Przejdź do zawartości

Anna Odine Strøm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Anna Odine Strøm
Ilustracja
Anna Odine Strøm (2023)
Data i miejsce urodzenia

17 kwietnia 1998
Alta

Klub

Alta IF

Reprezentacja

 Norwegia

Debiut w PŚ

7 grudnia 2013 w Lillehammer (34. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

1 marca 2014 w Râșnov (25. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

20 stycznia 2019 w Zaō (2. miejsce)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

31 grudnia 2022 w Ljubnie

Rekord życiowy

202,0 m na Vikersundbakken w Vikersund (15 marca 2025)[1]

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Igrzyska olimpijskie
złoto Mediolan–Cortina 2026 normalna
złoto Mediolan–Cortina 2026 duża
srebro Mediolan–Cortina 2026 druż. miesz.
Mistrzostwa świata
złoto Trondheim 2025 norm. druż.
złoto Trondheim 2025 druż. miesz.
srebro Planica 2023 druż. miesz.
brąz Seefeld in Tirol 2019 norm. druż.
brąz Seefeld in Tirol 2019 druż. miesz.
brąz Oberstdorf 2021 norm. druż.
brąz Planica 2023 normalna
brąz Planica 2023 norm. druż.
brąz Trondheim 2025 normalna
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Kandersteg 2018 druż. miesz.
brąz Kandersteg 2018 indywidualnie
Igrzyska olimpijskie młodzieży
srebro Lillehammer 2016 sztaf. miesz.
Igrzyska europejskie
srebro Zakopane 2023 druż. miesz.
Inne nagrody
Raw Air
brąz 3. miejsce
2025
Turniej Sylwestrowy
srebro 2. miejsce
2022/2023
Puchar Kontynentalny
brąz 3. miejsce
2015/2016
Multimedia w Wikimedia Commons

Anna Odine Strøm (ur. 17 kwietnia 1998 w Alcie) – norweska skoczkini narciarska, reprezentantka klubu Alta IF, wielokrotna medalistka olimpijska z Mediolanu i Cortiny d’Ampezzo.

Na międzynarodowej arenie zadebiutowała 18 lutego 2012 roku w Libercu podczas zawodów Pucharu Kontynentalnego, podczas których została zdyskwalifikowana[2].

Dwukrotnie wystartowała w konkursach o mistrzostwo świata juniorek. 24 stycznia 2013 roku w Libercu wystartowała w ósmej rywalizacji o tytuł mistrzyni świata juniorów. Indywidualnie była 38., natomiast wraz z Gydą Enger, Jenny Synnøve Hagemoen i Maren Lundby zajęła 4. miejsce w konkursie drużynowym.

W sezonie 2012/2013 uplasowała się na siedemnastym miejscu w klasyfikacji generalnej Pucharu Kontynentalnego kobiet. W pierwszym konkursie, w Oberwiesenthal, nie brała udziału, a w kolejnych trzech – w Örnsköldsvik zajmowała odpowiednio – 14., 13. i 13. miejsce.

Jej młodszy brat Jørgen Oliver również jest skoczkiem narciarskim[3].

Igrzyska olimpijskie

[edytuj | edytuj kod]
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
15. 5 lutego 2022 Chiny Pekin/Zhangjiakou Snow Ruyi K-95 HS-106 indywid. 91,5 m 84,0 m 176,0 pkt 63,0 pkt Urša Bogataj
8. 7 lutego 2022 Chiny Pekin/Zhangjiakou Snow Ruyi K-95 HS-106 druż. miesz[a]. 92,0 m DSQ 707,9 pkt (104,5 pkt) 293,6 pkt Słowenia
1. 7 lutego 2026 Włochy Mediolan-Cortina/Predazzo Giuseppe Dal Ben K-98 HS-107 indywid. 100,0 m 101,0 m 267,3 pkt –
2. 10 lutego 2026 Włochy Mediolan-Cortina/Predazzo Giuseppe Dal Ben K-98 HS-107 druż. miesz[b]. 98,0 m 101,0 m 1038,3 pkt (248,3 pkt) 30,9 pkt Słowenia
1. 15 lutego 2026 Włochy Mediolan-Cortina/Predazzo Giuseppe Dal Ben K-128 HS-141 indywid. 130,5 m 132,0 m 284,8 pkt –

