Sandro Mazzola

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sandro Mazzola
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Alessandro Mazzola
Data i miejsce urodzenia 8 listopada 1942
Turyn
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1960–1977 Inter Mediolan 417 (116)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1963–1974  Włochy 70 (22)

Sandro Mazzola, właśc. Alessandro Mazzola (ur. 8 listopada 1942 w Turynie) – włoski piłkarz, środkowy pomocnik lub napastnik. Legenda Interu Mediolan.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Sandro Mazzola jest synem tragicznie zmarłego Valentino Mazzoli, wielkiego piłkarza i kapitana AC Torino, który wraz z resztą zespołu zginął w katastrofie lotniczej w 1949. Mazzola był jednym z najlepszych piłkarzy Interu lat 60. i 70., całą swoją karierę związał z ekipę Nerazzurrich.

Mazzola debiutował w barwach Interu 10 czerwca 1961 w dotkliwie przegranym 1:9 spotkaniu z Juventusem i z rzutu karnego zdobył jedyną bramkę dla mediolańskiej drużyny. Gol dał nastolatkowi przepustkę do pierwszego zespołu Interu i już dwa lata później występował w nim regularnie, będąc jednym z najważniejszych ogniw słynnej ekipy Helenio Herrery.

Mazzola zdobył dla Interu 116 bramek w 417 ligowych spotkaniach, w Pucharze Włoch zaliczył 80 występów strzelając 24 gole, a na europejskich boiskach rozegrał 67 spotkań trafiając w nich 20 razy do siatki bramki rywali. W sumie w 565 spotkaniach zdobył 160 goli. Wraz z Interem Mazzola czterokrotnie zdobył Scudetto (1963, 1965, 1966, 1971), dwa Puchary Mistrzów (1964, 1965) i dwa Puchary Interkontynentalne (1964, 1965), a w 1965 roku został także królem strzelców Serie A.

W reprezentacji Włoch zagrał 70 razy i zdobył 22 bramki. Pierwszy mecz w koszulce Azzurrich rozegrał przeciwko Brazylii 12 maja 1963 – miał wówczas zaledwie 20 lat. Wziął udział w trzech finałowych turniejach (1966, 1970 i 1974), w 1970 zdobywając tytuł wicemistrzowski. Mazzola jest także mistrzem Europy z 1968.

Mazzola był dyrektorem sportowym Interu w latach 1995–2003. Aktualnie komentuje dla telewizji Rai spotkania reprezentacji Włoch.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]