Polskie tańce narodowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Polskie tańce narodowe — tańce wywodzące się z tańców ludowych z terenów całej Polski. Przyjmuje się wyróżnienie pięciu tańców o charakterze narodowym (krakowiak, polonez, mazur, oberek i kujawiak), które w trakcie rozwoju historycznego znacząco odbiegły od pierwowzorów wiejskich[1]. Pierwsze próby klasyfikacji tańców narodowych podejmowano w XIX w.[2][3][4]

Nazwy i cechy polskich tańców narodowych[edytuj | edytuj kod]

Krakowiak[edytuj | edytuj kod]

– żywy, polski taniec ludowy z okolic Krakowa, zaliczany do polskich tańców narodowych, w metrum 2/4 i w charakterystycznym, synkopowanym rytmie. Nazwa tańca pochodzi z XVIII wieku i odnosiła się do grupy tańców posiadających własne lokalne nazwy: mijany, dreptany, ścigany, skalmierzak, przebiegany.

Polonez[edytuj | edytuj kod]

-[fr. Polonaise – polski] nazywany pierwotnie chodzonym. Jest polskim tańcem dworskim, choć jego korzenie tkwią w muzyce ludowej. Cechy: Dostojny, raczej powolny, akcent na raz, metrum 3/4. tempo umiarkowane i jednostajne

Mazur[edytuj | edytuj kod]

-pochodzi z Mazowsza. Cechy: tempo szybkie, akcentowane podskoki, żywy, "siarczysty". Metrum 3/4 lub 3/8, dużo rytmów punktowanych, akcenty często na słabych częściach taktów.

Oberek[edytuj | edytuj kod]

-zwany też obertasem, najszybszy z tańców narodowych. Cechy: Bardzo szybki, w drobnych wartościach rytmicznych, wesoły, żywy, metrum 3/8. Akcenty podobne jak w mazurze.

Kujawiak[edytuj | edytuj kod]

-pochodzi z Kujaw. Cechy: Powolny, metrum 3/4. Najwolniejszy z tańców narodowych. Kolebany. Melodia utrzymana jest najczęściej w tonacji molowej

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Komisja ds. Tańców Polskich Polskiej Sekcji CIOFF: Trochę historii (pol.). taniecpolski.cioff.pl. [dostęp 2015-02-27].
  2. Kazimierz Brodziński: O tańcach polskich [w:] Gazeta Krakowska, 1831, nr 236-242
  3. Łukasz Gołębiowski: Spis rzeczy zawartych w 4 tomach opisujących zwyczaje i obyczaje Polaków, Warszawa 1830
  4. Łukasz Gołębiowski: Gry i zabawy różnych stanów w kraju całym lub w niektórych tylko prowincjach, Warszawa 1831

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]