Mistrzostwa świata

[edytuj | edytuj kod]
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
25. 20 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 ind. 81,5 m 83,5 m 192,0 pkt 44,9 pkt Carina Vogt
3.brąz 26 lutego 2019 Austria Seefeld in Tirol Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż.[c] 97,5 m 97,0 m 876,9 pkt (223,1 pkt) 22,0 pkt Niemcy
9. 27 lutego 2019 Austria Seefeld in Tirol Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 ind. 102,0 m 99,5 m 230,6 pkt 29,0 pkt Maren Lundby
3.brąz 2 marca 2019 Austria Seefeld in Tirol Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż. miesz[d]. 97,5 m 102,5 m 938,4 pkt (221,5 pkt) 73,8 pkt Niemcy
19. 25 lutego 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 ind. 92,0 m 89,5 m 220,6 pkt 59,0 pkt Ema Klinec
3.brąz 26 lutego 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 druż.[e] 87,0 m 91,0 m 942,1 pkt (205,3 pkt) 17,2 pkt Austria
27. 3 marca 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 ind. 99,0 m 102,5 m 170,6 pkt 126,0 pkt Maren Lundby
3.brąz 23 lutego 2023 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 ind. 100,0 m 95,0 m 246,0 pkt 3,1 pkt Katharina Althaus
3.brąz 25 lutego 2023 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 druż.[f] 99,0 m 95,0 m 828,6 pkt (218,1 pkt) 15,2 pkt Niemcy
2.srebro 26 lutego 2023 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 druż. miesz[g]. 97,0 m 91,0 m 1004,5 pkt (251,9 pkt) 12,7 pkt Niemcy
5. 1 marca 2023 Słowenia Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 ind. 121,0 m 122,5 m 240,7 pkt 23,5 pkt Alexandria Loutitt
3.brąz 28 lutego 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-94 HS-102 ind. 99,0 m 96,5 m 246,6 pkt 12,6 pkt Nika Prevc
1.złoto 1 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-94 HS-102 druż.[h] 100,5 m 102,0 m 904,5 pkt (256,8 pkt) –
1.złoto 5 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-138 druż. miesz[i]. 121,5 m 132,0 m 1020,4 pkt (232,9 pkt) –
5. 7 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-138 ind. 120,5 m – 120,7 pkt 30,2 pkt Nika Prevc

Mistrzostwa świata juniorów

[edytuj | edytuj kod]
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
38. 24 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 ind. 67,5 m – 58,0 pkt 210,0 pkt Sara Takanashi
4. 26 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 druż.[j] 72,0 m 70,0 m 759,5 pkt (129,5 pkt) 249,5 pkt Słowenia
11. 28 stycznia 2014 Włochy Val di Fiemme / Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 ind. 88,0 m 88,5 m 202,0 pkt 60,9 pkt Sara Takanashi
5. 5 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 ind. 93,0 m 91,0 m 212,2 pkt 15,3 pkt Sofja Tichonowa
16. 23 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 ind. 73,5 m 81,0 m 154,8 pkt 54,2 pkt Chiara Hölzl
4. 24 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż. miesz[k]. 83,5 m 87,0 m 828,2 pkt (193,0 pkt) 54,6 pkt Słowenia
21. 1 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 ind. 78,0 m 85,5 m 183,5 pkt 56,3 pkt Manuela Malsiner
4. 3 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 druż.[l] 76,5 m 78,0 m 644,3 pkt (158,6 pkt) 127,8 pkt Niemcy
4. 5 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 druż. miesz[m]. 78,5 m 82,0 m 837,2 pkt (187,0 pkt) 88,1 pkt Słowenia
3.brąz 2 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 ind. 97,0 m 93,0 m 231,7 pkt 30,9 pkt Nika Križnar
5. 3 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 druż.[n] 94,0 m 90,5 m 554,4 pkt (189,2 pkt) 178,7 pkt Słowenia
1.złoto 4 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 druż. miesz[o]. 95,0 m 95,5 m 869,3 pkt (210,3 pkt) –

