowało Lecha na wyposażenie dla Wojska Polskiego. Kryzys gospodarczy i kilkuletni brak decyzji Wojskowego Instytutu Badań Inżynierii w Warszawie ostatecznie pogrążyły projekt. Wyprodukowano kilkadziesiąt sztuk[1]. W Opalenicy stoi pomnik Lecha.

Dane techniczne - model 1929[edytuj | edytuj kod]

  • Silnik - dwucylindrowy w układzie widlastym, czterosuwowy, dolnozaworowy, napędzał koło tylne za pomocą łańcucha
  • Średnica cylindra x skok tłoka/pojemność skokowa - 64 x 78 mm/500 cm³
  • Moc - 5 KM (3,7 kW)
  • Skrzynia biegów - o 3 przełożeniach, sterowana ręcznie
  • Zapłon - iskrownikowy
  • Rama - rurowa, pojedyncza, dwie belki górne: nad- i podzbiornikowa
  • Zawieszenie przednie - widelec trapezowy, resorowany 2 sprężynami płaskimi, z amortyzatorem skoku
  • Zawieszenie tylne - sztywne
  • Hamulce mechaniczne - ręczny i nożny na tylne koło (taśmowy i szczękowy)
  • Prędkość maksymalna - około 75 km/h

Przypisy

  1. Adam Jońca: Motocykle Wojska Polskiego. Edipresse Polska S.A., 2013, seria: Wielki Leksykon Uzbrojenia. Wrzesień 1939. Tom 22. ISBN 978-83-7769-570-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]