Roy Williams

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Roy Williams
Roy Williams
North Carolina Tar Heels – trener
rozgrywający
Pełne imię i nazwisko Roy Allen Williams
Data i miejsce urodzenia 1 sierpnia 1950
Marion, Karolina Północna
Kariera
College University of North Carolina at Chapel Hill

Roy Allen Williams (ur. 1 sierpnia 1950) – amerykański trener koszykówki, członek Basketball Hall of Fame oraz National Collegiate Basketball Hall of Fame, dwukrotny mistrz NCAA z zespołem North Carolina Tar Heels.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Williams studiował na University of North Carolina w Chapel Hill, gdzie w latach 1968–1969 grał w drużynie uniwersyteckiej Tar Heels. Karierę szkoleniową rozpoczął w 1973, podejmując pracę jako trener zespołu ze szkoły średniej Charles D. Owen, mieszczącej się w Black Mountain. W 1978 został asystentem Deana Smitha w North Carolina Tar Heels i pełnił tę funkcję do 1988. W 1982 zdobył mistrzostwo NCAA, a barwy drużyny reprezentowali wówczas między innymi James Worthy, Sam Perkins i Michael Jordan[1].

8 lipca 1988 Roy Williams został mianowany trenerem Kansas Jayhawks, zastępując Larry'ego Browna[1]. W trzecim sezonie prowadzenia zespołu dotarł do finału NCAA, w którym Jayhawks przegrali z Duke Blue Devils 56:72[2]. W sezonie 2001/2002 Jayhawks zostali pierwszą drużyną w historii Big 12 Conference, która osiągnęła bilans 16–0 w sezonie zasadniczym[1]. W 2003 Williams ponownie poprowadził zespół do wicemistrzostwa NCAA. W finale Jayhawks ulegli Syracuse Orange 78:81[3]. Podczas 15 sezonów pracy Williamsa, w Jayhawks występowali między innymi Greg Ostertag, Scot Pollard, Jacque Vaughn, Raef LaFrentz, Paul Pierce, Drew Gooden, Nick Collison i Kirk Hinrich[1].

Dziesięć dni po meczu o mistrzostwo NCAA pomiędzy Kansas a Syracuse, 14 kwietnia 2003 Williams został trenerem North Carolina Tar Heels. W 2005 poprowadził zespół do pierwszego od 13 lat triumfu w finale Final Four, w którym Tar Heels pokonali Illinois Fighting Illini 75:70[4]. W sezonie 2007/2008 Tar Heels osiągnęli najlepszy bilans w historii uczelni (36–3 w sezonie regularnym, 14–2 w konferencji ACC) i dotarli do fazy Final Four[1], przegrywając w półfinale z Kansas Jayhawks 66:84[5]. W 2009 Williams zdobył drugie mistrzostwo NCAA z Tar Heels. W finale pokonali Michigan State Spartans 89:72[6]. Zawodnicy reprezentujący wówczas barwy Tar Heels, którzy zagrali w późniejszym okresie w NBA to między innymi Sean May, Tyler Hansbrough, Raymond Felton, Ty Lawson, Kendall Marshall, Marvin Williams, Brandan Wright, Harrison Barnes i Wayne Ellington[1].

W 2006 został uhonorowany członkostwem w National Collegiate Basketball Hall of Fame[7], zaś rok później wybrany do Basketball Hall of Fame[8].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. a b c d e f g Roy Williams Biography (ang.). goheels.com. [dostęp 28 marca 2016].
  2. Kansas vs. Duke Box Score, April 1, 1990 (ang.). sports-reference.com. [dostęp 28 marca 2016].
  3. Warrick's big block saves day for Orangemen (ang.). espn.com. [dostęp 28 marca 2016].
  4. a b Tar Heels win first national title since 1993 (ang.). espn.com. [dostęp 28 marca 2016].
  5. North Carolina battles back, but Rush, Kansas close out Tar Heels (ang.). espn.com. [dostęp 28 marca 2016].
  6. a b North Carolina coasts past Michigan St. to claim fifth national championship (ang.). espn.com. [dostęp 28 marca 2016].
  7. a b Roy Williams (ang.). collegebasketballexperience.com. [dostęp 28 marca 2016].
  8. a b Roy Williams (ang.). hoophall.com. [dostęp 28 marca 2016].
  9. a b Roy Williams (ang.). goheels.com. [dostęp 28 marca 2016].
  10. Henry Iba Award (ang.). sportswriters.net. [dostęp 28 marca 2016].