Milinko Pantić

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Milinko Pantić
Data i miejsce
urodzenia
5 września 1966
Loznica, Jugosławia
Pozycja pomocnik
Wzrost 178 cm
Masa ciała 74 kg
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1985-1990
1991
1991-1995
1995-1998
1998-1999
1999-2000
Partizan Belgrad
Olimpija Lublana
Panionios Ateny
Atlético Madryt
Le Havre AC
Panionios Ateny
65 (11)
14 (0)
120 (51)
106 (18)
19 (2)
23 (4)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1996  Jugosławia 2 (0)

Milinko Pantić (ser. Милинко Пантић, ur. 5 września 1966 w Loznicy) – serbski piłkarz grający na pozycji ofensywnego pomocnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 178 cm wzrostu, ważył 74 kg.

Kariera klubowa[edytuj]

Karierę piłkarską Pantić rozpoczął w stolicy Jugosławii, Belgradzie, w tamtejszym klubie Partizan Belgrad. W 1985 roku zadebiutował w jego barwach w pierwszej lidze jugosłowiańskiej i już w swoim debiutanckim sezonie jako rezerwowy wywalczył mistrzostwo Jugosławii. Z kolei w 1987 roku obronił z Partizanem mistrzowskim tytuł, a w 1989 roku zdobył z nim Puchar Jugosławii. Przez 5,5 roku był jednak rezerwowym i rzadko występował w pierwszym składzie Partizana. W tym okresie rozegrał łącznie 65 spotkań w lidze i zdobył 11 goli. Na początku 1991 roku odszedł do Olimpiji Lublana i grał w niej przez pół sezonu.

Latem 1991 roku Pantić wyjechał z Jugosławii i trafił do ligi greckiej, do zespołu Panioniosu Ateny. W Panioniosie stał się najlepszym strzelcem pierwszej połowy lat 90. W sezonie 1991/1992 zdobył 11 goli, w 1992/1993 – 15, w 1993/1994 – 8, a w 1994/1995 zaliczył aż 17 trafień zostając trzecim najlepszym strzelcem Alpha Ethniki po Krzysztofie Warzysze (29 goli) i Dimitrisie Sarawakosie (21 goli).

Skuteczna gra w Grecji zawocowała transferem Panticia w 1995 roku do hiszpańskiego Atlético Madryt, prowadzonego wówczas przez rodaka Milinko, Radomira Anticia. W Primera División Pantić zadebiutował 3 września w wygranym 4:1 meczu z Realem Sociedad i już w debiucie zdobył gola. Obok Ljubosława Penewa, Kiko i Diego Simeone stał się gwiazdą zespołu. Zdobywając 10 bramek przyczynił się do wywalczenia przez Atlético mistrzostwa Hiszpanii, a także zdobycia Pucharu Hiszpanii. W sezonie 1996/1997 awansował z Atlético do ćwierćfinału Ligi Mistrzów, jednak w lidze zajął dopiero 5. miejsce, a rok później „Los Colchoneros” zakończyli sezon na 7. pozycji. Sezon 1997/1998 był ostatnim dla Panticia w Hiszpanii i łącznie w barwach Atlético strzelił 18 goli w lidze w 106 rozegranych meczach.

Latem 1998 roku Pantić odszedł do francuskiego Le Havre AC, jednak nie prezentował takiej formy jak w Atlético. Zdobył dwie bramki w Ligue 1, a po sezonie wrócił do Panioniosu. Tu także grał tylko przez jeden sezon i w 2000 roku zdecydował się zakończyć piłkarską karierę.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1985/86 Partizan Belgrad Jugosławia  1. liga 9 2
1986/87 Partizan Belgrad Jugosławia  1. liga 15 3
1987/88 Partizan Belgrad Jugosławia  1. liga 10 3
1988/89 Partizan Belgrad Jugosławia  1. liga 0 0
1989/90 Partizan Belgrad Jugosławia  1. liga 22 2
1990/91 Partizan Belgrad Jugosławia  1. liga 9 1
1990/91 Olimpija Lublana Jugosławia  1. liga 14 0
1991/92 Panionios Ateny Grecja  Alpha Ethniki 32 11
1992/93 Panionios Ateny Grecja  Alpha Ethniki 30 15
1993/94 Panionios Ateny Grecja  Alpha Ethniki 26 8
1994/95 Panionios Ateny Grecja  Alpha Ethniki 32 17
1995/96 Atlético Madryt Hiszpania  Primera División 41 10
1996/97 Atlético Madryt Hiszpania  Primera División 36 5
1997/98 Atlético Madryt Hiszpania  Primera División 29 3
1998/99 Le Havre AC Francja  Ligue 1 19 2
1999/00 Panionios Ateny Grecja  Alpha Ethniki 23 4

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

W reprezentacji Jugosławii Pantić zadebiutował 24 kwietnia 1996 roku w wygranym 3:1 spotkaniu eliminacji do Mistrzostw Świata we Francji z Wyspami Owczymi. W grudniu wystąpił w innym meczu kwalifikacji do Mundialu, z Hiszpanią (0:2), który był jego drugim i ostatnim w kadrze narodowej.

Bibliografia[edytuj]