Igrzyska olimpijskie młodzieży

[edytuj | edytuj kod]
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
6. 16 lutego 2016 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 indywid. 84,0 m 86,5 m 192,4 pkt 56,9 pkt Ema Klinec
6. 18 lutego 2016 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 druż. miesz[p]. 81,5 m 80,0 m 609,9 pkt (173,1 pkt) 99,6 pkt Słowenia
2. 19 lutego 2016 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 sztaf. miesz[q]. 81,5 m 337,8 pkt (?) +21,1 s Rosja

Igrzyska europejskie

[edytuj | edytuj kod]
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
9. 27 czerwca 2023 Polska Zakopane[r] Średnia Krokiew K-95 HS-105 indywid. 92,5 m 85,0 m 226,6 pkt 36,0 pkt Jacqueline Seifriedsberger
2. 29 czerwca 2023 Polska Zakopane[r] Średnia Krokiew K-95 HS-105 druż. miesz[s]. 94,0 m 95,0 m 876,7 pkt (206,1 pkt) 62,6 pkt Austria
15. 30 czerwca 2023 Polska Zakopane[r] Wielka Krokiew K-125 HS-140 indywid. 109,0 m 124,0 m 185,4 pkt 92,0 pkt Nika Križnar

Puchar Świata

[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce[4]
2013/2014 56.
2015/2016 48.
2016/2017 58.
2017/2018 17.
2018/2019 7.
2019/2020 17.
2020/2021 21.
2021/2022 17.
2022/2023 4.
2023/2024 31.
2024/2025 8.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

[edytuj | edytuj kod]
Źródło[5][6]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 31 grudnia 2022 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 91,5 m 90,5 m 259,7 pkt
2. 29 stycznia 2023 Niemcy Hinterzarten Rothaus-Schanze K-100 HS-111 112,5 m 103,5 m 254,7 pkt
3. 18 lutego 2023 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 84,0 m – 98,1 pkt
4. 4 grudnia 2025 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 127,0 m 124,0 m 246,0 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

[edytuj | edytuj kod]
Źródło[5][6]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 20 stycznia 2019 Japonia Zaō Yamagata K-95 HS-102 91,0 m 95,0 m 197,4 pkt 2. 1,3 pkt Maren Lundby
2. 16 marca 2019 Rosja Niżny Tagił Aist K-90 HS-97 89,0 m 91,5 m 233,9 pkt 3. 18,7 pkt Juliane Seyfarth
3. 4 grudnia 2022 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 140,0 m 129,0 m 252,1 pkt 2. 7,5 pkt Silje Opseth
4. 28 grudnia 2022 Austria Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 93,5 m 92,5 m 248,4 pkt 2. 9,5 pkt Eva Pinkelnig
5. 31 grudnia 2022 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 91,5 m 90,5 m 259,7 pkt 1. –
6. 1 stycznia 2023 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 91,5 m 88,0 m 250,4 pkt 2. 3,0 pkt Eva Pinkelnig
7. 15 stycznia 2023 Japonia Zaō Yamagata K-95 HS-102 95,0 m 96,5 m 220,1 pkt 3. 10,0 pkt Eva Pinkelnig
8. 29 stycznia 2023 Niemcy Hinterzarten Rothaus-Schanze K-100 HS-111 112,5 m 103,5 m 254,7 pkt 1. –
9. 18 lutego 2023 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 84,0 m – 98,1 pkt 1. –
10. 11 marca 2023 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 129,0 m 125,0 m 253,1 pkt 3. 7,0 pkt Chiara Kreuzer
11. 12 marca 2023 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 127,5 m 120,0 m 231,6 pkt 3. 6,6 pkt Ema Klinec
12. 24 marca 2023 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 117,5 m 123,5 m 237,6 pkt 2. 1,2 pkt Yūki Itō
13. 1 stycznia 2025 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 129,0 m 132,0 m 304,5 pkt 2. 7,4 pkt Nika Prevc
14. 1 lutego 2025 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 139,0 m 137,0 m 245,8 pkt 2. 15,9 pkt Eirin Maria Kvandal
15. 13 marca 2025 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 126,5 m 123,0 m 226,2 pkt 2. 27,9 pkt Nika Prevc
16. 4 grudnia 2025 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 127,0 m 124,0 m 246,0 pkt 1. –
17. 13 grudnia 2025 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 128,5 m 131,5 m 272,4 pkt 3. 21,7 pkt Nika Prevc
18. 20 grudnia 2025 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 132,0 m 134,0 m 267,0 pkt 3. 7,9 pkt Nozomi Maruyama
19. 21 grudnia 2025 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 132,5 m 125,0 m 267,4 pkt 2. 16,7 pkt Nika Prevc
20. 17 stycznia 2026 Chiny Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 127,0 m – 97,5 pkt 2. 16,1 pkt Nika Prevc
21. 24 stycznia 2026 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 123,0 m 127,0 m 260,3 pkt 3. 19,1 pkt Nika Prevc
22. 28 lutego 2026 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 86,0 m 85,5 m 238,3 pkt 3. 20,3 pkt Nika Prevc
23. 1 marca 2026 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 86,0 m 85,5 m 235,8 pkt 2. 11,3 pkt Lisa Eder
24. 5 marca 2026 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 123,0 m 121,5 m 282,5 pkt 2. 14,2 pkt Nika Prevc
25. 6 marca 2026 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 125,0 m 123,5 m 267,5 pkt 2. 14,5 pkt Nika Prevc

