Ford Transit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ford Transitsamochód dostawczy klasy średniej, a następnie klasy wyższej produkowany przez amerykańską markę Ford od 1953 roku. Od 2014 roku produkowana jest szósta geneacja pojazdu.

Pierwsza generacja[edytuj | edytuj kod]

Ford Taunus Transit
Ilustracja
Ford Taunus Transit
Inne nazwy Ford FK 1000
Producent Ford
Okres produkcji 1953 – 1965
Miejsce produkcji Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Kolonia
Portugalia Azambuja
Następca Ford Transit II
Dane techniczne
Segment dostawcze segmentu D
Typy nadwozia 3- i 4-drzwiowy van
Rodzaj napędu tylny
Długość 4300 mm
Szerokość 1740 mm
Wysokość 1965 mm
Rozstaw osi 2300 mm
Dane dodatkowe
Konkurencja Volkswagen Transporter
Ford Taunus Transit - tył

Ford Taunus Transit został zaprezentowany po raz pierwszy w 1953 roku.

Pierwsze wcielenie Transita oferowane było pod różnymi nazwami, jak m.in. Ford FK1000, Ford Transit 1250 i wreszcie Ford Taunus Transit. To pierwszy średniej wielkości pojazd dostawczy Forda, który produkowano z przeznaczeniem m.in. na rynek europejski i australijski. Samochód produkowano w niemieckich oraz portugalskich zakładach Forda. Pod maską znalazł się m.in. silnik benzynowy o z pojemnością 1.7 litra oraz mocą 60 KM[1].

Auto szeroko stosowane na rynkach Europy Zachodniej m.in. jako wóz strażacki, radiowóz, karetka.


Druga generacja[edytuj | edytuj kod]

Ford Transit II
Ilustracja
Ford Transit II przed liftingiem
Producent Ford
Okres produkcji 1965 – 1978
Miejsce produkcji Belgia Genk
Wielka Brytania Langley
Holandia Amsterdam
Turcja Stambuł
Nowa Zelandia Seaview
Australia Homebush
Południowa Afryka Port Elizabeth
Poprzednik Ford Taunus Transit
Następca Ford Transit III
Dane techniczne
Segment dostawcze segmentu D
Typy nadwozia 3 i 4-drzwiowy van
2-drzwiowy pick-up
4-drzwiowy bus
2 i 4-drzwiowa kabina pod zabudowę
Rodzaj napędu tylny
Dane dodatkowe
Konkurencja Volkswagen Transporter
Ford Transit II - tył
Ford Transit II po liftingu

Ford Transit II został zaprezentowany po raz pierwszy w 1965 roku.

Początkowo auto produkowane było w jednej fabryce w Anglii jednak popyt na auto przewyższał możliwości jednej fabryki i zmusił Forda do rozpoczęcia produkcji w kolejnych fabrykach. Użytkowe auto często stosowano jako wóz strażacki oraz bus[2].

Silniki:

  • 1.2 45 KM
  • 1.3 50 KM
  • 1.5 60 KM
  • 1.7 65 KM
  • 2.0 70 KM
  • 2.0 75 KM
  • 2.0 80 KM
  • 2.4 diesel 62 KM


Trzecia generacja[edytuj | edytuj kod]

Ford Transit III
Ilustracja
Ford Transit III
Producent Ford
Zaprezentowany Marzec 1978
Okres produkcji 1978 – 1986
Miejsce produkcji Belgia Genk
Wielka Brytania Southampton
Australia Broameadows
Turcja Kocaeli
Holandia Amsterdam
Poprzednik Ford Transit II
Następca Ford Transit IV
Dane techniczne
Segment van segmentu E
dostawcze segmentu D
Typy nadwozia 3 i 4-drzwiowy van
2-drzwiowy pick-up
4-drzwiowy bus
2 i 4-drzwiowa kabina pod zabudowę
Silniki Benzynowe: R4 1.6, R4 2.0, V6 3.0
Wysokoprężne: R4 2.3, R4 2.5
Rodzaj napędu tylny
Rozstaw osi 2690 mm
wersja z długim rozstawem: 3000 mm
Dane dodatkowe
Konkurencja Citroën C25
Fiat Ducato
Peugeot J5
Renault Master
Iveco Daily
Volkswagen LT
Ford Transit III - tył

Ford Transit III został zaprezentowany po raz pierwszy w marcu 1978 roku.

