Most Lecha w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Most Lecha
Most Lecha Poznań 1.jpg
Północna część mostu Lecha
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Miejscowość Poznań
Most Lecha (północny)
Przeszkoda rzeka Warta
Szerokość:
• całkowita
• jezdni
• chodników

11,88 m
7,00 m
2 x 2,50 m
Liczba przęseł 7
Rozpiętość przęseł 33,3 m
5 x 33,6 m
33,3 m
Zbudowano 1954
Remontowano 1989
Projektant Biuro Projektów Transportu Drogowego i Lotniczego (Warszawa)
Most Lecha (południowy)
Przeszkoda rzeka Warta
Długość 234,60 m
Szerokość:
• całkowita
• jezdni
• chodników

14,90 m
10,50 m
1 x 2,25 m
Liczba przęseł 7
Rozpiętość przęseł 33,3 m
5 x 33,6 m
33,3 m
Zbudowano 1999
Projektant mgr inż. Witold Doboszyński (Transprojekt Warszawa)
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Most Lecha
Most Lecha
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Most Lecha
Most Lecha
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Most Lecha
Most Lecha
Ziemia52°25′44″N 16°57′50″E/52,428889 16,963889

Most Lecha w Poznaniu – zespół dwóch mostów drogowych na Warcie. Jest to jedyny w Poznaniu obiekt składający się z dwóch niezależnych mostów[1]. Most północny został otwarty w 1954[2], natomiast most południowy w 1999.

Położenie[edytuj]

Jest położony pomiędzy mostem kolejowymi łączącymi Ostrów Tumski, a kolejnym mostem kolejowym na trasie północnej obwodnicy Poznania na północnej granicy miasta. Łączy lewobrzeżne Osiedle Stare Winogrady (Wilczak) – ul. Lechicka, z prawobrzeżnym Osiedlem Główna (cz. Nadolnik) - ul. Bałtycka. Znajduje się w ciągu drogi krajowej nr 92 oraz II ramy komunikacyjnej.

Parametry[edytuj]

Most północny ma 234,60 metry długości i siedem przęseł o jednakowej rozpiętości (33 metry). Ustrój nośny każdego przęsła to cztery równoległe stalowe dźwigary kratowe o wysokości 2,57 metra z wykratowaniem na kształt litery W. Na dźwigarach położono opartą swobodnie (niezwiązaną) betonową płytę pomostową. Każde przęsło stanowi niezależną konstrukcję nośną, co było wymogiem wojskowym - uszkodzenie jednego przęsła nie wpływa na pozostałe. Szerokość jezdni to 7 metrów, a chodniki po obu jej bokach mają po 2,5 metra. Nawierzchnia pierwotnie ułożona była z kostki granitowej, a w 1989 zamieniona została na asfalt. Filarów (monolit betonowy) jest sześć, w tym dwa w nurcie rzecznym - mają one wysokość od 5 do 8 metrów[3]. Na moście znajdują się obecnie:

  • jezdnia (3 pasy w kierunku wschodnim),
  • chodnik z dopuszczonym ruchem rowerów.

Most południowy składa się z siedmiu przęseł o rozpiętości 33,3 m / 5 x 33,6 m / 33,3 m. Jego całkowita długość to 234,6 metra. Betonowa płyta pomostowa jest konstrukcyjnie połączona ze stalową konstrukcją. Ustrój nośny to dwa stalowe, pełnościenne dźwigary ustawione w odległości 9,9 metra od siebie[3]. Most obejmuje:

Historia[edytuj]

Przeprawa powstała w ciągu drogi rokadowej łączącej forty Twierdzy Poznań (dzisiejsze ulice Bałtycka-Lechicka). Na południu połączenie między fortami zapewniał Most Dębiński, na północy właśnie przeprawa promowa w miejscu obecnego mostu. Droga rokadowa stała się po II wojnie światowej elementem ciągu komunikacyjnego wschód-zachód i na wniosek władz wojskowych (1950) postanowiono w miejsce promu wybudować stały most, a wraz z nim odcinki ulic: Bałtyckiej (od Gdyńskiej do Warszawskiej) i Lechickiej (od mostu do Naramowickiej), co stworzyło nową, północną obwodnicę Poznania. Projekty mostu i ulic towarzyszących powstały w warszawskim Biurze Projektów Transportu Drogowego i Lotniczego (1951). Budowa rozpoczęła się w 1952, a zakończyła w 1954. Elementy betonowe (podpory i płytę pomostową) wykonało Zjednoczenie Robót Inżynieryjnych (Poznań), a konstrukcję stalową Mostostal Zabrze[3].

Z uwagi na zwiększający się ruch w 1995 podjęto decyzję o dobudowie nowego mostu, bezpośrednio przy starym (po południowej jego stronie). Przetarg na jego realizację wygrał Transprojekt Warszawa. Projektantem był Witold Doboszyński. Budowę realizował poznański oddział Płockiego Przedsiębiorstwa Robót Mostowych pod kierunkiem Ryszarda Mądrego, absolwenta Politechniki Poznańskiej. Konstrukcję wykonał Mostostal Słupca. W częściach przewieziono ją do Poznania i tu zmontowano. Obiekt powstawał przez 28 miesięcy. 21 czerwca 1999 przeprowadzono próbne obciążenia pod kierunkiem prof. Witolda Wołowickiego i dra inż. Arkadiusza Madeja. Otwarcie nastąpiło 27 lipca 1999 o godzinie 12.30 przy udziale ministra Tadeusza Syryjczyka[3].

Patron[edytuj]

Patronem mostu jest legendarna postać Lech.

Przypisy

  1. Ponadto istnieją jeszcze w Poznaniu wiadukty złożone z dwóch wiaduktów
  2. Ze względu na militarne znaczenie przeprawy, na cywilnym planie Poznania most został wrysowany dopiero od 1966 r.
  3. a b c d Andrzej Ryżyński, Historia poznańskiego Mostu Lecha, w: Kronika Miasta Poznania, nr 2/2002, s.364-369, ISSN 0137-3552