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

[edytuj | edytuj kod]

stan na 22 marca 2026

Źródło[5][6]
Sezon 2013/2014
Lillehammer Hinterzarten Hinterzarten Czajkowskij Czajkowskij Sapporo Sapporo Zaō Zaō Planica Planica Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Oslo Falun Planica punkty
34 38 40 - - - - - - - - - - 25 31 - 27 - 10
Sezon 2014/2015
Lillehammer Sapporo Sapporo Zaō Oberstdorf Oberstdorf Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Ljubno Ljubno Oslo punkty
q - - - q q - - - - - - 32 0
Sezon 2015/2016
Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Sapporo Sapporo Zaō Zaō Oberstdorf Oberstdorf Oslo Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Lahti Ałmaty Ałmaty punkty
34 - - - - - - - - 23 31 35 - - - - - 8
Sezon 2016/2017
Lillehammer Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Oberstdorf Oberstdorf Sapporo Sapporo Zaō Zaō Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Pjongczang Pjongczang Oslo punkty
q q - - - - - - - - - - - - 34 35 - - 27 4
Sezon 2017/2018
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Hinterzarten Sapporo Sapporo Zaō Zaō Ljubno Ljubno Râșnov Râșnov Oslo Oberstdorf Oberstdorf punkty
28 23 21 27 16 15 15 19 21 24 12 11 7 7 16 234
Sezon 2018/2019
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Prémanon Prémanon Sapporo Sapporo Zaō Zaō Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Oberstdorf Oberstdorf Oslo Lillehammer Trondheim Niżny Tagił Niżny Tagił Czajkowskij Czajkowskij punkty
10 11 12 26 9 9 7 7 2 6 10 7 9 10 15 10 14 9 9 10 3 9 10 17 717
Sezon 2019/2020
Lillehammer Lillehammer Klingenthal Sapporo Sapporo Zaō Zaō Râșnov Râșnov Oberstdorf Oberstdorf Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Lillehammer Lillehammer punkty
12 17 19 17 28 9 23 23 12 18 20 13 23 20 13 12 237
Sezon 2020/2021
Ramsau Ljubno Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Hinzenbach Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Niżny Tagił Niżny Tagił Czajkowskij Czajkowskij punkty
11 13 27 19 21 dq 11 14 17 18 21 29 17 165
Sezon 2021/2022
Niżny Tagił Niżny Tagił Lillehammer Lillehammer Klingenthal Klingenthal Ramsau Ljubno Ljubno Willingen Willingen Hinzenbach Hinzenbach Lillehammer Lillehammer Oslo Oslo Oberhof Oberhof punkty
16 20 16 10 12 18 21 19 13 13 14 10 18 19 21 15 19 24 17 292
Sezon 2022/2023
Wisła Wisła Lillehammer Lillehammer Titisee-Neustadt Villach Villach Ljubno Ljubno Sapporo Sapporo Zaō Zaō Hinterzarten Hinterzarten Willingen Willingen Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Oslo Oslo Lillehammer Lillehammer Lahti punkty
5 17 13 2 8 2 6 1 2 7 13 6 3 10 1 11 14 9 7 4 1 3 3 12 10 2 1278
Sezon 2023/2024
Lillehammer Lillehammer Engelberg Engelberg Garmisch-Partenkirchen Oberstdorf Villach Villach Sapporo Sapporo Zaō Ljubno Ljubno Willingen Willingen Hinzenbach Hinzenbach Lahti Oslo Oslo Trondheim Trondheim Vikersund Planica punkty
5 11 20 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 80
Sezon 2024/2025
Lillehammer Lillehammer Zhangjiakou Zhangjiakou Engelberg Garmisch-Partenkirchen Oberstdorf Villach Villach Sapporo Sapporo Zaō Zaō Willingen Lake Placid Lake Placid Ljubno Ljubno Hinzenbach Hinzenbach Oslo Vikersund Lahti Lahti punkty
4 6 8 14 10 10 2 6 4 10 11 11 5 2 12 7 30 - - - 2 8 9 6 801
Sezon 2025/2026
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Falun HS95 Falun HS132 Wisła HS134 Wisła HS134 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Garmisch-Partenkirchen HS142 Oberstdorf HS137 Villach HS98 Villach HS98 Ljubno HS94 Ljubno HS94 Zhangjiakou HS140 Zhangjiakou HS140 Zaō HS102 Zaō HS102 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Willingen HS147 Willingen HS147 Hinzenbach HS90 Hinzenbach HS90 Lahti HS130 Lahti HS130 Oslo HS134 Oslo HS134 Vikersund HS240 Vikersund HS240 Planica HS240 punkty
4 8 4 7 1 6 6 3 3 2 dq 6 5 11 - - 5 2 5 5 3 6 5 7 3 2 2 2 3 3 5 3 1578
Legenda
1 2 3 4–10 11–30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się  -  – zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata

