Maurice Stokes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maurice Stokes
12
silny skrzydłowy/środkowy
Pseudonim Mo
Data i miejsce urodzenia 17 czerwca 1933
Pittsburgh, Pensylwania, USA
Data i miejsce śmierci 6 kwietnia 1970
Cincinnati, Ohio
Wzrost 201 cm
Masa ciała 105 kg
Kariera
Aktywność 1955–1958
Szkoła średnia Westinghouse High (Pittsburgh, Pensylwania)
College Saint Francis (PA) (1951–1955)
Draft 1955, numer: 2
Rochester Royals

Maurice Stokes (ur. 17 czerwca 1933 w Pittsburghu, zm. 6 kwietnia 1970 w Cincinnati) – amerykański koszykarz, skrzydłowy, uczestnik spotkań gwiazd, kilkukrotnie zaliczany do drugiego składu najlepszych zawodników NBA[1], debiutant roku[2], członek Basketball Hall of Fame[3].

Podczas występów na uczelni Saint Francis, w Loretto Pensylwania Stokes poprowadził kilkukrotnie zespół Red Flash do udziału w turnieju NIT. Jako junior (przedostatni rok) notował średnio 23,3 punktu i 22,2 zbiórki, prowadząc swoją drużynę do rezultatu 22-9[4]. Rok później poprowadził Flash do półfinałów turnieju NIT, przeciwko Dayton, w którym to ulegli oni 79-73, mimo zdobycia przez Stokesa aż 43 punktów oraz w rezultacie tytułu MVP całych rozgrywek[4].

Po ukończeniu uczelni w 1955 roku Stokes przystąpił do draftu NBA. Został w nim wybrany z numerem 2 przez klub Rochester Royals[5].

Jako debiutant notował średnio 16,8 punktu, 16,3 zbiórki oraz 4,9 asysty[6]. Podczas swojego pierwszego spotkania w NBA zanotował 32 punkty, 20 zbiórek oraz 7 asyst[4]. W jednym ze spotkań zaliczył też rekordowe 38 zbiórek[4]. Jego średnia zbiórek (16,3) okazała się najwyższa w całej lidze, jednak tytuły lidera w danej kategorii statystycznej przyznawano wtedy na podstawie łącznej liczby uzyskanych punktów, zbiórek, czy też asyst. W związku z tym liderem w tej klasyfikacji został oficjalnie Bob Pettit, który uzyskał 1164 zbiórki (średnia 16,2), w stosunku do 1094 zbiórek Stokesa[7]. W trakcie rozgrywek został powołany do udziału w meczu gwiazd[7], natomiast po ich zakończeniu wybrano go do drugiego składu najlepszych zawodników ligi[1], oraz debiutantem roku[2].

W kolejnym sezonie Stokes został liderem NBA w zbiórkach, ze średnią 17,4[8]. Wyższą średnią legitymował się co prawda Bill Russell (19,6), lider był jednak wybierany na podstawie łącznej liczby zbiórek, który Russel zanotował 943, natomiast Stokes 1256[8]. Wystąpił po raz drugi z rzędu w NBA All-Star Game wraz z kolegami z zespołu – Jackiem Twymanem i Richie Reganem[9], po zakończeniu fazy zasadniczej wyróżniono go po raz kolejny wyborem do All-NBA Second Team[1]. Rok później zaliczył swój trzeci występ meczu gwiazd[10], otrzymał też trzecią nominację do drugiego składu najlepszych zawodników NBA[1].

12 marca 1958 roku, podczas ostatniego spotkania sezonu 1957/58 (przeciw Lakers), miał miejsce tragiczny w skutkach wypadek. Stokes ścinając pod kosz przewrócił się i uderzył feralnie głową w parkiet, po czym stracił przytomność[4]. W szatni podano mu sole trzeźwiące, po czym powrócił na boisko. Trzy dni później wystąpił w pierwszym spotkaniu fazy play-off przeciwko Detroit Pistons, notując 12 punktów oraz 15 zbiórek. W trakcie lotu powrotnego do Cincinnati poczuł się jednak bardzo źle. Kilka dni później został sparaliżowany i zapadł w śpiączkę, w konsekwencji wcześniejszego wypadku. Zdiagnozowano u niego encefalopatię, potocznie uszkodzenie mózgu[4].

Z pomocą przyszedł mu kolega z zespołu, z którym wspólnie rozpoczynał swoją karierę w NBAJack Twyman. To właśnie on organizował pieniądze na opiekę medyczną Stokesa oraz założył mającą mu w tym pomóc fundację jego imienia – Maurice Stokes Foundation[4]. Organizował mecze pokazowe – Maurice Stokes Memorial Basketball Games, w celu zbiórki pieniędzy[11]. Spotkania te zastąpił z biegiem lat turniej golfowy – Maurice Stokes/Wilt Chamberlain Celebrity Pro-Am Golf Tournament[12]. Z czasem Twyman został prawnym opiekunem Stokesa. Zajął się bezpośrednio jego finansami oraz zapewnianiem mu należytej opieki. Twyman opiekował się Stokesem aż do jego śmierci, która miała miejsce 6 kwietnia 1970 roku, w konsekwencji ataku serca[4].

Centrum Sportowe im. Maurice'a Stokesa

W 1971 roku wybudowano centrum sportowe na kampusie uczelni St. Francis, któremu nadano pierwotnie nazwę Maurice Stokes Physical Education Building, a następnie nieco uproszczono do nazwy – The Maurice Stokes Athletics Center.

9 czerwca 2013 roku NBA ustanowiła nową nagrodę – Twyman–Stokes Teammate of the Year Award, honorując w ten sposób niezwykłą przyjaźń między tymi dwoma zawodnikami[13]. Otrzyma ją zawodnik, który okazał się najlepszym kolegą z drużyny dla pozostałych zawodników. Kandydatów do jej przyznania wytypują zawodnicy wszystkich drużyn NBA. Dwunastu z najlepszymi wynikami zostanie zakwalifikowanych do rundy finałowej głosowania.

Osiągnięcia[edytuj]

Colege
  • MVP turnieju NIT (1955)[4]
  • Zaliczony do składu small-college All-American[4]
  • Lider ligi akademickiej w skuteczności rzutów z gry (1953)[14]
  • Zaliczony do All-Time NIT Team (1997)[4]
NBA

Przypisy

  1. a b c d e All-NBA Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  2. a b c NBA Rookie of the Year Award Winners (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  3. a b Maurice Stokes – Hall Of Famers (ang.). hoophall.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  4. a b c d e f g h i j k Stokes' life a tale of tragedy and friendship (ang.). espn.go.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  5. 1955 NBA Draft (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  6. Maurice Stokes (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  7. a b 1956 NBA All-Star Game Box Score (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  8. a b 1956-57 NBA Season Summary (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  9. 1957 NBA All-Star Game Box Score (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  10. 1958 NBA All-Star Game Box Score (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  11. The Stokes Game (ang.). grantland.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  12. Fundraising Efforts Lead to High Honors (ang.). sc-democrat.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  13. NBA to give inaugural Twyman-Stokes Teammate of the Year award (ang.). cbssports.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  14. NCAA Basketball Division I Records (ang.). ncaa.org. [dostęp 2 lipca 2014].
  15. Maurice Stokes Profile (ang.). landofbasketball.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  16. NBA Rebounds Leaders Year by Year (ang.). landofbasketball.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  17. NBA Retired Numbers (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj]