Marita Kramer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marita Kramer
Ilustracja
Marita Kramer (2017)
Data i miejsce urodzenia 25 października 2001
Apeldoorn, Holandia
Klub SK Saalfelden[1]
Reprezentacja  Austria
Debiut w PŚ indywidualnie 4 lutego 2017 w Hinzenbach (29. miejsce)
Debiut w PŚ drużynowo 18 stycznia 2020 w Zaō (1. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 4 lutego 2017 w Hinzenbach (29. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 11 stycznia 2020 w Sapporo (1. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 11 stycznia 2020 w Sapporo
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Mistrzostwa świata
złoto Oberstdorf 2021 norm. druż.
brąz Oberstdorf 2021 norm. druż. miesz.
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Oberwiesenthal 2020 indywidualnie
złoto Oberwiesenthal 2020 drużynowo
złoto Oberwiesenthal 2020 druż. miesz.
brąz Lahti 2019 drużynowo
Puchar świata w skokach narciarskich
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2020/2021
Russian Tour Blue Bird
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2021
Letnie Grand Prix
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2020
Letni Puchar Kontynentalny
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2019
Strona internetowa

Sara Marita Kramer (ur. 25 października 2001 w Apeldoorn) – austriacka skoczkini narciarska pochodzenia holenderskiego. Medalistka mistrzostw świata juniorów. Zwyciężczyni klasyfikacji generalnej Letniego Pucharu Kontynentalnego 2019. Medalistka mistrzostw Austrii.

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Skoki narciarskie zaczęła uprawiać w czwartej klasie szkoły podstawowej, tuż po tym jak wzięła udział w szkolnych zawodach w skokach na nartach alpejskich rozgrywanych w Uttenhofen[2].

W sierpniu 2015 roku rozpoczęła starty w cyklu Alpen Cup, zajmując dwukrotnie lokaty w drugiej dziesiątce zawodów w Klingenthal. W czołowej „dziesiątce” konkursu tej rangi po raz pierwszy uplasowała się rok później w Pöhli, gdzie była 10. i 7. We wrześniu 2016 roku w Einsiedeln zadebiutowała w FIS Cupie, dwukrotnie zajmując miejsca w czołowej „dziesiątce” (5. i 10. pozycja). Tydzień później w Lillehammer, w ramach letniej edycji cyklu po raz pierwszy wystąpiła w konkursie Pucharu Kontynentalnego, zajmując 34. miejsce. Pierwsze punkty zawodów tej rangi, już w ramach zimowej edycji cyklu, zdobyła 17 grudnia 2016 r. w Notodden, gdzie była 27[3].

4 lutego 2017 roku w ramach rywalizacji w Hinzenbach, w swoim debiucie w Pucharze Świata, zajęła 29. pozycję, zdobywając pierwsze w karierze punkty w konkursie tego cyklu. W sezonie 2016/2017 w zawodach najwyższej rangi wystąpiła jeszcze trzykrotnie (raz w Hinzenbach i dwukrotnie w Ljubnie), jednak nie punktowała, za każdym razem plasując się w czwartej dziesiątce[3]. W marcu 2017 roku zdobyła dwa złote medale OPA Games w Hinterzarten, triumfując zarówno w rywalizacji indywidualnej, jak i drużynowej[4].

W sezonie 2017/2018 brała udział tylko w zawodach niższej rangi. Zimą trzykrotnie plasowała się w czołowej „dziesiątce” Pucharu Kontynentalnego (dwa razy w Notodden i raz w Planicy), 16 grudnia 2017 r. w Notodden po raz pierwszy stając na podium zawodów tej rangi (była trzecia). W lutym 2018 w Kanderstegu wzięła udział w mistrzostwach świata juniorów – w konkursie indywidualnym była 26., a w drużynowym 7. Tydzień później dwukrotnie stanęła na podium konkursów FIS Cupu w Rastbüchl (3. i 2. miejsce)[3].

W sierpniu 2018 roku dwukrotnie odpadła w kwalifikacjach do konkursów Letniej Grand Prix we Frenštácie[4]. W październiku 2018 roku w Predazzo dwukrotnie stanęła na podium Alpen Cup, w pierwszym konkursie zajmując 3. miejsce, a w drugim odnosząc swój pierwszy triumf w zawodach tego cyklu. W sezonie 2018/2019 sześciokrotnie przystępowała do rywalizacji w Pucharze Świata, jednak ani razu nie punktowała – raz odpadła w kwalifikacjach, a pięć razy plasowała się w czwartej dziesiątce. W styczniu 2019 r. w Lahti wzięła udział w mistrzostwach świata juniorów – indywidualnie była 11., a w konkursach drużynowych zdobyła brązowy medal (konkurs kobiet) i zajęła 4. lokatę (mikst). W lutym 2019 dwukrotnie zajęła drugie miejsce w konkursach Pucharu Kontynentalnego w Brotterode[3].

W lipcu 2019 roku zadebiutowała w konkursie głównym Letniej Grand Prix, plasując się w Hinterzarten na 33. lokacie. W sierpniu i wrześniu 2019 cztery razy stawała na podium Letniego Pucharu Kontynentalnego – w Szczyrku dwukrotnie wygrała, a w Stams dwa razy była druga[3]. Dzięki tym wynikom triumfowała w klasyfikacji generalnej Letniego Pucharu Kontynentalnego 2019[5]. Od początku sezonu 2019/2020 plasuje się w czołówce Pucharu Świata – w grudniu 2019 w Lillehammer znacznie poprawiła swój najlepszy wynik w tym cyklu, dwukrotnie zajmując lokaty w czołowej „dziesiątce” (10. i 9. miejsce)[3], a 11 stycznia 2020 odniosła pierwsze w karierze zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata, triumfując w Sapporo[5]. 18 stycznia 2020 w Zaō zadebiutowała w konkursie drużynowym Pucharu Świata, odnosząc z reprezentacją Austrii zwycięstwo[3]. Ze względu na chorobę po powrocie z Japonii opuściła konkursy w Râșnovie[6]. Do rywalizacji powróciła w Oberstdorfie, gdzie po raz drugi stanęła na podium konkursu indywidualnego, zajmując w niedzielnych zmaganiach 3. lokatę[3].

Kramer jest medalistką mistrzostw Austrii – w październiku 2019 w Tschagguns zdobyła brązowy medal w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej[7].

Oprócz skoków narciarskich jako juniorka trenowała również kombinację norweską – w swojej karierze dwukrotnie stawała na podium zawodów Alpen Cup w tej dyscyplinie sportu[8].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Kramer urodziła się w holenderskim Apeldoorn. Jej rodzice mocno interesowali się sportami zimowymi. Wraz z rodziną w 2008 roku przeprowadziła się do Austrii, gdzie jej ojciec Ronald otworzył hotel z restauracją i naleśnikarnią w miejscowości Maria Alm. Po przeprowadzce do Austrii, u jej matki Anneke zdiagnozowano raka piersi, w wyniku którego wkrótce później zmarła[9].

Kramer ma trójkę rodzeństwa – dwóch braci, Thomasa i Tima oraz siostrę Femke[9], która jest biathlonistką[1], a początkowo także trenowała skoki narciarskie[9].

Oprócz obywatelstwa Austrii, którą reprezentuje na arenie międzynarodowej, Marita Kramer posiada również obywatelstwo Holandii[10]. W 2017 otrzymała od holenderskiego związku ofertę występów w barwach Holandii – choć odmówiła, nie wykluczyła możliwości startów w barwach kraju swego urodzenia w przyszłości[9].

Kramer jest absolwentką gimnazjum sportowego w Stams, które ukończyła w 2019 roku[2].

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2021 Niemcy Oberstdorf 4. miejsce (K-95), 4. miejsce (K-120)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2021 Niemcy Oberstdorf złoty medal (K-95)[a], brązowy medal (K-95, drużyna mieszana)[b]

Starty M. Kramer na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
4. 25 lutego 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 ind. 109,0 m 98,0 m 275,2 pkt 4,4 pkt Ema Klinec
1.FIS gold medal.png 26 lutego 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 druż.[a] 102,5 m 104,0 m 959,3 pkt (269,8 pkt)
3.FIS bronze medal.png 28 lutego 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 druż. miesz.[b] 105,5 m 103,0 m 986,5 pkt (260,2 pkt) 14,3 pkt Niemcy
4. 3 marca 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 ind. 126,5 m 127,5 m 281,9 pkt 14,7 pkt Maren Lundby

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2018 Szwajcaria Kandersteg 26. miejsce
2019 Finlandia Lahti 11. miejsce
2020 Niemcy Oberwiesenthal złoty medal

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2018 Szwajcaria Kandersteg 7. miejsce (K-95)[c]
2019 Finlandia Lahti brązowy medal (K-90)[d], 4. miejsce (K-90, drużyna mieszana)[e]
2020 Niemcy Oberwiesenthal złoty medal (K-95)[f], złoty medal (K-95, drużyna mieszana)[g]

Starty M. Kramer na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
26. 2 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 ind. 78,5 m 84,0 m 162,4 pkt 100,2 pkt Nika Križnar
7. 3 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 druż.[c] 74,5 m 79,5 m 494,4 pkt (107,5 pkt) 238,7 pkt Słowenia
11. 24 stycznia 2019 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 ind. 87,5 m 86,5 m 222,7 pkt 30,4 pkt Anna Szpyniowa
3.FIS bronze medal.png 26 stycznia 2019 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż.[d] 86,0 m 89,0 m 831,6 pkt (210,7 pkt) 80,6 pkt Rosja
4. 27 stycznia 2019 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. miesz.[e] 89,0 m 88,5 m 945,1 pkt (228,5 pkt) 39,3 pkt Rosja
1.FIS gold medal.png 5 marca 2020 Niemcy Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 ind. 99,0 m 101,0 m 238,9 pkt
1.FIS gold medal.png 7 marca 2020 Niemcy Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 druż.[f] 96,0 m 102,5 m 800,7 pkt (226,4 pkt)
1.FIS gold medal.png 8 marca 2020 Niemcy Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 druż. miesz.[g] 97,5 m 98,5 m 1023,3 pkt (254,1 pkt)

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2016/2017 59.[11]
2018/2019 nieklasyfikowana[12]
2019/2020 9.[13]
2020/2021 3.[14]

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 11 stycznia 2020 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 131,0 m 135,0 m 279,6 pkt [15]
2. 18 grudnia 2020 Austria Ramsau Mattensprunganlage K-90 HS-98 94,0 m 96,0 m 253,6 pkt [16]
3. 30 stycznia 2021 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 131,5 m 135,0 m 257,7 pkt [17]
4. 31 stycznia 2021 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 137,5 m 135,0 m 265,7 pkt [18]
5. 20 marca 2021 Rosja Niżny Tagił Aist K-90 HS-97 96,5 m 96,0 m 232,1 pkt [19]
6. 21 marca 2021 Rosja Niżny Tagił Aist K-90 HS-97 97,5 m 94,5 m 243,1 pkt
7. 26 marca 2021 Rosja Czajkowskij Snieżynka K-95 HS-106 99,5 m 100,0 m 258,1 pkt
8. 28 marca 2021 Rosja Czajkowskij Snieżynka K-125 HS-140 146,5 m 136,1 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lokata Strata Zwycięzca Przypisy
1. 11 stycznia 2020 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 131,0 m 135,0 m 279,6 pkt 1. [15]
2. 2 lutego 2020 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 125,0 m 137,0 m 269,8 pkt 3. 17,8 pkt Chiara Hölzl [20]
3. 18 grudnia 2020 Austria Ramsau Mattensprunganlage K-90 HS-98 94,0 m 96,0 m 253,6 pkt 1. [16]
4. 24 stycznia 2021 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 84,5 m 88,5 m 238,1 pkt 3. 6,1 pkt Eirin Maria Kvandal [21]
5. 30 stycznia 2021 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 131,5 m 135,0 m 257,7 pkt 1. [17]
6. 31 stycznia 2021 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 137,5 m 135,0 m 265,7 pkt 1. [18]
7. 20 marca 2021 Rosja Niżny Tagił Aist K-90 HS-97 96,5 m 96,0 m 232,1 pkt 1. [19]
8. 21 marca 2021 Rosja Niżny Tagił Aist K-90 HS-97 97,5 m 94,5 m 243,1 pkt 1.
9. 27 marca 2021 Rosja Czajkowskij Snieżynka K-95 HS-106 99,5 m 100,0 m 259,1 pkt 1.
10. 28 marca 2021 Rosja Czajkowskij Snieżynka K-125 HS-140 146,5 m 136,1 pkt 1.

