Dennis Viollet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dennis Viollet
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 20 września 1933
Manchester, Anglia
Data i miejsce śmierci 6 marca 1999
Jacksonville, Floryda,
Stany Zjednoczone
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1950–1962 Manchester United F.C. 259 (159)
1962–1967 Stoke City F.C. 182 (59)
1967–1968 Baltimore Bays 34 (7)
W sumie: 475 (225)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1960–1962 Anglia Anglia 2 (1)

Dennis Viollet (ur. 20 września 1933, zm. 6 marca 1999) – angielski piłkarz, reprezentant Anglii. Znany głównie z występów w Manchesterze United.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Viollet dołączył do Manchesteru United 1 września 1949 roku. Przeszedł przez różne szczeble juniorskie zanim wszedł do pierwszego składu w 1950 roku. Swój pierwszy mecz dla klubu rozegrał z Newcastle United 11 kwietnia 1953. Jest on powszechnie uważany za jednego z najbardziej niedocenianych napastników wszech czasów.

Razem z Tommym Taylorem tworzył drużynę sir Matta Busbyego w 1950 roku. Ocalał z katastrofy lotniczej w Monachium. Dennis miał duży udział w dwóch mistrzostwach, które zostały zdobyte przez United w 1956 i 1957. Strzelił 178 goli w 291 grach dla United. Był piorunująco szybkim graczem, który w połączeniu z wysokim Taylorem tworzył piekielnie silny atak. Po katastrofie lotniczej w Monachium, Dennis udowodnił swoją wartość przez strzelenie 32 bramek w 36 meczach w 1960, ustanawiając tym samym rekord klubu. To właśnie podczas tego sezonu i następnego, zaliczył dwa występy w angielskiej kadrze, przegranym z Węgrami i zwycięskim z Luksemburgiem, w którym strzelił jedną bramkę.

W 1962 roku Matt Busby niespodziewanie sprzedał 28-letniego Violleta do Stoke City za 25 tysięcy funtów po tym, jak zaliczył 179 goli w 293 występach na Old Trafford. Dołączył do zespołu odbudowywanego przez Tony'ego Waddingtona, zawierającego doświadczonych graczy, takich jak Stanley Matthews i Jackie Mudie, a także wschodzące talenty brytyjskiej piłki, jak John Ritchie, i Eric Skeels. Chociaż przychodził do Stoke jako napastnik, większość występów zaliczył jako pomocnik. Podczas pobytu w Stoke zdobył mistrzostwo Second Division w sezonie 1962/63 oraz Puchar Ligi w 1964 roku, strzelając bramkę w drugim meczu finałowym z Leicester City. W Stoke zaliczył 207 występów (jeden jako zmiennik) i strzelił 66 goli. Otrzymał wyróżnienie tuż przed jego przejściem na emeryturę w 1967 roku.

Wkrótce po opuszczeniu Victoria Ground, postanowił wznowić karierę w drużynie NASL Baltimore Bays w Stanach Zjednoczonych na jeden sezon. Po powrocie do Wielkiej Brytanii, grał dla Witton Albion, przed skończeniem kariery w Linfield jako grający menedżer, prowadząc drużynę do wygranej w Pucharze Irlandii w piłce nożnej w 1970 roku.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Córka Dennisa Violleta – Rachela, została numerem jeden brytyjskich tenisistek, kiedy w roku 1996 dotarła do drugiej rundy Wimlbedonu. Natomiast w 2002 odpadła w pierwszej rundzie. W swojej karierze wygrała jeden turniej w singlu z cyklu ITF i jeden deblowy.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

  • Mistrzostwo Anglii (1956, 1957)