Nissan Primastar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nissan Primastarsamochód osobowo-dostawczy typu van klasy średniej produkowany pod japońską marką Nissan w latach 2002–2016 oraz ponownie od 2021 roku jako druga generacja.

Pierwsza generacja[edytuj | edytuj kod]

Nissan Primastar I
Ilustracja
Nissan Primastar I przed liftingiem
Producent

Nissan

Zaprezentowany

Wrzesień 2002

Okres produkcji

2002–2016

Miejsce produkcji

Wielka Brytania Luton
Hiszpania Barcelona

Poprzednik

Nissan Vanette

Następca

Nissan NV300

Dane techniczne
Segment

dostawcze segmentu D
van segmentu D

Typy nadwozia

4 i 5-biegowy furgon
4 i 5-drzwiowy van
2-drzwiowy pick-up

Skrzynia biegów

5 i 6-biegowa manualna
6-biegowa Quickshift

Napęd

przedni

Długość

4782 mm (SWB)
5182 mm (LWB)

Szerokość

1904 mm

Wysokość

2497 mm (SWB)
2800 mm (LWB)

Rozstaw osi

3098 mm (SWB)
3498 mm (LWB)

Masa własna

1660–1969 kg

Liczba miejsc

3–9

Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze

Opel Vivaro
Renault Trafic
Vauxhall Vivaro

Konkurencja

Fiat Scudo
Ford Transit
Peugeot Expert
Volkswagen Transporter

Nissan Primastar I – tył
Nissan Primastar I po liftingu
Nissan Primastar I – tył po liftingu

Nissan Primastar I został zaprezentowany po raz pierwszy w 2002 roku.

Z początkiem XXI wieku europejski oddział Nissana zdecydował się wycofać z wytwarzania własnej konstrukcji osobowo-dostawczego Vanette na rzecz bliźniaczej konstrukcji Renault Trafic[1]. Samochód powstał w wyniku istnienia ówczesnego sojuszu Renault-Nissan, przyjmując nazwę Nissan Primastar i różniąc się od pierwowzoru jedynie detalami – poza innymi logotypami i oznaczeniami modelu, największą zmianą był autorski projekt osłony chłodnicy[2].

W przeciwieństwie do nietypowo wąskiego i wysokiego poprzednika, Nissan Primastar był samochodem o proporcjach typowych dla tej wielkości samochodów osobowo-dostawczych oferowanych w Europie, stanowiąc bardziej bezpośrednią konkurencję dla rywali[3]. Samochód oferowany był zarówno jako van i minibus z przeszklonym przedziałem transportowym, jak i dostawczy furgon, pickup lub podwozie do zabudowy. Ponadto, producent umożliwiał dobór dwóch wariantów rozstawu osi[4].

Lifting[edytuj | edytuj kod]

Podobnie jak bliźniacze konstrukcje marek Renault i Opel/Vauxhall, także i Nissan Primastar pierwszej generacji przeszedł obszerną restylizację w 2006 roku[2]. Przyniosła ona mniejsze i smuklejsze powierzchniowo reflektory, czerwone wkłady tylnych lamp, przemodelowane zderzaki, a także przestylizowane przyrządy w kabinie pasażerskiej. Ponadto, restylizacja przyniosła też obszerne zmiany w gamie jednostek napędowych[2].

Sprzedaż[edytuj | edytuj kod]

Mając swój światowy debiut podczas międzynarodowych targów samochodowych w Hanowerze, Nissan Primastar I był samochodem zbudowanym i produkowanym wyłącznie z myślą o rynku europejskim. Sprzedaż rozpoczęła się w październiku 2002 roku poczynając od Wielkiej Brytanii[5], z kolei produkcja trwała przez kolejne 14 lat – do 2016 roku, kiedy to przedstawiony został następca będący pochodną kolejnej generacji Renault Trafic[6].