Trzecie wcielenie Transita to tak naprawdę gruntownie zmodernizowany poprzednik, od którego odróżnia się zupełnie nowym pasem przednim z innym kształtem maski i błotników, a także zmodernizowanym tyłem i nowym wystrojem kabiny pasażerskiej[3]. Jak większość aut w tym okresie, otrzymał tylny napęd. Mimo to silnik był umieszczony z przodu, co dawało płaską część ładunkową. Był oferowany z czterema silnikami : benzynowymi 2.0 i 3.0 oraz dieslami 2.4 i 2.5.

W 1983 roku auto przeszło face lifting. Transit II był oferowany jako 2-osobowy furgon, osobowy, przeszklony model, oraz dostawczy.


Czwarta generacja[edytuj | edytuj kod]

Ford Transit IV
Ford Tourneo I
Ilustracja
Ford Transit IV
Inne nazwy Ford-JMC Transit
Producent Ford
Zaprezentowany Styczeń 1986
Okres produkcji 1986 – 2003 (Świat)
2006 – 2017 (Chiny)
Miejsce produkcji Belgia Genk
Turcja Kocaeli
Wielka Brytania Southampton
Wietnam Hải Dương
Polska Płońsk
Białoruś Obczak
Chińska Republika Ludowa Nanchang
Poprzednik Ford Transit III
Następca Ford Transit V
Dane techniczne
Segment van segmentu E
dostawcze segmentu D
Typy nadwozia 3 i 4-drzwiowy van
2-drzwiowy pick-up
4-drzwiowy bus
2 i 4-drzwiowa kabina pod zabudowę
Silniki 2.9 V6
3.0 V6
R4 2.5
Rodzaj napędu tylny
AWD
Dane dodatkowe
Konkurencja Citroën C25
Fiat Ducato
Peugeot J5
Renault Master
Iveco Daily
Volkswagen LT
Ford Transit IV - tył
Ford Transit IV po liftingu
Ford Transit IV po drugim liftingu
chiński Ford-JMC Transit

Ford Transit IV został zaprezentowany po raz pierwszy w styczniu 1986 roku.

Transit czwartej generacji to zupełnie nowy model opracownany od podstaw. Nadwozie przybrało inne, bardziej aerodynamiczne proporcje z charakterystycznymi, obłymi i zarazem kanciastymi motywami[4].

W 1992 roku zaprezentowano model po pierwszej modernizacji. W jej ramach zmieniono kształt reflektorów, a także przedni zderzak. Ponadto, zmieniono też atrapę chłodnicy. Pojawiły się też zmiany w wersjach wyposażeniowych i dostępnych jednostkach napędowych.

Kolejną, jeszcze bardzej rozległą modernizację Transita przeprowadzono pod koniec 1994 roku. Auto otrzymało nową deskę rozdzielczą oraz delikatnie zmieniony przód i nowy silnik. W opcji auto dostępne było z ABS-em, klimatyzacją, elektrycznymi szybami, centralnym zamkiem, elektrycznymi lusterkami a także poduszkami powietrznymi. W Europie auto produkowano do 2000 roku. Natomiast w Wietnamie do 2003 roku[5].

W latach 1997 - 2000 auto montowano w polskich zakładach Forda w Płońsku. W 1998 roku zmontowano 2500 sztuki, 1999 - 2446 sztuk a w 2000 - 784 sztuk.

