WFM M06

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
WFM
Ilustracja
Producent Warszawska Fabryka Motocykli
Okres produkcji 1954-1966
Miejsce produkcji  Polska Warszawa
Napęd
Silnik jednocylindrowy dwusuwowy
Pojemność 123 cm³ S01, S34, S01-Z1
173 cm³ S32
Moc 4.5 przy 4250 S01
6.5 przy 5000 S34
6.5 przy 4850 S01-Z1
9 S32
Wymiary i masa
Długość 2020 mm
Szerokość 670 mm
Wysokość 980 mm
Masa własna 100 kg
Osiągi
Prędkość maks. 70 km/h S01
80 km/h S34, S01-Z1
Inne
Poprzednik SHL M04
SHL M05
Następca WSK M06

WFM – polski motocykl popularny produkowany przez Warszawską Fabrykę Motocykli w latach 1954-1966. Wyróżniał się prostą i tanią konstrukcją. Odporny na ciężkie warunki eksploatacji i łatwy do samodzielnej naprawy. Doskonale sprawdzał się w warunkach wiejskich na polnych drogach, często przeciążany. Ze względu na słaby silnik niezbyt nadawał się do dalekiej turystyki.

Konstrukcja motocykla oznaczona M06 opracowana została w 1952 roku przez Dział Motocykli BKPMot. jako następca produkowanych przez warszawską wytwórnię motocykli SHL M04 i M05. Pierwotną konstrukcję z pojedynczą ramą, nowym silnikiem S02, amortyzatorami z tłumieniem olejowym, progresywnymi sprężynami w widelcu teleskopowym oraz akumulatorem w instalacji elektrycznej uznano wówczas za zbyt drogą i skomplikowaną dla motocykla popularnego. W 1953 roku opracowano uproszczona wersję M06 na podwójnej ramie spawanej z ceowników blaszanych, z dotychczasowym silnikiem S01 o nieco podwyższonej mocy. Wprowadzono amortyzowane zawieszenie tylnego koła na wahaczu oraz widelec teleskopowy, tyle że w również uproszczonej wersji bez tłumienia, konstrukcja widelca była oparta na stosowanym wcześniej w SHL M05. M.in. dzięki uproszczeniom możliwe okazało się szybkie uruchomienie produkcji i w grudniu 1954 wytwórnię opuściła seria informacyjna motocykli WFM M06. Konstruktorami modelu M06 byli między innymi inżynierowie: Jerzy Jankowski, Jan Ignatowicz, Krzysztof Brun[1].

W połowie 1955 roku produkcję tego samego modelu rozpoczęto w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego w Świdniku pod znakiem WSK. W późniejszych latach model M06 obie wytwórnie modernizowały niezależnie od siebie. W roku 1963 wprowadzono nowy typ motocykla M06 - WFM M06-S34. Główna zmiana konstrukcyjna polegała na wymianie silnika S01 na nowocześniejszy silnik typu S34, który powstał poprzez zmianę pojemności skokowej w silniku S32 (z 173 cm³ na 123 cm³). Zmieniono również ramę motocykla wprowadzając trzecią belkę usztywniającą ramę. Po formalnym połączeniu WFM z PZO, w 1965 r., wprowadzono model M06 S01-Z1 w którym montowano silnik S01-Z z Zakładów Metalowych w Nowej Dębie. W 1966 r. zakończono produkcję motocykli.

Motocykle skonstruowane w WFM: M06, M06R, M06-S34, M06-S01-Z1, M16 TARPAN

Skutery skonstruowane w WFM: (opisane osobno) M08 Osa M50 Osa, M52 Osa, M55 Osa, M57 Osa

Galeria WFM-M06[edytuj | edytuj kod]

Dane[edytuj | edytuj kod]

WFM M06 w ekspozycji muzealnej
WFM M06 (po renowacji) – uczestniczka zlotów


Typ WFM M06[edytuj | edytuj kod]

  • wymiary:
    • długość całkowita – 2020 mm
    • wysokość – 980 mm
    • szerokość – 670 mm
    • prześwit – 160 mm
  • najmniejszy promień skrętu – 1800 mm
  • silnik
    • dwusuwowy jednocylindrowy z przepłukiwaniem zwrotnym
    • pojemność skokowa 123 cm³ (średnica cylindra – 52 mm; skok tłoka 58 mm)
    • moc maksymalna – 4,5 KM przy 4250 obr./min
    • prędkość maksymalna – 70 km/h


Typ WFM M06-S34[edytuj | edytuj kod]

  • wymiary:
    • długość całkowita – 2020 mm
    • wysokość – 980 mm
    • szerokość – 670 mm
    • prześwit – 160 mm
  • najmniejszy promień skrętu – 1800 mm
  • silnik
    • dwusuwowy jednocylindrowy z przepłukiwaniem zwrotnym
    • pojemność skokowa 123 cm³ (średnica cylindra – 52 mm; skok tłoka 58 mm)
    • stopień sprężania – 6,6
    • moc maksymalna – 6,5 KM przy 5000 obr./min.
    • liczba biegów – 3
    • masa motocykla – 100 kg
    • prędkość maksymalna – 80 km/h
    • zużycie paliwa – 2,2 litra na 100 kilometrów przy prędkości 50 km/h

Typ WFM M06-S01-Z1[2][edytuj | edytuj kod]

  • wymiary:
    • długość całkowita – 2020 mm
    • wysokość – 980 mm
    • szerokość – 670 mm
    • prześwit – 160 mm
  • silnik
    • dwusuwowy jednocylindrowy z przepłukiwaniem zwrotnym
    • pojemność skokowa 123 cm³ (średnica cylindra – 52 mm; skok tłoka 58 mm)
    • stopień sprężania – 6,9
    • moc maksymalna – 6,5 KM przy 4850 obr./min.
    • liczba biegów – 3
    • masa motocykla – 95 kg
    • prędkość maksymalna – 80 km/h
    • zużycie paliwa – 2,5 litra na 100 kilometrów przy prędkości 50 km/h

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Tarczyński, To już historia. Polskie jednoślady 1945-1965, „Młody Technik” (9), 1988.
  2. Jacek Urbańczyk, Naprawa motocykli WFM, 1966.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]