Lucretia Garfield

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lucretia Rudolph Garfield
Lucretia Garfield
Lucretia Garfield - Brady-Handy.jpg
Lucretia Garfield pomiędzy rokiem 1870 a 1880
Data i miejsce urodzenia 19 kwietnia 1832
Hiram
Data i miejsce śmierci 14 marca 1918
Pasadena
Pierwsza dama Stanów Zjednoczonych
Okres od 4 marca 1881
do 19 września 1881
Poprzedniczka Lucy Hayes
Następczyni Mary McElroy
Lucretia Garfield Signature.svg

Lucretia Rudolph Garfield (ur. 19 kwietnia 1832 w Hiram, zm. 14 marca 1918 w Pasadenie) – żona prezydenta Stanów Zjednoczonych Jamesa Garfielda i w 1881 roku amerykańska pierwsza dama.

Życiorys[edytuj]

Lucretia Rudolph urodziła się 19 kwietnia 1832 roku w Hiram, jako córka farmera Zebulona Rudolpha[1]. Uczęszczała do szkoły Geauga Academy w hrabstwie Meigs, gdzie poznała swojego przyszłego męża Jamesa Garfielda[2]. Kiedy studiowali w Hiram College Garfield zaczęli się spotykać, jednak nie zaręczyli się[2]. Ich nieformalny związek trwał kilka lat, gdyż przyszły prezydent zwlekał z oświadczynami[3]. Wpływ na podjęcie decyzji miał ojciec Lucretii, założyciel Hiram College, gdzie wykładał Garfield[4]. Miał on nadzieję, że dzięki temu zostanie mianowany rektorem uczelni, co rzeczywiście nastąpiło w 1857 roku[4]. Rok później odbył się ślub Garfielda i Randoplh[4].

Trzy lata po ślubie James wyruszył na front wojny secesyjnej, natomiast Lucretia mieszkała u rodziców[4]. W 1863 Garfield został kongresmanem i często przebywał w Waszyngtonie i Nowym Jorku, natomiast jego żona pozostawała w domu[5]. Po pewnym czasie przeprowadziła się wraz z dziećmi do stolicy[5]. Choć interesowała się polityką, nie zabiegała o poparcie dla męża poprzez organizowanie wystawnych przyjęć[6]. Popierała go w karierze politycznej i cieszyła się z faktu uzyskania nominacji prezydenckiej Partii Republikańskiej[6]. Doradzała mu także w sprawie politycznych plotek i rozmów zakulisowych[6].

Po zaprzysiężeniu oboje zamieszkali w Białym Domu[7]. Nowa Pierwsza Dama organizowała tam przyjęcia, włączając także spotkania tylko dla kobiet, dwa razy tygodniowo[7]. Z czasem przywróciła też zwyczaj serwowania wina, pomimo że początkowo była temu przeciwna[7]. Ponieważ nie służył jej klimat stolicy, w maju 1881 zachorowała na malarię[8]. Miesiąc później przeniosła się wraz z dziećmi do Elberon[8]. Gdy 2 lipca jej mąż został postrzelony przez Charlesa Guiteau, została przewieziona pociągiem do Waszyngtonu[8]. 6 września oboje pojechali do Elborn, gdzie prezydent zmarł 13 dni później[8].

Po śmierci Jamesa, Lucretia przez pewien czas mieszkała w Cleveland[9]. Pobierała rentę w wysokości 5 tysięcy dolarów, ufundowaną przez Kongres[9]. Rzadko udzielała się publicznie; głównie przychodziła na spotkania organizacji kobiecych[9]. Podróżowała także po Europie[9]. Zmarła na zapalenie płuc 14 marca 1918 roku w Pasadenie[10].

Życie prywatne[edytuj]

Lucretia Randolph wyszła za mąż za Jamesa Garfielda 11 listopada 1858 roku[4]. Mieli razem siedmioro dzieci: Arabellę (ur. w 1860)[4], Harry’ego Augustusa (ur. w 1864), Jamesa Rudolpha (ur. w 1865), May (ur. w 1867), Irvina McDowella (ur. w 1870), Abrama (ur. w 1872) i Edwarda (ur. w 1874)[5]. Należała do Kościoła Wyznawców Chrystusa[3].

Przypisy[edytuj]

  1. L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 259.
  2. a b L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 260.
  3. a b L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 261.
  4. a b c d e f L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 262.
  5. a b c L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 263.
  6. a b c L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 264.
  7. a b c L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 265.
  8. a b c d L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 266.
  9. a b c d L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 268.
  10. L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 269.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]