Polska Wyłączna Strefa Ekonomiczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Polska Wyłączna Strefa Ekonomicznawyłączna strefa ekonomiczna Polski, obszar na Morzu Bałtyckim przylegający do jej wód terytorialnych. Na akwenie tym prawo do połowu ryb i wydobywania surowców mają tylko polskie statki. Północna granica Polskiej Wyłącznej Strefy Ekonomicznej sięga 55°51' N i 18°18' E.

Każde nadmorskie państwo posiada swoje strefy ekonomiczne na morzu. Wyłączna strefa ekonomiczna może sięgać na odległość 200 mil morskich od linii podstawowej.

Polska ma uregulowaną strefę ekonomiczną z Szwecją i Rosją. W przypadku Rosji umowa zostały podpisana przez istniejący wówczas Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, jest jednak uznawana ponieważ Rosja jest prawnym następcą Związku Radzieckiego.

Polska miała także uregulowaną strefę ekonomiczną z Niemcami Wschodnimi od 1989 roku. Po zjednoczeniu Niemiec nowe państwo niemieckie uznaje wcześniejsze ustalenia jedynie co do granicy państwowej, natomiast nie uznaje ustaleń z Niemcami Wschodnimi co do wyłącznej strefy ekonomicznej.

Nie jest natomiast uregulowana sprawa rozgraniczenia stref ekonomicznych między Polską a Danią: spór dotyczy akwenu leżącego na południowy wschód od Bornholmu. Państwo polskie winno stosować tu przepis ustawy o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej, który stanowi, że Rada Ministrów może − przy braku umów międzynarodowych − określić w drodze rozporządzenia granicę wyłącznej strefy ekonomicznej. Ponieważ taki akt nie został wydany, w praktyce stosuje się rozporządzenie Rady Ministrów (z 26 maja 1978 roku) określające zewnętrzne granice polskiej strefy rybołówstwa morskiego[1]. Strefa ta nie jest jednak uznawana przez państwa sąsiednie[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. 1978 nr 13 poz. 57
  2. Wiesław Czajka, Granice Polski na morzu, Przegląd Morski 12/2011.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]