[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2024/2025

Źródło[5][6]
Sezon
2017/2018 		Hinterzarten Zaō
7 5
Sezon
2019/2020 		Zaō Ljubno
3 3
Sezon
2020/2021 		Ljubno Râșnov (mikst) Czajkowskij
- - 4
Sezon
2021/2022 		Willingen (mikst) Hinzenbach Oslo (mikst)
- 6 3
Sezon
2022/2023 		Titisee-Neustadt (mikst) Zaō (duety) Willingen (mikst)
2 2 1
Sezon
2024/2025 		Lillehammer (mikst) Zaō (duety) Willingen (mikst) Lake Placid (mikst)
2 - - -
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

(Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Raw Air

[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce[4]
2019 10.
2020 11.
2022 18.
2023 8.
2025 3.

Turniej Sylwestrowy

[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce
2021/2022 16.
2022/2023 2.

Korona Alp

[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce
2021/2022 14.

Turniej Dwóch Nocy

[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce[7]
2024/2025 5.
2025/2026 19.

Letnie Grand Prix

[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce[8]
2018 9.
2021 16.
2023 43.
2025 11.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

[edytuj | edytuj kod]
Źródło[5][6]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 20 września 2025 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-128 HS-143 124,0 m 130,5 m 230,8 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

[edytuj | edytuj kod]
Źródło[5][6]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 20 września 2025 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-128 HS-143 124,0 m 130,5 m 230,8 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LGP 2025

Źródło[5][6]
2018
Hinterzarten 28.07 Courchevel 10.08 Frenštát 17.08 Frenštát 18.08 Czajkowskij 09.09 punkty
- 8 6 12 5 139
2021
Wisła 17.07 Wisła 18.07 Courchevel 06.08 Frenštát 15.08 Czajkowskij 11.09 Czajkowskij 12.09 Klingenthal 02.10 punkty
- - 14 15 12 7 16 107
2023
Courchevel 29.07 Courchevel 30.07 Szczyrk 05.08 Szczyrk 06.08 Râșnov 23.09 Râșnov 24.09 Klingenthal 07.10 punkty
- - - - - - 13 20
2025
Courchevel 09.08 Courchevel 10.08 Wisła 16.08 Wisła 17.08 Râșnov 13.09 Râșnov 14.09 Predazzo 18.09 Predazzo 20.09 Klingenthal 25.10 punkty
- - - - - - 14 1 13 138
Legenda
1 2 3 4–10 11–30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Letni Puchar Interkontynentalny

