Roger Verey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Roger Verey
Roger Verey 1936.jpg
Roger Verey podczas igrzysk olimpijskich w Berlinie w 1936 roku
Data i miejsce urodzenia 14 marca 1912
Lozanna
Data i miejsce śmierci 6 września 2000
Kraków
Dyscypliny wioślarstwo
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Brąz
Berlin 1936 wioślarstwo
(dwójka podwójna)
Mistrzostwa Europy
Złoto
Budapeszt 1933 jedynka
Złoto
Berlin 1935 jedynka
Złoto
Berlin 1935 dwójka podwójna
Srebro
Lucerna 1934 jedynka
Srebro
Mediolan 1938 jedynka
Brąz
Amsterdam 1937 jedynka
Brąz
Belgrad 1932 dwójka podwójna

Roger Roland Verey (ur. 14 marca 1912 w Lozannie, zm. 6 września 2000 w Krakowie) – polski wioślarz, medalista olimpijski i mistrz Europy.

Wychował się we Francji, a od 1929 (po śmierci ojca) mieszkał w Krakowie. Był zawodnikiem sekcji wioślarskiej AZS Kraków. Startował w jedynkach i dwójkach podwójnych. Zdobył brązowy medal olimpijski w Berlinie 1936 w dwójkach podwójnych w osadzie z Jerzym Ustupskim. W jedynkach, po wygraniu wyścigu eliminacyjnego, wycofał się w półfinale z powodu przemęczenia wywołanego startami w dwóch różnych konkurencjach[1].

Był trzykrotnym mistrzem Europy. Zwyciężył w jedynkach w 1933 w Budapeszcie, a dwa lata później w 1935 w Berlinie zdobył złote medale w jedynkach i w dwójkach podwójnych (z Ustupskim). Dwukrotnie był wicemistrzem Europy w jedynkach (Lucerna 1934 i Mediolan 1938), zdobył też brązowy medal w jedynkach (Amsterdam 1937) i dwójkach podwójnych (Belgrad 1932 z Ustupskim). Startował też w powojennych mistrzostwach Europy w Lucernie w 1947 (jako jedyny Polak) i w Amsterdamie w 1949, ale odpadł w repasażach. W 1939 zajął 2. miejsce w jedynkach w Królewskich Regatach w Henley-on-Thames nad Tamizą o „Diamentowe Wiosła”.

Zdobył dwadzieścia dwa tytuły mistrza Polski:

  • jedynki: 1931, 1932, 1933, 1934, 1935, 1936, 1937, 1938, 1939, 1945, 1946, 1947,1948 i 1949
  • dwójki podwójne:

Po zakończeniu kariery w 1950 był trenerem i sędzią wioślarskim.

Został wybrany najlepszym sportowcem Polski w Plebiscycie „Przeglądu Sportowego” 1935. Wielokrotnie był też w pierwszej dziesiątce: w 1933 był trzeci, w 1937 dziesiąty, w 1938 siódmy, w 1948 także siódmy, a w 1949 ósmy. Laureat Wielkiej Honorowej Nagrody Sportowej za rok 1935[2][3].

Opublikował wspomnienia 40 000 kilometrów na skifie (Kraków 1957).

Pochowany 12 września 2000 na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, kwatera IVA.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W. Lipniacki, A. Miller: Od Aten do Melbourne 1896-1956. Warszawa: Sport i Turystyka, 1957, s. 164.
  2. Sport i Wychowanie Fizyczne. Verey kaureatem Wielkiej Honorowej Nagrody Sportowej. „Gazeta Lwowska”, s. 4, Nr 50 z 1 marca 1936. 
  3. Mała encyklopedia sport. T. 2. Warszawa: Sport i Turystyka, 1987, s. 604. ISBN 83-217-2564-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]