Wersja chińska[edytuj | edytuj kod]

Za to w latach 2006 - 2017 Transit czwartej generacji po modernizacji pasa przedniego był produkowany także w Chinach przez lokalną spółkę typu joint-venture Forda z Jianglingiem[6]. W 2017 roku chiński Transit przeszedł kolejną modernizację pasa przedniego, ale i zmienił nazwę - nie jest już oferowany jako model Forda, lecz pojazd marki JMC jako JMC Teshun[7].

Wersje specjalne:

  • County 4x4 - auto stylizowane na wojskowy pojazd specjalny.


Piąta generacja[edytuj | edytuj kod]

Ford Transit V
Ford Tourneo II
Ilustracja
Ford Transit V przed liftingiem
Producent Ford
Zaprezentowany Lipiec 2000
Okres produkcji 2000 – 2013
Miejsce produkcji Wielka Brytania Southampton
Turcja Kocaeli
Wietnam Hải Dương
Rosja Jełabuga
Chińska Republika Ludowa Nanchang
Poprzednik Ford Transit V
Następca Ford Transit Custom
Dane techniczne
Segment van segmentu E
dostawcze segmentu D
Typy nadwozia 3 i 4-drzwiowy van
2-drzwiowy pick-up
4-drzwiowy bus
2 i 4-drzwiowa kabina pod zabudowę
Silniki Duratorq TDCI
Skrzynia biegów 6-biegowa manualna
Rodzaj napędu przedni
tylny
AWD
Długość 3300 mm - 6403 mm
Szerokość 1972 mm - 2492 mm
Wysokość 1999 mm - 2624 mm
Rozstaw osi 2993 mm - 4318 mm
Liczba miejsc 2 - 17
Test Euro NCAP 3 gwiazdek
Dane dodatkowe
Konkurencja Citroën Jumpy
Fiat Scudo
Mercedes-Benz Vito
Peugeot Expert
Renault Trafic
Volkswagen Transporter
Ford Transit V - tył
Ford Transit V po liftingu
Ford Transit V - tył po liftingu

Ford Transit V został zaprezentowany po raz pierwszy w 2000 roku.

Piąta generacja Transita to ponownie całkowicie nowa konstrukcja dostawczego samochodu zbudowana od podstaw. Samochód otrzymał charakterystyczne, kanciaste proporcje nadwozia z nisko osadzonymi reflektorami. Nadwozie zostało usztywnione, a także przygotowane do różnych sposobów przeniesienia napędu[8].

W 2001 roku zdobyło międzynarodowy tytuł Van of the Year.

Lifting[edytuj | edytuj kod]

Wersja po gruntownej modernizacji została zaprezentowana w 2006 roku. Pojazd otrzymał m.in. zmienione reflektory, grill i deskę rozdzielczą[9]. Oprócz zmian stylistycznych zmiany doczekały się jednostki napędowe skonstruowane (szczególnie 2.2) przy współpracy z koncernem PSA W 2007 roku auto uzyskało międzynarodowy tytuł Van of the Year.

W Wielkiej Brytanii na podwoziu VII generacji auta produkowano przez firmę Smith Electric Vehicles całkowicie elektryczna wersja pojazdu, nazwana Edison. Pojazd z silnikiem elektrycznym o mocy 122 KM pozwala na przejechanie na jednym ładowaniu od 130 do 160 km w zależności od wersji. Prędkość maksymalna pojazdu wynosi 80 km/h[10]

Silniki[11]:

  • 2.0 TD 75 KM
  • 2.0 TD 80 KM
  • 2.0 TD 100 KM
  • 2.0 TD 125 KM
  • 2.0 TD 144 KM
  • 2.2 D 70 KM
  • 2.4 TD 90 KM
  • 2.4 TD 116 KM
  • 2.4 TD 125 KM
  • 2.4 TDCi 137 KM.