[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce[9]
2024 16.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Interkontynentalnego chronologicznie

[edytuj | edytuj kod]
Źródło[5][6]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 14 września 2024 Norwegia Trondheim Granåsen K-94 HS-102 99,0 m 101,0 m 260,3 pkt 2. 15,1 pkt Katharina Schmid
2. 15 września 2024 Norwegia Trondheim Granåsen K-94 HS-102 99,5 m 96,0 m 242,1 pkt 3. 9,2 pkt Katharina Schmid

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Interkontynentalnego

[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LPI 2025

Źródło[5][6]
2024
Hinterzarten HS109 Hinterzarten HS109 Trondheim HS102 Trondheim HS102 Stams HS115 Stams HS115 Einsiedeln HS117 Einsiedeln HS117 Otepää HS97 Otepää HS97 punkty
- - 2 3 - - - - - - 140
Legenda
1 2 3 4–10 11–30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Puchar Kontynentalny

[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce[10]
2012/2013 17.
2013/2014 4.
2014/2015 27.
2015/2016 3.
2016/2017 21.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

[edytuj | edytuj kod]
Źródło[5][6]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 14 grudnia 2013 Norwegia Notodden Tveitanbakken K-90 HS-100 89,0 m 91,0 m 223,5 pkt 3. 25,0 pkt Anette Sagen
2. 15 lutego 2014 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 90,5 m 92,0 m 217,5 pkt 3. 24,0 pkt Juliane Seyfarth
3. 11 grudnia 2015 Norwegia Notodden Tveitanbakken K-90 HS-100 91,0 m 88,5 m 217,0 pkt 3. 12,0 pkt Sabrina Windmüller

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

[edytuj | edytuj kod]
Źródło[5][6]
Sezon 2011/2012
Rovaniemi Rovaniemi Notodden Notodden Zakopane Zakopane Liberec punkty
- - - - - - dq 0
Sezon 2012/2013
Oberwiesenthal Örnsköldsvik Örnsköldsvik Örnsköldsvik punkty
- 14 13 13 58
Sezon 2013/2014
Notodden Notodden Lahti Lahti Falun Falun punkty
6 3 3 4 - - 210
Sezon 2014/2015
Notodden Notodden Falun Falun punkty
11 19 - - 36
Sezon 2015/2016
Notodden Notodden punkty
3 4 110
Sezon 2016/2017
Notodden Notodden punkty
23 21 18
Legenda
1 2 3 4–10 11–30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Letni Puchar Kontynentalny

[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce[10]
2013 10.
2014 15.
2015 42.
2016 33.
2017 11.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

[edytuj | edytuj kod]
Źródło[5][6]
2013
Lillehammer Lillehammer punkty
10 11 50
2014
Trondheim Trondheim punkty
12 20 33
2015
Oberwiesenthal Oberwiesenthal Oslo Oslo punkty
- - dq 19 12
2016
Oberwiesenthal Oberwiesenthal Lillehammer punkty
- - 17 14
2017
Oberwiesenthal Oberwiesenthal Trondheim Trondheim punkty
8 15 12 14 88
Legenda
1 2 3 4–10 11–30 poniżej 30 

