Osiedle Przy Kaszowniku w Toruniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Osiedle Przy Kaszowniku w Toruniu
Osiedle Torunia
Ilustracja
Fragment osiedle widziany od strony południowej
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Miasto

Toruń

Położenie na mapie Torunia
Mapa konturowa Torunia, w centrum znajduje się punkt z opisem „Osiedle Przy Kaszowniku w Toruniu”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Osiedle Przy Kaszowniku w Toruniu”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Osiedle Przy Kaszowniku w Toruniu”
Ziemia53°01′07″N 18°36′38″E/53,018611 18,610556
Portal Polska

Osiedle Przy Kaszowniku w Toruniu – pierwsze osiedle mieszkaniowe wybudowane po II wojnie światowej w Toruniu.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Osiedle znajduje się w południowej części dzielnicy Mokre, ograniczone od północy ul. Grudziądzką, od wschodu ul. Jagiellońską, od południa ul. Przy Kaszowniku, zaś od zachodu ul. Przy Rynku Wełnianym.

Ulice[edytuj | edytuj kod]

Do głównych ulic przecinających lub stanowiących granice osiedla zaliczyć należy: Czarnieckiego, Grudziądzką, Jagiellońską, Przy Kaszowniku oraz Przy Rynku Wełnianym.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjny blok przy ul. Grudziądzkiej
Przedszkole na terenie osiedla

Budowę osiedla rozpoczęto w 1950 roku według projektu Miastoprojekt Poznań, a z finansowane było z funduszów miejskich. Budowę zakończono w 1956 roku reprezentacyjnym domem od ul. Grudziądzkiej. W skąd osiedla wchodziło 11 domów, z których 10 połączono w trzy małe kompleksy z podwórzami, a jeden wolno stojący najdłuższy z nich wybudowano wzdłuż ul. Czarnieckiego. Niektóre mieszkania w większości domów wyposażono w balkony lub półbalkony. Osiedle składało się z mieszkań jedno-, dwu- i trzypokojowych z łazienką i kuchnią oraz kawalerek z dużym pokojem, ciemną kuchnią i łazienką. Część mieszkań wykupiły toruńskie zakłady pracy, np. Apator. Na terenie osiedle znajdowało się przedszkole oraz kilka sklepów. W reprezentacyjnym bloku znajdował się fryzjer damsko-męski wraz z gabinetem kosmetycznym, sklep ogólnospożywczy, warzywno-owocowy, rzeźnicki oraz sklep wielobranżowy oferujący artykuły gospodarstwa domowego, zabawki, galanterię, tekstylia, tkaniny, pasmanterię i artykuły papiernicze. Po dwóch stronach bloku znajdującego się w sąsiedztwie przedszkola funkcjonowały: sklep mleczarski i osiedlowa kawiarenka. Osiedle ogrzewane było centralnie przez własną kotłownię, a w później czasie zostało podłączone do miejskiej sieci ciepłowniczej. Od czasu oddania mieszkać do użytku były one własnością miasta, a zarządzały nimi ADM, a następnie ZGM. Wraz z wykupowaniem ich przez lokatorów na własność powstały Wspólnoty Mieszkaniowe. W latach 60. mieszkańcy z własnej inicjatywny wybudowali kilkanaście garaży przy ul. Czarnieckiego oraz kilka na podwórku znajdującym się u zbiegu ulic Jagiellońskiej i Przy Kaszowniku[1].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Osiedle wybudowano w stylu socrealistycznym i jest ono sztandarowym przykładem tej architektury w Toruniu. Na szczególną uwagę zasługują, oprócz typowych dla tego stylu cech, arkady w domu przy ul. Grudziądzkiej oraz podcienia w domu stojącym prostopadle do ul. Przy Kaszowniku[2][3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Maria i Eugeniusz Gąsiorowscy, Toruń Przewodnik, Warszawa: Sport i Turystyka, 1971.
  2. Co to za osiedle? – oToruniu.net, otoruniu.net [dostęp 2020-07-09] (pol.).
  3. Architektura Torunia - Atrakcje Torunia. Przewodnik po Toruniu, www.turystyka.torun.pl [dostęp 2020-07-09] (pol.).