George Karl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
George Karl
Ilustracja
Trener
Pełne imię i nazwisko George Matthew Karl
Data i miejsce urodzenia 12 maja 1951
Penn Hills, Pensylwania
Wzrost 188 cm
Masa ciała 84 kg
Kariera
Aktywność 1973–1978
Szkoła średnia Penn Hills (Penn Hills, Pensylwania)
College North Carolina (1970–1973)
Draft 1973, numer: 66
New York Knicks

George Karl (ur. 12 maja 1951) – amerykański koszykarz, który grał na pozycji rozgrywającego, po zakończeniu kariery zawodniczej, trener koszykówki.

Karl studiował na Uniwersytecie Karoliny Północnej w Chapel Hill, gdzie na początku lat siedemdziesiątych XX wieku grał w drużynie uniwersyteckiej North Carolina Tar Heels[1]. W 1972 dotarł z tą drużyną do Final Four, zajmując trzecie miejsce[2]. W 1973 został wybrany w czwartej rundzie draftu przez New York Knicks, jednak wkrótce podpisał kontrakt z występującym w lidze ABA zespołem San Antonio Spurs, który po zakończeniu sezonu 1975/1976 przeniósł się do NBA[3]. Karierę zawodniczą zakończył w 1978[3]. W tym samym roku został asystentem trenera Spurs i pełnił tę funkcję do 1980[4].

Od 1980 do 1983 był trenerem Montana Golden Nuggets z CBA, gdzie dwukrotnie otrzymywał nagrodę Coach of the Year w 1981 i 1983 roku. Pierwszym zespołem z NBA, który poprowadził był Cleveland Cavaliers, z którym w 1985 uzyskał awans do playoffs przegrywając w pierwszej rundzie z Boston Celtics. W latach 1986–1988 był trenerem Golden State Warriors. Przez następne cztery lata prowadził Albany Patroons z CBA, gdzie w 1991 po raz trzeci został wybrany trenerem roku w tej lidze i Real Madryt[2].

W 1992 został trenerem Seattle SuperSonics i pełnił tę funkcję do zakończenia sezonu 1997/1998. W 1996 uzyskał najlepszy bilans zwycięstw w historii klubu 64–18 i awans do finałów NBA, gdzie Sonics przegrali z Chicago Bulls 2–4. W zespole grali wówczas między innymi Gary Payton, Shawn Kemp, Hersey Hawkins, Detlef Schrempf i Sam Perkins[4][5].

W latach 1998–2003 prowadził Milwaukee Bucks, a w 2002 reprezentację USA na mistrzostwach świata. Od 2005 do 2013 był trenerem Denver Nuggets[2]. W lutym 2010 zdiagnozowano u niego nowotwór głowy i szyi i na ławce trenerskiej do końca sezonu zastąpił go Adrian Dantley[6]. Po ustąpieniu choroby Karl powrócił do sztabu szkoleniowego Nuggets przed rozpoczęciem sezonu 2010/2011[7]. 10 grudnia 2010 po wygranej Nuggets nad Toronto Raptors został 7. trenerem w historii NBA, który osiągnął pułap 1000 zwycięstw[8]. W sezonie 2013 Nuggets mając trzecią najmłodszą drużynę w NBA (średnia wieku 24,9) osiągnęli bilans 57–25, a Karl został wybrany trenerem roku w NBA[9].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicze[edytuj | edytuj kod]

NCAA
  • Uczestnik NCAA Final Four (1972)[10]
  • Mistrz turnieju NIT (1971)[10]

Trenerskie[edytuj | edytuj kod]

NBA
Inne

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. When NBA Coaches Were Players - George Karl (ang.). sportsillustrated.cnn.com. [dostęp 3 maja 2014].
  2. a b c NBA.com - George Karl (ang.). nba.com. [dostęp 3 maja 2014].
  3. a b George Karl NBA & ABA Statistics (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 3 maja 2014].
  4. a b George Karl: The Man, the Myth, Becomes Legend with 1,000th NBA Victory (ang.). bleacherreport.com. [dostęp 3 maja 2014].
  5. 1995-96 Seattle SuperSonics Roster and Stats (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 3 maja 2014].
  6. Nuggets do not renew Dantley's contract (ang.). denverpost.com. [dostęp 3 maja 2014].
  7. Karl Returns to Nuggets With His Resolve Intact (ang.). nytimes.com. [dostęp 3 maja 2014].
  8. George Karl earns 1,000th win as Nuggets edge Raptors (ang.). espn.com. [dostęp 3 maja 2014].
  9. Nuggets' Karl nabs his first NBA Coach of Year award (ang.). nba.com. [dostęp 3 maja 2014].
  10. a b c d e George Karl - Coach Profile (ang.). nba.com. [dostęp 6 kwietnia 2015].
  11. NBA Championships: Year by Year Champions (ang.). landofbasketball.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  12. Karl to coach West at All-Star Game (ang.). espn.com. [dostęp 3 maja 2014].
  13. FOURTEENTH WORLD CHAMPIONSHIP -- 2002 (ang.). usab.com. [dostęp 2 lipca 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]