Silniki (lifting)[12]:

  • 1.8 TDDi 75 KM
  • 1.8 TDCi 90 KM
  • 1.8 TDCi 110 KM
  • 2.2 Duratorq TDCI 85 KM
  • 2.2 Duratorq TDCI 100 KM
  • 2.2 Duratorq TDCI 110 KM
  • 2.2 Duratorq TDCI 115 KM
  • 2.2 Duratorq TDCI 125 KM
  • 2.2 Duratorq TDCI 130 KM
  • 2.2 Duratorq TDCI 140 KM
  • 2.2 Duratorq TDCI 155 KM
  • 2.2 Duratorq TDCI 200 KM
  • 2.4 Duratorq TDCI 100 KM
  • 2.4 TDCi 100 KM
  • 2.4 TDCi 115 KM
  • 2.4 TDCi 140 KM
  • 3.2 Duratorq TDCI 220 KM

Wersje nadwoziowe:

  • krótki rozstaw osi, niski dach
  • krótki rozstaw osi, wysoki dach
  • średni rozstaw osi, niski dach
  • średni rozstaw osi, średni dach
  • średni rozstaw osi, wysoki dach
  • długi rozstaw osi, średni dach
  • długi rozstaw osi, wysoki dach
  • Jumbo Van, podwójne tylne koła
  • podwozie, krótki rozstaw osi, kabina 300S
  • podwozie, średni rozstaw osi, kabina 350M
  • podwozie, średni rozstaw osi, podwójna kabina 350M
  • podwozie, długi rozstaw osi, kabina 350L
  • podwozie, długi rozstaw osi, podwójna kabina 350L
  • podwozie z przedłużoną ramą, kabina 350
  • podwozie z przedłużoną ramą, kabina 430EF
  • podwozie z przedłużoną ramą, podwójna kabina 350EF
  • Kombi, LWB
  • Kombi, MWB
  • Kombi, SWB
  • Mikrobus, 9-siedzeń
  • Mikrobus, 15-siedzeń
  • Mikrobus, 17-siedzeń
  • Kamper

Wersje wyposażeniowe/wydania specjalne:

  • ECOnetic
  • Transit
  • Trend Van
  • Limited Van
  • Sport Van - specjalnie stylizowana wersja Transita
  • XXL - Wersja XXL powstała na uczczenie wygranej w konkursie Van of the Year w 2007 roku. Jedno z najbardziej wyjątkowych wydań jest najbardziej kosztowną wersją pojazdu.


Szósta generacja[edytuj | edytuj kod]

Ford Transit VI
Ilustracja
Ford Transit VI przed liftingiem
Producent Ford
Projektant Paul Campbell
Zaprezentowany Wrzesień 2012
Okres produkcji od 2014
Miejsce produkcji Turcja Kocaeli
Stany Zjednoczone Claycomo
Rosja Jełabuga
Poprzednik brak (Europa)
Ford E-Series (USA)
Dane techniczne
Segment dostawcze segmentu E
Typy nadwozia 3 i 4-drzwiowy van
2-drzwiowy pick-up
4-drzwiowy bus
2 i 4-drzwiowa kabina pod zabudowę
Silniki 2.2L Duratorq TDCi I4 (PSA) (tylko Europa)
2.4L Duratorq TDCi I4 (tylko Europa)
3.2L Duratorq TDCi I5
2.3L Duratec I4 (tylko Europa)
3.7L 4V Ti-VCT V6 (USA / Kanada)
3.5L EcoBoost twin-turbo V6 (USA / Kanada)
3.2L Powerstroke I5
Skrzynia biegów 6-biegowa automatyczna
6-biegowa manualna
Rodzaj napędu przedni
tylny
AWD
Rozstaw osi 3302 mm
3759 mm
3505 mm
3962 mm
4521 mm
Dane dodatkowe
Konkurencja Fiat Ducato
Opel Movano
Renault Master
Volkswagen Crafter
Ford Transit VI - tył

Ford Transit VI został zaprezentowany we wrześniu 2012 roku[13].

