Poznań Wschód
.jpg)
| |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Miejscowość | |
| Lokalizacja | |
| Poprzednie nazwy |
Poznań Główna, |
| Dane techniczne | |
| Liczba peronów |
3 |
| Liczba krawędzi peronowych |
5 |
| Kasy |
|
| Linie kolejowe | |
Położenie na mapie Poznania  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego  | |
 52°25′09,0″N 16°58′26,8″E/52,419167 16,974111
| |
Poznań Wschód – stacja węzłowa na międzynarodowej linii kolejowej E20 Berlin – Moskwa.
Ruch pasażerski[1]
[edytuj | edytuj kod]| Rok | Wymiana pasażerska na dobę |
Miejsce w Polsce |
|---|---|---|
| 2017 | 1100 | bd. |
| 2018[2] | 1100 | bd. |
| 2019 | 1300 | 280. |
| 2020 | 700-999 | 285. |
| 2021 | 500-699 | 382. |
| 2022[3] | 700-999 | 347. |
| 2023[4] | 1000 | 350. |
| 2024[5] | 1300 | 318. |
Struktura
[edytuj | edytuj kod]Odgałęziają się tu też linie do Skandawy i Bydgoszczy Głównej. Stacja posiada budynek stacyjny, kasę biletową, tory stacyjne, 3 perony, przejście podziemne, przejście nadziemne i semafory świetlne.
Historia
[edytuj | edytuj kod]
Stacja towarowa z bocznicami powstała na Głównej w 1872 wraz z otwarciem linii z Poznania do Bydgoszczy. Początkowo stacja ta służyła również przewozom pasażerskim, ale nie było tu dworca dla podróżnych. Obiekt taki powstał dopiero około 1908, po oddaniu do użytku linii do Janowca i Wągrowca. Stanął na parceli należącej do zakładów Cegielskiego, a brukowana droga przechodziła przez parcelę należącą do spółki cegielnianej Hartwig & Weidemann. W 1914 powstał tunel pod torowiskami. Funkcjonowała poczekalnia i restauracja. Dworzec poważnie ucierpiał w 1945, ale w tym samym roku został odbudowany i rozbudowany. Zachowano pierwotny obrys murów, ale dwuczłonową bryłę o zróżnicowanej liczbie kondygnacji, krytą dachem mansardowym, zastąpiono jednolitą, dwukondygnacyjną bryłą krytą dachem czterospadowym. W północnej elewacji zachował się jedynie pierwotny, zaokrąglony ryzalit - wejście do części mieszkalnej. Na wschód od dworca przerzucono kładkę dla pieszych w latach 70. XX wieku[6].
Dwie nastawnie (od ul. św. Michała i od Krańcowej) pochodzą z okresu międzywojennego i zachowały niektóre oryginalne elementy. Od strony ul. Krańcowej stoi transformator o oryginalnej elewacji. Przy ul. Bałtyckiej i Wrzesińskiej stały domki dróżników (przetrwał tylko ten pierwszy). Przy ul. Wrzesińskiej 44 stoi dawny dom pracowniczy o konstrukcji szkieletowej w szczycie, z oryginalną stolarką okienną i wystrojem klatek schodowych[6].
W latach 1929–1933 planowano usytuowanie na Głównej wielkiej stacji rozrządowej, która ostatecznie zrealizowana została na Franowie[6]. Pierwotnie (do 1 stycznia 1926)[7] stacja nosiła nazwę Główna, od dzielnicy Główna, w której się znajduje. Jako że nazwa ta myliła podróżnych (istniały dwa dworce o podobnej nazwie Poznań Główny i Główna), to nazwę zmieniono — najpierw na Poznań Wschodni, a następnie na Poznań Wschód.
8 kwietnia 1988 spłonął doszczętnie budynek tutejszej sekcji drogowej. W akcji gaszenia pożaru udział wzięły cztery jednostki strażackie[8].
Komunikacja miejska
[edytuj | edytuj kod]Stacja nie posiada bezpośredniego połączenia z miejskim transportem zbiorowym. Istnieją plany przedłużenia linii tramwajowej z pętli Zawady w kierunku stacji – w 2021 roku rozpoczęto konsultacje społeczne dotyczące przebiegu trasy[9].
Połączenia
[edytuj | edytuj kod]- Bydgoszcz Główna
- Gniezno
- Gołańcz
- Inowrocław
- Kłodawa
- Konin
- Kutno
- Leszno
- Mogilno
- Olsztyn Główny
- Pobiedziska
- Poznań Antoninek
- Poznań Garbary
- Poznań Główny
- Toruń Główny
- Wągrowiec
- Wolsztyn
- Września
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Przewozy pasażerskie [online], dane.utk.gov.pl [dostęp 2025-06-28] [zarchiwizowane z adresu 2024-11-01].
- ↑ Urząd Transportu Kolejowego: Wymiana pasażerska na stacjach w Polsce w 2018 r.. 2020-01-27. [dostęp 2020-01-30].
- ↑ Urząd Transportu Kolejowego: Wymiana pasażerska - Dane o stacjach 2022. [dostęp 2023-09-17].
- ↑ Wymiana pasażerska - Dane o stacjach 2023 [online], Urząd Transportu Kolejowego [dostęp 2025-05-01] (pol.).
- ↑ Wymiana pasażerska - Dane o stacjach 2024 [online].
- ↑ a b c Teresa Palacz, Kolej na Głównej i Zawadach, w: Kronika Miasta Poznania, nr 2/2002, s.277-281, ISSN 0137-3552
- ↑ Świat Kolei nr 7/2016 za Gazeta Jarocińska nr 62 z 29 lipca 1926
- ↑ Wydarzenia w Poznaniu w 1988 roku. Część druga, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/1989, s.178, ISSN 0137-3552
- ↑ Tramwaj z pętli Zawady do stacji kolejowej Poznań Wschód: 20 września początek konsultacji społecznych. Zapraszamy. Zarząd Transportu Miejskiego w Poznaniu, 2021-09-02. [dostęp 2021-11-13]. (pol.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Poznań Wschód, [w:] Ogólnopolska Baza Kolejowa – bazakolejowa.pl [online] [dostęp 2026-01-24].
- Poznań Wschód w Atlasie Kolejowym Polski, Czech i Słowacji – atlaskolejowy.net
| Poznań Wschód | ||
| Linia 3 Warszawa Zachodnia – Kunowice (298,997 km) | ||
  odległość: 4,885 km
|
|
odległość: 2,580 km
|
| Linia 353 Poznań Wschód – Skandawa (-0,820 km) | ||
|
|
odległość: 4,715 km
| |
| Linia 356 Poznań Wschód – Bydgoszcz Główna (-0,845 km) | ||
|
|
odległość: 2,479 km
| |
| Obszary Systemu Informacji Miejskiej | |
|---|---|
| Osiedla mieszkaniowe | |
| Parki miejskie | |
| Place i ulice | |
| Mosty | |
| Miejsca kultu religijnego | |
| Stacje i przystanki kolejowe |
