Paweł Bieliński (prezydent Warszawy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Paweł Bieliński (zm. 4 lipca 1807) – dziesiąty prezydent Warszawy od 17 kwietnia 1807. Po wyborze przez przedstawicieli ludności Warszawy Józefa Anastazego Łochockiego 28 lutego 1807, który nie przyjął urzędu mianowany przez Komisję Rządzącą.

Konsyliarz przy Dyrektorze Spraw Wewnętrznych w czasach Księstwa Warszawskiego.

W trakcie jego kadencji rozpoczęto się na praskim brzegu Wisły budowa wielkich fortyfikacji. Miały one ochraniać miały miasto przed atakiem ze wschodu[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bartłomiej Kaczorowski: Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN, 1994. ISBN 83-01-08836-2.

Literatura dodatkowa[edytuj | edytuj kod]