Zespół staromiejski Torunia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zespół Staromiejski Toruniaa
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Stare Miasto, Ratusz Staromiejski w Toruniu.jpg
Fragment Starego Miasta
Państwo  Polska
Typ kulturowe
Spełniane kryterium II, IV
Numer ref. 835
Regionb Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1997
na 21. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
Położenie na mapie Torunia
Mapa lokalizacyjna Torunia
Stare Miasto
Stare Miasto
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Stare Miasto
Stare Miasto
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stare Miasto
Stare Miasto
Ziemia53°00′41,112″N 18°36′41,903″E/53,011420 18,611640
Stare Miasto zaznaczone zostało kolorem żółtym, Nowe Miasto niebieskim
Oficjalne logo pomników historii ustanowione w 2011 roku
Flaga UNESCO
Tablica upamiętniająca wpisanie Zespołu Staromiejskiego Torunia na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, południowa ściana Ratusza Staromiejskiego

Zespół Staromiejski Torunia – najstarsza część Torunia, składająca się ze Starego Miasta, Nowego Miasta i zamku krzyżackiego.

Zespół Staromiejski 16 września 1994 roku uznany zostało za pomnik historii[1], natomiast 4 grudnia 1997 roku, podczas XXI plenarnej sesji Komitetu Dziedzictwa Światowego UNESCO w Neapolu, wpisano go na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego UNESCO[2].

Części Zespołu Staromiejskiego[edytuj | edytuj kod]

Stare Miasto[edytuj | edytuj kod]

Powstało po 1233 roku na miejscu starej osady. Położone nad Wisłą, zostało rozplanowane na rzucie nieumiarowego pięcioboku, ograniczonego dzisiejszymi ulicami: Pod Krzywą Wieżą, Fosa Staromiejska, Podmurna, Bulwar Filadelfijski. Na Starym Mieście znajduje się większość najcenniejszych zabytków Torunia[3].

Ulice[edytuj | edytuj kod]

Wybrane fragmenty Starego Miasta[edytuj | edytuj kod]

Nowe Miasto[edytuj | edytuj kod]

W 1264 roku, na mocy przywileju lokacyjnego, zostało założone Nowe Miasto Toruń. Nowe miasto było odrębnym ośrodkiem miejskim z własną Rada i Ławą[4].

Ulice[edytuj | edytuj kod]

  • Browarna
  • Dominikańska
  • św. Jakuba
  • Królowej Jadwigi
  • Jęczmienna
  • św. Katarzyny
  • Małe Garbary
  • Międzymurze
  • Most Pauliński
  • Piernikarska
  • Prosta
  • Przedzamcze
  • Strumykowa
  • Sukiennicza
  • Szpitalna
  • Ślusarska
  • Wielkie Garbary
  • Wysoka
  • Zaułek Prosowy
  • Zaszpitalna

Wybrane fragmenty Nowego Miasta[edytuj | edytuj kod]

Zamek krzyżacki[edytuj | edytuj kod]

Siedziba komtura, został wzniesiony w XIII wieku i rozbudowany w XIV i XV Wieku. Zdobyty i zburzony przez mieszczan toruńskich po zwycięskim powstaniu przeciw zakonowi krzyżackiemu w 1454 roku. W następnych wiekach teren był bardzo zaniedbany. Dopiero w latach 1958-66 teren zamku odgruzowano. Ważną datą był rok 1966, czyli rocznica 500-lecia Pokoju Toruńskiego, która przyczyniła się do ostatecznego zabezpieczenia i zagospodarowania ruin zamku krzyżackiego jako pomnika Pokoju Toruńskiego[5].

Wybrane fragmenty Zamku Krzyżackiego[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]