 dq  – dyskwalifikacja
 -  − zawodniczka nie wystartowała

Uwagi

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Robert Johansson, Silje Opseth i Marius Lindvik
  2. ↑ Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Kristoffer Eriksen Sundal, Eirin Maria Kvandal i Marius Lindvik
  3. ↑ Skład zespołu: Ingebjørg Saglien Bråten, Maren Lundby, Silje Opseth i Anna Odine Strøm.
  4. ↑ Skład zespołu: Robert Johansson, Maren Lundby, Andreas Stjernen i Anna Odine Strøm.
  5. ↑ Skład zespołu: Thea Minyan Bjørseth, Maren Lundby, Silje Opseth i Anna Odine Strøm.
  6. ↑ Skład zespołu: Thea Minyan Bjørseth, Eirin Maria Kvandal, Maren Lundby i Anna Odine Strøm.
  7. ↑ Skład zespołu: Halvor Egner Granerud, Anna Odine Strøm, Johann André Forfang i Thea Minyan Bjørseth.
  8. ↑ Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Ingvild Synnøve Midtskogen, Heidi Dyhre Traaserud i Eirin Maria Kvandal
  9. ↑ Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Marius Lindvik, Eirin Maria Kvandal i Johann André Forfang
  10. ↑ Skład zespołu: Gyda Enger, Anna Odine Strøm, Jenny Synnøve Hagemoen, Maren Lundby
  11. ↑ Skład zespołu: Halvor Egner Granerud, Marius Lindvik, Silje Opseth i Anna Odine Strøm.
  12. ↑ Skład zespołu: Tonje Bakke, Thea Sofie Kleven, Silje Opseth i Anna Odine Strøm.
  13. ↑ Skład zespołu: Marius Lindvik, Silje Opseth, Anna Odine Strøm i Fredrik Villumstad.
  14. ↑ Skład zespołu: Ingebjørg Saglien Bråten, Eirin Maria Kvandal, Silje Opseth i Anna Odine Strøm.
  15. ↑ Skład zespołu: Marius Lindvik, Silje Opseth, Anna Odine Strøm i Fredrik Villumstad.
  16. ↑ Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Einar Lurås Oftebro i Marius Lindvik
  17. ↑ Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Marius Lindvik, Einar Lurås Oftebro, Martine Engebretsen i Vebjørn Hegdal
  18. ↑ a b c Gospodarzem Igrzysk Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.
  19. ↑ Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Robert Johansson, Eirin Maria Kvandal, Marius Lindvik

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Rekordy życiowe skoczkiń narciarskich. [dostęp 2025-12-04].
  2. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies 7th Continental Cup Competition Liberec (CZE). fis-ski.com. [dostęp 2013-03-16]. (ang.).
  3. ↑ Hun har flere VM-medaljer. Likevel er det kun lillebror som får hoppe i Vikersund. aftenposten.no. [dostęp 2026-01-16].
  4. ↑ a b Anna Odine STROEM - Athlete Biography - Ski Jumping; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-04]. (ang.).
  5. ↑ a b c d e f g h i j k l Anna Odine STROEM - Athlete Biography - Ski Jumping. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-04]. (ang.).
  6. ↑ a b c d e f g h i j k l STROEM Anna Odine 1998.04.17 NOR. wyniki-skoki.pl. [dostęp 2025-12-04].
  7. ↑ Turniej Dwóch Nocy - archiwum wyników. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2025-01-04].
  8. ↑ Anna Odine STROEM - Athlete Biography - Ski Jumping; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-04]. (ang.).
  9. ↑ Anna Odine STROEM - Athlete Biography - Ski Jumping; Intercontinental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-04]. (ang.).
  10. ↑ a b Anna Odine STROEM - Athlete Biography - Ski Jumping; Continental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-04]. (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
Mistrzowie olimpijscy w skokach narciarskich
  • Mężczyźni
Skocznia normalna
Skocznia duża
Skocznia duża – drużynowo
  • Kobiety
Skocznia normalna
Skocznia duża
  • Drużyny mieszane
Skocznia normalna
  • Duety mężczyzn
Skocznia duża
Medalistki olimpijskie w skokach narciarskich (normalna skocznia indywidualnie)
Złoty medal
Srebrny medal
Brązowy medal


Medalistki olimpijskie w skokach narciarskich (duża skocznia indywidualnie)
Złoty medal
Srebrny medal
Brązowy medal


Medaliści olimpijscy w skokach narciarskich (normalna skocznia drużyn mieszanych)
Złoty medal
Srebrny medal
Brązowy medal


Medalistki mistrzostw świata w skokach narciarskich (normalna skocznia indywidualnie)
Złoty medal
Srebrny medal
Brązowy medal

Medalistki mistrzostw świata w skokach narciarskich (normalna skocznia drużynowo)
Złoty medal
Srebrny medal
Brązowy medal

Medaliści mistrzostw świata w skokach narciarskich (normalna skocznia drużyn mieszanych)
Złoty medal
Srebrny medal
Brązowy medal

Medaliści mistrzostw świata w skokach narciarskich (duża skocznia drużyn mieszanych)
Złoty medal
Srebrny medal
Brązowy medal

Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Anna_Odine_Strøm&oldid=79371161”