Zwycięstwa w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 18 stycznia 2020 Japonia Zaō Yamagata K-95 HS-102 [h] 92,5 m 87,0 m 889,4 pkt (211,0 pkt)

Miejsca na podium w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 18 stycznia 2020 Japonia Zaō Yamagata K-95 HS-102 [h] 92,5 m 87,0 m 889,4 pkt (211,0 pkt) 1.
2. 23 stycznia 2021 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 [i] 91,5 m 92,0 m 1028,9 pkt (278,4 pkt) 3. 35,9 pkt Słowenia

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2020/2021

Sezon 2016/2017
Lillehammer Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Oberstdorf Oberstdorf Sapporo Sapporo Zaō Zaō Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Pjongczang Pjongczang Oslo punkty
- - - - - - - - - - - - 29 34 40 38 - - - 2
Sezon 2018/2019
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Prémanon Prémanon Sapporo Sapporo Zaō Zaō Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Oberstdorf Oberstdorf Oslo Lillehammer Trondheim Niżny Tagił Niżny Tagił Czajkowskij Czajkowskij punkty
- - - 38 35 - - - - - - q 38 38 40 - - - - - - - - - 0
Sezon 2019/2020
Lillehammer Lillehammer Klingenthal Sapporo Sapporo Zaō Zaō Râșnov Râșnov Oberstdorf Oberstdorf Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Lillehammer Lillehammer punkty
10 9 15 1 8 4 7 - - 6 3 19 11 4 - - 475
Sezon 2020/2021
Ramsau Ljubno Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Hinzenbach Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Niżny Tagił Niżny Tagił Czajkowskij Czajkowskij punkty
1 3 1 1 4 - 4 - - 1 1 1 1 860
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się  -  – zawodniczka nie wystartowała

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 nieklasyfikowana[22]
2019 nieklasyfikowana[23]
2020 2.[24]

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca Przypisy
1. 15 sierpnia 2020 Czechy Frenštát pod Radhoštěm Areal Horečky K-95 HS-106 95,0 m 93,0 m 191,2 pkt 2. 30,7 pkt Nika Križnar [25]

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LGP 2020

2018
Hinterzarten 28.07 Courchevel 10.08 Frenštát 17.08 Frenštát 18.08 Czajkowskij 09.09 punkty
- - q q - 0
2019
Hinterzarten 26.07 Courchevel 09.08 Frenštát 18.08 punkty
33 - - 0
2020
Frenštát 15.08 punkty
2 80
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2016/2017 30.[26]
2017/2018 7.[27]
2018/2019 11.[28]

Miejsca na podium w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lokata Strata Zwycięzca
1. 16 grudnia 2017 Norwegia Notodden Tveitanbakken K-90 HS-100 90,0 m 93,0 m 225,0 pkt 3. 2,5 pkt Aleksandra Barancewa
2. 23 lutego 2019 Niemcy Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 104,5 m 104,5 m 216,6 pkt 2. 6,3 pkt Pauline Heßler
3. 24 lutego 2019 Niemcy Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 107,0 m 108,0 m 238,8 pkt 2. 5,8 pkt Katra Komar

