Julia Grant

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Julia Boggs Dent Grant
Julia Grant
Julia Grant - Brady-Handy.jpg
Julia Grant pomiędzy rokiem 1875 a 1880
Data i miejsce urodzenia 26 stycznia 1826
Hrabstwo Saint Louis
Data i miejsce śmierci 14 grudnia 1902
Waszyngton
Pierwsza dama Stanów Zjednoczonych
Okres od 4 marca 1869
do 4 marca 1877
Poprzedniczka Eliza Johnson
Następczyni Lucy Hayes
Julia Grant Signature.svg

Julia Boggs Dent Grant (ur. 26 stycznia 1826 w White Haven zm. 14 grudnia 1902 w Waszyngtonie) – żona Ulyssesa Granta oraz pierwsza dama Stanów Zjednoczonych w latach 1869-1877.

Życiorys[edytuj]

Julia Dent urodziła się 26 stycznia 1826 w White Haven niedaleko Saint Louis, jako córka pułkownika Fredericka Denta i jego żony Ellen Wrenshall[1]. Miała czterech starszych braci[1]. W wieku dziesięciu lat zaczęła uczęszczać do szkoły w Saint Louis , gdzie uczyła się historii, mitologii i muzyki[1]. Edukację zakończyła siedem lat później[1].

Swojego przyszłego męża, Ulyssesa Granta poznała dzięki pośrednictwu swojego brata, Fredericka, który był kolegą Granta z Akademii West Point[1]. Wkrótce potem zaczęli się spotykać, a w maju 1844 się zaręczyli[2]. Świeżo po zaręczynach Ulysses został przeniesiony wraz z pułkiem na teksańską granicę[2]. Ojciec Julii nie wyraził zgody na małżeństwo, gdyż uważał Granta za zbyt ubogiego[2]. Rok później pułkownik Dent zgodził się na ślub, jednak nie mógł się on odbyć, gdyż Ulysses został oddelegowany na front wojny amerykańsko-meksykańskiej[3]. Powrócił z niej trzy lata później, a 22 sierpnia 1848 odbył się ślub Granta i Dent[3]. Zaraz po ślubie mieszkali w Sackett’s Harbor, a następne dwa lata spędzili w Detroit[3]. Następnie Uliysses został wysłany do Fort Vancouver, jednak jego żona z nim nie pojechała[4]. Po odejściu z wojska, zamieszkali na farmie w Missouri[4].

Gdy w 1861 roku wybuchła wojna secesyjna, Grant powrócił do wojska, a jego żona często towarzyszyła mu na froncie, pilnując w szczególności by nie popadł ponownie w alkoholizm[5]. W ostatnim roku wojny oboje przeprowadzili się do Waszyngtonu, gdzie generał Grant został naczelnym dowódcą wojsk Unii[6]. Julia wówczas zaczęła prowadzić życie towarzyskie w stolicy[6]. Latem 1864 przenieśli się do Burlington[6]. 14 kwietnia 1865 Grantowie mieli towarzyszyć Lincolnom na spektaklu „Mój amerykański kuzyn”, jednak odmówili zaproszenia, gdyż chcieli się zobaczyć z dziećmi[7]. Po zamachu i śmierci Lincolna, Grant zyskał dużą popularność, a Partia Republikańska chciała wystawić go jako kandydata na prezydenta[7].

4 marca 1869 roku Ulysses został prezydentem Stanów Zjednoczonych, a Julia Pierwszą Damą[7]. Pani Grant lubiła wydawać przyjęcia i chętnie to robiła[8]. Początkowo były one co wtorek, a następnie co sobotę[8]. Elita waszyngtońska także przychylnie odnosiła się do nowej gospodyni Białego Domu[8]. Julia wprowadziła zwyczaj, że podczas przyjęć, oprócz niej, gości witają także żony członków gabinetu[8]. Na przyjęciach często obecny był ojciec Julii, pułkownik Dent, który często wiódł spory z prezydentem[9]. Pierwsza Dama dbała także by na przyjęciach nie podawano trunków jej mężowi, pilnując w ten sposób jego skłonności do alkoholu[8].

Ponieważ była zwolenniczką praw kobiet, nie zabierała głosu w momencie kiedy kontrkandydatką jej męża w 1872 była Victoria Woodhull – pierwsza kobieta aspirująca do prezydentury[10]. Oprócz wspierania Granta, ingerowała w sposób zatrudnienia w administracji centralnej[10]. Zabiegała także aby jej mąż ubiegał się o trzecią kadencję prezydencką, jednak on nie zamierzał przystać na te prośby[11].

Po opuszczeniu Białego Domu, Grantowie udali się w niemal dwuipółletnią podróż dookoła świata[11]. W 1880 roku nazwisko Granta ponownie pojawiło się wśród potencjalnych kandydatów na prezydenta z ramienia Partii Republikańskiej[12]. Julia nalegała aby wyraził zgodę na kandydowanie, jednak były prezydent odmówił[12]. Oboje osiedli w Nowym Jorku[13]. Po śmierci Granta 23 lipca 1885, była Pierwsza Dama doznała szoku, który uniemożliwił jej wzięcie udziału w uroczystościach pogrzebowych[13]. Przez pewien czas mieszkała potem w San Diego u syna, a następnie przeniosła się do córki w Waszyngtonie, gdzie zmarła 14 grudnia 1902[14].

Życie prywatne[edytuj]

Julia Dent poślubiła Ulyssesa Granta 22 sierpnia 1848 w Saint Louis[3]. Mieli razem czworo dzieci: Fredericka Denta (ur. 30 maja 1850), Ulyssesa Simpsona (ur. 22 lipca 1852), Nellie (ur. 4 lipca 1855) oraz Jesse Root (ur. 6 lutego 1858)[4]. Była metodystką[12].

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 231.
  2. a b c L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 232.
  3. a b c d L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 233.
  4. a b c L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 234.
  5. L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 235.
  6. a b c L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 236.
  7. a b c L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 237.
  8. a b c d e L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 238.
  9. L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 239.
  10. a b L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 240.
  11. a b L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 241.
  12. a b c L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 243.
  13. a b L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 244.
  14. L. Pastusiak: Panie Białego Domu. s. 245.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]