Dennis Viollet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dennis Viollet
Data i miejsce
urodzenia
20 września 1933
Manchester, Anglia
Data i miejsce
śmierci
6 marca 1999
Jacksonville, Floryda,
Stany Zjednoczone
Pozycja Napastnik
Informacje klubowe
Obecny klub koniec kariery
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1950–1962
1962–1967
1967–1968
Manchester United F.C.
Stoke City F.C.
Baltimore Bays
259 (159)
182 (59)
34 (7)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1960–1962 Anglia Anglia 2 (1)

Dennis Viollet (ur. 20 września 1933, zm. 6 marca 1999) – angielski piłkarz, reprezentant Anglii. Znany głównie z występów w Manchesterze United.

Życiorys[edytuj]

Kariera[edytuj]

Viollet dołączył do Manchesteru United 1 września 1949 roku. Przeszedł przez różne szczeble juniorskie zanim wszedł do pierwszego składu w 1950 roku. Swój pierwszy mecz dla klubu rozegrał z Newcastle United 11 kwietnia 1953. Jest on powszechnie uważany za jednego z najbardziej niedocenianych napastników wszech czasów.

Razem z Tommym Taylorem tworzył drużynę sir Matta Busbyego w 1950 roku. Ocalał z katastrofy lotniczej w Monachium. Dennis miał duży udział w dwóch mistrzostwach, które zostały zdobyte przez United w 1956 i 1957. Strzelił 178 goli w 291 grach dla United. Był piorunująco szybkim graczem, który w połączeniu z wysokim Taylorem tworzył piekielnie silny atak. Po katastrofie lotniczej w Monachium, Dennis udowodnił swoją wartość przez strzelenie 32 bramek w 36 meczach w 1960, ustanawiając tym samym rekord klubu. To właśnie podczas tego sezonu i następnego, zaliczył dwa występy w angielskiej kadrze, przegranym z Węgrami i zwycięskim z Luksemburgiem, w którym strzelił jedną bramkę.

W 1962 roku Matt Busby niespodziewanie sprzedał 28-letniego Violleta do Stoke City za 25 tysięcy funtów, po tym jak zaliczył 179 goli w 293 występach na Old Trafford. Dołączył do zespołu odbudowywanego przez Tony'ego Waddingtona, zawierającego doświadczonych graczy, takich jak Stanley Matthews i Jackie Mudie, a także wschodzące talenty brytyjskiej piłki, jak John Ritchie, i Eric Skeels. Chociaż przychodził do Stoke jako napastnik, większość występów zaliczył jako pomocnik. Podczas pobytu w Stoke zdobył mistrzostwo Second Division w sezonie 1962/63 oraz Puchar Ligi w 1964 roku, strzelając bramkę w drugim meczu finałowym z Leicester City. W Stoke zaliczył 207 występów (jeden jako zmiennik) i strzelił 66 goli. Otrzymał wyróżnienie tuż przed jego przejściem na emeryturę w 1967 roku.

Wkrótce po opuszczeniu Victoria Ground, postanowił wznowić karierę w drużynie NASL Baltimore Bays w Stanach Zjednoczonych na jeden sezon. Po powrocie do Wielkiej Brytanii, grał dla Witton Albion, przed skończeniem kariery w Linfield jako grający menedżer, prowadząc drużynę do wygranej w Pucharze Irlandii w piłce nożnej w 1970 roku.

Ciekawostki[edytuj]

Córka Dennisa Violleta – Rachela, została numerem jeden brytyjskich tenisistek, kiedy w roku 1996 dotarła do drugiej rundy Wimlbedonu. Natomiast w 2002 odpadła w pierwszej rundzie. W swojej karierze wygrała jeden turniej w singlu z cyklu ITF i jeden deblowy.

Sukcesy[edytuj]

  • Mistrzostwo Anglii (1956, 1957)