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2020/2021

Sezon 2016/2017
Notodden Notodden punkty
33 27 4
Sezon 2017/2018
Notodden Notodden Planica Planica Brotterode Brotterode punkty
6 3 9 12 - - 151
Sezon 2018/2019
Notodden Notodden Planica Planica Brotterode Brotterode punkty
- - - - 2 2 160
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodniczka nie wystartowała

Letni Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2016 nieklasyfikowana[29]
2018 9.[30]
2019 1.[31]

Miejsca na podium w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lokata Strata Zwycięzca
1. 8 sierpnia 2019 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-104 101,0 m 102,0 m 235,8 pkt 1.
2. 9 sierpnia 2019 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-104 104,0 m 95,5 m 240,1 pkt 1.
3. 23 lutego 2019 Austria Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 104,5 m 108,0 m 249,7 pkt 2. 3,8 pkt Eva Pinkelnig
4. 24 lutego 2019 Austria Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 110,0 m 110,0 m 242,2 pkt 2. 0,5 pkt Ema Klinec

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu letniego 2020

2016
Oberwiesenthal Oberwiesenthal Lillehammer punkty
- - 34 0
2018
Oslo Oslo punkty
9 11 53
2019
Szczuczyńsk Szczuczyńsk Szczyrk Szczyrk Lillehammer Stams Stams punkty
- - 1 1 - 2 2 360
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  − zawodniczka nie wystartowała

FIS Cup[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2016/2017 33.[32]
2017/2018 9.[33]
2018/2019 39.[34]

Miejsca na podium w poszczególnych konkursach FIS Cup[edytuj | edytuj kod]

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lokata Strata Zwycięzca
1. 10 lutego 2018 Niemcy Rastbüchl Baptist-Kitzlinger-Schanze K-74 HS-78 76,5 m 79,0 m 229,0 pkt 3. 13,8 pkt Agnes Reisch
2. 11 lutego 2018 Niemcy Rastbüchl Baptist-Kitzlinger-Schanze K-74 HS-78 79,5 m 74,5 m 226,7 pkt 2. 7,3 pkt Agnes Reisch

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cup[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2020/2021

Sezon 2016/2017
Villach Villach Szczyrk Szczyrk Einsiedeln Einsiedeln Hinterzarten Hinterzarten Râșnov Râșnov Notodden punkty
- - - - 5 10 - - - - 25 77
Sezon 2017/2018
Villach Villach Kandersteg Kandersteg Râșnov Râșnov Whistler Whistler Rastbüchl Rastbüchl Villach Villach Falun punkty
21 17 - 22 - - - - 3 2 12 21 - 205
Sezon 2018/2019
Villach Villach Szczyrk Szczyrk Râșnov Râșnov Park City Park City Rastbüchl Rastbüchl Villach Villach punkty
38 20 6 9 - - - - - - - - 80
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – dyskwalifikacja  -  − zawodniczka nie wystartowała

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Skład zespołu: Chiara Hölzl, Daniela Iraschko-Stolz, Marita Kramer i Sophie Sorschag.
  2. a b Skład zespołu: Michael Hayböck, Daniela Iraschko-Stolz, Stefan Kraft i Marita Kramer.
  3. a b Skład zespołu: Lisa Eder, Marita Kramer, Sophie Mair i Claudia Purker.
  4. a b Skład zespołu: Lisa Eder, Lisa Hirner, Marita Kramer i Claudia Purker.
  5. a b Skład zespołu: Lisa Eder, David Haagen, Marita Kramer i Maximilian Lienher.
  6. a b Skład zespołu: Lisa Eder, Marita Kramer, Vanessa Moharitsch i Julia Mühlbacher.
  7. a b Skład zespołu: Lisa Eder, Marita Kramer, Peter Resinger i Marco Wörgötter.
  8. a b Skład zespołu: Daniela Iraschko-Stolz, Marita Kramer, Chiara Hölzl, Eva Pinkelnig
  9. Skład zespołu: Daniela Iraschko-Stolz, Lisa Eder, Chiara Hölzl, Marita Kramer