Transit szóstej generacji przyniósł zupełnie nową koncepcję niż w przypadku poprzedników. Jest samochodem o rozmiar większym, ponieważ dotychczasowy model zastąpił Transit Custom. Pojazd zbudowano na zupełnie nowej platformie, a z zewnątrz charakteryzuje się m.in. strzelistymi reflektorami i dużą, trapezoidalną atrapą chłodnicy. Z tyłu z kolei producent wyróżnił Transita VI podłużnymi, wąskimi lampami[14]. Sprzedaż Transita w różnych wariantach długości nadwozia ruszyła oficjalnie wiosną 2014 roku[15].

Ford Transit VI jest też pierwszym w historii modelem tej serii oferowanym w Stanach Zjednoczonych, gdzie dostępny jest w wersji z obniżonym dachem, dodatkowymi dzielonymi bocznymi drzwiami i delikatnymi modyfikacjami w stylistyce od 2014 roku jako następca produkowanego przez 50 lat vana Ford E-Series[16].

We wrześniu 2018 roku Ford przedstawił Transita VI po modernizacji. Pojawił się nowy kształt zderzaków, przeprojektowany kształt atrapy chłodnicy oraz zmieniony kształt reflektorów, które wzbogacono diodami wykonanymi w technologii LED. Podobnie jak w przypadku innych, mniejszych modeli z serii Transit, zmieniono także kokpit. Pojawił się charakterystyczny projekt z prostokątnymi nawiewami i ekranem dotykowym do sterowania systemem multimedialnym[17]. Ofertę z czasem rozbudowała także wersja hybrydowa typu plug-in, która trafi na rynek w 2020 roku[18].


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. FORD TRANSIT HISTORIA (pol.). [dostęp 2019-10-24].
  2. FORD TRANSIT MK1 - DANE TECHNICZNE (pol.). [dostęp 2019-10-24].
  3. Ford Transit – historia modelu (pol.). [dostęp 2019-10-24].
  4. FORD TRANSIT MK4 - DANE TECHNICZNE (pol.). [dostęp 2019-10-24].
  5. FORD TRANSIT MK5 - DANE TECHNICZNE (pol.). [dostęp 2019-10-24].
  6. Ford Transit facelift parts arrived! (ang.). [dostęp 2019-10-24].
  7. The JMC Teshun Is A Ford Tansit Turned Storm Trooper (ang.). [dostęp 2019-10-24].
  8. Ford Transit (2000-2006): kanciasty 40-latek (pol.). [dostęp 2019-10-24].
  9. FORD TRANSIT 6 GENERACJI (pol.). [dostęp 2019-10-24].
  10. Smith Electric Vehicles Edison – SamochodyElektryczne.org, www.samochodyelektryczne.org [dostęp 2017-11-23].
  11. Ford Transit V - Informacje o generacji • AutoCentrum.pl, www.autocentrum.pl [dostęp 2017-11-23].
  12. Ford Transit VI - Informacje o generacji • AutoCentrum.pl, www.autocentrum.pl [dostęp 2017-11-23].
  13. Nowe dostawcze Fordy, moto.pl [dostęp 2017-11-23] (pol.).
  14. 2014 Ford Transit Revealed in Europe (ang.). [dostęp 2019-10-24].
  15. Ford Transit - europejska premiera (pol.). [dostęp 2019-10-24].
  16. Ford’s European Van Gets a Makeover for America (ang.). [dostęp 2019-10-24].
  17. Nowy Ford Transit - premiera 2019! (pol.). [dostęp 2019-10-24].
  18. Transit po liftingu. Zmieniło się wiecej niż widać Czytaj więcej na: https://www.chceauto.pl/transit-po-liftingu-zmienilo-sie-wiecej-niz-widac-a3535.html (pol.). [dostęp 2019-10-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]