Silniki[edytuj | edytuj kod]

  • R4 2.0l
  • R4 1.9l dCi
  • R4 2.0l dCi
  • R4 2.5l dCi


Druga generacja[edytuj | edytuj kod]

Nissan NV300
Nissan Primastar II
Ilustracja
Nissan NV300
Producent

Nissan

Zaprezentowany

Wrzesień 2016

Okres produkcji

od 2016

Miejsce produkcji

Francja Sandouville

Poprzednik

Nissan Primastar I

Dane techniczne
Segment

dostawcze segmentu D
van segmentu D

Typy nadwozia

4 i 5-biegowy furgon
4 i 5-drzwiowy van
2-drzwiowy pick-up

Skrzynia biegów

6-biegowa manualna
6-biegowa DCT

Napęd

przedni

Długość

4999 mm (SWB)
5480 mm (LWB)

Szerokość

1956 mm

Wysokość

1971 mm (SWB)
2493 mm (LWB)

Rozstaw osi

3098 mm (SWB)
3498 mm (LWB)

Masa własna

1661–1736 kg

Zbiornik paliwa

80 l

Liczba miejsc

3–9

Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze

Fiat Talento
Mitsubishi Express
Opel Vivaro
Renault Trafic
Vauxhall Vivaro

Konkurencja

Citroën Jumpy
Ford Transit Custom
Mercedes-Benz Vito
Peugeot Expert
Volkswagen Transporter

Nissan NV300 – tył
Nissan Primastar II po liftingu
Nissan Primastar II – tył po liftingu

Nissan NV300 został zaprezentowany po raz pierwszy w 2016 roku.

Po 14 latach produkcji modelu Primastar i zarazem 2 lata po premierze nowej generacji bliźniaczych modeli Renault Trafic i Opel/Vauxhall Vivaro, europejski oddział Nissana przedstawił własną odmianę pod nową nazwą zgodną z alfanumeryczną polityką nazewniczą. Nissan NV300 uzupełnił lukę między kompaktowym NV200, a flagowym NV400, trafiając do sprzedaży zarówno jako dostawczy furgon, jak i osobowy van lub minibus z przeszklonym przedziałem transportowym[7].

Podobnie jak w przypadku poprzednika, Nissan NV300 zyskał umiarkowane różnice wizualne względem pozostałych bliźniaczych konstrukcji, ograniczając się głównie do innej osłony chłodnicy. Nawiązując tutaj do osobowych modeli Nissana, NV300 zyskał charakterystyczny, chromowany łuk w kształcie litery U okalający centralnie umieszczone logo[8].

Lifting i zmiana nazwy[edytuj | edytuj kod]

Wzorem bliźniaczego Renault Trafic (które pozostało w sprzedaży po wycofaniu konstrukcji Opla i Fiata), w lutym 2021 roku Nissan NV300 przeszedł obszerną restylizację. Przyniosła ona nowy wygląd pasa przedniego z węższymi, bardziej agresywnie stylizowanymi reflektorami, a także większą atrapą chłodnicy z bardziej kanciastym kształtem. Modernizacja przyniosła także nowy projekt deski rozdzielczej o bardziej minimalistycznym wzornictwie, z nowym kołem kierownicy i centralnym ekranem multimedialnym[9].

Pół roku po przedstawieniu zrestylizowanego N300, Nissan ogłosił we wrześniu porzucenie stosowanej w Europie polityki alfanumerycznego nazewnictwa wobec dostawczych samochodów sprzedawanych w tym regionie. W ten sposób po 5 letniej przerwie powrócono do nazwy Nissan Primastar, tak jak mniejsze NV250 zastąpił Townstar, a większe NV400 ponownie przyjęło nazwę Interstar[10].

Sprzedaż[edytuj | edytuj kod]

Podobnie jak poprzednik, średniej wielkości osobowo-dostawczy model Nissana trafił do produkcji i sprzedaży wyłącznie z myślą o rynku europejskim. Dostarczanie pierwszych egzemplarzy do nabywców z francuskich zakładów Reanult w Sandouville rozpoczęło się w listopadzie 2016 roku[11]. Europejski oddział Nissana zdecydował się wyróżnić na tle konkurencji ofertą gwarancyjną na 5 lat lub z limitem 160 tysięcy kilometrów[12]. Polskie przedstawicielstwo Nissana nie zdecydowało się na oferowanie tego modelu i nie zmieniło się to po restylizacji z 2021 roku[13].

Silniki[edytuj | edytuj kod]

  • R4 1.6 dCi
  • R4 2.0 dCi


Przypisy[edytuj | edytuj kod]