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Sprunglauf Weltcup Hinzenbach 04.02.17 - Weltcupdebüt für die junge Athletin vom SK Saalfelden (niem.). schiklubsaalfelden.com. [dostęp 2017-03-05].
  2. a b Sara Marita Kramer will heuer hoch hinaus (niem.). meinbezirk.at, 2019-11-28. [dostęp 2020-01-11].
  3. a b c d e f g h Athlete : KRAMER Marita (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2020-01-13].
  4. a b Adam Kwieciński: KRAMER Marita 2001.10.25 AUT. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2020-01-13].
  5. a b Dominik Formela: PŚ Pań w Sapporo: Sukces Kramer, historyczny wynik Rajdy. skijumping.pl, 2020-01-11. [dostęp 2020-01-11].
  6. Luis Holuch: Chiara Hölzl gewinnt Quali in Rasnov (niem.). skispringen.com, 2020-01-24. [dostęp 2020-02-09].
  7. Pierwsza część mistrzostw Austrii dla Pinkelnig i Hayboecka. skijumping.pl, 2019-10-19. [dostęp 2020-01-11].
  8. Sara KRAMER (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2020-01-11].
  9. a b c d Walter van Zoeren: ‘AustrianDutchSisters’ Sara en Femke zijn Nederlandse hoop op een olympische medaille tijdens de Winterspelen (niderl.). tubantia.nl, 2019-11-20. [dostęp 2020-01-11].
  10. Sara Marita Kramer (ang.). saraenfemke.eu. [dostęp 2017-03-05]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  11. FIS World Cup Ski Jumping Ladies - 2016/2017 - World Cup Standings (ang.). fis-ski.com, 2017-03-12. [dostęp 2021-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-04)].
  12. World Cup 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-03-24].
  13. FIS World Cup Ski Jumping Ladies - 2019/2020 - World Cup Standings (ang.). fis-ski.com, 2020-03-10. [dostęp 2021-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-04)].
  14. FIS World Cup Ski Jumping Ladies - 2020/2021 - World Cup Standings (ang.). fis-ski.com, 2021-03-28. [dostęp 2021-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-04)].
  15. a b Sapporo - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2020-01-11].
  16. a b Ramsau - Result (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2020-12-26].
  17. a b Titisee-Neustadt - Result (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2021-01-30].
  18. a b Titisee-Neustadt - Result (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2021-01-31].
  19. a b Nizhny Tagil - Result (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2021-03-20].
  20. Oberstdorf - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2020-02-02].
  21. Ljubno - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2021-01-24].
  22. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  23. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  24. FIS Ski Jumping Grand Prix Ladies - 2020 - Grand Prix Standing (ang.). fis-ski.com, 2020-08-15. [dostęp 2021-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)].
  25. Frenštát - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2020-08-15].
  26. FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2016/2017 (ang.). fis-ski.com, 2016-12-17. [dostęp 2021-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)].
  27. FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2017/2018 (ang.). fis-ski.com, 2018-02-17. [dostęp 2021-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)].
  28. FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2018/2019 (ang.). fis-ski.com, 2019-02-24. [dostęp 2021-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)].
  29. Ladies Continental Cup 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-08-08].
  30. FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2018 (ang.). fis-ski.com, 2018-09-16. [dostęp 2021-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)].
  31. FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2019 (ang.). fis-ski.com, 2019-09-22. [dostęp 2021-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)].
  32. FIS Cup Women - Standings 2016/2017 (ang.). fis-ski.com, 2017-01-28. [dostęp 2021-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)].
  33. FIS Cup Women - Standings 2017/2018 (ang.). fis-ski.com, 2018-03-18. [dostęp 2021-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-30)].
  34. FIS Cup Women - Standings 2018/2019 (ang.). fis-ski.com, 2019-02-24. [dostęp 2021-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]